Chwarena - Historia wersji

Azim o 01:42, 20 sty 2026

2026-01-20T01:42:16Z

← poprzednia wersja		Wersja z 02:42, 20 sty 2026
Linia 1:		Linia 1:
	'''Chwarena''' - pojęcie awestyjskie, Xvârenah lub Khvarenah, sława, wielkość, blask, charyzma lub farr, z perskiego, blask, wspaniałość, chwała - określenie występujące u wszystkich ludów irańskich. Znajduje się w głębinach Wourukaszy, wiecznie wzburzonego morza. Charyzma, którą bogowie nieba obdarzali pojedynczych ludzi, rodziny a nawet całe narody. Mogło to być szczęście, powodzenie lub dobra materialne, wszystko co dawało przewagę nad innymi. Zazwyczaj przypisuje się ją królom i bohaterom oraz świętym ludziom, osobom deifikowanym. Mogła jednak zostać odebrana, co przydarzyło się Dżemszydowi (Jimie). Pod postacią Ognia zstąpiła na łono matki Świętego Proroka [[~~Zarathusztra~~\|Zarathusztry]], stając się nieodłączną częścią przyszłego Proroka Bożego Magów. Późniejsze mity traktują utratę chwareny jako efekt przemijania. W czasie panowania Sasanidów wcieleniem chwareny (farru) był baran, powstało też pojęcie złego farru czyli złej sławy. Idea podobna do hebrajskiej [[Szechina\|Szekiny]] i arabskiej [[Sakina\|Sakiny]] w konceptach [[sufizm]]u.		'''Chwarena''' - pojęcie awestyjskie, Xvârenah lub Khvarenah, sława, wielkość, blask, charyzma lub farr, z perskiego, blask, wspaniałość, chwała - określenie występujące u wszystkich ludów irańskich. Znajduje się w głębinach Wourukaszy, wiecznie wzburzonego morza. Charyzma, którą bogowie nieba obdarzali pojedynczych ludzi, rodziny a nawet całe narody. Mogło to być szczęście, powodzenie lub dobra materialne, wszystko co dawało przewagę nad innymi. Zazwyczaj przypisuje się ją królom i bohaterom oraz świętym ludziom, osobom deifikowanym. Mogła jednak zostać odebrana, co przydarzyło się Dżemszydowi (Jimie). Pod postacią Ognia zstąpiła na łono matki Świętego Proroka [[Zaratusztra\|Zarathusztry]], stając się nieodłączną częścią przyszłego Proroka Bożego Magów. Późniejsze mity traktują utratę chwareny jako efekt przemijania. W czasie panowania Sasanidów wcieleniem chwareny (farru) był baran, powstało też pojęcie złego farru czyli złej sławy. Idea podobna do hebrajskiej [[Szechina\|Szekiny]] i arabskiej [[Sakina\|Sakiny]] w konceptach [[sufizm]]u.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]]

