Medytacja Ofiarowania Pięciu Zwierząt - Historia wersji

Caroli o 18:35, 19 sty 2026

2026-01-19T18:35:16Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:35, 19 sty 2026
Linia 26:		Linia 26:

	(7) Ofiara dopełniona na Świętej Górze, poprzedzonej czterdziestodniową pielgrzymką i postem ma głęboki symboliczny traktalny zarazem wymiar. Dzień to w duchowej nauce zarówno symbol roku jak i tysiąclecia, stąd 40 dni postu, gdzie [[Abraham]] za pokarm ma patrzenie na Gurudewa, a za napój Słowa swego Gurudewa, Mistrza i Przewodnika, to kwintesencja '''40 lat życia''', cyklu wymaganego w ziemskiej egzystencji od człowieka przez Niebiosa. Jeśli przez 40 lat obraz Mistrza jest ci cenniejszy niż chleb i służy za duchowy pokarm, a Słowa Mistrza droższymi są niż woda i służą za duchowy napój, to dopełnisz 40-letni cykl ziemskiej Pielgrzymki w ziemskim życiu. W życiu duszy, z włączeniem okresów pomiędzy kolejnymi wcieleniami, dzień w świadomości Boga to Jeden Tysiąc lat, Millenium. Cykl 40-tu tysięcy lat, czyli Dni Boga, to cykl życia duszy, która w kolejnych wcieleniach poszukuje obrazu Boga i dąży do tego, aby słuchać Boga. I wszystko to streszcza się w kwintesencjonalnym doświadczeniu Wielkiego Proroka, takiego jak [[Abraham]], do którego [[anioły]] z Niebios przychodzą w bardzo rzeczywisty sposób, w sposób namacalny, aby dokonał ostatecznego Przemienienia w Oświeconą, Przebudzoną Duchowo istotę, a jest to niebiańska osobowość, która dopełniła ofiary całopalenia wszystkich zwierzęcych skłonności ziemskiej natury ego. Długa jest zaiste ludzka Pielgrzymka, zanim dojdzie do Świętej Góry w towarzystwie swoich Przewodników, z pomocą których przemieniony zostaje człowiek w Przewodnika Ludzkości, który jest rzeczywiście oświecony, którego [[Kundalini]] jest rzeczywiście przebudzona, który rzeczywiście doświadczył Boga. Odpędzanie Azazela, nieczystych ptaków zwątpienia i rezygnacji ma pierwszorzędne znaczenie dla duchowych podróżników, którzy pragną podjąć Ostatnią Pielgrzymkę, dzięki której wzniesieni zostaną na Niebiosa stając się Bogami, aniołami godnymi udziału w Świecie Przyszłym!		(7) Ofiara dopełniona na Świętej Górze, poprzedzonej czterdziestodniową pielgrzymką i postem ma głęboki symboliczny traktalny zarazem wymiar. Dzień to w duchowej nauce zarówno symbol roku jak i tysiąclecia, stąd 40 dni postu, gdzie [[Abraham]] za pokarm ma patrzenie na Gurudewa, a za napój Słowa swego Gurudewa, Mistrza i Przewodnika, to kwintesencja '''40 lat życia''', cyklu wymaganego w ziemskiej egzystencji od człowieka przez Niebiosa. Jeśli przez 40 lat obraz Mistrza jest ci cenniejszy niż chleb i służy za duchowy pokarm, a Słowa Mistrza droższymi są niż woda i służą za duchowy napój, to dopełnisz 40-letni cykl ziemskiej Pielgrzymki w ziemskim życiu. W życiu duszy, z włączeniem okresów pomiędzy kolejnymi wcieleniami, dzień w świadomości Boga to Jeden Tysiąc lat, Millenium. Cykl 40-tu tysięcy lat, czyli Dni Boga, to cykl życia duszy, która w kolejnych wcieleniach poszukuje obrazu Boga i dąży do tego, aby słuchać Boga. I wszystko to streszcza się w kwintesencjonalnym doświadczeniu Wielkiego Proroka, takiego jak [[Abraham]], do którego [[anioły]] z Niebios przychodzą w bardzo rzeczywisty sposób, w sposób namacalny, aby dokonał ostatecznego Przemienienia w Oświeconą, Przebudzoną Duchowo istotę, a jest to niebiańska osobowość, która dopełniła ofiary całopalenia wszystkich zwierzęcych skłonności ziemskiej natury ego. Długa jest zaiste ludzka Pielgrzymka, zanim dojdzie do Świętej Góry w towarzystwie swoich Przewodników, z pomocą których przemieniony zostaje człowiek w Przewodnika Ludzkości, który jest rzeczywiście oświecony, którego [[Kundalini]] jest rzeczywiście przebudzona, który rzeczywiście doświadczył Boga. Odpędzanie Azazela, nieczystych ptaków zwątpienia i rezygnacji ma pierwszorzędne znaczenie dla duchowych podróżników, którzy pragną podjąć Ostatnią Pielgrzymkę, dzięki której wzniesieni zostaną na Niebiosa stając się Bogami, aniołami godnymi udziału w Świecie Przyszłym!

			[[image:kwiatuszek.png\|center]]

	Mistrz Himalaya Swami		Mistrz Himalaya Swami

Caroli o 18:49, 14 sty 2026

2026-01-14T18:49:52Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:49, 14 sty 2026
Linia 1:		Linia 1:
	[[Image:PMH ~~114a~~.jpg\|right]]		[[Image:PMH 114b.jpg\|right]]

	(1) Ceremonia ofiary z pięciu zwierząt: cielęcia, kozła, barana, turkawki i gołębia, jaką złożył Patriarcha i Prorok, Ojciec wielu religii objawionych, kiedy spotkał Boga i Anioły, ma głębokie, symboliczne znacznie całkowitego oczyszczania ze zwierzęcych nawyków i skonności. Ofiarowanie poprzez spalanie to oznaka spalania zespołu cech i skłonności symbolizowanych przez ofiarne zwierzęta, spalenie w wewnętrznym Ogniu, w płomieniu [[Kundalini]], żeńskiej ogniowej mocy dającej Światło. Taka ofiara całkowitego spalania swoich wewnętrznych zwierząt jest gruntownym oczyszczeniem i przetworzeniem zwierzęcych cech w oświecające Światło.		(1) Ceremonia ofiary z pięciu zwierząt: cielęcia, kozła, barana, turkawki i gołębia, jaką złożył Patriarcha i Prorok, Ojciec wielu religii objawionych, kiedy spotkał Boga i Anioły, ma głębokie, symboliczne znacznie całkowitego oczyszczania ze zwierzęcych nawyków i skonności. Ofiarowanie poprzez spalanie to oznaka spalania zespołu cech i skłonności symbolizowanych przez ofiarne zwierzęta, spalenie w wewnętrznym Ogniu, w płomieniu [[Kundalini]], żeńskiej ogniowej mocy dającej Światło. Taka ofiara całkowitego spalania swoich wewnętrznych zwierząt jest gruntownym oczyszczeniem i przetworzeniem zwierzęcych cech w oświecające Światło.

Caroli o 18:47, 14 sty 2026

2026-01-14T18:47:59Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:47, 14 sty 2026
Linia 1:		Linia 1:
	[[Image:PMH ~~114~~.jpg\|right]]		[[Image:PMH 114a.jpg\|right]]

	(1) Ceremonia ofiary z pięciu zwierząt: cielęcia, kozła, barana, turkawki i gołębia, jaką złożył Patriarcha i Prorok, Ojciec wielu religii objawionych, kiedy spotkał Boga i Anioły, ma głębokie, symboliczne znacznie całkowitego oczyszczania ze zwierzęcych nawyków i skonności. Ofiarowanie poprzez spalanie to oznaka spalania zespołu cech i skłonności symbolizowanych przez ofiarne zwierzęta, spalenie w wewnętrznym Ogniu, w płomieniu [[Kundalini]], żeńskiej ogniowej mocy dającej Światło. Taka ofiara całkowitego spalania swoich wewnętrznych zwierząt jest gruntownym oczyszczeniem i przetworzeniem zwierzęcych cech w oświecające Światło.		(1) Ceremonia ofiary z pięciu zwierząt: cielęcia, kozła, barana, turkawki i gołębia, jaką złożył Patriarcha i Prorok, Ojciec wielu religii objawionych, kiedy spotkał Boga i Anioły, ma głębokie, symboliczne znacznie całkowitego oczyszczania ze zwierzęcych nawyków i skonności. Ofiarowanie poprzez spalanie to oznaka spalania zespołu cech i skłonności symbolizowanych przez ofiarne zwierzęta, spalenie w wewnętrznym Ogniu, w płomieniu [[Kundalini]], żeńskiej ogniowej mocy dającej Światło. Taka ofiara całkowitego spalania swoich wewnętrznych zwierząt jest gruntownym oczyszczeniem i przetworzeniem zwierzęcych cech w oświecające Światło.

