Dharma - Trzy Główne Rodzaje Pracy - Historia wersji

Caroli o 11:58, 20 sty 2026

2026-01-20T11:58:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:58, 20 sty 2026
Linia 18:		Linia 18:

	(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, [[Ahamkara\|Ahamkāra]], które jest podstawą [[Manas\|Manasu]], Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery [[Buddhi]] – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, [[Atman\|Ātman]], [[Purusza]], rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. '''Ātman''' jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno – mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego '''Śri Guruh''' jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, '''Ātmana''', ani zdolności realizowania '''Ātma-Dharmanu'''! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, '''Jivātmana''', przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, [[Dewata\|Devaty]] w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji [[Śri]] [[Guru\|Guruh]], [[Awatara\|Awatāra]]! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego [[Guru]], [[Awatara\|Awatāra]], jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!		(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, [[Ahamkara\|Ahamkāra]], które jest podstawą [[Manas\|Manasu]], Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery [[Buddhi]] – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, [[Atman\|Ātman]], [[Purusza]], rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. '''Ātman''' jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno – mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego '''Śri Guruh''' jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, '''Ātmana''', ani zdolności realizowania '''Ātma-Dharmanu'''! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, '''Jivātmana''', przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, [[Dewata\|Devaty]] w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji [[Śri]] [[Guru\|Guruh]], [[Awatara\|Awatāra]]! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego [[Guru]], [[Awatara\|Awatāra]], jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!

			[[image:kwiatuszek.png\|center]]

	Mistrz Himalaya Swami		Mistrz Himalaya Swami

Caroli o 15:37, 14 sty 2026

2026-01-14T15:37:18Z

← poprzednia wersja		Wersja z 16:37, 14 sty 2026
Linia 1:		Linia 1:
	[[Image:PMH 153.jpg\|~~center~~]]		[[Image:PMH 153.jpg\|right]]


	(1) Dharma/n to częste zagadnienie usilnie przerabiane przez ludzi poszukujących głębszego sensu w życiu, poszukujących wyższych wymiarów i światów. '''Dharmą''' zwiemy wszelkie pomocne dla zrealizowania celu życia obowiązki i powinności, które podzielić można na kilka grup zależnie od stanu świadomości ucznia ezoterycznego. Potocznie [[Dharma]] oznacza wszelkie nauki, praktyki i prace konieczne i wystarczające dla duchowej realizacji, oświecenia i wyzwolenia Duszy z kręgu światów cierpienia. Dharma bywa ujmowana w duchowe kodeksy wskazówek, rad i zleceń dla Pielgrzymów Duchowej Drogi na różnych stopniach Oświecenia. Generalnie wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje Dharmy jak '''Sva''', '''Para''' oraz '''Ātma-Dharman''', czyli odpowiednio Dharmę indywidualną, wyższą i duchową! '''Sva-Dharma/n''' to zespół osobistych obowiązków i powinności względem swego ciała, serca, potrzeb natury, wykształcenia, zainteresowań czy powołania. Jest to Dharma najbardziej nietrwała z uwagi na to, że służy realizacji celów wynikłych z wrodzonych już karmicznie uwarunkowań, tendencji i talentów. Ktoś obdarzony dobrym słuchem i głosem realizuje Dharmę muzyka, śpiewaka czy kompozytora, podobnie jak osoba utalentowana matematycznie realizuje swoje powołanie w dziedzinie nauk ścisłych opartych na matematyce, poprzez zdobywanie wiedzy i odkrycia na tym polu! Ignorowanie posiadanych talentów zdolności i możliwości w jakimś zakresie jest rozmijaniem się z własną Dharmą, w istocie jest to rodzaj ignorowania i wyniszczanie swej ludzkiej istoty. Wszystko, co jest dobre i użyteczne, może służyć człowiekowi, innym ludziom i stworzeniom powinno być pielęgnowane i rozwijane. Człowiek staje się w pełni sobą, kiedy realizuje się zgodnie ze swoją '''Sva-Dharmą''', indywidualną, wewnętrzną powinnością. Negatywne cechy, zgubne tendencje, nałogi, choroby, czy dewiacje w żaden sposób nie należą do Sva-Dharmy i podlegają eliminacji. Kto odnajdzie sens i cel własnego życia, kto rozwinie życiowe zadania, osobiste powołania i przeznaczenie, ten zmierza ku '''Samorealizacji''' wypełniając '''Sva-Dharma/n'''!		(1) Dharma/n to częste zagadnienie usilnie przerabiane przez ludzi poszukujących głębszego sensu w życiu, poszukujących wyższych wymiarów i światów. '''Dharmą''' zwiemy wszelkie pomocne dla zrealizowania celu życia obowiązki i powinności, które podzielić można na kilka grup zależnie od stanu świadomości ucznia ezoterycznego. Potocznie [[Dharma]] oznacza wszelkie nauki, praktyki i prace konieczne i wystarczające dla duchowej realizacji, oświecenia i wyzwolenia Duszy z kręgu światów cierpienia. Dharma bywa ujmowana w duchowe kodeksy wskazówek, rad i zleceń dla Pielgrzymów Duchowej Drogi na różnych stopniach Oświecenia. Generalnie wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje Dharmy jak '''Sva''', '''Para''' oraz '''Ātma-Dharman''', czyli odpowiednio Dharmę indywidualną, wyższą i duchową! '''Sva-Dharma/n''' to zespół osobistych obowiązków i powinności względem swego ciała, serca, potrzeb natury, wykształcenia, zainteresowań czy powołania. Jest to Dharma najbardziej nietrwała z uwagi na to, że służy realizacji celów wynikłych z wrodzonych już karmicznie uwarunkowań, tendencji i talentów. Ktoś obdarzony dobrym słuchem i głosem realizuje Dharmę muzyka, śpiewaka czy kompozytora, podobnie jak osoba utalentowana matematycznie realizuje swoje powołanie w dziedzinie nauk ścisłych opartych na matematyce, poprzez zdobywanie wiedzy i odkrycia na tym polu! Ignorowanie posiadanych talentów zdolności i możliwości w jakimś zakresie jest rozmijaniem się z własną Dharmą, w istocie jest to rodzaj ignorowania i wyniszczanie swej ludzkiej istoty. Wszystko, co jest dobre i użyteczne, może służyć człowiekowi, innym ludziom i stworzeniom powinno być pielęgnowane i rozwijane. Człowiek staje się w pełni sobą, kiedy realizuje się zgodnie ze swoją '''Sva-Dharmą''', indywidualną, wewnętrzną powinnością. Negatywne cechy, zgubne tendencje, nałogi, choroby, czy dewiacje w żaden sposób nie należą do Sva-Dharmy i podlegają eliminacji. Kto odnajdzie sens i cel własnego życia, kto rozwinie życiowe zadania, osobiste powołania i przeznaczenie, ten zmierza ku '''Samorealizacji''' wypełniając '''Sva-Dharma/n'''!


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(2) Wyższe cele i obowiązki wspólne dla całej ludzkości jak służba dla Pokoju, zalesianie nieużytków, ochrona przyrody czy pomoc głodującym należą do '''Para-Dharmy''', która jest czymś co służy całej ludzkości lub nawet wszystkim stworzeniom, całej planecie! Realizowanie się w służbie '''Dobra Publicznego''', walka o lepszy system społeczno – polityczny, zniesienie okupacji i ucisku, to bohaterska walka o wyzwolenie z niewoli i zaborów, ratowanie ginących gatunków, znoszenie barier i granic, to wszystko przynależy do wyższej powinności Para-Dharmy! Kto szuka nie dobra własnego, ale dobra wspólnego społeczności, nawet kosztem własnych korzyści czy pozycji, ten służąc wyższej sprawie realizuje '''Para-Dharmę''' pokazując dążenie wyższe niż Samorealizacja. Nacisk Sva-Dharmanu utrudnia zwykle lub wręcz uniemożliwia wypełnianie Para-Dharmanu, stąd wiadomo, że kto chce robić coś pożytecznego dla społeczności czy całej ludzkości, ale ciągle nie ma czasu, albo siły, ten jest wypalony Sva-Dharmanem nagromadzonym wokół bioder i pępka, wokół szyi i odbytu! Kto dba tylko o swój i swoich najbliższych żołądek, własne interesy i wygodę, ten związany jest Sva-Dharmą i prawdopodobnie tonie w oceanie karmicznych uwarunkowań egzystencji [[Samsara\|Samsary]]! Nacjonaliści i fanatycy, ludzie o partykularnych interesach wąskich grup wpływu związani są Sva-Dharmą, przedkładając ciągle inters własny nad Dobro Wspólne, którego widzenie wymaga poszerzenia horyzontów Świadomości. Fanatyczne korporacje imperialne maksymalizujące swoje zyski kosztem zdrowia ludzi i zniszczenia przyrody nie służą wyższym celom, a jedynie zaspokajają realizację najniższych instynktów egoicznych. Dbanie o przyrodę, dbanie o zdrowie innych ludzi, nawet kosztem własnego zysku, to dopiero będzie praca '''Para-Dharmiczna'''. To wszyscy ci, którzy obnażają szkodliwość i chciwość wielu światowych koncernów stoją w Służbie Wyższej Powinności i naprawdę służą Dobru Powszechnemu, ponieważ obnażają i eliminują zło wszędzie tam, gdzie się ono zalęgnie. Nic dziwnego, że Para-Dharminów znajduje się bardziej wśród opozycji, wśród bohaterów walki o polepszenie życia, wśród raczej biednych niźli bogatych i raczej wśród uciśnionych, niźli wśród tyranów. To usuwanie tyranii zarówno faszystowskiej, stalinowskiej jak i demokratycznej cechuje rewolucjonistów realizujących Para-Dharmę.		(2) Wyższe cele i obowiązki wspólne dla całej ludzkości jak służba dla Pokoju, zalesianie nieużytków, ochrona przyrody czy pomoc głodującym należą do '''Para-Dharmy''', która jest czymś co służy całej ludzkości lub nawet wszystkim stworzeniom, całej planecie! Realizowanie się w służbie '''Dobra Publicznego''', walka o lepszy system społeczno – polityczny, zniesienie okupacji i ucisku, to bohaterska walka o wyzwolenie z niewoli i zaborów, ratowanie ginących gatunków, znoszenie barier i granic, to wszystko przynależy do wyższej powinności Para-Dharmy! Kto szuka nie dobra własnego, ale dobra wspólnego społeczności, nawet kosztem własnych korzyści czy pozycji, ten służąc wyższej sprawie realizuje '''Para-Dharmę''' pokazując dążenie wyższe niż Samorealizacja. Nacisk Sva-Dharmanu utrudnia zwykle lub wręcz uniemożliwia wypełnianie Para-Dharmanu, stąd wiadomo, że kto chce robić coś pożytecznego dla społeczności czy całej ludzkości, ale ciągle nie ma czasu, albo siły, ten jest wypalony Sva-Dharmanem nagromadzonym wokół bioder i pępka, wokół szyi i odbytu! Kto dba tylko o swój i swoich najbliższych żołądek, własne interesy i wygodę, ten związany jest Sva-Dharmą i prawdopodobnie tonie w oceanie karmicznych uwarunkowań egzystencji [[Samsara\|Samsary]]! Nacjonaliści i fanatycy, ludzie o partykularnych interesach wąskich grup wpływu związani są Sva-Dharmą, przedkładając ciągle inters własny nad Dobro Wspólne, którego widzenie wymaga poszerzenia horyzontów Świadomości. Fanatyczne korporacje imperialne maksymalizujące swoje zyski kosztem zdrowia ludzi i zniszczenia przyrody nie służą wyższym celom, a jedynie zaspokajają realizację najniższych instynktów egoicznych. Dbanie o przyrodę, dbanie o zdrowie innych ludzi, nawet kosztem własnego zysku, to dopiero będzie praca '''Para-Dharmiczna'''. To wszyscy ci, którzy obnażają szkodliwość i chciwość wielu światowych koncernów stoją w Służbie Wyższej Powinności i naprawdę służą Dobru Powszechnemu, ponieważ obnażają i eliminują zło wszędzie tam, gdzie się ono zalęgnie. Nic dziwnego, że Para-Dharminów znajduje się bardziej wśród opozycji, wśród bohaterów walki o polepszenie życia, wśród raczej biednych niźli bogatych i raczej wśród uciśnionych, niźli wśród tyranów. To usuwanie tyranii zarówno faszystowskiej, stalinowskiej jak i demokratycznej cechuje rewolucjonistów realizujących Para-Dharmę.