Azim o 01:41, 20 sty 2026

2026-01-20T01:41:38Z

← poprzednia wersja		Wersja z 02:41, 20 sty 2026
Linia 1:		Linia 1:
	'''Chwarena''' - pojęcie awestyjskie, Xvârenah lub Khvarenah, sława, wielkość, blask, charyzma lub farr, z perskiego, blask, wspaniałość, chwała - określenie występujące u wszystkich ludów irańskich. Znajduje się w głębinach Wourukaszy, wiecznie wzburzonego morza. Charyzma, którą bogowie nieba obdarzali pojedynczych ludzi, rodziny a nawet całe narody. Mogło to być szczęście, powodzenie lub dobra materialne, wszystko co dawało przewagę nad innymi. Zazwyczaj przypisuje się ją królom i bohaterom oraz świętym ludziom, osobom deifikowanym. Mogła jednak zostać odebrana, co przydarzyło się Dżemszydowi (Jimie). Pod postacią Ognia zstąpiła na łono matki Świętego Proroka [[Zarathusztra\|Zarathusztry]], stając się nieodłączną częścią przyszłego Proroka Bożego Magów. Późniejsze mity traktują utratę chwareny jako efekt przemijania. W czasie panowania Sasanidów wcieleniem chwareny (farru) był baran, powstało też pojęcie złego farru czyli złej sławy. Idea podobna do hebrajskiej [[~~Szekina~~\|Szekiny]] i arabskiej [[Sakina\|Sakiny]] w konceptach [[sufizm]]u.		'''Chwarena''' - pojęcie awestyjskie, Xvârenah lub Khvarenah, sława, wielkość, blask, charyzma lub farr, z perskiego, blask, wspaniałość, chwała - określenie występujące u wszystkich ludów irańskich. Znajduje się w głębinach Wourukaszy, wiecznie wzburzonego morza. Charyzma, którą bogowie nieba obdarzali pojedynczych ludzi, rodziny a nawet całe narody. Mogło to być szczęście, powodzenie lub dobra materialne, wszystko co dawało przewagę nad innymi. Zazwyczaj przypisuje się ją królom i bohaterom oraz świętym ludziom, osobom deifikowanym. Mogła jednak zostać odebrana, co przydarzyło się Dżemszydowi (Jimie). Pod postacią Ognia zstąpiła na łono matki Świętego Proroka [[Zarathusztra\|Zarathusztry]], stając się nieodłączną częścią przyszłego Proroka Bożego Magów. Późniejsze mity traktują utratę chwareny jako efekt przemijania. W czasie panowania Sasanidów wcieleniem chwareny (farru) był baran, powstało też pojęcie złego farru czyli złej sławy. Idea podobna do hebrajskiej [[Szechina\|Szekiny]] i arabskiej [[Sakina\|Sakiny]] w konceptach [[sufizm]]u.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]]

Azim: Utworzono nową stronę "'''Chwarena''' - pojęcie awestyjskie, Xvârenah lub Khvarenah, sława, wielkość, blask, charyzma lub farr, z perskiego, blask, wspaniałość, chwała - określenie występujące u wszystkich ludów irańskich. Znajduje się w głębinach Wourukaszy, wiecznie wzburzonego morza. Charyzma, którą bogowie nieba obdarzali pojedynczych ludzi, rodziny a nawet całe narody. Mogło to być szczęście, powodzenie lub dobra materialne, wszystko co dawało przewagę nad…"

2026-01-20T01:40:54Z

Utworzono nową stronę "'''Chwarena''' - pojęcie awestyjskie, Xvârenah lub Khvarenah, sława, wielkość, blask, charyzma lub farr, z perskiego, blask, wspaniałość, chwała - określenie występujące u wszystkich ludów irańskich. Znajduje się w głębinach Wourukaszy, wiecznie wzburzonego morza. Charyzma, którą bogowie nieba obdarzali pojedynczych ludzi, rodziny a nawet całe narody. Mogło to być szczęście, powodzenie lub dobra materialne, wszystko co dawało przewagę nad…"

Nowa strona

'''Chwarena''' - pojęcie awestyjskie, Xvârenah lub Khvarenah, sława, wielkość, blask, charyzma lub farr, z perskiego, blask, wspaniałość, chwała - określenie występujące u wszystkich ludów irańskich. Znajduje się w głębinach Wourukaszy, wiecznie wzburzonego morza. Charyzma, którą bogowie nieba obdarzali pojedynczych ludzi, rodziny a nawet całe narody. Mogło to być szczęście, powodzenie lub dobra materialne, wszystko co dawało przewagę nad innymi. Zazwyczaj przypisuje się ją królom i bohaterom oraz świętym ludziom, osobom deifikowanym. Mogła jednak zostać odebrana, co przydarzyło się Dżemszydowi (Jimie). Pod postacią Ognia zstąpiła na łono matki Świętego Proroka [[Zarathusztra|Zarathusztry]], stając się nieodłączną częścią przyszłego Proroka Bożego Magów. Późniejsze mity traktują utratę chwareny jako efekt przemijania. W czasie panowania Sasanidów wcieleniem chwareny (farru) był baran, powstało też pojęcie złego farru czyli złej sławy. Idea podobna do hebrajskiej [[Szekina|Szekiny]] i arabskiej [[Sakina|Sakiny]] w konceptach [[sufizm]]u.

[[Category:Hasło]]