Caroli o 14:10, 14 sty 2026

2026-01-14T14:10:29Z

Caroli o 23:32, 31 gru 2025

2025-12-31T23:32:36Z

← poprzednia wersja		Wersja z 00:32, 1 sty 2026
Linia 26:		Linia 26:


	(5) [[Demon]] bardzo zły, Aza, [[Azazel]] w postaci nieczystego ptaka atakował Abrahama i jego Ofiarę, usiłując odciągnąć Abrahama, Ojca Religii Objawionej od złożenia ofiary i drogi ukazanej przez Posłańców Boga, jacy mu towarzyszyli, Jaoel, [[Michał\|Michaela]] i innych. [[~~Azael~~]], Aza jako nieczysty ptak to '''lotna myśl''', każda myśl pojawiająca się w powietrznym z natury umyśle, która odwodzi człowieka od całkowitego i pełnego ofiarowania się Bogu, Guru i Drodze, bo Jaoel czy Michael symbolizują [[Guru]], '''Gurudeva''', Przewodnika posłanego człowiekowi przez Boga, [[Elohim]], aby wędrował za nim na Świętą Górę, ku samooddaniu i całkowitemu Przemienieniu w Światło Oświecenia. Osoba udająca się w duchową Podróż, musi do samego końca swej ziemskiej wędrówki strzec się '''Azazela''', zwodziciela, który jest '''nieczystą myślą''' odwodzącą od Drogi, ptakiem nieczystych myśli siejącym rezygnację i zwątpienie. Ojciec [[Abraham]], tych, którzy wątpią i rezygnują z Drogi Bożej i [[Guru]] wprost nazywa sługami demona Azazela, który uwięziony jest na Ziemi jako potępiony zwodziciel zmierzający na zagładę.		(5) [[Demon]] bardzo zły, Aza, [[Azazel]] w postaci nieczystego ptaka atakował Abrahama i jego Ofiarę, usiłując odciągnąć Abrahama, Ojca Religii Objawionej od złożenia ofiary i drogi ukazanej przez Posłańców Boga, jacy mu towarzyszyli, Jaoel, [[Michał\|Michaela]] i innych. [[Azazel]], Aza jako nieczysty ptak to '''lotna myśl''', każda myśl pojawiająca się w powietrznym z natury umyśle, która odwodzi człowieka od całkowitego i pełnego ofiarowania się Bogu, Guru i Drodze, bo Jaoel czy Michael symbolizują [[Guru]], '''Gurudeva''', Przewodnika posłanego człowiekowi przez Boga, [[Elohim]], aby wędrował za nim na Świętą Górę, ku samooddaniu i całkowitemu Przemienieniu w Światło Oświecenia. Osoba udająca się w duchową Podróż, musi do samego końca swej ziemskiej wędrówki strzec się '''Azazela''', zwodziciela, który jest '''nieczystą myślą''' odwodzącą od Drogi, ptakiem nieczystych myśli siejącym rezygnację i zwątpienie. Ojciec [[Abraham]], tych, którzy wątpią i rezygnują z Drogi Bożej i [[Guru]] wprost nazywa sługami demona Azazela, który uwięziony jest na Ziemi jako potępiony zwodziciel zmierzający na zagładę.

Caroli o 12:24, 31 gru 2025

2025-12-31T12:24:25Z

← poprzednia wersja	Wersja z 13:24, 31 gru 2025
Linia 1:	Linia 1:
		[[Image:PMH 114.jpg\|center]]

Caroli o 09:29, 30 gru 2025

2025-12-30T09:29:10Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:29, 30 gru 2025
Linia 1:		Linia 1:
	~~(Udana/PMH nr 114)~~

	(1) Ceremonia ofiary z pięciu zwierząt, cielęcia, kozła, barana, turkawki i gołębia, jaką złożył Patriarcha i Prorok, Ojciec wielu religii objawionych, kiedy spotkał Boga i Anioły ma głębokie, symboliczne znacznie całkowitego oczyszczania ze zwierzęcych nawyków i ~~skonnosci~~. Ofiarowanie poprzez spalanie to oznaka spalania zespołu cech i skłonności symbolizowanych przez ofiarne zwierzęta, spalenie w wewnętrznym Ogniu, w płomieniu Kundalini, żeńskiej ogniowej mocy dającej Światło. Taka ofiara całkowitego spalania swoich wewnętrznych zwierząt jest gruntownym oczyszczeniem i przetworzeniem zwierzęcych cech w oświecające Światło.
			(1) Ceremonia ofiary z pięciu zwierząt: cielęcia, kozła, barana, turkawki i gołębia, jaką złożył Patriarcha i Prorok, Ojciec wielu religii objawionych, kiedy spotkał Boga i Anioły, ma głębokie, symboliczne znacznie całkowitego oczyszczania ze zwierzęcych nawyków i skonności. Ofiarowanie poprzez spalanie to oznaka spalania zespołu cech i skłonności symbolizowanych przez ofiarne zwierzęta, spalenie w wewnętrznym Ogniu, w płomieniu [[Kundalini]], żeńskiej ogniowej mocy dającej Światło. Taka ofiara całkowitego spalania swoich wewnętrznych zwierząt jest gruntownym oczyszczeniem i przetworzeniem zwierzęcych cech w oświecające Światło.


Linia 7:		Linia 7:


	(2) Egotyczna zwierzęca natura kozła, cielca czy barana spala się w potężnym, wewnętrznym ogniu żarliwości i poświęcenia. Cielec, wół, jako ofiara symbolizuje lenistwo, ociężałość, przyziemny materializm, a także egotyczne zapatrzenie w siebie i samouwielbienie, egotyczny narcyzm, a to wszystko są zwierzęce cechy, które muszą zostać przemienione w Światło, w płomiennym Ogniu żarliwości i poświęcenia. Taka jest symbolicznie istota ofiary czynionej właściwie, w wewnętrzny sposób, chociaż dawne zwyczaje ofiarowania zwierząt pobudzały ludzi ofiarowania Bogu wszelkich zwierzęcych cech drzemiących w ludzkiej naturze. Medytacyjny proces rozniecania płomienia Kundalini, płomienia żarliwego oddania i poświęcenia Trzem Wielkim Klejnotom, Bogu, Guru i Drodze oraz spalania, ogniowej transformacji zwierzęcych cech i właściwości jest absolutnie wystarczający dla każdego inteligentego człowieka w obecnym cyklu Czasu!		(2) Egotyczna zwierzęca natura kozła, cielca czy barana spala się w potężnym, wewnętrznym ogniu żarliwości i poświęcenia. Cielec, wół, jako ofiara symbolizuje lenistwo, ociężałość, przyziemny materializm, a także egotyczne zapatrzenie w siebie i samouwielbienie, egotyczny narcyzm, a to wszystko są zwierzęce cechy, które muszą zostać przemienione w Światło, w płomiennym Ogniu żarliwości i poświęcenia. Taka jest symbolicznie istota ofiary czynionej właściwie, w wewnętrzny sposób, chociaż dawne zwyczaje ofiarowania zwierząt pobudzały ludzi ofiarowania Bogu wszelkich zwierzęcych cech drzemiących w ludzkiej naturze. Medytacyjny proces rozniecania płomienia [[Kundalini]], płomienia żarliwego oddania i poświęcenia Trzem Wielkim Klejnotom: '''Bogu''', '''Guru''' i '''Drodze''' oraz spalania, ogniowej transformacji zwierzęcych cech i właściwości jest absolutnie wystarczający dla każdego inteligentego człowieka w obecnym cyklu Czasu!


Linia 13:		Linia 13:


	(3) Zwierzę składane w ofierze należało w rytualny sposób uśmiercić, stad wiadomo, że wszystko to, co odkrywasz w sobie jako zwierzęce cechy ego podlega uśmierceniu i ofiarowaniu, na ołtarzu Boskości w Sercu, na ołtarzu w Świątyni Ciała, w którym rozbudzony jest Ofiarny Ogień Kundalini. Proces uśmiercania i ofiarnego spalania cech zwierzęcych jest też procesem ich transformacji w Światło świecące z Ognia na ołtarzu Boskości twego Serca. Proces zabijania w sobie baranich cech i skłonności oraz ofiarowanie barana, baraniego ego na Płomiennym Ołtarzu, aby baran uległ spaleniu i przetworzeniu w Światło to doskonały temat dla głębokich mistycznych kontemplacji. Taką wielką ofiarę złożył Ojciec Abraham, Ojciec Religii Ofiarowania i Poświęcenia, kiedy usłyszał Głos Boży i ujrzał anioły posłane z Niebios dla jego uświęcenia. Pod przewodnictwem Jaoela (Joela) Archanioła odbył się 40-to dniowy, całkowity post bez jedzenia i picia, udając się w pielgrzymkę na Świętą Górę Horeb, gdzie ostatecznie dokonała się symboliczna ofiara uwolnienia Patriarchy od wszelkich pięciorakich, zwierzęcych cech i skłonności. Ludzka istota, oczyszczona ze zwierzęcego „zbaranienia“ czy „kozłowatości“ staje się podobna aniołom (Dewa, Malakhom).		(3) Zwierzę składane w ofierze należało w rytualny sposób uśmiercić, stad wiadomo, że wszystko to, co odkrywasz w sobie jako zwierzęce cechy ego podlega uśmierceniu i ofiarowaniu na ołtarzu Boskości w Sercu, na ołtarzu w Świątyni Ciała, w którym rozbudzony jest '''Ofiarny Ogień Kundalini'''. Proces uśmiercania i ofiarnego spalania cech zwierzęcych jest też procesem ich transformacji w Światło świecące z Ognia na ołtarzu Boskości twego Serca. Proces zabijania w sobie baranich cech i skłonności oraz ofiarowanie barana, baraniego ego na Płomiennym Ołtarzu, aby baran uległ spaleniu i przetworzeniu w Światło to doskonały temat dla głębokich mistycznych kontemplacji. Taką wielką ofiarę złożył Ojciec [[Abraham]], Ojciec Religii '''Ofiarowania''' i '''Poświęcenia''', kiedy usłyszał Głos Boży i ujrzał anioły posłane z Niebios dla jego uświęcenia. Pod przewodnictwem '''Jaoela''' (Joela) Archanioła odbył się '''40-to dniowy''', całkowity '''post''' bez jedzenia i picia, udając się w pielgrzymkę na Świętą '''Górę Horeb''', gdzie ostatecznie dokonała się symboliczna ofiara uwolnienia Patriarchy od wszelkich pięciorakich, zwierzęcych cech i skłonności. Ludzka istota, oczyszczona ze zwierzęcego „zbaranienia“ czy „kozłowatości“ staje się podobna aniołom ([[Dewa]], Malakhom).