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(3) Trzeci, najwyższy rodzaj [[Dharma\|Dharmy]] to realizowanie obowiązków Duchowych, '''Ātma-Dharman''' płynących z głębi Wolnej i Nieskażonej Duszy. [[Atman\|Ātman]] to najgłębsza, '''Wyższa Jaźń człowieka''', boski pierwiastek ukryty w każdej istocie posiadającej w sobie życie, obraz Boga w Sercu ludzkiej istoty! Ātma-Dharman to wszelkie powinności i obowiązki wobec Boga i Trzech Klejnotów Bożych, wobec [[Guru\|Guruh]], [[Dharma\|Dharmy]] i [[Sangha\|Sanghi]] jakie są spełniane przez osoby duchowo świadome, uduchowione, przebudzone i oświecone. Ātmiczną Dharmę można nazwać zbiorem najwyższych i najważniejszych Obowiązków ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharma to '''Cele Duszy''', Boskie Zadanie w żaden sposób nieuwarunkowane doczesnymi więzami czy międzyludzkimi uwarunkowaniami, cele niezachwiane, wolne od pokusy, zysku, poklasku, czy uznania! Osoby inspirowane, natchnione przez Boga i Niebiosa, bez względu na przeciwności realizują Ātma-Dharman, który służy globalnemu postępowi ludzkości, przejściu ludzi na jakiś wyższy nieco stopień świadomości. Ātma-Dharman to sposób życia, czyny i słowa Dusz uwolnionych z ziemskich więzów, pasji i przywiązań jakim podlega większość ludzkiego rodzaju. [[Atma\|Ātma]]-[[Dharma\|Dharman]] jest często poza możliwościami zrozumienia nawet tych, co poświęcili się dla Wyższego Dobra Całej Ludzkości, i jako Boski w swej naturze nie powinien być przez ludzi osądzany. Wysiłek ascety żarliwie praktykującego umartwienia i modły dla uwolnienia wszystkich stworzeń przed plagami i kataklizmami podtrzymywany przez wiele lat może być uważany za Ātma-Dharman. Podobnie i '''cuda uzdrowienia''' powodowane przez żyjących rzeczywistych [[jogin\|joginów]], [[Siddha\|siddhów]] czy [[Awatar\|awatarów]] należą do dziedziny Ātma-Dharmy wykraczającej poza zwykłe zrozumienie. Trudno może być czasem odróżnić Para-Dharmę od Ātma-Dharmy, jednak ta ostatnia często służy jeszcze czemuś większemu niż poprzednia, podobnie jak bezinteresowne wielbienie Boga dla samego składania czci Najwyższemu, bez szukania własnych korzyści.		(3) Trzeci, najwyższy rodzaj [[Dharma\|Dharmy]] to realizowanie obowiązków Duchowych, '''Ātma-Dharman''' płynących z głębi Wolnej i Nieskażonej Duszy. [[Atman\|Ātman]] to najgłębsza, '''Wyższa Jaźń człowieka''', boski pierwiastek ukryty w każdej istocie posiadającej w sobie życie, obraz Boga w Sercu ludzkiej istoty! Ātma-Dharman to wszelkie powinności i obowiązki wobec Boga i Trzech Klejnotów Bożych, wobec [[Guru\|Guruh]], [[Dharma\|Dharmy]] i [[Sangha\|Sanghi]] jakie są spełniane przez osoby duchowo świadome, uduchowione, przebudzone i oświecone. Ātmiczną Dharmę można nazwać zbiorem najwyższych i najważniejszych Obowiązków ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharma to '''Cele Duszy''', Boskie Zadanie w żaden sposób nieuwarunkowane doczesnymi więzami czy międzyludzkimi uwarunkowaniami, cele niezachwiane, wolne od pokusy, zysku, poklasku, czy uznania! Osoby inspirowane, natchnione przez Boga i Niebiosa, bez względu na przeciwności realizują Ātma-Dharman, który służy globalnemu postępowi ludzkości, przejściu ludzi na jakiś wyższy nieco stopień świadomości. Ātma-Dharman to sposób życia, czyny i słowa Dusz uwolnionych z ziemskich więzów, pasji i przywiązań jakim podlega większość ludzkiego rodzaju. [[Atma\|Ātma]]-[[Dharma\|Dharman]] jest często poza możliwościami zrozumienia nawet tych, co poświęcili się dla Wyższego Dobra Całej Ludzkości, i jako Boski w swej naturze nie powinien być przez ludzi osądzany. Wysiłek ascety żarliwie praktykującego umartwienia i modły dla uwolnienia wszystkich stworzeń przed plagami i kataklizmami podtrzymywany przez wiele lat może być uważany za Ātma-Dharman. Podobnie i '''cuda uzdrowienia''' powodowane przez żyjących rzeczywistych [[jogin\|joginów]], [[Siddha\|siddhów]] czy [[Awatar\|awatarów]] należą do dziedziny Ātma-Dharmy wykraczającej poza zwykłe zrozumienie. Trudno może być czasem odróżnić Para-Dharmę od Ātma-Dharmy, jednak ta ostatnia często służy jeszcze czemuś większemu niż poprzednia, podobnie jak bezinteresowne wielbienie Boga dla samego składania czci Najwyższemu, bez szukania własnych korzyści.


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(4) '''Nauka i praktyka''' dawana Aśramitom Linii Przekazu, Inicjowanym dla osiągnięcia stopnia transformacji i przemienienia się w Boską Istotę, której ego jest całkowicie spalone może mieć wyraźne znamiona '''Ātma-Dharmy''', której zwykłe ludzkie zmysły nie mogą przeniknąć! Sama idea '''Inicjacji''', '''Służby Guru''' i '''Linii Przekazu''' przynależy do sfery Ātmana i nie podlega zwykłym ludzkim interpretacjom. Kultowy szacunek, cześć i wdzięczność dla '''Trzech Klejnotów Bożych''', dla [[Guru]]-Mistrza Przewodnika, dla samej [[Dharma\|Dharmy]] jako nauki, praktyki i służby oraz dla [[Sangha\|Sanghi]] – inicjacyjnej Wspólnoty Uczniów, to sfera powinności i obowiązków '''Ātma-Dharmy''' zrozumiałej głównie dla tych Dusz, do których przenika Boskie Światło Oświecenia. Tylko ktoś, kto wyczerpał już osobiste pragnienia i dążenia, wypróżnił zbiornik osobistej SVA-KARMY jest w stanie należycie pojąć i wypełnić bezosobiste czyny '''NISKĀMA-KARMANA''', pomagające innym w bezinteresowny sposób. Sva-Dharma służy zrealizowaniu zgromadzonego [[Karma\|Karmana]] w pozytywny sposób z eliminacją i wymazaniem złych tendencji i cech, a z aktywnym przeżyciem tego, co pozytywne w uwarunkowaniu. '''Służenie Bogu''' na Ziemi jest jeszcze trudniejsze do ogarnięcia niźli Służenie Guru będącemu Awatārą jakiejś [[Dewa\|Devy]] z Niebios. Chodzenie do jakiegoś kościoła czy meczetu dla rozwiązania własnych problemów, zdobycia większej gotówki, wygrania wojny czy załatwienia sobie ładnej żony i dużo synów, nie ma nic wspólnego ze Służbą Bogu, gdyż jest jedynie egoistyczną formą interesowności w duchu Sva-Dharmy! Dopiero ludzie szukający takiej przemiany i przeistoczenia siebie, żeby lepiej mogli służyć społeczności, ludzkości, wszystkim istotom, bliźsi są pogranicza Para i Ātma-Dharmy, które to pogranicze wyraźnie się zazębia!		(4) '''Nauka i praktyka''' dawana Aśramitom Linii Przekazu, Inicjowanym dla osiągnięcia stopnia transformacji i przemienienia się w Boską Istotę, której ego jest całkowicie spalone może mieć wyraźne znamiona '''Ātma-Dharmy''', której zwykłe ludzkie zmysły nie mogą przeniknąć! Sama idea '''Inicjacji''', '''Służby Guru''' i '''Linii Przekazu''' przynależy do sfery Ātmana i nie podlega zwykłym ludzkim interpretacjom. Kultowy szacunek, cześć i wdzięczność dla '''Trzech Klejnotów Bożych''', dla [[Guru]]-Mistrza Przewodnika, dla samej [[Dharma\|Dharmy]] jako nauki, praktyki i służby oraz dla [[Sangha\|Sanghi]] – inicjacyjnej Wspólnoty Uczniów, to sfera powinności i obowiązków '''Ātma-Dharmy''' zrozumiałej głównie dla tych Dusz, do których przenika Boskie Światło Oświecenia. Tylko ktoś, kto wyczerpał już osobiste pragnienia i dążenia, wypróżnił zbiornik osobistej SVA-KARMY jest w stanie należycie pojąć i wypełnić bezosobiste czyny '''NISKĀMA-KARMANA''', pomagające innym w bezinteresowny sposób. Sva-Dharma służy zrealizowaniu zgromadzonego [[Karma\|Karmana]] w pozytywny sposób z eliminacją i wymazaniem złych tendencji i cech, a z aktywnym przeżyciem tego, co pozytywne w uwarunkowaniu. '''Służenie Bogu''' na Ziemi jest jeszcze trudniejsze do ogarnięcia niźli Służenie Guru będącemu Awatārą jakiejś [[Dewa\|Devy]] z Niebios. Chodzenie do jakiegoś kościoła czy meczetu dla rozwiązania własnych problemów, zdobycia większej gotówki, wygrania wojny czy załatwienia sobie ładnej żony i dużo synów, nie ma nic wspólnego ze Służbą Bogu, gdyż jest jedynie egoistyczną formą interesowności w duchu Sva-Dharmy! Dopiero ludzie szukający takiej przemiany i przeistoczenia siebie, żeby lepiej mogli służyć społeczności, ludzkości, wszystkim istotom, bliźsi są pogranicza Para i Ātma-Dharmy, które to pogranicze wyraźnie się zazębia!


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, [[Ahamkara\|Ahamkāra]], które jest podstawą [[Manas\|Manasu]], Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery [[Buddhi]] – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, [[Atman\|Ātman]], [[Purusza]], rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. '''Ātman''' jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno – mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego '''Śri Guruh''' jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, '''Ātmana''', ani zdolności realizowania '''Ātma-Dharmanu'''! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, '''Jivātmana''', przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, [[Dewata\|Devaty]] w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji [[Śri]] [[Guru\|Guruh]], [[Awatara\|Awatāra]]! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego [[Guru]], [[Awatara\|Awatāra]], jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!		(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, [[Ahamkara\|Ahamkāra]], które jest podstawą [[Manas\|Manasu]], Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery [[Buddhi]] – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, [[Atman\|Ātman]], [[Purusza]], rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. '''Ātman''' jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno – mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego '''Śri Guruh''' jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, '''Ātmana''', ani zdolności realizowania '''Ātma-Dharmanu'''! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, '''Jivātmana''', przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, [[Dewata\|Devaty]] w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji [[Śri]] [[Guru\|Guruh]], [[Awatara\|Awatāra]]! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego [[Guru]], [[Awatara\|Awatāra]], jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!


	Mistrz Himalaya Swami		Mistrz Himalaya Swami

Caroli o 17:53, 8 sty 2026

2026-01-08T17:53:25Z

← poprzednia wersja	Wersja z 18:53, 8 sty 2026
Linia 1:	Linia 1:
		[[Image:PMH 153.jpg\|center]]

Caroli o 20:54, 7 sty 2026

2026-01-07T20:54:46Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:54, 7 sty 2026
Linia 25:		Linia 25:


	(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, [[Ahamkara\|Ahamkāra]], które jest podstawą [[Manas\|Manasu]], Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery [[Buddhi]] – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, [[Atman\|Ātman]], [[Purusza]], rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. '''Ātman''' jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno – mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego '''Śri Guruh''' jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, '''Ātmana''', ani zdolności realizowania '''Ātma-Dharmanu'''! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, '''Jivātmana''', przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, [[Dewata\|Devaty]] w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji [[Śri]] [[~~Gru~~\|Guruh]], [[Awatara\|Awatāra]]! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego [[Guru]], [[Awatara\|Awatāra]], jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!		(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, [[Ahamkara\|Ahamkāra]], które jest podstawą [[Manas\|Manasu]], Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery [[Buddhi]] – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, [[Atman\|Ātman]], [[Purusza]], rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. '''Ātman''' jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno – mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego '''Śri Guruh''' jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, '''Ātmana''', ani zdolności realizowania '''Ātma-Dharmanu'''! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, '''Jivātmana''', przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, [[Dewata\|Devaty]] w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji [[Śri]] [[Guru\|Guruh]], [[Awatara\|Awatāra]]! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego [[Guru]], [[Awatara\|Awatāra]], jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!

