Mistyka - Historia wersji

Azim o 23:27, 30 sty 2017

2017-01-30T23:27:11Z

← poprzednia wersja		Wersja z 00:27, 31 sty 2017
Linia 1:		Linia 1:
	'''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z Bogiem lub inną formą ~~absolutu~~, a także z aniołami. W sensie bardziej ogólnym mistyka, mistycyzm, to kierunek religijno-filozoficzny zakładający możliwość bezpośredniej łączności z Bogiem. Mistyka istnieje w każdym wielkim systemie religijnych jako bardziej ezoteryczna strona religii i kultu religijnego. Mistycy, którzy starali się również słowem przekazać to, co w ich doświadczeniu mistycznym jest niewyrażalne, uważali, że do tych prawd powinno się docierać bezpośrednio przez wsparcie Łaską, modlitwę, kontemplację, medytację, uczucie, a nie tylko przez poznanie rozumowe, jak głosi to scholastyka. Głównymi mistykami średniowiecza byli: św. Bernard z Clairvaux, Hugon od św. Wiktora, a ten ostatni łączył mistykę Bernarda i scholastykę św. Anzelma. Prekursorem historycznym mistyki dla tradycji hebrajskiej, chrześcijaństwa i islamu jest Prorok Eliasz, wzięty do Niebios razem z ciałem. Prekursorem legendarnym jest Prorok Henoch (Idris Szach), czyli siódmy patriarcha. Mistycyzm w literaturze to przekonanie o możliwości bezpośredniego kontaktowania się człowieka z Bogiem.		'''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z [[Bóg\|Bogiem]] lub inną formą Absolutu, a także z aniołami. W sensie bardziej ogólnym [[mistyka]], mistycyzm, to kierunek religijno-filozoficzny zakładający możliwość bezpośredniej łączności z Bogiem. Mistyka istnieje w każdym wielkim systemie religijnych jako bardziej ezoteryczna strona religii i kultu religijnego. Mistycy, którzy starali się również słowem przekazać to, co w ich doświadczeniu mistycznym jest niewyrażalne, uważali, że do tych prawd powinno się docierać bezpośrednio przez wsparcie Łaską, modlitwę, kontemplację, medytację, uczucie, a nie tylko przez poznanie rozumowe, jak głosi to scholastyka.

			Głównymi mistykami średniowiecza w Europie byli: św. Bernard z Clairvaux, Hugon od św. Wiktora, a ten ostatni łączył mistykę Bernarda i scholastykę św. Anzelma. Prekursorem historycznym mistyki dla tradycji hebrajskiej, chrześcijaństwa i islamu jest [[Prorok]] [[Eliasz]], wzięty do Niebios razem z ciałem. Prekursorem legendarnym jest Prorok [[Henoch]] (Idris Szach), czyli siódmy patriarcha. Mistycyzm w literaturze to przekonanie o możliwości bezpośredniego kontaktowania się człowieka z Bogiem.