Linia 19:		Linia 19:


	(4) Ofiara z pięciu zwierząt poświęcenia jest ofiarą nakazaną, Nityakarmanem, którego nikt nie może obejść, inaczej nie wejdzie do Niebios i nie zrówna się z Aniołami Raju! Kozioł skaładany w całopalnej ofierze symbolizuje wszelkie, demoniczne, rogate i buntownicze skłonności, które można ująć słowami ~~„egotycznego nieposłuszeństwa“~~. Baran atakuje na ślepo bodąc dla kaprysu, chodzi też ~~„własnymi drogami“~~, ciągle błądząc i uciekając z drogi wskazanej przez Pasterza i jego Pomocników (Nasir). Zarówno głupota barana jak i głupie i uparte, koźle ego muszą zostać zabite i spalone w Ogniu Ofiarnym, którym jest Boski Płomień Kundalini, Ogień Wiary i Poświęcenia.		(4) Ofiara z pięciu zwierząt poświęcenia jest ofiarą nakazaną, '''Nityakarmanem''', którego nikt nie może obejść, inaczej nie wejdzie do Niebios i nie zrówna się z Aniołami Raju! Kozioł skaładany w całopalnej ofierze symbolizuje wszelkie, demoniczne, rogate i buntownicze skłonności, które można ująć słowami "egotycznego nieposłuszeństwa". Baran atakuje na ślepo bodąc dla kaprysu, chodzi też "własnymi drogami", ciągle błądząc i uciekając z drogi wskazanej przez Pasterza i jego Pomocników (Nasir). Zarówno głupota barana jak i głupie i uparte, koźle ego muszą zostać zabite i spalone w Ogniu Ofiarnym, którym jest Boski Płomień [[Kundalini]], '''Ogień Wiary''' i '''Poświęcenia'''.


Linia 25:		Linia 25:


	(5) Demon bardzo zły, Aza, Azazel w postaci nieczystego ptaka atakował Abrahama i jego Ofiarę, usiłując odciągnąć Abrahama, Ojca Religii Objawionej od złożenia ofiary i drogi ukazanej przez Posłańców Boga, jacy mu towarzyszyli, Jaoel, Michaela i innych. Azael, Aza jako nieczysty ptak to lotna myśl, każda myśl pojawiająca się w powietrznym z natury umyśle, która odwodzi człowieka od całkowitego i pełnego ofiarowania się Bogu, Guru i Drodze, bo Jaoel czy Michael symbolizują Guru, Gurudeva, Przewodnika posłanego człowiekowi przez Boga, Elohim, aby wędrował za nim na Świętą Górę, ku samooddaniu i całkowitemu Przemienieniu w Światło Oświecenia. Osoba udająca się w duchową Podróż, musi do samego końca swej ziemskiej wędrówki strzec się Azazela, zwodziciela, który jest nieczystą myślą odwodzącą od Drogi, ~~ptakim~~ nieczystych myśli siejącym rezygnację i zwątpienie. Ojciec Abraham, tych, którzy wątpią i rezygnują z Drogi Bożej i Guru wprost nazywa sługami demona Azazela, ~~ktory~~ uwięziony jest na Ziemi jako potępiony zwodziciel zmierzający na zagładę.		(5) [[Demon]] bardzo zły, Aza, [[Azazel]] w postaci nieczystego ptaka atakował Abrahama i jego Ofiarę, usiłując odciągnąć Abrahama, Ojca Religii Objawionej od złożenia ofiary i drogi ukazanej przez Posłańców Boga, jacy mu towarzyszyli, Jaoel, [[Michał\|Michaela]] i innych. [[Azael]], Aza jako nieczysty ptak to '''lotna myśl''', każda myśl pojawiająca się w powietrznym z natury umyśle, która odwodzi człowieka od całkowitego i pełnego ofiarowania się Bogu, Guru i Drodze, bo Jaoel czy Michael symbolizują [[Guru]], '''Gurudeva''', Przewodnika posłanego człowiekowi przez Boga, [[Elohim]], aby wędrował za nim na Świętą Górę, ku samooddaniu i całkowitemu Przemienieniu w Światło Oświecenia. Osoba udająca się w duchową Podróż, musi do samego końca swej ziemskiej wędrówki strzec się '''Azazela''', zwodziciela, który jest '''nieczystą myślą''' odwodzącą od Drogi, ptakiem nieczystych myśli siejącym rezygnację i zwątpienie. Ojciec [[Abraham]], tych, którzy wątpią i rezygnują z Drogi Bożej i [[Guru]] wprost nazywa sługami demona Azazela, który uwięziony jest na Ziemi jako potępiony zwodziciel zmierzający na zagładę.


Linia 31:		Linia 31:


	(6) Każdy inicjowany poświęcony Drodze, Guru i Bogu musi się wiele wystrzegać nieczystych ptaków czarnych myśli i oddać procesowi ofiarowania, całkowitego spalania zwierzęcych demonicznych cech swego ego. Turkawka symbolizuje naiwność i bezmyślność, częste zmienianie miejsca pobytu i głupotę niestałości dążenia, a gołąb symbolizuje materialne pasożytnictwo żerowania na innych i ~~„wydziobywania“~~ innym kęsa, który do nich nie należy. Zabij w sobie te ptaki, jednego po drugim i ofiaruj anielskim siłom na Ogniowym Ołtarzu całopalnej ofiary, gdzie spali się wszystko, co te zwierzęce siły symbolizują, a to można wiedzieć obserwując życie i nawyki zwierzęcości. Życie, by jeść i bezmyślnie kopulować, życie, by innym wyrwać ich kęsy, życiowe pasożytnictwo, życie jedynie walką o przetrwanie, kiedy można zostawić te demoniczne, zwierzęce życie i spalając zwierzęce ego stać się duchową istotą wyższego rodzaju, człeko-anielskim bytem, który przemieniwszy ego w Światło Boże, staje się Wiecznym Służebnikiem i Przyjacielem Boga, na wzór Ojca Abrahama i wszystkich wielkich Proroków, Mistrzów i Świętych!		(6) Każdy inicjowany poświęcony Drodze, Guru i Bogu musi się wiele wystrzegać nieczystych '''ptaków czarnych myśli''' i oddać procesowi ofiarowania, całkowitego spalania zwierzęcych '''demonicznych cech''' swego '''ego'''. Turkawka symbolizuje naiwność i bezmyślność, częste zmienianie miejsca pobytu i głupotę niestałości dążenia, a gołąb symbolizuje materialne pasożytnictwo żerowania na innych i "wydziobywania" innym kęsa, który do nich nie należy. Zabij w sobie te ptaki, jednego po drugim i ofiaruj anielskim siłom na Ogniowym Ołtarzu całopalnej ofiary, gdzie spali się wszystko, co te zwierzęce siły symbolizują, a to można wiedzieć obserwując życie i nawyki zwierzęcości. Życie, by jeść i bezmyślnie kopulować, życie, by innym wyrwać ich kęsy, życiowe pasożytnictwo, życie jedynie walką o przetrwanie, kiedy można zostawić te demoniczne, zwierzęce życie i spalając zwierzęce ego stać się duchową istotą wyższego rodzaju, człeko – anielskim bytem, który przemieniwszy ego w '''Światło Boże''', staje się Wiecznym Służebnikiem i Przyjacielem Boga, na wzór Ojca Abrahama i wszystkich wielkich Proroków, Mistrzów i Świętych!


Linia 37:		Linia 37:


	(7) Ofiara dopełniona na Świętej Górze, poprzedzonej czterdziestodniową pielgrzymką i postem ma głęboki symboliczny traktalny zarazem wymiar. Dzień to w duchowej nauce zarówno symbol roku jak i tysiąclecia, stąd 40 dni postu, gdzie Abraham za pokarm ma patrzenie na Gurudewa, a za napój Słowa swego Gurudewa, Mistrza i Przewodnika, to kwintesencja 40 lat życia, cyklu wymaganego w ziemskiej egzystencji od człowieka przez Niebiosa. Jeśli przez 40 lat obraz Mistrza jest ci cenniejszy niż chleb i służy za duchowy pokarm, a Słowa Mistrza droższymi są niż woda i służą za duchowy napój, to dopełnisz 40-letni cykl ziemskiej Pielgrzymki w ziemskim życiu. W życiu duszy, z włączeniem okresów pomiędzy kolejnymi wcieleniami, dzień w świadomości Boga to Jeden Tysiąc lat, Millenium. Cykl 40-tu tysięcy lat, czyli Dni Boga, to cykl życia duszy, która w kolejnych wcieleniach poszukuje obrazu Boga i dąży do tego, aby słuchać Boga. I wszystko to streszcza się w kwintesencjonalnym doświadczeniu Wielkiego Proroka, takiego jak Abraham, do którego anioły z Niebios przychodzą w bardzo rzeczywisty sposób, w sposób namacalny, aby dokonał ostatecznego Przemienienia w Oświeconą, Przebudzoną Duchowo istotę, a jest to niebiańska osobowość, która dopełniła ofiary całopalenia wszystkich zwierzęcych skłonności ziemskiej natury ego. Długa jest zaiste ludzka Pielgrzymka, zanim dojdzie do Świętej Góry w towarzystwie swoich Przewodników, z pomocą których przemieniony zostaje człowiek w Przewodnika Ludzkości, który jest rzeczywiście oświecony, którego Kundalini jest rzeczywiście przebudzona, który rzeczywiście doświadczył Boga. Odpędzanie Azazela, nieczystych ptaków zwątpienia i rezygnacji ma pierwszorzędne znaczenie dla duchowych podróżników, którzy pragną podjąć Ostatnią Pielgrzymkę, ~~dzieki~~ której wzniesieni zostaną na Niebiosa stając się Bogami, aniołami godnymi udziału w Świecie Przyszłym!		(7) Ofiara dopełniona na Świętej Górze, poprzedzonej czterdziestodniową pielgrzymką i postem ma głęboki symboliczny traktalny zarazem wymiar. Dzień to w duchowej nauce zarówno symbol roku jak i tysiąclecia, stąd 40 dni postu, gdzie [[Abraham]] za pokarm ma patrzenie na Gurudewa, a za napój Słowa swego Gurudewa, Mistrza i Przewodnika, to kwintesencja '''40 lat życia''', cyklu wymaganego w ziemskiej egzystencji od człowieka przez Niebiosa. Jeśli przez 40 lat obraz Mistrza jest ci cenniejszy niż chleb i służy za duchowy pokarm, a Słowa Mistrza droższymi są niż woda i służą za duchowy napój, to dopełnisz 40-letni cykl ziemskiej Pielgrzymki w ziemskim życiu. W życiu duszy, z włączeniem okresów pomiędzy kolejnymi wcieleniami, dzień w świadomości Boga to Jeden Tysiąc lat, Millenium. Cykl 40-tu tysięcy lat, czyli Dni Boga, to cykl życia duszy, która w kolejnych wcieleniach poszukuje obrazu Boga i dąży do tego, aby słuchać Boga. I wszystko to streszcza się w kwintesencjonalnym doświadczeniu Wielkiego Proroka, takiego jak [[Abraham]], do którego [[anioły]] z Niebios przychodzą w bardzo rzeczywisty sposób, w sposób namacalny, aby dokonał ostatecznego Przemienienia w Oświeconą, Przebudzoną Duchowo istotę, a jest to niebiańska osobowość, która dopełniła ofiary całopalenia wszystkich zwierzęcych skłonności ziemskiej natury ego. Długa jest zaiste ludzka Pielgrzymka, zanim dojdzie do Świętej Góry w towarzystwie swoich Przewodników, z pomocą których przemieniony zostaje człowiek w Przewodnika Ludzkości, który jest rzeczywiście oświecony, którego [[Kundalini]] jest rzeczywiście przebudzona, który rzeczywiście doświadczył Boga. Odpędzanie Azazela, nieczystych ptaków zwątpienia i rezygnacji ma pierwszorzędne znaczenie dla duchowych podróżników, którzy pragną podjąć Ostatnią Pielgrzymkę, dzięki której wzniesieni zostaną na Niebiosa stając się Bogami, aniołami godnymi udziału w Świecie Przyszłym!


	Mistrz Himalaya Swami		Mistrz Himalaya Swami

			(Udana/PMH nr 114)

Caroli o 13:33, 26 lis 2025

2025-11-26T13:33:01Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:33, 26 lis 2025
Linia 1:		Linia 1:
	Ceremonia ofiary z pięciu zwierząt, cielęcia, kozła, barana, turkawki i gołębia, jaką złożył Patriarcha i Prorok, Ojciec wielu religii objawionych, kiedy spotkał Boga i Anioły ma głębokie, symboliczne znacznie całkowitego oczyszczania ze zwierzęcych nawyków i skonnosci. Ofiarowanie poprzez spalanie to oznaka spalania zespołu cech i skłonności symbolizowanych przez ofiarne zwierzęta, spalenie w wewnętrznym Ogniu, w płomieniu Kundalini, żeńskiej ogniowej mocy dającej Światło. Taka ofiara całkowitego spalania swoich wewnętrznych zwierząt jest gruntownym oczyszczeniem i przetworzeniem zwierzęcych cech w oświecające Światło.		(Udana/PMH nr 114)

			(1) Ceremonia ofiary z pięciu zwierząt, cielęcia, kozła, barana, turkawki i gołębia, jaką złożył Patriarcha i Prorok, Ojciec wielu religii objawionych, kiedy spotkał Boga i Anioły ma głębokie, symboliczne znacznie całkowitego oczyszczania ze zwierzęcych nawyków i skonnosci. Ofiarowanie poprzez spalanie to oznaka spalania zespołu cech i skłonności symbolizowanych przez ofiarne zwierzęta, spalenie w wewnętrznym Ogniu, w płomieniu Kundalini, żeńskiej ogniowej mocy dającej Światło. Taka ofiara całkowitego spalania swoich wewnętrznych zwierząt jest gruntownym oczyszczeniem i przetworzeniem zwierzęcych cech w oświecające Światło.


Linia 5:		Linia 7:


	Egotyczna zwierzęca natura kozła, cielca czy barana spala się w potężnym, wewnętrznym ogniu żarliwości i poświęcenia. Cielec, wół, jako ofiara symbolizuje lenistwo, ociężałość, przyziemny materializm, a także egotyczne zapatrzenie w siebie i samouwielbienie, egotyczny narcyzm, a to wszystko są zwierzęce cechy, które muszą zostać przemienione w Światło, w płomiennym Ogniu żarliwości i poświęcenia. Taka jest symbolicznie istota ofiary czynionej właściwie, w wewnętrzny sposób, chociaż dawne zwyczaje ofiarowania zwierząt pobudzały ludzi ofiarowania Bogu wszelkich zwierzęcych cech drzemiących w ludzkiej naturze. Medytacyjny proces rozniecania płomienia Kundalini, płomienia żarliwego oddania i poświęcenia Trzem Wielkim Klejnotom, Bogu, Guru i Drodze oraz spalania, ogniowej transformacji zwierzęcych cech i właściwości jest absolutnie wystarczający dla każdego inteligentego człowieka w obecnym cyklu Czasu!		(2) Egotyczna zwierzęca natura kozła, cielca czy barana spala się w potężnym, wewnętrznym ogniu żarliwości i poświęcenia. Cielec, wół, jako ofiara symbolizuje lenistwo, ociężałość, przyziemny materializm, a także egotyczne zapatrzenie w siebie i samouwielbienie, egotyczny narcyzm, a to wszystko są zwierzęce cechy, które muszą zostać przemienione w Światło, w płomiennym Ogniu żarliwości i poświęcenia. Taka jest symbolicznie istota ofiary czynionej właściwie, w wewnętrzny sposób, chociaż dawne zwyczaje ofiarowania zwierząt pobudzały ludzi ofiarowania Bogu wszelkich zwierzęcych cech drzemiących w ludzkiej naturze. Medytacyjny proces rozniecania płomienia Kundalini, płomienia żarliwego oddania i poświęcenia Trzem Wielkim Klejnotom, Bogu, Guru i Drodze oraz spalania, ogniowej transformacji zwierzęcych cech i właściwości jest absolutnie wystarczający dla każdego inteligentego człowieka w obecnym cyklu Czasu!


Linia 11:		Linia 13:


	Zwierzę składane w ofierze należało w rytualny sposób uśmiercić, stad wiadomo, że wszystko to, co odkrywasz w sobie jako zwierzęce cechy ego podlega uśmierceniu i ofiarowaniu, na ołtarzu Boskości w Sercu, na ołtarzu w Świątyni Ciała, w którym rozbudzony jest Ofiarny Ogień Kundalini. Proces uśmiercania i ofiarnego spalania cech zwierzęcych jest też procesem ich transformacji w Światło świecące z Ognia na ołtarzu Boskości twego Serca. Proces zabijania w sobie baranich cech i skłonności oraz ofiarowanie barana, baraniego ego na Płomiennym Ołtarzu, aby baran uległ spaleniu i przetworzeniu w Światło to doskonały temat dla głębokich mistycznych kontemplacji. Taką wielką ofiarę złożył Ojciec Abraham, Ojciec Religii Ofiarowania i Poświęcenia, kiedy usłyszał Głos Boży i ujrzał anioły posłane z Niebios dla jego uświęcenia. Pod przewodnictwem Jaoela (Joela) Archanioła odbył się 40-to dniowy, całkowity post bez jedzenia i picia, udając się w pielgrzymkę na Świętą Górę Horeb, gdzie ostatecznie dokonała się symboliczna ofiara uwolnienia Patriarchy od wszelkich pięciorakich, zwierzęcych cech i skłonności. Ludzka istota, oczyszczona ze zwierzęcego „zbaranienia“ czy „kozłowatości“ staje się podobna aniołom (Dewa, Malakhom).		(3) Zwierzę składane w ofierze należało w rytualny sposób uśmiercić, stad wiadomo, że wszystko to, co odkrywasz w sobie jako zwierzęce cechy ego podlega uśmierceniu i ofiarowaniu, na ołtarzu Boskości w Sercu, na ołtarzu w Świątyni Ciała, w którym rozbudzony jest Ofiarny Ogień Kundalini. Proces uśmiercania i ofiarnego spalania cech zwierzęcych jest też procesem ich transformacji w Światło świecące z Ognia na ołtarzu Boskości twego Serca. Proces zabijania w sobie baranich cech i skłonności oraz ofiarowanie barana, baraniego ego na Płomiennym Ołtarzu, aby baran uległ spaleniu i przetworzeniu w Światło to doskonały temat dla głębokich mistycznych kontemplacji. Taką wielką ofiarę złożył Ojciec Abraham, Ojciec Religii Ofiarowania i Poświęcenia, kiedy usłyszał Głos Boży i ujrzał anioły posłane z Niebios dla jego uświęcenia. Pod przewodnictwem Jaoela (Joela) Archanioła odbył się 40-to dniowy, całkowity post bez jedzenia i picia, udając się w pielgrzymkę na Świętą Górę Horeb, gdzie ostatecznie dokonała się symboliczna ofiara uwolnienia Patriarchy od wszelkich pięciorakich, zwierzęcych cech i skłonności. Ludzka istota, oczyszczona ze zwierzęcego „zbaranienia“ czy „kozłowatości“ staje się podobna aniołom (Dewa, Malakhom).