Caroli o 20:52, 7 sty 2026

2026-01-07T20:52:56Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:52, 7 sty 2026
Linia 25:		Linia 25:


	(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, Ahamkāra, które jest podstawą Manasu, Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery Buddhi – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, Ātman, Purusza, rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. Ātman jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno-mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego Śri Guruh jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, Ātmana, ani zdolności realizowania Ātma-Dharmanu! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, Jivātmana, przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, Devaty w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji Śri Guruh, Awatāra! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego Guru, Awatāra, jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!		(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, [[Ahamkara\|Ahamkāra]], które jest podstawą [[Manas\|Manasu]], Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery [[Buddhi]] – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, [[Atman\|Ātman]], [[Purusza]], rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. '''Ātman''' jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno – mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego '''Śri Guruh''' jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, '''Ātmana''', ani zdolności realizowania '''Ātma-Dharmanu'''! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, '''Jivātmana''', przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, [[Dewata\|Devaty]] w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji [[Śri]] [[Gru\|Guruh]], [[Awatara\|Awatāra]]! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego [[Guru]], [[Awatara\|Awatāra]], jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!

Caroli o 20:40, 7 sty 2026

2026-01-07T20:40:24Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:40, 7 sty 2026
Linia 19:		Linia 19:


	(4) Nauka i praktyka dawana Aśramitom Linii Przekazu, Inicjowanym dla osiągnięcia stopnia transformacji i przemienienia się w Boską Istotę, której ego jest całkowicie spalone może mieć wyraźne znamiona Ātma-Dharmy, której zwykłe ludzkie zmysły nie mogą przeniknąć! Sama idea Inicjacji, Służby Guru i Linii Przekazu przynależy do sfery Ātmana i nie podlega zwykłym ludzkim interpretacjom. Kultowy szacunek, cześć i wdzięczność dla Trzech Klejnotów Bożych, dla Guru-Mistrza Przewodnika, dla samej Dharmy jako nauki, praktyki i służby oraz dla Sanghi – inicjacyjnej Wspólnoty Uczniów, to sfera powinności i obowiązków Ātma-Dharmy zrozumiałej głównie dla tych Dusz, do których przenika Boskie Światło Oświecenia. Tylko ktoś, kto wyczerpał już osobiste pragnienia i dążenia, wypróżnił zbiornik osobistej SVA-KARMY jest w stanie należycie pojąć i wypełnić bezosobiste czyny NISKĀMA-KARMANA, pomagające innym w bezinteresowny sposób. Sva-Dharma służy zrealizowaniu zgromadzonego Karmana w pozytywny sposób z eliminacją i wymazaniem złych tendencji i cech, a z aktywnym przeżyciem tego, co pozytywne w uwarunkowaniu. Służenie Bogu na Ziemi jest jeszcze trudniejsze do ogarnięcia niźli Służenie Guru będącemu Awatārą jakiejś Devy z Niebios. Chodzenie do jakiegoś kościoła czy meczetu dla rozwiązania własnych problemów, zdobycia większej gotówki, wygrania wojny czy załatwienia sobie ładnej żony i dużo synów nie ma nic wspólnego ze Służbą Bogu, gdyż jest jedynie egoistyczną formą interesowności w duchu Sva-Dharmy! Dopiero ludzie szukający takiej przemiany i przeistoczenia siebie, żeby lepiej mogli służyć społeczności, ludzkości, wszystkim istotom, bliźsi są pogranicza Para i Ātma-Dharmy, które to pogranicze wyraźnie się zazębia!		(4) '''Nauka i praktyka''' dawana Aśramitom Linii Przekazu, Inicjowanym dla osiągnięcia stopnia transformacji i przemienienia się w Boską Istotę, której ego jest całkowicie spalone może mieć wyraźne znamiona '''Ātma-Dharmy''', której zwykłe ludzkie zmysły nie mogą przeniknąć! Sama idea '''Inicjacji''', '''Służby Guru''' i '''Linii Przekazu''' przynależy do sfery Ātmana i nie podlega zwykłym ludzkim interpretacjom. Kultowy szacunek, cześć i wdzięczność dla '''Trzech Klejnotów Bożych''', dla [[Guru]]-Mistrza Przewodnika, dla samej [[Dharma\|Dharmy]] jako nauki, praktyki i służby oraz dla [[Sangha\|Sanghi]] – inicjacyjnej Wspólnoty Uczniów, to sfera powinności i obowiązków '''Ātma-Dharmy''' zrozumiałej głównie dla tych Dusz, do których przenika Boskie Światło Oświecenia. Tylko ktoś, kto wyczerpał już osobiste pragnienia i dążenia, wypróżnił zbiornik osobistej SVA-KARMY jest w stanie należycie pojąć i wypełnić bezosobiste czyny '''NISKĀMA-KARMANA''', pomagające innym w bezinteresowny sposób. Sva-Dharma służy zrealizowaniu zgromadzonego [[Karma\|Karmana]] w pozytywny sposób z eliminacją i wymazaniem złych tendencji i cech, a z aktywnym przeżyciem tego, co pozytywne w uwarunkowaniu. '''Służenie Bogu''' na Ziemi jest jeszcze trudniejsze do ogarnięcia niźli Służenie Guru będącemu Awatārą jakiejś [[Dewa\|Devy]] z Niebios. Chodzenie do jakiegoś kościoła czy meczetu dla rozwiązania własnych problemów, zdobycia większej gotówki, wygrania wojny czy załatwienia sobie ładnej żony i dużo synów, nie ma nic wspólnego ze Służbą Bogu, gdyż jest jedynie egoistyczną formą interesowności w duchu Sva-Dharmy! Dopiero ludzie szukający takiej przemiany i przeistoczenia siebie, żeby lepiej mogli służyć społeczności, ludzkości, wszystkim istotom, bliźsi są pogranicza Para i Ātma-Dharmy, które to pogranicze wyraźnie się zazębia!

Caroli o 20:12, 7 sty 2026

2026-01-07T20:12:12Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:12, 7 sty 2026
Linia 1:		Linia 1:


	(1) Dharma/n to częste zagadnienie usilnie przerabiane przez ludzi poszukujących głębszego sensu w życiu, poszukujących wyższych wymiarów i światów. Dharmą zwiemy wszelkie pomocne dla zrealizowania celu życia obowiązki i powinności, które podzielić można na kilka grup zależnie od stanu świadomości ucznia ezoterycznego. Potocznie Dharma oznacza wszelkie nauki, praktyki i prace konieczne i wystarczające dla duchowej realizacji, oświecenia i wyzwolenia Duszy z kręgu światów cierpienia. Dharma bywa ujmowana w duchowe kodeksy wskazówek, rad i zleceń dla Pielgrzymów Duchowej Drogi na różnych stopniach Oświecenia. Generalnie wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje Dharmy jak Sva, Para oraz Ātma-Dharman, czyli odpowiednio Dharmę indywidualną, wyższą i duchową! Sva-Dharma/n to zespół osobistych obowiązków i powinności względem swego ciała, serca, potrzeb natury, wykształcenia, zainteresowań czy powołania. Jest to Dharma najbardziej nietrwała z uwagi na to, że służy realizacji celów wynikłych z wrodzonych już karmicznie uwarunkowań, tendencji i talentów. Ktoś obdarzony dobrym słuchem i głosem realizuje Dharmę muzyka, śpiewaka czy kompozytora, podobnie jak osoba utalentowana matematycznie realizuje swoje powołanie w dziedzinie nauk ścisłych opartych na matematyce, poprzez zdobywanie wiedzy i odkrycia na tym polu! Ignorowanie posiadanych talentów zdolności i możliwości w jakimś zakresie jest rozmijaniem się z własną Dharmą, w istocie jest to rodzaj ignorowania i wyniszczanie swej ludzkiej istoty. Wszystko, co jest dobre i użyteczne, może służyć człowiekowi, innym ludziom i stworzeniom powinno być pielęgnowane i rozwijane. Człowiek staje się w pełni sobą, kiedy realizuje się zgodnie ze swoją Sva-Dharmą, indywidualną, wewnętrzną powinnością. Negatywne cechy, zgubne tendencje, nałogi, choroby, czy dewiacje w żaden sposób nie należą do Sva-Dharmy i podlegają eliminacji. Kto odnajdzie sens i cel własnego życia, kto rozwinie życiowe zadania, osobiste powołania i przeznaczenie, ten zmierza ku Samorealizacji wypełniając Sva-Dharma/n!		(1) Dharma/n to częste zagadnienie usilnie przerabiane przez ludzi poszukujących głębszego sensu w życiu, poszukujących wyższych wymiarów i światów. '''Dharmą''' zwiemy wszelkie pomocne dla zrealizowania celu życia obowiązki i powinności, które podzielić można na kilka grup zależnie od stanu świadomości ucznia ezoterycznego. Potocznie [[Dharma]] oznacza wszelkie nauki, praktyki i prace konieczne i wystarczające dla duchowej realizacji, oświecenia i wyzwolenia Duszy z kręgu światów cierpienia. Dharma bywa ujmowana w duchowe kodeksy wskazówek, rad i zleceń dla Pielgrzymów Duchowej Drogi na różnych stopniach Oświecenia. Generalnie wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje Dharmy jak '''Sva''', '''Para''' oraz '''Ātma-Dharman''', czyli odpowiednio Dharmę indywidualną, wyższą i duchową! '''Sva-Dharma/n''' to zespół osobistych obowiązków i powinności względem swego ciała, serca, potrzeb natury, wykształcenia, zainteresowań czy powołania. Jest to Dharma najbardziej nietrwała z uwagi na to, że służy realizacji celów wynikłych z wrodzonych już karmicznie uwarunkowań, tendencji i talentów. Ktoś obdarzony dobrym słuchem i głosem realizuje Dharmę muzyka, śpiewaka czy kompozytora, podobnie jak osoba utalentowana matematycznie realizuje swoje powołanie w dziedzinie nauk ścisłych opartych na matematyce, poprzez zdobywanie wiedzy i odkrycia na tym polu! Ignorowanie posiadanych talentów zdolności i możliwości w jakimś zakresie jest rozmijaniem się z własną Dharmą, w istocie jest to rodzaj ignorowania i wyniszczanie swej ludzkiej istoty. Wszystko, co jest dobre i użyteczne, może służyć człowiekowi, innym ludziom i stworzeniom powinno być pielęgnowane i rozwijane. Człowiek staje się w pełni sobą, kiedy realizuje się zgodnie ze swoją '''Sva-Dharmą''', indywidualną, wewnętrzną powinnością. Negatywne cechy, zgubne tendencje, nałogi, choroby, czy dewiacje w żaden sposób nie należą do Sva-Dharmy i podlegają eliminacji. Kto odnajdzie sens i cel własnego życia, kto rozwinie życiowe zadania, osobiste powołania i przeznaczenie, ten zmierza ku '''Samorealizacji''' wypełniając '''Sva-Dharma/n'''!


