Kutub - Historia wersji

Kundalin o 20:12, 9 sty 2017

2017-01-09T20:12:29Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:12, 9 sty 2017
Linia 3:		Linia 3:
	'''Kutub''' jest ucieleśniony w "Człowieku doskonałym", który jest indywidualną ekspresją boskiego "Słowa". Jako "biegun", "oś świata", Kutub jest dla niego źródłem życia i energii, tak jak Słońce jest nim dla układu słonecznego. To właśnie poprzez każdorazowego Kutuba Allah Bóg jest obecny w świecie, pozostawiając w nim kogoś kto będzie prowadził do niego i pośredniczył pomiędzy nim a ludźmi.		'''Kutub''' jest ucieleśniony w "Człowieku doskonałym", który jest indywidualną ekspresją boskiego "Słowa". Jako "biegun", "oś świata", Kutub jest dla niego źródłem życia i energii, tak jak Słońce jest nim dla układu słonecznego. To właśnie poprzez każdorazowego Kutuba Allah Bóg jest obecny w świecie, pozostawiając w nim kogoś kto będzie prowadził do niego i pośredniczył pomiędzy nim a ludźmi.

	Obecność Kutba jest konieczna dla istnienia świata. W pewnym sensie każdy mistrz suficki, a nawet każdy muzułmanin postępujący na duchowej ścieżce, tariqa, jest swoistym regionalnym kutubem, który jest centrum życia danego regionu. Według niektórych autorów szyickich, np. Hajdara al-Amuliego, przez kutuba należy rozumieć imama. Stan bycia kutbem nazywa się Kutubijjat (Qutubiyyat). Meher Baba wykorzystywał termin kutub w odniesieniu do pięciu hinduistycznych i sufickich świętych: Shirdi Sai Baba (Sainatha), Upasni Maharadża, Hazrat Babadżan, Tadźuddin Baba i Ganadżan Maharadża.		Obecność Kutba jest konieczna dla istnienia świata. W pewnym sensie każdy mistrz suficki, a nawet każdy muzułmanin postępujący na duchowej ścieżce, tariqa, jest swoistym regionalnym kutubem, który jest centrum życia danego regionu. Według niektórych autorów szyickich, np. Hajdara al-Amuliego, przez kutuba należy rozumieć imama. Stan bycia kutbem nazywa się Kutubijjat (Qutubiyyat). [[Meher Baba]] wykorzystywał termin kutub w odniesieniu do pięciu hinduistycznych i sufickich świętych: [[Shirdi Sai Baba]] (Sainatha), Upasni Maharadża, Hazrat Babadżan, Tadźuddin Baba i Ganadżan Maharadża.


			== Linki zewnętrzne ==

			[http://zakon-sufi.blogspot.com/ Portal nauk duchowych i społecznych tradycyjnych szkół i zakonów sufickich w Polsce]

			[http://sufi-chishty.blogspot.com/ Portal z naukami duchowymi najstarszej indyjsko-perskiej szkoły sufickiej czisztijja z Ajmer w Polsce]

	[[Category:Hasło]][[Category:Sufizm]]		[[Category:Hasło]][[Category:Sufizm]]

Kundalin o 18:20, 9 sty 2017

2017-01-09T18:20:19Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:20, 9 sty 2017
Linia 5:		Linia 5:
	Obecność Kutba jest konieczna dla istnienia świata. W pewnym sensie każdy mistrz suficki, a nawet każdy muzułmanin postępujący na duchowej ścieżce, tariqa, jest swoistym regionalnym kutubem, który jest centrum życia danego regionu. Według niektórych autorów szyickich, np. Hajdara al-Amuliego, przez kutuba należy rozumieć imama. Stan bycia kutbem nazywa się Kutubijjat (Qutubiyyat). Meher Baba wykorzystywał termin kutub w odniesieniu do pięciu hinduistycznych i sufickich świętych: Shirdi Sai Baba (Sainatha), Upasni Maharadża, Hazrat Babadżan, Tadźuddin Baba i Ganadżan Maharadża.		Obecność Kutba jest konieczna dla istnienia świata. W pewnym sensie każdy mistrz suficki, a nawet każdy muzułmanin postępujący na duchowej ścieżce, tariqa, jest swoistym regionalnym kutubem, który jest centrum życia danego regionu. Według niektórych autorów szyickich, np. Hajdara al-Amuliego, przez kutuba należy rozumieć imama. Stan bycia kutbem nazywa się Kutubijjat (Qutubiyyat). Meher Baba wykorzystywał termin kutub w odniesieniu do pięciu hinduistycznych i sufickich świętych: Shirdi Sai Baba (Sainatha), Upasni Maharadża, Hazrat Babadżan, Tadźuddin Baba i Ganadżan Maharadża.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]][[Category:Sufizm]]

Kundalin: Utworzył nową stronę „'''Kutub''', '''Qutub''' (arab. kutb, qutb oś, biegun) - w sufizmie termin odnoszący się do najwyższego w hierarchii mistrza duchowego jaki żyje na ziemi w danej e…”

2010-03-15T23:15:12Z

Utworzył nową stronę „'''Kutub''', '''Qutub''' (arab. kutb, qutb oś, biegun) - w sufizmie termin odnoszący się do najwyższego w hierarchii mistrza duchowego jaki żyje na ziemi w danej e…”

Nowa strona

'''Kutub''', '''Qutub''' (arab. kutb, qutb oś, biegun) - w sufizmie termin odnoszący się do najwyższego w hierarchii mistrza duchowego jaki żyje na ziemi w danej epoce. Według niektórych doktryn sufickich (np. Ibn Arabi) w mistycznej hierarchii Kutub jest głową zarówno proroków jak i świętych (aulija). Qutub jest Mistrzem czasów, mistrzem mistrzów żyjącym w danym okresie, pokoleniu na ziemi. To od Qutuba rozchodzi się światło, miłość i błogosławieństwo, gdyż Qutub reprezentuje [[Allah]] Boga i Proroka na ziemi.

'''Kutub''' jest ucieleśniony w "Człowieku doskonałym", który jest indywidualną ekspresją boskiego "Słowa". Jako "biegun", "oś świata", Kutub jest dla niego źródłem życia i energii, tak jak Słońce jest nim dla układu słonecznego. To właśnie poprzez każdorazowego Kutuba Allah Bóg jest obecny w świecie, pozostawiając w nim kogoś kto będzie prowadził do niego i pośredniczył pomiędzy nim a ludźmi.

Obecność Kutba jest konieczna dla istnienia świata. W pewnym sensie każdy mistrz suficki, a nawet każdy muzułmanin postępujący na duchowej ścieżce, tariqa, jest swoistym regionalnym kutubem, który jest centrum życia danego regionu. Według niektórych autorów szyickich, np. Hajdara al-Amuliego, przez kutuba należy rozumieć imama. Stan bycia kutbem nazywa się Kutubijjat (Qutubiyyat). Meher Baba wykorzystywał termin kutub w odniesieniu do pięciu hinduistycznych i sufickich świętych: Shirdi Sai Baba (Sainatha), Upasni Maharadża, Hazrat Babadżan, Tadźuddin Baba i Ganadżan Maharadża.

[[Category:Hasło]]