Linia 17:		Linia 19:


	Ofiara z pięciu zwierząt poświęcenia jest ofiarą nakazaną, Nityakarmanem, którego nikt nie może obejść, inaczej nie wejdzie do Niebios i nie zrówna się z Aniołami Raju! Kozioł skaładany w całopalnej ofierze symbolizuje wszelkie, demoniczne, rogate i buntownicze skłonności, które można ująć słowami „egotycznego nieposłuszeństwa“. Baran atakuje na ślepo bodąc dla kaprysu, chodzi też „własnymi drogami“, ciągle błądząc i uciekając z drogi wskazanej przez Pasterza i jego Pomocników (Nasir). Zarówno głupota barana jak i głupie i uparte, koźle ego muszą zostać zabite i spalone w Ogniu Ofiarnym, którym jest Boski Płomień Kundalini, Ogień Wiary i Poświęcenia.		(4) Ofiara z pięciu zwierząt poświęcenia jest ofiarą nakazaną, Nityakarmanem, którego nikt nie może obejść, inaczej nie wejdzie do Niebios i nie zrówna się z Aniołami Raju! Kozioł skaładany w całopalnej ofierze symbolizuje wszelkie, demoniczne, rogate i buntownicze skłonności, które można ująć słowami „egotycznego nieposłuszeństwa“. Baran atakuje na ślepo bodąc dla kaprysu, chodzi też „własnymi drogami“, ciągle błądząc i uciekając z drogi wskazanej przez Pasterza i jego Pomocników (Nasir). Zarówno głupota barana jak i głupie i uparte, koźle ego muszą zostać zabite i spalone w Ogniu Ofiarnym, którym jest Boski Płomień Kundalini, Ogień Wiary i Poświęcenia.


Linia 23:		Linia 25:


	Demon bardzo zły, Aza, Azazel w postaci nieczystego ptaka atakował Abrahama i jego Ofiarę, usiłując odciągnąć Abrahama, Ojca Religii Objawionej od złożenia ofiary i drogi ukazanej przez Posłańców Boga, jacy mu towarzyszyli, Jaoel, Michaela i innych. Azael, Aza jako nieczysty ptak to lotna myśl, każda myśl pojawiająca się w powietrznym z natury umyśle, która odwodzi człowieka od całkowitego i pełnego ofiarowania się Bogu, Guru i Drodze, bo Jaoel czy Michael symbolizują Guru, Gurudeva, Przewodnika posłanego człowiekowi przez Boga, Elohim, aby wędrował za nim na Świętą Górę, ku samooddaniu i całkowitemu Przemienieniu w Światło Oświecenia. Osoba udająca się w duchową Podróż, musi do samego końca swej ziemskiej wędrówki strzec się Azazela, zwodziciela, który jest nieczystą myślą odwodzącą od Drogi, ptakim nieczystych myśli siejącym rezygnację i zwątpienie. Ojciec Abraham, tych, którzy wątpią i rezygnują z Drogi Bożej i Guru wprost nazywa sługami demona Azazela, ktory uwięziony jest na Ziemi jako potępiony zwodziciel zmierzający na zagładę.		(5) Demon bardzo zły, Aza, Azazel w postaci nieczystego ptaka atakował Abrahama i jego Ofiarę, usiłując odciągnąć Abrahama, Ojca Religii Objawionej od złożenia ofiary i drogi ukazanej przez Posłańców Boga, jacy mu towarzyszyli, Jaoel, Michaela i innych. Azael, Aza jako nieczysty ptak to lotna myśl, każda myśl pojawiająca się w powietrznym z natury umyśle, która odwodzi człowieka od całkowitego i pełnego ofiarowania się Bogu, Guru i Drodze, bo Jaoel czy Michael symbolizują Guru, Gurudeva, Przewodnika posłanego człowiekowi przez Boga, Elohim, aby wędrował za nim na Świętą Górę, ku samooddaniu i całkowitemu Przemienieniu w Światło Oświecenia. Osoba udająca się w duchową Podróż, musi do samego końca swej ziemskiej wędrówki strzec się Azazela, zwodziciela, który jest nieczystą myślą odwodzącą od Drogi, ptakim nieczystych myśli siejącym rezygnację i zwątpienie. Ojciec Abraham, tych, którzy wątpią i rezygnują z Drogi Bożej i Guru wprost nazywa sługami demona Azazela, ktory uwięziony jest na Ziemi jako potępiony zwodziciel zmierzający na zagładę.


Linia 29:		Linia 31:


	Każdy inicjowany poświęcony Drodze, Guru i Bogu musi się wiele wystrzegać nieczystych ptaków czarnych myśli i oddać procesowi ofiarowania, całkowitego spalania zwierzęcych demonicznych cech swego ego. Turkawka symbolizuje naiwność i bezmyślność, częste zmienianie miejsca pobytu i głupotę niestałości dążenia, a gołąb symbolizuje materialne pasożytnictwo żerowania na innych i „wydziobywania“ innym kęsa, który do nich nie należy. Zabij w sobie te ptaki, jednego po drugim i ofiaruj anielskim siłom na Ogniowym Ołtarzu całopalnej ofiary, gdzie spali się wszystko, co te zwierzęce siły symbolizują, a to można wiedzieć obserwując życie i nawyki zwierzęcości. Życie, by jeść i bezmyślnie kopulować, życie, by innym wyrwać ich kęsy, życiowe pasożytnictwo, życie jedynie walką o przetrwanie, kiedy można zostawić te demoniczne, zwierzęce życie i spalając zwierzęce ego stać się duchową istotą wyższego rodzaju, człeko-anielskim bytem, który przemieniwszy ego w Światło Boże, staje się Wiecznym Służebnikiem i Przyjacielem Boga, na wzór Ojca Abrahama i wszystkich wielkich Proroków, Mistrzów i Świętych!		(6) Każdy inicjowany poświęcony Drodze, Guru i Bogu musi się wiele wystrzegać nieczystych ptaków czarnych myśli i oddać procesowi ofiarowania, całkowitego spalania zwierzęcych demonicznych cech swego ego. Turkawka symbolizuje naiwność i bezmyślność, częste zmienianie miejsca pobytu i głupotę niestałości dążenia, a gołąb symbolizuje materialne pasożytnictwo żerowania na innych i „wydziobywania“ innym kęsa, który do nich nie należy. Zabij w sobie te ptaki, jednego po drugim i ofiaruj anielskim siłom na Ogniowym Ołtarzu całopalnej ofiary, gdzie spali się wszystko, co te zwierzęce siły symbolizują, a to można wiedzieć obserwując życie i nawyki zwierzęcości. Życie, by jeść i bezmyślnie kopulować, życie, by innym wyrwać ich kęsy, życiowe pasożytnictwo, życie jedynie walką o przetrwanie, kiedy można zostawić te demoniczne, zwierzęce życie i spalając zwierzęce ego stać się duchową istotą wyższego rodzaju, człeko-anielskim bytem, który przemieniwszy ego w Światło Boże, staje się Wiecznym Służebnikiem i Przyjacielem Boga, na wzór Ojca Abrahama i wszystkich wielkich Proroków, Mistrzów i Świętych!


Linia 35:		Linia 37:


	Ofiara dopełniona na Świętej Górze, poprzedzonej czterdziestodniową pielgrzymką i postem ma głęboki symboliczny traktalny zarazem wymiar. Dzień to w duchowej nauce zarówno symbol roku jak i tysiąclecia, stąd 40 dni postu, gdzie Abraham za pokarm ma patrzenie na Gurudewa, a za napój Słowa swego Gurudewa, Mistrza i Przewodnika, to kwintesencja 40 lat życia, cyklu wymaganego w ziemskiej egzystencji od człowieka przez Niebiosa. Jeśli przez 40 lat obraz Mistrza jest ci cenniejszy niż chleb i służy za duchowy pokarm, a Słowa Mistrza droższymi są niż woda i służą za duchowy napój, to dopełnisz 40-letni cykl ziemskiej Pielgrzymki w ziemskim życiu. W życiu duszy, z włączeniem okresów pomiędzy kolejnymi wcieleniami, dzień w świadomości Boga to Jeden Tysiąc lat, Millenium. Cykl 40-tu tysięcy lat, czyli Dni Boga, to cykl życia duszy, która w kolejnych wcieleniach poszukuje obrazu Boga i dąży do tego, aby słuchać Boga. I wszystko to streszcza się w kwintesencjonalnym doświadczeniu Wielkiego Proroka, takiego jak Abraham, do którego anioły z Niebios przychodzą w bardzo rzeczywisty sposób, w sposób namacalny, aby dokonał ostatecznego Przemienienia w Oświeconą, Przebudzoną Duchowo istotę, a jest to niebiańska osobowość, która dopełniła ofiary całopalenia wszystkich zwierzęcych skłonności ziemskiej natury ego. Długa jest zaiste ludzka Pielgrzymka, zanim dojdzie do Świętej Góry w towarzystwie swoich Przewodników, z pomocą których przemieniony zostaje człowiek w Przewodnika Ludzkości, który jest rzeczywiście oświecony, którego Kundalini jest rzeczywiście przebudzona, który rzeczywiście doświadczył Boga. Odpędzanie Azazela, nieczystych ptaków zwątpienia i rezygnacji ma pierwszorzędne znaczenie dla duchowych podróżników, którzy pragną podjąć Ostatnią Pielgrzymkę, dzieki której wzniesieni zostaną na Niebiosa stając się Bogami, aniołami godnymi udziału w Świecie Przyszłym!		(7) Ofiara dopełniona na Świętej Górze, poprzedzonej czterdziestodniową pielgrzymką i postem ma głęboki symboliczny traktalny zarazem wymiar. Dzień to w duchowej nauce zarówno symbol roku jak i tysiąclecia, stąd 40 dni postu, gdzie Abraham za pokarm ma patrzenie na Gurudewa, a za napój Słowa swego Gurudewa, Mistrza i Przewodnika, to kwintesencja 40 lat życia, cyklu wymaganego w ziemskiej egzystencji od człowieka przez Niebiosa. Jeśli przez 40 lat obraz Mistrza jest ci cenniejszy niż chleb i służy za duchowy pokarm, a Słowa Mistrza droższymi są niż woda i służą za duchowy napój, to dopełnisz 40-letni cykl ziemskiej Pielgrzymki w ziemskim życiu. W życiu duszy, z włączeniem okresów pomiędzy kolejnymi wcieleniami, dzień w świadomości Boga to Jeden Tysiąc lat, Millenium. Cykl 40-tu tysięcy lat, czyli Dni Boga, to cykl życia duszy, która w kolejnych wcieleniach poszukuje obrazu Boga i dąży do tego, aby słuchać Boga. I wszystko to streszcza się w kwintesencjonalnym doświadczeniu Wielkiego Proroka, takiego jak Abraham, do którego anioły z Niebios przychodzą w bardzo rzeczywisty sposób, w sposób namacalny, aby dokonał ostatecznego Przemienienia w Oświeconą, Przebudzoną Duchowo istotę, a jest to niebiańska osobowość, która dopełniła ofiary całopalenia wszystkich zwierzęcych skłonności ziemskiej natury ego. Długa jest zaiste ludzka Pielgrzymka, zanim dojdzie do Świętej Góry w towarzystwie swoich Przewodników, z pomocą których przemieniony zostaje człowiek w Przewodnika Ludzkości, który jest rzeczywiście oświecony, którego Kundalini jest rzeczywiście przebudzona, który rzeczywiście doświadczył Boga. Odpędzanie Azazela, nieczystych ptaków zwątpienia i rezygnacji ma pierwszorzędne znaczenie dla duchowych podróżników, którzy pragną podjąć Ostatnią Pielgrzymkę, dzieki której wzniesieni zostaną na Niebiosa stając się Bogami, aniołami godnymi udziału w Świecie Przyszłym!

	~~(Udana)~~

	Mistrz Himalaya Swami		Mistrz Himalaya Swami


	==Linki zewnętrzne==		==Linki zewnętrzne==

Paweł Gauri o 20:04, 11 sty 2017

2017-01-11T20:04:10Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:04, 11 sty 2017
Linia 37:		Linia 37:
	Ofiara dopełniona na Świętej Górze, poprzedzonej czterdziestodniową pielgrzymką i postem ma głęboki symboliczny traktalny zarazem wymiar. Dzień to w duchowej nauce zarówno symbol roku jak i tysiąclecia, stąd 40 dni postu, gdzie Abraham za pokarm ma patrzenie na Gurudewa, a za napój Słowa swego Gurudewa, Mistrza i Przewodnika, to kwintesencja 40 lat życia, cyklu wymaganego w ziemskiej egzystencji od człowieka przez Niebiosa. Jeśli przez 40 lat obraz Mistrza jest ci cenniejszy niż chleb i służy za duchowy pokarm, a Słowa Mistrza droższymi są niż woda i służą za duchowy napój, to dopełnisz 40-letni cykl ziemskiej Pielgrzymki w ziemskim życiu. W życiu duszy, z włączeniem okresów pomiędzy kolejnymi wcieleniami, dzień w świadomości Boga to Jeden Tysiąc lat, Millenium. Cykl 40-tu tysięcy lat, czyli Dni Boga, to cykl życia duszy, która w kolejnych wcieleniach poszukuje obrazu Boga i dąży do tego, aby słuchać Boga. I wszystko to streszcza się w kwintesencjonalnym doświadczeniu Wielkiego Proroka, takiego jak Abraham, do którego anioły z Niebios przychodzą w bardzo rzeczywisty sposób, w sposób namacalny, aby dokonał ostatecznego Przemienienia w Oświeconą, Przebudzoną Duchowo istotę, a jest to niebiańska osobowość, która dopełniła ofiary całopalenia wszystkich zwierzęcych skłonności ziemskiej natury ego. Długa jest zaiste ludzka Pielgrzymka, zanim dojdzie do Świętej Góry w towarzystwie swoich Przewodników, z pomocą których przemieniony zostaje człowiek w Przewodnika Ludzkości, który jest rzeczywiście oświecony, którego Kundalini jest rzeczywiście przebudzona, który rzeczywiście doświadczył Boga. Odpędzanie Azazela, nieczystych ptaków zwątpienia i rezygnacji ma pierwszorzędne znaczenie dla duchowych podróżników, którzy pragną podjąć Ostatnią Pielgrzymkę, dzieki której wzniesieni zostaną na Niebiosa stając się Bogami, aniołami godnymi udziału w Świecie Przyszłym!		Ofiara dopełniona na Świętej Górze, poprzedzonej czterdziestodniową pielgrzymką i postem ma głęboki symboliczny traktalny zarazem wymiar. Dzień to w duchowej nauce zarówno symbol roku jak i tysiąclecia, stąd 40 dni postu, gdzie Abraham za pokarm ma patrzenie na Gurudewa, a za napój Słowa swego Gurudewa, Mistrza i Przewodnika, to kwintesencja 40 lat życia, cyklu wymaganego w ziemskiej egzystencji od człowieka przez Niebiosa. Jeśli przez 40 lat obraz Mistrza jest ci cenniejszy niż chleb i służy za duchowy pokarm, a Słowa Mistrza droższymi są niż woda i służą za duchowy napój, to dopełnisz 40-letni cykl ziemskiej Pielgrzymki w ziemskim życiu. W życiu duszy, z włączeniem okresów pomiędzy kolejnymi wcieleniami, dzień w świadomości Boga to Jeden Tysiąc lat, Millenium. Cykl 40-tu tysięcy lat, czyli Dni Boga, to cykl życia duszy, która w kolejnych wcieleniach poszukuje obrazu Boga i dąży do tego, aby słuchać Boga. I wszystko to streszcza się w kwintesencjonalnym doświadczeniu Wielkiego Proroka, takiego jak Abraham, do którego anioły z Niebios przychodzą w bardzo rzeczywisty sposób, w sposób namacalny, aby dokonał ostatecznego Przemienienia w Oświeconą, Przebudzoną Duchowo istotę, a jest to niebiańska osobowość, która dopełniła ofiary całopalenia wszystkich zwierzęcych skłonności ziemskiej natury ego. Długa jest zaiste ludzka Pielgrzymka, zanim dojdzie do Świętej Góry w towarzystwie swoich Przewodników, z pomocą których przemieniony zostaje człowiek w Przewodnika Ludzkości, który jest rzeczywiście oświecony, którego Kundalini jest rzeczywiście przebudzona, który rzeczywiście doświadczył Boga. Odpędzanie Azazela, nieczystych ptaków zwątpienia i rezygnacji ma pierwszorzędne znaczenie dla duchowych podróżników, którzy pragną podjąć Ostatnią Pielgrzymkę, dzieki której wzniesieni zostaną na Niebiosa stając się Bogami, aniołami godnymi udziału w Świecie Przyszłym!

			(Udana)

	Himalaya Swami		Mistrz Himalaya Swami
	[[Category:~~Przekazy Mistrza Himalaya~~]]
			==Linki zewnętrzne==

			[http://layah.org/indeks/uniwersytet/pmh/ PMH - Przekazy Mistrza Himalaja znajdują się na portalu Lajów]

			[[Category:Udana]]

Kanomi o 22:07, 17 wrz 2010

2010-09-17T22:07:33Z

← poprzednia wersja		Wersja z 23:07, 17 wrz 2010
Linia 38:		Linia 38:


	Himalaya Swami ~~L.M.~~		Himalaya Swami
	[[Category:Przekazy Mistrza Himalaya]]		[[Category:Przekazy Mistrza Himalaya]]

← poprzednia wersja		Wersja z 15:10, 14 sty 2026
Linia 1:		Linia 1:
	[[Image:PMH 114.jpg\|~~center~~]]		[[Image:PMH 114.jpg\|right]]


	(1) Ceremonia ofiary z pięciu zwierząt: cielęcia, kozła, barana, turkawki i gołębia, jaką złożył Patriarcha i Prorok, Ojciec wielu religii objawionych, kiedy spotkał Boga i Anioły, ma głębokie, symboliczne znacznie całkowitego oczyszczania ze zwierzęcych nawyków i skonności. Ofiarowanie poprzez spalanie to oznaka spalania zespołu cech i skłonności symbolizowanych przez ofiarne zwierzęta, spalenie w wewnętrznym Ogniu, w płomieniu [[Kundalini]], żeńskiej ogniowej mocy dającej Światło. Taka ofiara całkowitego spalania swoich wewnętrznych zwierząt jest gruntownym oczyszczeniem i przetworzeniem zwierzęcych cech w oświecające Światło.		(1) Ceremonia ofiary z pięciu zwierząt: cielęcia, kozła, barana, turkawki i gołębia, jaką złożył Patriarcha i Prorok, Ojciec wielu religii objawionych, kiedy spotkał Boga i Anioły, ma głębokie, symboliczne znacznie całkowitego oczyszczania ze zwierzęcych nawyków i skonności. Ofiarowanie poprzez spalanie to oznaka spalania zespołu cech i skłonności symbolizowanych przez ofiarne zwierzęta, spalenie w wewnętrznym Ogniu, w płomieniu [[Kundalini]], żeńskiej ogniowej mocy dającej Światło. Taka ofiara całkowitego spalania swoich wewnętrznych zwierząt jest gruntownym oczyszczeniem i przetworzeniem zwierzęcych cech w oświecające Światło.