Linia 7:		Linia 7:


	(2) Wyższe cele i obowiązki wspólne dla całej ludzkości jak służba dla Pokoju, zalesianie nieużytków, ochrona przyrody czy pomoc głodującym należą do Para-Dharmy, która jest czymś co służy całej ludzkości lub nawet wszystkim stworzeniom, całej planecie! Realizowanie się w służbie Dobra Publicznego, walka o lepszy system społeczno-polityczny, zniesienie okupacji i ucisku, to bohaterska walka o wyzwolenie z niewoli i zaborów, ratowanie ginących gatunków, znoszenie barier i granic, to wszystko przynależy do wyższej powinności Para-Dharmy! Kto szuka nie dobra własnego, ale dobra wspólnego społeczności, nawet kosztem własnych korzyści czy pozycji, ten służąc wyższej sprawie realizuje Para-Dharmę pokazując dążenie wyższe niż Samorealizacja. Nacisk Sva-Dharmanu utrudnia zwykle lub wręcz uniemożliwia wypełnianie Para-Dharmanu, stąd wiadomo, że kto chce robić coś pożytecznego dla społeczności czy całej ludzkości, ale ciągle nie ma czasu, albo siły, ten jest wypalony Sva-Dharmanem nagromadzonym wokół bioder i pępka, wokół szyi i odbytu! Kto dba tylko o swój i swoich najbliższych żołądek, własne interesy i wygodę, ten związany jest Sva-Dharmą i prawdopodobnie tonie w oceanie karmicznych uwarunkowań egzystencji Samsary! Nacjonaliści i fanatycy, ludzie o partykularnych interesach wąskich grup wpływu związani są Sva-Dharmą, przedkładając ciągle inters własny nad Dobro Wspólne, którego widzenie wymaga poszerzenia horyzontów Świadomości. Fanatyczne korporacje imperialne maksymalizujące swoje zyski kosztem zdrowia ludzi i zniszczenia przyrody nie służą wyższym celom, a jedynie zaspokajają realizację najniższych instynktów egoicznych. Dbanie o przyrodę, dbanie o zdrowie innych ludzi, nawet kosztem własnego zysku, to dopiero będzie praca Para-Dharmiczna. To wszyscy ci, którzy obnażają szkodliwość i chciwość wielu światowych koncernów stoją w Służbie Wyższej Powinności i naprawdę służą Dobru Powszechnemu, ponieważ obnażają i eliminują zło wszędzie tam, gdzie się ono zalęgnie. Nic dziwnego, że Para-Dharminów znajduje się bardziej wśród opozycji, wśród bohaterów walki o polepszenie życia, wśród raczej biednych niźli bogatych i raczej wśród uciśnionych, niźli wśród tyranów. To usuwanie tyranii zarówno faszystowskiej, stalinowskiej jak i demokratycznej cechuje rewolucjonistów realizujących Para-Dharmę.		(2) Wyższe cele i obowiązki wspólne dla całej ludzkości jak służba dla Pokoju, zalesianie nieużytków, ochrona przyrody czy pomoc głodującym należą do '''Para-Dharmy''', która jest czymś co służy całej ludzkości lub nawet wszystkim stworzeniom, całej planecie! Realizowanie się w służbie '''Dobra Publicznego''', walka o lepszy system społeczno – polityczny, zniesienie okupacji i ucisku, to bohaterska walka o wyzwolenie z niewoli i zaborów, ratowanie ginących gatunków, znoszenie barier i granic, to wszystko przynależy do wyższej powinności Para-Dharmy! Kto szuka nie dobra własnego, ale dobra wspólnego społeczności, nawet kosztem własnych korzyści czy pozycji, ten służąc wyższej sprawie realizuje '''Para-Dharmę''' pokazując dążenie wyższe niż Samorealizacja. Nacisk Sva-Dharmanu utrudnia zwykle lub wręcz uniemożliwia wypełnianie Para-Dharmanu, stąd wiadomo, że kto chce robić coś pożytecznego dla społeczności czy całej ludzkości, ale ciągle nie ma czasu, albo siły, ten jest wypalony Sva-Dharmanem nagromadzonym wokół bioder i pępka, wokół szyi i odbytu! Kto dba tylko o swój i swoich najbliższych żołądek, własne interesy i wygodę, ten związany jest Sva-Dharmą i prawdopodobnie tonie w oceanie karmicznych uwarunkowań egzystencji [[Samsara\|Samsary]]! Nacjonaliści i fanatycy, ludzie o partykularnych interesach wąskich grup wpływu związani są Sva-Dharmą, przedkładając ciągle inters własny nad Dobro Wspólne, którego widzenie wymaga poszerzenia horyzontów Świadomości. Fanatyczne korporacje imperialne maksymalizujące swoje zyski kosztem zdrowia ludzi i zniszczenia przyrody nie służą wyższym celom, a jedynie zaspokajają realizację najniższych instynktów egoicznych. Dbanie o przyrodę, dbanie o zdrowie innych ludzi, nawet kosztem własnego zysku, to dopiero będzie praca '''Para-Dharmiczna'''. To wszyscy ci, którzy obnażają szkodliwość i chciwość wielu światowych koncernów stoją w Służbie Wyższej Powinności i naprawdę służą Dobru Powszechnemu, ponieważ obnażają i eliminują zło wszędzie tam, gdzie się ono zalęgnie. Nic dziwnego, że Para-Dharminów znajduje się bardziej wśród opozycji, wśród bohaterów walki o polepszenie życia, wśród raczej biednych niźli bogatych i raczej wśród uciśnionych, niźli wśród tyranów. To usuwanie tyranii zarówno faszystowskiej, stalinowskiej jak i demokratycznej cechuje rewolucjonistów realizujących Para-Dharmę.


Linia 13:		Linia 13:


	(3) Trzeci, najwyższy rodzaj Dharmy to realizowanie obowiązków Duchowych, Ātma-Dharman płynących z głębi Wolnej i Nieskażonej Duszy. Ātman to najgłębsza, Wyższa Jaźń człowieka, boski pierwiastek ukryty w każdej istocie posiadającej w sobie życie, obraz Boga w Sercu ludzkiej istoty! Ātma-Dharman to wszelkie powinności i obowiązki wobec Boga i Trzech Klejnotów Bożych, wobec Guruh, Dharmy i Sanghi jakie są spełniane przez osoby duchowo świadome, uduchowione, przebudzone i oświecone. Ātmiczną Dharmę można nazwać zbiorem najwyższych i najważniejszych Obowiązków ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharma to Cele Duszy, Boskie Zadanie w żaden sposób nieuwarunkowane doczesnymi więzami czy międzyludzkimi uwarunkowaniami, cele niezachwiane, wolne od pokusy, zysku, poklasku, czy uznania! Osoby inspirowane, natchnione przez Boga i Niebiosa, bez względu na przeciwności realizują Ātma-Dharman, który służy globalnemu postępowi ludzkości, przejściu ludzi na jakiś wyższy nieco stopień świadomości. Ātma-Dharman to sposób życia, czyny i słowa Dusz uwolnionych z ziemskich więzów, pasji i przywiązań jakim podlega większość ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharman jest często poza możliwościami zrozumienia nawet tych, co poświęcili się dla Wyższego Dobra Całej Ludzkości, i jako Boski w swej naturze nie powinien być przez ludzi osądzany. Wysiłek ascety żarliwie praktykującego umartwienia i modły dla uwolnienia wszystkich stworzeń przed plagami i kataklizmami podtrzymywany przez wiele lat może być uważany za Ātma-Dharman. Podobnie i cuda uzdrowienia powodowane przez żyjących rzeczywistych joginów, siddhów czy awatarów należą do dziedziny Ātma-Dharmy wykraczającej poza zwykłe zrozumienie. Trudno może być czasem odróżnić Para-Dharmę od Ātma-Dharmy, jednak ta ostatnia często służy jeszcze czemuś większemu niż poprzednia, podobnie jak bezinteresowne wielbienie Boga dla samego składania czci Najwyższemu, bez szukania własnych korzyści.		(3) Trzeci, najwyższy rodzaj [[Dharma\|Dharmy]] to realizowanie obowiązków Duchowych, '''Ātma-Dharman''' płynących z głębi Wolnej i Nieskażonej Duszy. [[Atman\|Ātman]] to najgłębsza, '''Wyższa Jaźń człowieka''', boski pierwiastek ukryty w każdej istocie posiadającej w sobie życie, obraz Boga w Sercu ludzkiej istoty! Ātma-Dharman to wszelkie powinności i obowiązki wobec Boga i Trzech Klejnotów Bożych, wobec [[Guru\|Guruh]], [[Dharma\|Dharmy]] i [[Sangha\|Sanghi]] jakie są spełniane przez osoby duchowo świadome, uduchowione, przebudzone i oświecone. Ātmiczną Dharmę można nazwać zbiorem najwyższych i najważniejszych Obowiązków ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharma to '''Cele Duszy''', Boskie Zadanie w żaden sposób nieuwarunkowane doczesnymi więzami czy międzyludzkimi uwarunkowaniami, cele niezachwiane, wolne od pokusy, zysku, poklasku, czy uznania! Osoby inspirowane, natchnione przez Boga i Niebiosa, bez względu na przeciwności realizują Ātma-Dharman, który służy globalnemu postępowi ludzkości, przejściu ludzi na jakiś wyższy nieco stopień świadomości. Ātma-Dharman to sposób życia, czyny i słowa Dusz uwolnionych z ziemskich więzów, pasji i przywiązań jakim podlega większość ludzkiego rodzaju. [[Atma\|Ātma]]-[[Dharma\|Dharman]] jest często poza możliwościami zrozumienia nawet tych, co poświęcili się dla Wyższego Dobra Całej Ludzkości, i jako Boski w swej naturze nie powinien być przez ludzi osądzany. Wysiłek ascety żarliwie praktykującego umartwienia i modły dla uwolnienia wszystkich stworzeń przed plagami i kataklizmami podtrzymywany przez wiele lat może być uważany za Ātma-Dharman. Podobnie i '''cuda uzdrowienia''' powodowane przez żyjących rzeczywistych [[jogin\|joginów]], [[Siddha\|siddhów]] czy [[Awatar\|awatarów]] należą do dziedziny Ātma-Dharmy wykraczającej poza zwykłe zrozumienie. Trudno może być czasem odróżnić Para-Dharmę od Ātma-Dharmy, jednak ta ostatnia często służy jeszcze czemuś większemu niż poprzednia, podobnie jak bezinteresowne wielbienie Boga dla samego składania czci Najwyższemu, bez szukania własnych korzyści.

Caroli o 19:11, 7 sty 2026

2026-01-07T19:11:41Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:11, 7 sty 2026
Linia 1:		Linia 1:
	~~(Udana/PMH nr 153)~~

