ŚIWA – Mistrz Jogi i Władca Przemian - Historia wersji

Kundalin o 15:19, 6 sty 2017

2017-01-06T15:19:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 16:19, 6 sty 2017
Linia 58:		Linia 58:
	Triśūla, Trójząb w dłoni Śiwa Mahādewa oznacza Władzę nad Trzema Światami, materialnym, subtelnym i duchowym, ale też jest symbolem Boskiej Władzy sprawowanej w Imieniu całej Trójcy Świętej przez Pana Śiwa Mahādewa nad istotami w Trzech Światach, dlatego każdy z Guru jest też Szahidem, Sędzią Najwyższego trybunału, jaki osądza każdą ludzką osobę, duszę. Biada Dźiwātmanom, Duszom Ludzkim, jeśli zasłużą na Biadanie Guru, takie jak Jehoszua Prorok wyrzekł wobec żydów, gdyż w przeciągu 40 lat Jerozolima i całe państwo żydowskie zostało zniszczone i na prawie 2 tysiące lat rozpędzone na wygnanie, a miliony zginęły w wielkiej zatracie, każdy, kto znieważył Jezusa Mesjasza. Darpana, lustro w dłoni pana Śiwa oznacza, że w Bogu przegląda się cały świat i taka jest też władza Guru, że każdy człowiek jest dokładnie tym, co myśli i mówi o Boskim Guru, Władcy Dusz! Ludy indoeuropejskie od pradawien czciły Pana Śiwa jako Najwyższego Boga, Pana i Władcę, a przecież obecne są w całej potężnej Eurazji, gdzie i dziś powinien sprawowany być kult Ognia i Światła, i echo radosnych Psalmów i Hymnów Pochwalnych rozbrzmiewać powinna chociażby poprzez: Om Namaśśiwāya, co oznacz „Chwała Bogu Łaskawemu”! Wielbij Boga, Pana Królestwa Nieba. Błogosławiony każdy, kto wielbi i czci Boga, Śiwa i Guru!		Triśūla, Trójząb w dłoni Śiwa Mahādewa oznacza Władzę nad Trzema Światami, materialnym, subtelnym i duchowym, ale też jest symbolem Boskiej Władzy sprawowanej w Imieniu całej Trójcy Świętej przez Pana Śiwa Mahādewa nad istotami w Trzech Światach, dlatego każdy z Guru jest też Szahidem, Sędzią Najwyższego trybunału, jaki osądza każdą ludzką osobę, duszę. Biada Dźiwātmanom, Duszom Ludzkim, jeśli zasłużą na Biadanie Guru, takie jak Jehoszua Prorok wyrzekł wobec żydów, gdyż w przeciągu 40 lat Jerozolima i całe państwo żydowskie zostało zniszczone i na prawie 2 tysiące lat rozpędzone na wygnanie, a miliony zginęły w wielkiej zatracie, każdy, kto znieważył Jezusa Mesjasza. Darpana, lustro w dłoni pana Śiwa oznacza, że w Bogu przegląda się cały świat i taka jest też władza Guru, że każdy człowiek jest dokładnie tym, co myśli i mówi o Boskim Guru, Władcy Dusz! Ludy indoeuropejskie od pradawien czciły Pana Śiwa jako Najwyższego Boga, Pana i Władcę, a przecież obecne są w całej potężnej Eurazji, gdzie i dziś powinien sprawowany być kult Ognia i Światła, i echo radosnych Psalmów i Hymnów Pochwalnych rozbrzmiewać powinna chociażby poprzez: Om Namaśśiwāya, co oznacz „Chwała Bogu Łaskawemu”! Wielbij Boga, Pana Królestwa Nieba. Błogosławiony każdy, kto wielbi i czci Boga, Śiwa i Guru!