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(2) Egotyczna zwierzęca natura kozła, cielca czy barana spala się w potężnym, wewnętrznym ogniu żarliwości i poświęcenia. Cielec, wół, jako ofiara symbolizuje lenistwo, ociężałość, przyziemny materializm, a także egotyczne zapatrzenie w siebie i samouwielbienie, egotyczny narcyzm, a to wszystko są zwierzęce cechy, które muszą zostać przemienione w Światło, w płomiennym Ogniu żarliwości i poświęcenia. Taka jest symbolicznie istota ofiary czynionej właściwie, w wewnętrzny sposób, chociaż dawne zwyczaje ofiarowania zwierząt pobudzały ludzi ofiarowania Bogu wszelkich zwierzęcych cech drzemiących w ludzkiej naturze. Medytacyjny proces rozniecania płomienia [[Kundalini]], płomienia żarliwego oddania i poświęcenia Trzem Wielkim Klejnotom: '''Bogu''', '''Guru''' i '''Drodze''' oraz spalania, ogniowej transformacji zwierzęcych cech i właściwości jest absolutnie wystarczający dla każdego inteligentego człowieka w obecnym cyklu Czasu!		(2) Egotyczna zwierzęca natura kozła, cielca czy barana spala się w potężnym, wewnętrznym ogniu żarliwości i poświęcenia. Cielec, wół, jako ofiara symbolizuje lenistwo, ociężałość, przyziemny materializm, a także egotyczne zapatrzenie w siebie i samouwielbienie, egotyczny narcyzm, a to wszystko są zwierzęce cechy, które muszą zostać przemienione w Światło, w płomiennym Ogniu żarliwości i poświęcenia. Taka jest symbolicznie istota ofiary czynionej właściwie, w wewnętrzny sposób, chociaż dawne zwyczaje ofiarowania zwierząt pobudzały ludzi ofiarowania Bogu wszelkich zwierzęcych cech drzemiących w ludzkiej naturze. Medytacyjny proces rozniecania płomienia [[Kundalini]], płomienia żarliwego oddania i poświęcenia Trzem Wielkim Klejnotom: '''Bogu''', '''Guru''' i '''Drodze''' oraz spalania, ogniowej transformacji zwierzęcych cech i właściwości jest absolutnie wystarczający dla każdego inteligentego człowieka w obecnym cyklu Czasu!


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(3) Zwierzę składane w ofierze należało w rytualny sposób uśmiercić, stad wiadomo, że wszystko to, co odkrywasz w sobie jako zwierzęce cechy ego podlega uśmierceniu i ofiarowaniu na ołtarzu Boskości w Sercu, na ołtarzu w Świątyni Ciała, w którym rozbudzony jest '''Ofiarny Ogień Kundalini'''. Proces uśmiercania i ofiarnego spalania cech zwierzęcych jest też procesem ich transformacji w Światło świecące z Ognia na ołtarzu Boskości twego Serca. Proces zabijania w sobie baranich cech i skłonności oraz ofiarowanie barana, baraniego ego na Płomiennym Ołtarzu, aby baran uległ spaleniu i przetworzeniu w Światło to doskonały temat dla głębokich mistycznych kontemplacji. Taką wielką ofiarę złożył Ojciec [[Abraham]], Ojciec Religii '''Ofiarowania''' i '''Poświęcenia''', kiedy usłyszał Głos Boży i ujrzał anioły posłane z Niebios dla jego uświęcenia. Pod przewodnictwem '''Jaoela''' (Joela) Archanioła odbył się '''40-to dniowy''', całkowity '''post''' bez jedzenia i picia, udając się w pielgrzymkę na Świętą '''Górę Horeb''', gdzie ostatecznie dokonała się symboliczna ofiara uwolnienia Patriarchy od wszelkich pięciorakich, zwierzęcych cech i skłonności. Ludzka istota, oczyszczona ze zwierzęcego „zbaranienia“ czy „kozłowatości“ staje się podobna aniołom ([[Dewa]], Malakhom).		(3) Zwierzę składane w ofierze należało w rytualny sposób uśmiercić, stad wiadomo, że wszystko to, co odkrywasz w sobie jako zwierzęce cechy ego podlega uśmierceniu i ofiarowaniu na ołtarzu Boskości w Sercu, na ołtarzu w Świątyni Ciała, w którym rozbudzony jest '''Ofiarny Ogień Kundalini'''. Proces uśmiercania i ofiarnego spalania cech zwierzęcych jest też procesem ich transformacji w Światło świecące z Ognia na ołtarzu Boskości twego Serca. Proces zabijania w sobie baranich cech i skłonności oraz ofiarowanie barana, baraniego ego na Płomiennym Ołtarzu, aby baran uległ spaleniu i przetworzeniu w Światło to doskonały temat dla głębokich mistycznych kontemplacji. Taką wielką ofiarę złożył Ojciec [[Abraham]], Ojciec Religii '''Ofiarowania''' i '''Poświęcenia''', kiedy usłyszał Głos Boży i ujrzał anioły posłane z Niebios dla jego uświęcenia. Pod przewodnictwem '''Jaoela''' (Joela) Archanioła odbył się '''40-to dniowy''', całkowity '''post''' bez jedzenia i picia, udając się w pielgrzymkę na Świętą '''Górę Horeb''', gdzie ostatecznie dokonała się symboliczna ofiara uwolnienia Patriarchy od wszelkich pięciorakich, zwierzęcych cech i skłonności. Ludzka istota, oczyszczona ze zwierzęcego „zbaranienia“ czy „kozłowatości“ staje się podobna aniołom ([[Dewa]], Malakhom).


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(4) Ofiara z pięciu zwierząt poświęcenia jest ofiarą nakazaną, '''Nityakarmanem''', którego nikt nie może obejść, inaczej nie wejdzie do Niebios i nie zrówna się z Aniołami Raju! Kozioł skaładany w całopalnej ofierze symbolizuje wszelkie, demoniczne, rogate i buntownicze skłonności, które można ująć słowami "egotycznego nieposłuszeństwa". Baran atakuje na ślepo bodąc dla kaprysu, chodzi też "własnymi drogami", ciągle błądząc i uciekając z drogi wskazanej przez Pasterza i jego Pomocników (Nasir). Zarówno głupota barana jak i głupie i uparte, koźle ego muszą zostać zabite i spalone w Ogniu Ofiarnym, którym jest Boski Płomień [[Kundalini]], '''Ogień Wiary''' i '''Poświęcenia'''.		(4) Ofiara z pięciu zwierząt poświęcenia jest ofiarą nakazaną, '''Nityakarmanem''', którego nikt nie może obejść, inaczej nie wejdzie do Niebios i nie zrówna się z Aniołami Raju! Kozioł skaładany w całopalnej ofierze symbolizuje wszelkie, demoniczne, rogate i buntownicze skłonności, które można ująć słowami "egotycznego nieposłuszeństwa". Baran atakuje na ślepo bodąc dla kaprysu, chodzi też "własnymi drogami", ciągle błądząc i uciekając z drogi wskazanej przez Pasterza i jego Pomocników (Nasir). Zarówno głupota barana jak i głupie i uparte, koźle ego muszą zostać zabite i spalone w Ogniu Ofiarnym, którym jest Boski Płomień [[Kundalini]], '''Ogień Wiary''' i '''Poświęcenia'''.