	(1) Dharma/n to częste zagadnienie usilnie przerabiane przez ludzi poszukujących głębszego sensu w życiu, poszukujących wyższych wymiarów i światów. Dharmą zwiemy wszelkie pomocne dla zrealizowania celu życia obowiązki i powinności, które podzielić można na kilka grup zależnie od stanu świadomości ucznia ezoterycznego. Potocznie Dharma oznacza wszelkie nauki, praktyki i prace konieczne i wystarczające dla duchowej realizacji, oświecenia i wyzwolenia Duszy z kręgu światów cierpienia. Dharma bywa ujmowana w duchowe kodeksy wskazówek, rad i zleceń dla Pielgrzymów Duchowej Drogi na różnych stopniach Oświecenia. Generalnie wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje Dharmy jak Sva, Para oraz Ātma-Dharman, czyli odpowiednio Dharmę indywidualną, wyższą i duchową! Sva-Dharma/n to zespół osobistych obowiązków i powinności względem swego ciała, serca, potrzeb natury, wykształcenia, zainteresowań czy powołania. Jest to Dharma najbardziej nietrwała z uwagi na to, że służy realizacji celów wynikłych z wrodzonych już karmicznie uwarunkowań, tendencji i talentów. Ktoś obdarzony dobrym słuchem i głosem realizuje Dharmę muzyka, śpiewaka czy kompozytora, podobnie jak osoba utalentowana matematycznie realizuje swoje powołanie w dziedzinie nauk ścisłych opartych na matematyce, poprzez zdobywanie wiedzy i odkrycia na tym polu! Ignorowanie posiadanych talentów zdolności i możliwości w jakimś zakresie jest rozmijaniem się z własną Dharmą, w istocie jest to rodzaj ignorowania i wyniszczanie swej ludzkiej istoty. Wszystko, co jest dobre i użyteczne, może służyć człowiekowi, innym ludziom i stworzeniom powinno być pielęgnowane i rozwijane. Człowiek staje się w pełni sobą, kiedy realizuje się zgodnie ze swoją Sva-Dharmą, indywidualną, wewnętrzną powinnością. Negatywne cechy, zgubne tendencje, nałogi, choroby, czy dewiacje w żaden sposób nie należą do Sva-Dharmy i podlegają eliminacji. Kto odnajdzie sens i cel własnego życia, kto rozwinie życiowe zadania, osobiste powołania i przeznaczenie, ten zmierza ku Samorealizacji wypełniając Sva-Dharma/n!		(1) Dharma/n to częste zagadnienie usilnie przerabiane przez ludzi poszukujących głębszego sensu w życiu, poszukujących wyższych wymiarów i światów. Dharmą zwiemy wszelkie pomocne dla zrealizowania celu życia obowiązki i powinności, które podzielić można na kilka grup zależnie od stanu świadomości ucznia ezoterycznego. Potocznie Dharma oznacza wszelkie nauki, praktyki i prace konieczne i wystarczające dla duchowej realizacji, oświecenia i wyzwolenia Duszy z kręgu światów cierpienia. Dharma bywa ujmowana w duchowe kodeksy wskazówek, rad i zleceń dla Pielgrzymów Duchowej Drogi na różnych stopniach Oświecenia. Generalnie wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje Dharmy jak Sva, Para oraz Ātma-Dharman, czyli odpowiednio Dharmę indywidualną, wyższą i duchową! Sva-Dharma/n to zespół osobistych obowiązków i powinności względem swego ciała, serca, potrzeb natury, wykształcenia, zainteresowań czy powołania. Jest to Dharma najbardziej nietrwała z uwagi na to, że służy realizacji celów wynikłych z wrodzonych już karmicznie uwarunkowań, tendencji i talentów. Ktoś obdarzony dobrym słuchem i głosem realizuje Dharmę muzyka, śpiewaka czy kompozytora, podobnie jak osoba utalentowana matematycznie realizuje swoje powołanie w dziedzinie nauk ścisłych opartych na matematyce, poprzez zdobywanie wiedzy i odkrycia na tym polu! Ignorowanie posiadanych talentów zdolności i możliwości w jakimś zakresie jest rozmijaniem się z własną Dharmą, w istocie jest to rodzaj ignorowania i wyniszczanie swej ludzkiej istoty. Wszystko, co jest dobre i użyteczne, może służyć człowiekowi, innym ludziom i stworzeniom powinno być pielęgnowane i rozwijane. Człowiek staje się w pełni sobą, kiedy realizuje się zgodnie ze swoją Sva-Dharmą, indywidualną, wewnętrzną powinnością. Negatywne cechy, zgubne tendencje, nałogi, choroby, czy dewiacje w żaden sposób nie należą do Sva-Dharmy i podlegają eliminacji. Kto odnajdzie sens i cel własnego życia, kto rozwinie życiowe zadania, osobiste powołania i przeznaczenie, ten zmierza ku Samorealizacji wypełniając Sva-Dharma/n!
Linia 29:		Linia 29:

	Mistrz Himalaya Swami		Mistrz Himalaya Swami

			(Udana/PMH nr 153)

Caroli o 15:49, 26 lis 2025

2025-11-26T15:49:38Z

← poprzednia wersja		Wersja z 16:49, 26 lis 2025
Linia 1:		Linia 1:
	1. Dharma/n to częste zagadnienie usilnie przerabiane przez ludzi poszukujących głębszego sensu w życiu, poszukujących wyższych wymiarów i światów. Dharmą zwiemy wszelkie pomocne dla zrealizowania celu życia obowiązki i powinności, które podzielić można na kilka grup zależnie od stanu świadomości ucznia ezoterycznego. Potocznie Dharma oznacza wszelkie nauki, praktyki i prace konieczne i wystarczające dla duchowej realizacji, oświecenia i wyzwolenia Duszy z kręgu światów cierpienia. Dharma bywa ujmowana w duchowe kodeksy wskazówek, rad i zleceń dla Pielgrzymów Duchowej Drogi na różnych stopniach Oświecenia. Generalnie wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje Dharmy jak Sva, Para oraz Ātma-Dharman, czyli odpowiednio Dharmę indywidualną, wyższą i duchową! Sva-Dharma/n to zespół osobistych obowiązków i powinności względem swego ciała, serca, potrzeb natury, wykształcenia, zainteresowań czy powołania. Jest to Dharma najbardziej nietrwała z uwagi na to, że służy realizacji celów wynikłych z wrodzonych już karmicznie uwarunkowań, tendencji i talentów. Ktoś obdarzony dobrym słuchem i głosem realizuje Dharmę muzyka, śpiewaka czy kompozytora, podobnie jak osoba utalentowana matematycznie realizuje swoje powołanie w dziedzinie nauk ścisłych opartych na matematyce, poprzez zdobywanie wiedzy i odkrycia na tym polu! Ignorowanie posiadanych talentów zdolności i możliwości w jakimś zakresie jest rozmijaniem się z własną Dharmą, w istocie jest to rodzaj ignorowania i wyniszczanie swej ludzkiej istoty. Wszystko, co jest dobre i użyteczne, może służyć człowiekowi, innym ludziom i stworzeniom powinno być pielęgnowane i rozwijane. Człowiek staje się w pełni sobą, kiedy realizuje się zgodnie ze swoją Sva-Dharmą, indywidualną, wewnętrzną powinnością. Negatywne cechy, zgubne tendencje, nałogi, choroby, czy dewiacje w żaden sposób nie należą do Sva-Dharmy i podlegają eliminacji. Kto odnajdzie sens i cel własnego życia, kto rozwinie życiowe zadania, osobiste powołania i przeznaczenie, ten zmierza ku Samorealizacji wypełniając Sva-Dharma/n!		(Udana/PMH nr 153)

			(1) Dharma/n to częste zagadnienie usilnie przerabiane przez ludzi poszukujących głębszego sensu w życiu, poszukujących wyższych wymiarów i światów. Dharmą zwiemy wszelkie pomocne dla zrealizowania celu życia obowiązki i powinności, które podzielić można na kilka grup zależnie od stanu świadomości ucznia ezoterycznego. Potocznie Dharma oznacza wszelkie nauki, praktyki i prace konieczne i wystarczające dla duchowej realizacji, oświecenia i wyzwolenia Duszy z kręgu światów cierpienia. Dharma bywa ujmowana w duchowe kodeksy wskazówek, rad i zleceń dla Pielgrzymów Duchowej Drogi na różnych stopniach Oświecenia. Generalnie wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje Dharmy jak Sva, Para oraz Ātma-Dharman, czyli odpowiednio Dharmę indywidualną, wyższą i duchową! Sva-Dharma/n to zespół osobistych obowiązków i powinności względem swego ciała, serca, potrzeb natury, wykształcenia, zainteresowań czy powołania. Jest to Dharma najbardziej nietrwała z uwagi na to, że służy realizacji celów wynikłych z wrodzonych już karmicznie uwarunkowań, tendencji i talentów. Ktoś obdarzony dobrym słuchem i głosem realizuje Dharmę muzyka, śpiewaka czy kompozytora, podobnie jak osoba utalentowana matematycznie realizuje swoje powołanie w dziedzinie nauk ścisłych opartych na matematyce, poprzez zdobywanie wiedzy i odkrycia na tym polu! Ignorowanie posiadanych talentów zdolności i możliwości w jakimś zakresie jest rozmijaniem się z własną Dharmą, w istocie jest to rodzaj ignorowania i wyniszczanie swej ludzkiej istoty. Wszystko, co jest dobre i użyteczne, może służyć człowiekowi, innym ludziom i stworzeniom powinno być pielęgnowane i rozwijane. Człowiek staje się w pełni sobą, kiedy realizuje się zgodnie ze swoją Sva-Dharmą, indywidualną, wewnętrzną powinnością. Negatywne cechy, zgubne tendencje, nałogi, choroby, czy dewiacje w żaden sposób nie należą do Sva-Dharmy i podlegają eliminacji. Kto odnajdzie sens i cel własnego życia, kto rozwinie życiowe zadania, osobiste powołania i przeznaczenie, ten zmierza ku Samorealizacji wypełniając Sva-Dharma/n!


Linia 5:		Linia 7:


	2. Wyższe cele i obowiązki wspólne dla całej ludzkości jak służba dla Pokoju, zalesianie nieużytków, ochrona przyrody czy pomoc głodującym należą do Para-Dharmy, która jest czymś co służy całej ludzkości lub nawet wszystkim stworzeniom, całej planecie! Realizowanie się w służbie Dobra Publicznego, walka o lepszy system społeczno-polityczny, zniesienie okupacji i ucisku, to bohaterska walka o wyzwolenie z niewoli i zaborów, ratowanie ginących gatunków, znoszenie barier i granic, to wszystko przynależy do wyższej powinności Para-Dharmy! Kto szuka nie dobra własnego, ale dobra wspólnego społeczności, nawet kosztem własnych korzyści czy pozycji, ten służąc wyższej sprawie realizuje Para-Dharmę pokazując dążenie wyższe niż Samorealizacja. Nacisk Sva-Dharmanu utrudnia zwykle lub wręcz uniemożliwia wypełnianie Para-Dharmanu, stąd wiadomo, że kto chce robić coś pożytecznego dla społeczności czy całej ludzkości, ale ciągle nie ma czasu, albo siły, ten jest wypalony Sva-Dharmanem nagromadzonym wokół bioder i pępka, wokół szyi i odbytu! Kto dba tylko o swój i swoich najbliższych żołądek, własne interesy i wygodę, ten związany jest Sva-Dharmą i prawdopodobnie tonie w oceanie karmicznych uwarunkowań egzystencji Samsary! Nacjonaliści i fanatycy, ludzie o partykularnych interesach wąskich grup wpływu związani są Sva-Dharmą, przedkładając ciągle inters własny nad Dobro Wspólne, którego widzenie wymaga poszerzenia horyzontów Świadomości. Fanatyczne korporacje imperialne maksymalizujące swoje zyski kosztem zdrowia ludzi i zniszczenia przyrody nie służą wyższym celom, a jedynie zaspokajają realizację najniższych instynktów egoicznych. Dbanie o przyrodę, dbanie o zdrowie innych ludzi, nawet kosztem własnego zysku, to dopiero będzie praca Para-Dharmiczna. To wszyscy ci, którzy obnażają szkodliwość i chciwość wielu światowych koncernów stoją w Służbie Wyższej Powinności i naprawdę służą Dobru Powszechnemu, ponieważ obnażają i eliminują zło wszędzie tam, gdzie się ono zalęgnie. Nic dziwnego, że Para-Dharminów znajduje się bardziej wśród opozycji, wśród bohaterów walki o polepszenie życia, wśród raczej biednych niźli bogatych i raczej wśród uciśnionych, niźli wśród tyranów. To usuwanie tyranii zarówno faszystowskiej, stalinowskiej jak i demokratycznej cechuje rewolucjonistów realizujących Para-Dharmę.		(2) Wyższe cele i obowiązki wspólne dla całej ludzkości jak służba dla Pokoju, zalesianie nieużytków, ochrona przyrody czy pomoc głodującym należą do Para-Dharmy, która jest czymś co służy całej ludzkości lub nawet wszystkim stworzeniom, całej planecie! Realizowanie się w służbie Dobra Publicznego, walka o lepszy system społeczno-polityczny, zniesienie okupacji i ucisku, to bohaterska walka o wyzwolenie z niewoli i zaborów, ratowanie ginących gatunków, znoszenie barier i granic, to wszystko przynależy do wyższej powinności Para-Dharmy! Kto szuka nie dobra własnego, ale dobra wspólnego społeczności, nawet kosztem własnych korzyści czy pozycji, ten służąc wyższej sprawie realizuje Para-Dharmę pokazując dążenie wyższe niż Samorealizacja. Nacisk Sva-Dharmanu utrudnia zwykle lub wręcz uniemożliwia wypełnianie Para-Dharmanu, stąd wiadomo, że kto chce robić coś pożytecznego dla społeczności czy całej ludzkości, ale ciągle nie ma czasu, albo siły, ten jest wypalony Sva-Dharmanem nagromadzonym wokół bioder i pępka, wokół szyi i odbytu! Kto dba tylko o swój i swoich najbliższych żołądek, własne interesy i wygodę, ten związany jest Sva-Dharmą i prawdopodobnie tonie w oceanie karmicznych uwarunkowań egzystencji Samsary! Nacjonaliści i fanatycy, ludzie o partykularnych interesach wąskich grup wpływu związani są Sva-Dharmą, przedkładając ciągle inters własny nad Dobro Wspólne, którego widzenie wymaga poszerzenia horyzontów Świadomości. Fanatyczne korporacje imperialne maksymalizujące swoje zyski kosztem zdrowia ludzi i zniszczenia przyrody nie służą wyższym celom, a jedynie zaspokajają realizację najniższych instynktów egoicznych. Dbanie o przyrodę, dbanie o zdrowie innych ludzi, nawet kosztem własnego zysku, to dopiero będzie praca Para-Dharmiczna. To wszyscy ci, którzy obnażają szkodliwość i chciwość wielu światowych koncernów stoją w Służbie Wyższej Powinności i naprawdę służą Dobru Powszechnemu, ponieważ obnażają i eliminują zło wszędzie tam, gdzie się ono zalęgnie. Nic dziwnego, że Para-Dharminów znajduje się bardziej wśród opozycji, wśród bohaterów walki o polepszenie życia, wśród raczej biednych niźli bogatych i raczej wśród uciśnionych, niźli wśród tyranów. To usuwanie tyranii zarówno faszystowskiej, stalinowskiej jak i demokratycznej cechuje rewolucjonistów realizujących Para-Dharmę.