			Himalaya Swami

			== Linki zewnętrzne ==

			[http://elmoryah.blogspot.com/ Portal o nauce i życiu wielkich mistrzów duchowych jogi i tantry]

			[http://laya-yoga-om.blogspot.com/ Sekretne nauki wtajemniczonych mistrzów jogi i tantry z Himalajów]

			[http://radza-joga.blogspot.com/ Polski portal z naukami Królewskiej Radża Jogi]

			[http://ezoteryka-magia-okultyzm.blogspot.com/p/radza-joga.html Portal z naukami ezoterycznymi i wiedzą tajemną Wschodu]

			[http://warsztaty-kursy.blogspot.com/ Portal warsztatów, kursów i obozów medytacji, jogi, tantry, uzdrawiania i rozwoju duchowego]

	~~Himalaya Swami~~
	[[Category:Artykuły]]		[[Category:Artykuły]]

Dakszan o 19:30, 6 lip 2009

2009-07-06T19:30:46Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:30, 6 lip 2009
Linia 1:		Linia 1:
	[[Image:Shiva Mistrz Jogi.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]] '''[[Śiwa]]''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).		[[Image:Shiva Mistrz Jogi.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]] '''[[Śiwa]]''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W [[hinduizm\|hinduistycznym]] przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).

Dakszan o 19:25, 6 lip 2009

2009-07-06T19:25:48Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:25, 6 lip 2009
Linia 1:		Linia 1:
	[[Image:Shiva Mistrz Jogi.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]] '''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan [[Śiwa]] to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).		[[Image:Shiva Mistrz Jogi.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]] '''[[Śiwa]]''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).

Dakszan o 19:24, 6 lip 2009

2009-07-06T19:24:57Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:24, 6 lip 2009
Linia 1:		Linia 1:
	[[Image:Shiva Mistrz Jogi.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]] '''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).		[[Image:Shiva Mistrz Jogi.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]] '''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan [[Śiwa]] to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).

Dakszan o 19:23, 6 lip 2009

2009-07-06T19:23:25Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:23, 6 lip 2009
Linia 1:		Linia 1:
	[[Image:~~shiva~~.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]] '''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).		[[Image:Shiva Mistrz Jogi.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]] '''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).

Kanomi o 18:51, 6 lip 2009

2009-07-06T18:51:47Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:51, 6 lip 2009
Linia 1:		Linia 1:
	'''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).		[[Image:shiva.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]] '''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).

Kanomi o 17:39, 6 lip 2009

2009-07-06T17:39:02Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:39, 6 lip 2009
Linia 1:		Linia 1:
	~~[[Image:Śiwa.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]]~~
	'''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).		'''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).

Kanomi o 17:33, 6 lip 2009

2009-07-06T17:33:21Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:33, 6 lip 2009
Linia 1:		Linia 1:
			[[Image:Śiwa.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]]
	'''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).		'''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).

Kanomi o 13:13, 6 lip 2009

2009-07-06T13:13:44Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:13, 6 lip 2009
Linia 1:		Linia 1:
	~~[[Image:Śiwa.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]]~~
	'''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).		'''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).

Kanomi o 13:09, 6 lip 2009

2009-07-06T13:09:53Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:09, 6 lip 2009
Linia 1:		Linia 1:
			[[Image:Śiwa.jpg\|thumb\|Śiwa Mistrz Jogi]]
	'''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).		'''Śiwa''', Najświętsze Imię, w transkrypcji z Sanskrytu zapisywane też jako Shiva, co nie oddaje miękkiej wymowy pierwszej sylaby, a w języku staropolskim pisane też Siwa i czytane miękko, gdyż Pan Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego, co rozwiązuje tak zwane tajemnicy Trójcy Świętej w Istotny sposób. Oczywiście Pan Śiwa jako forma kultowa, Boska Istota posiada więcej Imion, pod którymi jest czczona i przywoływana oraz adorowana, a do najpopularniejszych należy Mahādeva (Wielki Anioł, Anioł Pański), Buddha – Oświecony, Przebudzony, czy raczej Budziciel, a także Rudra – Natura, Przyroda, Duch Natury, czy Jahwah – Wielki, Ogromny, Przeogromny, Przestwór, a ostatnie dwa Imiona Śiwa znaleźć można wyraźnie w najstarszym Piśmie Świętym, jakie przyszło w Objawieniu, w Rygwedzie (Ŗgveda).