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(5) [[Demon]] bardzo zły, Aza, [[Azazel]] w postaci nieczystego ptaka atakował Abrahama i jego Ofiarę, usiłując odciągnąć Abrahama, Ojca Religii Objawionej od złożenia ofiary i drogi ukazanej przez Posłańców Boga, jacy mu towarzyszyli, Jaoel, [[Michał\|Michaela]] i innych. [[Azazel]], Aza jako nieczysty ptak to '''lotna myśl''', każda myśl pojawiająca się w powietrznym z natury umyśle, która odwodzi człowieka od całkowitego i pełnego ofiarowania się Bogu, Guru i Drodze, bo Jaoel czy Michael symbolizują [[Guru]], '''Gurudeva''', Przewodnika posłanego człowiekowi przez Boga, [[Elohim]], aby wędrował za nim na Świętą Górę, ku samooddaniu i całkowitemu Przemienieniu w Światło Oświecenia. Osoba udająca się w duchową Podróż, musi do samego końca swej ziemskiej wędrówki strzec się '''Azazela''', zwodziciela, który jest '''nieczystą myślą''' odwodzącą od Drogi, ptakiem nieczystych myśli siejącym rezygnację i zwątpienie. Ojciec [[Abraham]], tych, którzy wątpią i rezygnują z Drogi Bożej i [[Guru]] wprost nazywa sługami demona Azazela, który uwięziony jest na Ziemi jako potępiony zwodziciel zmierzający na zagładę.		(5) [[Demon]] bardzo zły, Aza, [[Azazel]] w postaci nieczystego ptaka atakował Abrahama i jego Ofiarę, usiłując odciągnąć Abrahama, Ojca Religii Objawionej od złożenia ofiary i drogi ukazanej przez Posłańców Boga, jacy mu towarzyszyli, Jaoel, [[Michał\|Michaela]] i innych. [[Azazel]], Aza jako nieczysty ptak to '''lotna myśl''', każda myśl pojawiająca się w powietrznym z natury umyśle, która odwodzi człowieka od całkowitego i pełnego ofiarowania się Bogu, Guru i Drodze, bo Jaoel czy Michael symbolizują [[Guru]], '''Gurudeva''', Przewodnika posłanego człowiekowi przez Boga, [[Elohim]], aby wędrował za nim na Świętą Górę, ku samooddaniu i całkowitemu Przemienieniu w Światło Oświecenia. Osoba udająca się w duchową Podróż, musi do samego końca swej ziemskiej wędrówki strzec się '''Azazela''', zwodziciela, który jest '''nieczystą myślą''' odwodzącą od Drogi, ptakiem nieczystych myśli siejącym rezygnację i zwątpienie. Ojciec [[Abraham]], tych, którzy wątpią i rezygnują z Drogi Bożej i [[Guru]] wprost nazywa sługami demona Azazela, który uwięziony jest na Ziemi jako potępiony zwodziciel zmierzający na zagładę.


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(6) Każdy inicjowany poświęcony Drodze, Guru i Bogu musi się wiele wystrzegać nieczystych '''ptaków czarnych myśli''' i oddać procesowi ofiarowania, całkowitego spalania zwierzęcych '''demonicznych cech''' swego '''ego'''. Turkawka symbolizuje naiwność i bezmyślność, częste zmienianie miejsca pobytu i głupotę niestałości dążenia, a gołąb symbolizuje materialne pasożytnictwo żerowania na innych i "wydziobywania" innym kęsa, który do nich nie należy. Zabij w sobie te ptaki, jednego po drugim i ofiaruj anielskim siłom na Ogniowym Ołtarzu całopalnej ofiary, gdzie spali się wszystko, co te zwierzęce siły symbolizują, a to można wiedzieć obserwując życie i nawyki zwierzęcości. Życie, by jeść i bezmyślnie kopulować, życie, by innym wyrwać ich kęsy, życiowe pasożytnictwo, życie jedynie walką o przetrwanie, kiedy można zostawić te demoniczne, zwierzęce życie i spalając zwierzęce ego stać się duchową istotą wyższego rodzaju, człeko – anielskim bytem, który przemieniwszy ego w '''Światło Boże''', staje się Wiecznym Służebnikiem i Przyjacielem Boga, na wzór Ojca Abrahama i wszystkich wielkich Proroków, Mistrzów i Świętych!		(6) Każdy inicjowany poświęcony Drodze, Guru i Bogu musi się wiele wystrzegać nieczystych '''ptaków czarnych myśli''' i oddać procesowi ofiarowania, całkowitego spalania zwierzęcych '''demonicznych cech''' swego '''ego'''. Turkawka symbolizuje naiwność i bezmyślność, częste zmienianie miejsca pobytu i głupotę niestałości dążenia, a gołąb symbolizuje materialne pasożytnictwo żerowania na innych i "wydziobywania" innym kęsa, który do nich nie należy. Zabij w sobie te ptaki, jednego po drugim i ofiaruj anielskim siłom na Ogniowym Ołtarzu całopalnej ofiary, gdzie spali się wszystko, co te zwierzęce siły symbolizują, a to można wiedzieć obserwując życie i nawyki zwierzęcości. Życie, by jeść i bezmyślnie kopulować, życie, by innym wyrwać ich kęsy, życiowe pasożytnictwo, życie jedynie walką o przetrwanie, kiedy można zostawić te demoniczne, zwierzęce życie i spalając zwierzęce ego stać się duchową istotą wyższego rodzaju, człeko – anielskim bytem, który przemieniwszy ego w '''Światło Boże''', staje się Wiecznym Służebnikiem i Przyjacielem Boga, na wzór Ojca Abrahama i wszystkich wielkich Proroków, Mistrzów i Świętych!


	[[image:kwiatuszek.png\|center]]		[[image:kwiatuszek.png\|center]]


	(7) Ofiara dopełniona na Świętej Górze, poprzedzonej czterdziestodniową pielgrzymką i postem ma głęboki symboliczny traktalny zarazem wymiar. Dzień to w duchowej nauce zarówno symbol roku jak i tysiąclecia, stąd 40 dni postu, gdzie [[Abraham]] za pokarm ma patrzenie na Gurudewa, a za napój Słowa swego Gurudewa, Mistrza i Przewodnika, to kwintesencja '''40 lat życia''', cyklu wymaganego w ziemskiej egzystencji od człowieka przez Niebiosa. Jeśli przez 40 lat obraz Mistrza jest ci cenniejszy niż chleb i służy za duchowy pokarm, a Słowa Mistrza droższymi są niż woda i służą za duchowy napój, to dopełnisz 40-letni cykl ziemskiej Pielgrzymki w ziemskim życiu. W życiu duszy, z włączeniem okresów pomiędzy kolejnymi wcieleniami, dzień w świadomości Boga to Jeden Tysiąc lat, Millenium. Cykl 40-tu tysięcy lat, czyli Dni Boga, to cykl życia duszy, która w kolejnych wcieleniach poszukuje obrazu Boga i dąży do tego, aby słuchać Boga. I wszystko to streszcza się w kwintesencjonalnym doświadczeniu Wielkiego Proroka, takiego jak [[Abraham]], do którego [[anioły]] z Niebios przychodzą w bardzo rzeczywisty sposób, w sposób namacalny, aby dokonał ostatecznego Przemienienia w Oświeconą, Przebudzoną Duchowo istotę, a jest to niebiańska osobowość, która dopełniła ofiary całopalenia wszystkich zwierzęcych skłonności ziemskiej natury ego. Długa jest zaiste ludzka Pielgrzymka, zanim dojdzie do Świętej Góry w towarzystwie swoich Przewodników, z pomocą których przemieniony zostaje człowiek w Przewodnika Ludzkości, który jest rzeczywiście oświecony, którego [[Kundalini]] jest rzeczywiście przebudzona, który rzeczywiście doświadczył Boga. Odpędzanie Azazela, nieczystych ptaków zwątpienia i rezygnacji ma pierwszorzędne znaczenie dla duchowych podróżników, którzy pragną podjąć Ostatnią Pielgrzymkę, dzięki której wzniesieni zostaną na Niebiosa stając się Bogami, aniołami godnymi udziału w Świecie Przyszłym!		(7) Ofiara dopełniona na Świętej Górze, poprzedzonej czterdziestodniową pielgrzymką i postem ma głęboki symboliczny traktalny zarazem wymiar. Dzień to w duchowej nauce zarówno symbol roku jak i tysiąclecia, stąd 40 dni postu, gdzie [[Abraham]] za pokarm ma patrzenie na Gurudewa, a za napój Słowa swego Gurudewa, Mistrza i Przewodnika, to kwintesencja '''40 lat życia''', cyklu wymaganego w ziemskiej egzystencji od człowieka przez Niebiosa. Jeśli przez 40 lat obraz Mistrza jest ci cenniejszy niż chleb i służy za duchowy pokarm, a Słowa Mistrza droższymi są niż woda i służą za duchowy napój, to dopełnisz 40-letni cykl ziemskiej Pielgrzymki w ziemskim życiu. W życiu duszy, z włączeniem okresów pomiędzy kolejnymi wcieleniami, dzień w świadomości Boga to Jeden Tysiąc lat, Millenium. Cykl 40-tu tysięcy lat, czyli Dni Boga, to cykl życia duszy, która w kolejnych wcieleniach poszukuje obrazu Boga i dąży do tego, aby słuchać Boga. I wszystko to streszcza się w kwintesencjonalnym doświadczeniu Wielkiego Proroka, takiego jak [[Abraham]], do którego [[anioły]] z Niebios przychodzą w bardzo rzeczywisty sposób, w sposób namacalny, aby dokonał ostatecznego Przemienienia w Oświeconą, Przebudzoną Duchowo istotę, a jest to niebiańska osobowość, która dopełniła ofiary całopalenia wszystkich zwierzęcych skłonności ziemskiej natury ego. Długa jest zaiste ludzka Pielgrzymka, zanim dojdzie do Świętej Góry w towarzystwie swoich Przewodników, z pomocą których przemieniony zostaje człowiek w Przewodnika Ludzkości, który jest rzeczywiście oświecony, którego [[Kundalini]] jest rzeczywiście przebudzona, który rzeczywiście doświadczył Boga. Odpędzanie Azazela, nieczystych ptaków zwątpienia i rezygnacji ma pierwszorzędne znaczenie dla duchowych podróżników, którzy pragną podjąć Ostatnią Pielgrzymkę, dzięki której wzniesieni zostaną na Niebiosa stając się Bogami, aniołami godnymi udziału w Świecie Przyszłym!


	Mistrz Himalaya Swami		Mistrz Himalaya Swami