Linia 11:		Linia 13:


	3. Trzeci, najwyższy rodzaj Dharmy to realizowanie obowiązków Duchowych, Ātma-Dharman płynących z głębi Wolnej i Nieskażonej Duszy. Ātman to najgłębsza, Wyższa Jaźń człowieka, boski pierwiastek ukryty w każdej istocie posiadającej w sobie życie, obraz Boga w Sercu ludzkiej istoty! Ātma-Dharman to wszelkie powinności i obowiązki wobec Boga i Trzech Klejnotów Bożych, wobec Guruh, Dharmy i Sanghi jakie są spełniane przez osoby duchowo świadome, uduchowione, przebudzone i oświecone. Ātmiczną Dharmę można nazwać zbiorem najwyższych i najważniejszych Obowiązków ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharma to Cele Duszy, Boskie Zadanie w żaden sposób nieuwarunkowane doczesnymi więzami czy międzyludzkimi uwarunkowaniami, cele niezachwiane, wolne od pokusy, zysku, poklasku, czy uznania! Osoby inspirowane, natchnione przez Boga i Niebiosa, bez względu na przeciwności realizują Ātma-Dharman, który służy globalnemu postępowi ludzkości, przejściu ludzi na jakiś wyższy nieco stopień świadomości. Ātma-Dharman to sposób życia, czyny i słowa Dusz uwolnionych z ziemskich więzów, pasji i przywiązań jakim podlega większość ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharman jest często poza możliwościami zrozumienia nawet tych, co poświęcili się dla Wyższego Dobra Całej Ludzkości, i jako Boski w swej naturze nie powinien być przez ludzi osądzany. Wysiłek ascety żarliwie praktykującego umartwienia i modły dla uwolnienia wszystkich stworzeń przed plagami i kataklizmami podtrzymywany przez wiele lat może być uważany za Ātma-Dharman. Podobnie i cuda uzdrowienia powodowane przez żyjących rzeczywistych joginów, siddhów czy awatarów należą do dziedziny Ātma-Dharmy wykraczającej poza zwykłe zrozumienie. Trudno może być czasem odróżnić Para-Dharmę od Ātma-Dharmy, jednak ta ostatnia często służy jeszcze czemuś większemu niż poprzednia, podobnie jak bezinteresowne wielbienie Boga dla samego składania czci Najwyższemu, bez szukania własnych korzyści.		(3) Trzeci, najwyższy rodzaj Dharmy to realizowanie obowiązków Duchowych, Ātma-Dharman płynących z głębi Wolnej i Nieskażonej Duszy. Ātman to najgłębsza, Wyższa Jaźń człowieka, boski pierwiastek ukryty w każdej istocie posiadającej w sobie życie, obraz Boga w Sercu ludzkiej istoty! Ātma-Dharman to wszelkie powinności i obowiązki wobec Boga i Trzech Klejnotów Bożych, wobec Guruh, Dharmy i Sanghi jakie są spełniane przez osoby duchowo świadome, uduchowione, przebudzone i oświecone. Ātmiczną Dharmę można nazwać zbiorem najwyższych i najważniejszych Obowiązków ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharma to Cele Duszy, Boskie Zadanie w żaden sposób nieuwarunkowane doczesnymi więzami czy międzyludzkimi uwarunkowaniami, cele niezachwiane, wolne od pokusy, zysku, poklasku, czy uznania! Osoby inspirowane, natchnione przez Boga i Niebiosa, bez względu na przeciwności realizują Ātma-Dharman, który służy globalnemu postępowi ludzkości, przejściu ludzi na jakiś wyższy nieco stopień świadomości. Ātma-Dharman to sposób życia, czyny i słowa Dusz uwolnionych z ziemskich więzów, pasji i przywiązań jakim podlega większość ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharman jest często poza możliwościami zrozumienia nawet tych, co poświęcili się dla Wyższego Dobra Całej Ludzkości, i jako Boski w swej naturze nie powinien być przez ludzi osądzany. Wysiłek ascety żarliwie praktykującego umartwienia i modły dla uwolnienia wszystkich stworzeń przed plagami i kataklizmami podtrzymywany przez wiele lat może być uważany za Ātma-Dharman. Podobnie i cuda uzdrowienia powodowane przez żyjących rzeczywistych joginów, siddhów czy awatarów należą do dziedziny Ātma-Dharmy wykraczającej poza zwykłe zrozumienie. Trudno może być czasem odróżnić Para-Dharmę od Ātma-Dharmy, jednak ta ostatnia często służy jeszcze czemuś większemu niż poprzednia, podobnie jak bezinteresowne wielbienie Boga dla samego składania czci Najwyższemu, bez szukania własnych korzyści.


Linia 17:		Linia 19:


	4. Nauka i praktyka dawana Aśramitom Linii Przekazu, Inicjowanym dla osiągnięcia stopnia transformacji i przemienienia się w Boską Istotę, której ego jest całkowicie spalone może mieć wyraźne znamiona Ātma-Dharmy, której zwykłe ludzkie zmysły nie mogą przeniknąć! Sama idea Inicjacji, Służby Guru i Linii Przekazu przynależy do sfery Ātmana i nie podlega zwykłym ludzkim interpretacjom. Kultowy szacunek, cześć i wdzięczność dla Trzech Klejnotów Bożych, dla Guru-Mistrza Przewodnika, dla samej Dharmy jako nauki, praktyki i służby oraz dla Sanghi – inicjacyjnej Wspólnoty Uczniów, to sfera powinności i obowiązków Ātma-Dharmy zrozumiałej głównie dla tych Dusz, do których przenika Boskie Światło Oświecenia. Tylko ktoś, kto wyczerpał już osobiste pragnienia i dążenia, wypróżnił zbiornik osobistej SVA-KARMY jest w stanie należycie pojąć i wypełnić bezosobiste czyny NISKĀMA-KARMANA, pomagające innym w bezinteresowny sposób. Sva-Dharma służy zrealizowaniu zgromadzonego Karmana w pozytywny sposób z eliminacją i wymazaniem złych tendencji i cech, a z aktywnym przeżyciem tego, co pozytywne w uwarunkowaniu. Służenie Bogu na Ziemi jest jeszcze trudniejsze do ogarnięcia niźli Służenie Guru będącemu Awatārą jakiejś Devy z Niebios. Chodzenie do jakiegoś kościoła czy meczetu dla rozwiązania własnych problemów, zdobycia większej gotówki, wygrania wojny czy załatwienia sobie ładnej żony i dużo synów nie ma nic wspólnego ze Służbą Bogu, gdyż jest jedynie egoistyczną formą interesowności w duchu Sva-Dharmy! Dopiero ludzie szukający takiej przemiany i przeistoczenia siebie, żeby lepiej mogli służyć społeczności, ludzkości, wszystkim istotom, bliźsi są pogranicza Para i Ātma-Dharmy, które to pogranicze wyraźnie się zazębia!		(4) Nauka i praktyka dawana Aśramitom Linii Przekazu, Inicjowanym dla osiągnięcia stopnia transformacji i przemienienia się w Boską Istotę, której ego jest całkowicie spalone może mieć wyraźne znamiona Ātma-Dharmy, której zwykłe ludzkie zmysły nie mogą przeniknąć! Sama idea Inicjacji, Służby Guru i Linii Przekazu przynależy do sfery Ātmana i nie podlega zwykłym ludzkim interpretacjom. Kultowy szacunek, cześć i wdzięczność dla Trzech Klejnotów Bożych, dla Guru-Mistrza Przewodnika, dla samej Dharmy jako nauki, praktyki i służby oraz dla Sanghi – inicjacyjnej Wspólnoty Uczniów, to sfera powinności i obowiązków Ātma-Dharmy zrozumiałej głównie dla tych Dusz, do których przenika Boskie Światło Oświecenia. Tylko ktoś, kto wyczerpał już osobiste pragnienia i dążenia, wypróżnił zbiornik osobistej SVA-KARMY jest w stanie należycie pojąć i wypełnić bezosobiste czyny NISKĀMA-KARMANA, pomagające innym w bezinteresowny sposób. Sva-Dharma służy zrealizowaniu zgromadzonego Karmana w pozytywny sposób z eliminacją i wymazaniem złych tendencji i cech, a z aktywnym przeżyciem tego, co pozytywne w uwarunkowaniu. Służenie Bogu na Ziemi jest jeszcze trudniejsze do ogarnięcia niźli Służenie Guru będącemu Awatārą jakiejś Devy z Niebios. Chodzenie do jakiegoś kościoła czy meczetu dla rozwiązania własnych problemów, zdobycia większej gotówki, wygrania wojny czy załatwienia sobie ładnej żony i dużo synów nie ma nic wspólnego ze Służbą Bogu, gdyż jest jedynie egoistyczną formą interesowności w duchu Sva-Dharmy! Dopiero ludzie szukający takiej przemiany i przeistoczenia siebie, żeby lepiej mogli służyć społeczności, ludzkości, wszystkim istotom, bliźsi są pogranicza Para i Ātma-Dharmy, które to pogranicze wyraźnie się zazębia!


Linia 23:		Linia 25:


	5. Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, Ahamkāra, które jest podstawą Manasu, Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery Buddhi – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, Ātman, Purusza, rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. Ātman jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno-mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego Śri Guruh jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, Ātmana, ani zdolności realizowania Ātma-Dharmanu! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, Jivātmana, przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, Devaty w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji Śri Guruh, Awatāra! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego Guru, Awatāra, jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!		(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, Ahamkāra, które jest podstawą Manasu, Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery Buddhi – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, Ātman, Purusza, rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. Ātman jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno-mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego Śri Guruh jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, Ātmana, ani zdolności realizowania Ātma-Dharmanu! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, Jivātmana, przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, Devaty w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji Śri Guruh, Awatāra! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego Guru, Awatāra, jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!


	Mistrz Himalaya Swami		Mistrz Himalaya Swami


	==Linki zewnętrzne==		==Linki zewnętrzne==

Kundalin o 13:06, 11 sty 2017

2017-01-11T13:06:08Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:06, 11 sty 2017
Linia 25:		Linia 25:
	5. Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, Ahamkāra, które jest podstawą Manasu, Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery Buddhi – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, Ātman, Purusza, rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. Ātman jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno-mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego Śri Guruh jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, Ātmana, ani zdolności realizowania Ātma-Dharmanu! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, Jivātmana, przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, Devaty w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji Śri Guruh, Awatāra! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego Guru, Awatāra, jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!		5. Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, Ahamkāra, które jest podstawą Manasu, Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery Buddhi – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, Ātman, Purusza, rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. Ātman jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno-mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego Śri Guruh jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, Ātmana, ani zdolności realizowania Ātma-Dharmanu! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, Jivātmana, przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, Devaty w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji Śri Guruh, Awatāra! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego Guru, Awatāra, jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!

			Mistrz Himalaya Swami

	~~Himalaya Swami~~		==Linki zewnętrzne==
	[[Category:~~Przekazy Mistrza Himalaya~~]]
			[http://layah.org/indeks/uniwersytet/pmh/ PMH - Przekazy Mistrza Himalaja znajdują się na portalu Lajów]

			[[Category:Udana]]

← poprzednia wersja		Wersja z 16:37, 14 sty 2026
Linia 1:		Linia 1:
	[[Image:PMH 153.jpg\|~~center~~]]		[[Image:PMH 153.jpg\|right]]


	(1) Dharma/n to częste zagadnienie usilnie przerabiane przez ludzi poszukujących głębszego sensu w życiu, poszukujących wyższych wymiarów i światów. '''Dharmą''' zwiemy wszelkie pomocne dla zrealizowania celu życia obowiązki i powinności, które podzielić można na kilka grup zależnie od stanu świadomości ucznia ezoterycznego. Potocznie [[Dharma]] oznacza wszelkie nauki, praktyki i prace konieczne i wystarczające dla duchowej realizacji, oświecenia i wyzwolenia Duszy z kręgu światów cierpienia. Dharma bywa ujmowana w duchowe kodeksy wskazówek, rad i zleceń dla Pielgrzymów Duchowej Drogi na różnych stopniach Oświecenia. Generalnie wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje Dharmy jak '''Sva''', '''Para''' oraz '''Ātma-Dharman''', czyli odpowiednio Dharmę indywidualną, wyższą i duchową! '''Sva-Dharma/n''' to zespół osobistych obowiązków i powinności względem swego ciała, serca, potrzeb natury, wykształcenia, zainteresowań czy powołania. Jest to Dharma najbardziej nietrwała z uwagi na to, że służy realizacji celów wynikłych z wrodzonych już karmicznie uwarunkowań, tendencji i talentów. Ktoś obdarzony dobrym słuchem i głosem realizuje Dharmę muzyka, śpiewaka czy kompozytora, podobnie jak osoba utalentowana matematycznie realizuje swoje powołanie w dziedzinie nauk ścisłych opartych na matematyce, poprzez zdobywanie wiedzy i odkrycia na tym polu! Ignorowanie posiadanych talentów zdolności i możliwości w jakimś zakresie jest rozmijaniem się z własną Dharmą, w istocie jest to rodzaj ignorowania i wyniszczanie swej ludzkiej istoty. Wszystko, co jest dobre i użyteczne, może służyć człowiekowi, innym ludziom i stworzeniom powinno być pielęgnowane i rozwijane. Człowiek staje się w pełni sobą, kiedy realizuje się zgodnie ze swoją '''Sva-Dharmą''', indywidualną, wewnętrzną powinnością. Negatywne cechy, zgubne tendencje, nałogi, choroby, czy dewiacje w żaden sposób nie należą do Sva-Dharmy i podlegają eliminacji. Kto odnajdzie sens i cel własnego życia, kto rozwinie życiowe zadania, osobiste powołania i przeznaczenie, ten zmierza ku '''Samorealizacji''' wypełniając '''Sva-Dharma/n'''!		(1) Dharma/n to częste zagadnienie usilnie przerabiane przez ludzi poszukujących głębszego sensu w życiu, poszukujących wyższych wymiarów i światów. '''Dharmą''' zwiemy wszelkie pomocne dla zrealizowania celu życia obowiązki i powinności, które podzielić można na kilka grup zależnie od stanu świadomości ucznia ezoterycznego. Potocznie [[Dharma]] oznacza wszelkie nauki, praktyki i prace konieczne i wystarczające dla duchowej realizacji, oświecenia i wyzwolenia Duszy z kręgu światów cierpienia. Dharma bywa ujmowana w duchowe kodeksy wskazówek, rad i zleceń dla Pielgrzymów Duchowej Drogi na różnych stopniach Oświecenia. Generalnie wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje Dharmy jak '''Sva''', '''Para''' oraz '''Ātma-Dharman''', czyli odpowiednio Dharmę indywidualną, wyższą i duchową! '''Sva-Dharma/n''' to zespół osobistych obowiązków i powinności względem swego ciała, serca, potrzeb natury, wykształcenia, zainteresowań czy powołania. Jest to Dharma najbardziej nietrwała z uwagi na to, że służy realizacji celów wynikłych z wrodzonych już karmicznie uwarunkowań, tendencji i talentów. Ktoś obdarzony dobrym słuchem i głosem realizuje Dharmę muzyka, śpiewaka czy kompozytora, podobnie jak osoba utalentowana matematycznie realizuje swoje powołanie w dziedzinie nauk ścisłych opartych na matematyce, poprzez zdobywanie wiedzy i odkrycia na tym polu! Ignorowanie posiadanych talentów zdolności i możliwości w jakimś zakresie jest rozmijaniem się z własną Dharmą, w istocie jest to rodzaj ignorowania i wyniszczanie swej ludzkiej istoty. Wszystko, co jest dobre i użyteczne, może służyć człowiekowi, innym ludziom i stworzeniom powinno być pielęgnowane i rozwijane. Człowiek staje się w pełni sobą, kiedy realizuje się zgodnie ze swoją '''Sva-Dharmą''', indywidualną, wewnętrzną powinnością. Negatywne cechy, zgubne tendencje, nałogi, choroby, czy dewiacje w żaden sposób nie należą do Sva-Dharmy i podlegają eliminacji. Kto odnajdzie sens i cel własnego życia, kto rozwinie życiowe zadania, osobiste powołania i przeznaczenie, ten zmierza ku '''Samorealizacji''' wypełniając '''Sva-Dharma/n'''!


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(2) Wyższe cele i obowiązki wspólne dla całej ludzkości jak służba dla Pokoju, zalesianie nieużytków, ochrona przyrody czy pomoc głodującym należą do '''Para-Dharmy''', która jest czymś co służy całej ludzkości lub nawet wszystkim stworzeniom, całej planecie! Realizowanie się w służbie '''Dobra Publicznego''', walka o lepszy system społeczno – polityczny, zniesienie okupacji i ucisku, to bohaterska walka o wyzwolenie z niewoli i zaborów, ratowanie ginących gatunków, znoszenie barier i granic, to wszystko przynależy do wyższej powinności Para-Dharmy! Kto szuka nie dobra własnego, ale dobra wspólnego społeczności, nawet kosztem własnych korzyści czy pozycji, ten służąc wyższej sprawie realizuje '''Para-Dharmę''' pokazując dążenie wyższe niż Samorealizacja. Nacisk Sva-Dharmanu utrudnia zwykle lub wręcz uniemożliwia wypełnianie Para-Dharmanu, stąd wiadomo, że kto chce robić coś pożytecznego dla społeczności czy całej ludzkości, ale ciągle nie ma czasu, albo siły, ten jest wypalony Sva-Dharmanem nagromadzonym wokół bioder i pępka, wokół szyi i odbytu! Kto dba tylko o swój i swoich najbliższych żołądek, własne interesy i wygodę, ten związany jest Sva-Dharmą i prawdopodobnie tonie w oceanie karmicznych uwarunkowań egzystencji [[Samsara\|Samsary]]! Nacjonaliści i fanatycy, ludzie o partykularnych interesach wąskich grup wpływu związani są Sva-Dharmą, przedkładając ciągle inters własny nad Dobro Wspólne, którego widzenie wymaga poszerzenia horyzontów Świadomości. Fanatyczne korporacje imperialne maksymalizujące swoje zyski kosztem zdrowia ludzi i zniszczenia przyrody nie służą wyższym celom, a jedynie zaspokajają realizację najniższych instynktów egoicznych. Dbanie o przyrodę, dbanie o zdrowie innych ludzi, nawet kosztem własnego zysku, to dopiero będzie praca '''Para-Dharmiczna'''. To wszyscy ci, którzy obnażają szkodliwość i chciwość wielu światowych koncernów stoją w Służbie Wyższej Powinności i naprawdę służą Dobru Powszechnemu, ponieważ obnażają i eliminują zło wszędzie tam, gdzie się ono zalęgnie. Nic dziwnego, że Para-Dharminów znajduje się bardziej wśród opozycji, wśród bohaterów walki o polepszenie życia, wśród raczej biednych niźli bogatych i raczej wśród uciśnionych, niźli wśród tyranów. To usuwanie tyranii zarówno faszystowskiej, stalinowskiej jak i demokratycznej cechuje rewolucjonistów realizujących Para-Dharmę.		(2) Wyższe cele i obowiązki wspólne dla całej ludzkości jak służba dla Pokoju, zalesianie nieużytków, ochrona przyrody czy pomoc głodującym należą do '''Para-Dharmy''', która jest czymś co służy całej ludzkości lub nawet wszystkim stworzeniom, całej planecie! Realizowanie się w służbie '''Dobra Publicznego''', walka o lepszy system społeczno – polityczny, zniesienie okupacji i ucisku, to bohaterska walka o wyzwolenie z niewoli i zaborów, ratowanie ginących gatunków, znoszenie barier i granic, to wszystko przynależy do wyższej powinności Para-Dharmy! Kto szuka nie dobra własnego, ale dobra wspólnego społeczności, nawet kosztem własnych korzyści czy pozycji, ten służąc wyższej sprawie realizuje '''Para-Dharmę''' pokazując dążenie wyższe niż Samorealizacja. Nacisk Sva-Dharmanu utrudnia zwykle lub wręcz uniemożliwia wypełnianie Para-Dharmanu, stąd wiadomo, że kto chce robić coś pożytecznego dla społeczności czy całej ludzkości, ale ciągle nie ma czasu, albo siły, ten jest wypalony Sva-Dharmanem nagromadzonym wokół bioder i pępka, wokół szyi i odbytu! Kto dba tylko o swój i swoich najbliższych żołądek, własne interesy i wygodę, ten związany jest Sva-Dharmą i prawdopodobnie tonie w oceanie karmicznych uwarunkowań egzystencji [[Samsara\|Samsary]]! Nacjonaliści i fanatycy, ludzie o partykularnych interesach wąskich grup wpływu związani są Sva-Dharmą, przedkładając ciągle inters własny nad Dobro Wspólne, którego widzenie wymaga poszerzenia horyzontów Świadomości. Fanatyczne korporacje imperialne maksymalizujące swoje zyski kosztem zdrowia ludzi i zniszczenia przyrody nie służą wyższym celom, a jedynie zaspokajają realizację najniższych instynktów egoicznych. Dbanie o przyrodę, dbanie o zdrowie innych ludzi, nawet kosztem własnego zysku, to dopiero będzie praca '''Para-Dharmiczna'''. To wszyscy ci, którzy obnażają szkodliwość i chciwość wielu światowych koncernów stoją w Służbie Wyższej Powinności i naprawdę służą Dobru Powszechnemu, ponieważ obnażają i eliminują zło wszędzie tam, gdzie się ono zalęgnie. Nic dziwnego, że Para-Dharminów znajduje się bardziej wśród opozycji, wśród bohaterów walki o polepszenie życia, wśród raczej biednych niźli bogatych i raczej wśród uciśnionych, niźli wśród tyranów. To usuwanie tyranii zarówno faszystowskiej, stalinowskiej jak i demokratycznej cechuje rewolucjonistów realizujących Para-Dharmę.


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(3) Trzeci, najwyższy rodzaj [[Dharma\|Dharmy]] to realizowanie obowiązków Duchowych, '''Ātma-Dharman''' płynących z głębi Wolnej i Nieskażonej Duszy. [[Atman\|Ātman]] to najgłębsza, '''Wyższa Jaźń człowieka''', boski pierwiastek ukryty w każdej istocie posiadającej w sobie życie, obraz Boga w Sercu ludzkiej istoty! Ātma-Dharman to wszelkie powinności i obowiązki wobec Boga i Trzech Klejnotów Bożych, wobec [[Guru\|Guruh]], [[Dharma\|Dharmy]] i [[Sangha\|Sanghi]] jakie są spełniane przez osoby duchowo świadome, uduchowione, przebudzone i oświecone. Ātmiczną Dharmę można nazwać zbiorem najwyższych i najważniejszych Obowiązków ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharma to '''Cele Duszy''', Boskie Zadanie w żaden sposób nieuwarunkowane doczesnymi więzami czy międzyludzkimi uwarunkowaniami, cele niezachwiane, wolne od pokusy, zysku, poklasku, czy uznania! Osoby inspirowane, natchnione przez Boga i Niebiosa, bez względu na przeciwności realizują Ātma-Dharman, który służy globalnemu postępowi ludzkości, przejściu ludzi na jakiś wyższy nieco stopień świadomości. Ātma-Dharman to sposób życia, czyny i słowa Dusz uwolnionych z ziemskich więzów, pasji i przywiązań jakim podlega większość ludzkiego rodzaju. [[Atma\|Ātma]]-[[Dharma\|Dharman]] jest często poza możliwościami zrozumienia nawet tych, co poświęcili się dla Wyższego Dobra Całej Ludzkości, i jako Boski w swej naturze nie powinien być przez ludzi osądzany. Wysiłek ascety żarliwie praktykującego umartwienia i modły dla uwolnienia wszystkich stworzeń przed plagami i kataklizmami podtrzymywany przez wiele lat może być uważany za Ātma-Dharman. Podobnie i '''cuda uzdrowienia''' powodowane przez żyjących rzeczywistych [[jogin\|joginów]], [[Siddha\|siddhów]] czy [[Awatar\|awatarów]] należą do dziedziny Ātma-Dharmy wykraczającej poza zwykłe zrozumienie. Trudno może być czasem odróżnić Para-Dharmę od Ātma-Dharmy, jednak ta ostatnia często służy jeszcze czemuś większemu niż poprzednia, podobnie jak bezinteresowne wielbienie Boga dla samego składania czci Najwyższemu, bez szukania własnych korzyści.		(3) Trzeci, najwyższy rodzaj [[Dharma\|Dharmy]] to realizowanie obowiązków Duchowych, '''Ātma-Dharman''' płynących z głębi Wolnej i Nieskażonej Duszy. [[Atman\|Ātman]] to najgłębsza, '''Wyższa Jaźń człowieka''', boski pierwiastek ukryty w każdej istocie posiadającej w sobie życie, obraz Boga w Sercu ludzkiej istoty! Ātma-Dharman to wszelkie powinności i obowiązki wobec Boga i Trzech Klejnotów Bożych, wobec [[Guru\|Guruh]], [[Dharma\|Dharmy]] i [[Sangha\|Sanghi]] jakie są spełniane przez osoby duchowo świadome, uduchowione, przebudzone i oświecone. Ātmiczną Dharmę można nazwać zbiorem najwyższych i najważniejszych Obowiązków ludzkiego rodzaju. Ātma-Dharma to '''Cele Duszy''', Boskie Zadanie w żaden sposób nieuwarunkowane doczesnymi więzami czy międzyludzkimi uwarunkowaniami, cele niezachwiane, wolne od pokusy, zysku, poklasku, czy uznania! Osoby inspirowane, natchnione przez Boga i Niebiosa, bez względu na przeciwności realizują Ātma-Dharman, który służy globalnemu postępowi ludzkości, przejściu ludzi na jakiś wyższy nieco stopień świadomości. Ātma-Dharman to sposób życia, czyny i słowa Dusz uwolnionych z ziemskich więzów, pasji i przywiązań jakim podlega większość ludzkiego rodzaju. [[Atma\|Ātma]]-[[Dharma\|Dharman]] jest często poza możliwościami zrozumienia nawet tych, co poświęcili się dla Wyższego Dobra Całej Ludzkości, i jako Boski w swej naturze nie powinien być przez ludzi osądzany. Wysiłek ascety żarliwie praktykującego umartwienia i modły dla uwolnienia wszystkich stworzeń przed plagami i kataklizmami podtrzymywany przez wiele lat może być uważany za Ātma-Dharman. Podobnie i '''cuda uzdrowienia''' powodowane przez żyjących rzeczywistych [[jogin\|joginów]], [[Siddha\|siddhów]] czy [[Awatar\|awatarów]] należą do dziedziny Ātma-Dharmy wykraczającej poza zwykłe zrozumienie. Trudno może być czasem odróżnić Para-Dharmę od Ātma-Dharmy, jednak ta ostatnia często służy jeszcze czemuś większemu niż poprzednia, podobnie jak bezinteresowne wielbienie Boga dla samego składania czci Najwyższemu, bez szukania własnych korzyści.


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(4) '''Nauka i praktyka''' dawana Aśramitom Linii Przekazu, Inicjowanym dla osiągnięcia stopnia transformacji i przemienienia się w Boską Istotę, której ego jest całkowicie spalone może mieć wyraźne znamiona '''Ātma-Dharmy''', której zwykłe ludzkie zmysły nie mogą przeniknąć! Sama idea '''Inicjacji''', '''Służby Guru''' i '''Linii Przekazu''' przynależy do sfery Ātmana i nie podlega zwykłym ludzkim interpretacjom. Kultowy szacunek, cześć i wdzięczność dla '''Trzech Klejnotów Bożych''', dla [[Guru]]-Mistrza Przewodnika, dla samej [[Dharma\|Dharmy]] jako nauki, praktyki i służby oraz dla [[Sangha\|Sanghi]] – inicjacyjnej Wspólnoty Uczniów, to sfera powinności i obowiązków '''Ātma-Dharmy''' zrozumiałej głównie dla tych Dusz, do których przenika Boskie Światło Oświecenia. Tylko ktoś, kto wyczerpał już osobiste pragnienia i dążenia, wypróżnił zbiornik osobistej SVA-KARMY jest w stanie należycie pojąć i wypełnić bezosobiste czyny '''NISKĀMA-KARMANA''', pomagające innym w bezinteresowny sposób. Sva-Dharma służy zrealizowaniu zgromadzonego [[Karma\|Karmana]] w pozytywny sposób z eliminacją i wymazaniem złych tendencji i cech, a z aktywnym przeżyciem tego, co pozytywne w uwarunkowaniu. '''Służenie Bogu''' na Ziemi jest jeszcze trudniejsze do ogarnięcia niźli Służenie Guru będącemu Awatārą jakiejś [[Dewa\|Devy]] z Niebios. Chodzenie do jakiegoś kościoła czy meczetu dla rozwiązania własnych problemów, zdobycia większej gotówki, wygrania wojny czy załatwienia sobie ładnej żony i dużo synów, nie ma nic wspólnego ze Służbą Bogu, gdyż jest jedynie egoistyczną formą interesowności w duchu Sva-Dharmy! Dopiero ludzie szukający takiej przemiany i przeistoczenia siebie, żeby lepiej mogli służyć społeczności, ludzkości, wszystkim istotom, bliźsi są pogranicza Para i Ātma-Dharmy, które to pogranicze wyraźnie się zazębia!		(4) '''Nauka i praktyka''' dawana Aśramitom Linii Przekazu, Inicjowanym dla osiągnięcia stopnia transformacji i przemienienia się w Boską Istotę, której ego jest całkowicie spalone może mieć wyraźne znamiona '''Ātma-Dharmy''', której zwykłe ludzkie zmysły nie mogą przeniknąć! Sama idea '''Inicjacji''', '''Służby Guru''' i '''Linii Przekazu''' przynależy do sfery Ātmana i nie podlega zwykłym ludzkim interpretacjom. Kultowy szacunek, cześć i wdzięczność dla '''Trzech Klejnotów Bożych''', dla [[Guru]]-Mistrza Przewodnika, dla samej [[Dharma\|Dharmy]] jako nauki, praktyki i służby oraz dla [[Sangha\|Sanghi]] – inicjacyjnej Wspólnoty Uczniów, to sfera powinności i obowiązków '''Ātma-Dharmy''' zrozumiałej głównie dla tych Dusz, do których przenika Boskie Światło Oświecenia. Tylko ktoś, kto wyczerpał już osobiste pragnienia i dążenia, wypróżnił zbiornik osobistej SVA-KARMY jest w stanie należycie pojąć i wypełnić bezosobiste czyny '''NISKĀMA-KARMANA''', pomagające innym w bezinteresowny sposób. Sva-Dharma służy zrealizowaniu zgromadzonego [[Karma\|Karmana]] w pozytywny sposób z eliminacją i wymazaniem złych tendencji i cech, a z aktywnym przeżyciem tego, co pozytywne w uwarunkowaniu. '''Służenie Bogu''' na Ziemi jest jeszcze trudniejsze do ogarnięcia niźli Służenie Guru będącemu Awatārą jakiejś [[Dewa\|Devy]] z Niebios. Chodzenie do jakiegoś kościoła czy meczetu dla rozwiązania własnych problemów, zdobycia większej gotówki, wygrania wojny czy załatwienia sobie ładnej żony i dużo synów, nie ma nic wspólnego ze Służbą Bogu, gdyż jest jedynie egoistyczną formą interesowności w duchu Sva-Dharmy! Dopiero ludzie szukający takiej przemiany i przeistoczenia siebie, żeby lepiej mogli służyć społeczności, ludzkości, wszystkim istotom, bliźsi są pogranicza Para i Ātma-Dharmy, które to pogranicze wyraźnie się zazębia!


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, [[Ahamkara\|Ahamkāra]], które jest podstawą [[Manas\|Manasu]], Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery [[Buddhi]] – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, [[Atman\|Ātman]], [[Purusza]], rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. '''Ātman''' jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno – mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego '''Śri Guruh''' jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, '''Ātmana''', ani zdolności realizowania '''Ātma-Dharmanu'''! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, '''Jivātmana''', przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, [[Dewata\|Devaty]] w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji [[Śri]] [[Guru\|Guruh]], [[Awatara\|Awatāra]]! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego [[Guru]], [[Awatara\|Awatāra]], jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!		(5) Ludzie szukający Własnej Jaźni, nawet Wyższej, ciągle szukają tylko własnego Ego, [[Ahamkara\|Ahamkāra]], które jest podstawą [[Manas\|Manasu]], Umysłu i nie znajdują nic więcej niźli wielkie Ja, kosmiczny egoizm. Szukanie Prawdziwie Wyższej, Boskiej Jaźni, Duszy, Ātmana opiera się na ścieraniu i ostatecznie rozpuszczeniu ego, co powoduje przejście przez zasłony ksobności i otwarcia sfery [[Buddhi]] – Przebudzonego Rozumu, Kosmicznej Inteligencji. Własna Wyższa Jaźń, Moja Nadświadomość, to ciągle płytka i miałka dziedzina Sva-Dharmy, indywidualnego zespołu dążeń i celów. Boska Dusza, Wyższa Jaźń, [[Atman\|Ātman]], [[Purusza]], rozpoczyna się tam, gdzie nastaje kres ego, kres ja i moje, kres własnego całego snobizmu, gdyż Boskość, Daiva/m jest ponadosobista i ponadindywidualna. '''Ātman''' jest Duszą Ludzkości, Duszą Życia, tym, co wspólne dla całej ludzkości i wszystkich stworzeń. Własna, prywatna, rzekoma prawdziwa Jaźń, Dusza czy Natura, to często jakiś astralno – mentalny duch opętujący lub przodek, coś co raczej wymaga uwalniającego egzorcyzmu aniżeli czci. Bez w pełni zrealizowanego, boskiego '''Śri Guruh''' jeszcze nikt nigdy nie osiągnął stadium oświeconego, boskiego Ducha, '''Ātmana''', ani zdolności realizowania '''Ātma-Dharmanu'''! Jest tak dlatego, że do Boskiego Ducha, Ātmana, upodobniamy się poprzez doświadczenie obecności Żywej Duszy, '''Jivātmana''', przez przebywanie i doświadczanie Żywej Boskości, [[Dewata\|Devaty]] w jej ziemskiej, cielesnej inkarnacji [[Śri]] [[Guru\|Guruh]], [[Awatara\|Awatāra]]! Przeistoczenie w Wyższą, Duchową Formę Bytu zawsze wymaga pomocy takowej Wyższej Istoty, gdyż wewnętrznie przypomina to transformację w inny gatunek żywej istoty, co jest możliwe tylko z pomocą tak wzniosłej istoty, która jest w stanie pomóc w dokonaniu alchemicznej transmutacji, duchowogenetycznej metamorfozy. Rola Oświeconego [[Guru]], [[Awatara\|Awatāra]], jest nieoceniona i nie podlaga ani ludzkiej ocenie, ani tym bardziej krytyce czy kontroli!


	Mistrz Himalaya Swami		Mistrz Himalaya Swami