	== Linki zewnętrzne ==		== Linki zewnętrzne ==

Azim o 22:10, 30 sty 2017

2017-01-30T22:10:46Z

← poprzednia wersja		Wersja z 23:10, 30 sty 2017
Linia 1:		Linia 1:
	'''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z Bogiem lub inną formą absolutu, a także z aniołami. W sensie bardziej ogólnym mistyka, mistycyzm, to kierunek religijno-filozoficzny zakładający możliwość bezpośredniej łączności z Bogiem. Mistyka istnieje w każdym wielkim systemie religijnych jako bardziej ezoteryczna strona religii i kultu religijnego. Mistycy, którzy starali się również słowem przekazać to, co w ich doświadczeniu mistycznym jest niewyrażalne, uważali, że do tych prawd powinno się docierać bezpośrednio przez wsparcie Łaską, modlitwę, kontemplację, medytację, uczucie, a nie tylko przez poznanie rozumowe, jak głosi to scholastyka. Głównymi mistykami średniowiecza byli: św. Bernard z Clairvaux, Hugon od św. Wiktora, a ten ostatni łączył mistykę Bernarda i scholastykę św. Anzelma. Prekursorem historycznym mistyki dla tradycji hebrajskiej, ~~chrześcijństwa~~ i islamu jest Prorok Eliasz, wzięty do Niebios razem z ciałem. Prekursorem legendarnym jest Prorok Henoch (Idris Szach), czyli siódmy ~~patryjarcha~~. Mistycyzm w literaturze to przekonanie o możliwości bezpośredniego kontaktowania się człowieka z Bogiem.		'''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z Bogiem lub inną formą absolutu, a także z aniołami. W sensie bardziej ogólnym mistyka, mistycyzm, to kierunek religijno-filozoficzny zakładający możliwość bezpośredniej łączności z Bogiem. Mistyka istnieje w każdym wielkim systemie religijnych jako bardziej ezoteryczna strona religii i kultu religijnego. Mistycy, którzy starali się również słowem przekazać to, co w ich doświadczeniu mistycznym jest niewyrażalne, uważali, że do tych prawd powinno się docierać bezpośrednio przez wsparcie Łaską, modlitwę, kontemplację, medytację, uczucie, a nie tylko przez poznanie rozumowe, jak głosi to scholastyka. Głównymi mistykami średniowiecza byli: św. Bernard z Clairvaux, Hugon od św. Wiktora, a ten ostatni łączył mistykę Bernarda i scholastykę św. Anzelma. Prekursorem historycznym mistyki dla tradycji hebrajskiej, chrześcijaństwa i islamu jest Prorok Eliasz, wzięty do Niebios razem z ciałem. Prekursorem legendarnym jest Prorok Henoch (Idris Szach), czyli siódmy patriarcha. Mistycyzm w literaturze to przekonanie o możliwości bezpośredniego kontaktowania się człowieka z Bogiem.


	== Linki zewnętrzne ==		== Linki zewnętrzne ==

Kundalin o 20:06, 9 sty 2017

2017-01-09T20:06:01Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:06, 9 sty 2017
Linia 1:		Linia 1:
	'''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z Bogiem lub inną formą absolutu, a także z aniołami. W sensie bardziej ogólnym mistyka, mistycyzm, to kierunek religijno-filozoficzny zakładający możliwość bezpośredniej łączności z Bogiem. Mistyka istnieje w każdym wielkim systemie religijnych jako bardziej ezoteryczna strona religii i kultu religijnego. Mistycy, którzy starali się również słowem przekazać to, co w ich doświadczeniu mistycznym jest niewyrażalne, uważali, że do tych prawd powinno się docierać bezpośrednio przez wsparcie Łaską, modlitwę, kontemplację, medytację, uczucie, a nie tylko przez poznanie rozumowe, jak głosi to scholastyka. Głównymi mistykami średniowiecza byli: św. Bernard z Clairvaux, Hugon od św. Wiktora, a ten ostatni łączył mistykę Bernarda i scholastykę św. Anzelma. Prekursorem historycznym mistyki dla tradycji hebrajskiej, chrześcijństwa i islamu jest Prorok Eliasz, wzięty do Niebios razem z ciałem. Prekursorem legendarnym jest Prorok Henoch (Idris Szach), czyli siódmy patryjarcha. Mistycyzm w literaturze to przekonanie o możliwości bezpośredniego kontaktowania się człowieka z Bogiem.		'''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z Bogiem lub inną formą absolutu, a także z aniołami. W sensie bardziej ogólnym mistyka, mistycyzm, to kierunek religijno-filozoficzny zakładający możliwość bezpośredniej łączności z Bogiem. Mistyka istnieje w każdym wielkim systemie religijnych jako bardziej ezoteryczna strona religii i kultu religijnego. Mistycy, którzy starali się również słowem przekazać to, co w ich doświadczeniu mistycznym jest niewyrażalne, uważali, że do tych prawd powinno się docierać bezpośrednio przez wsparcie Łaską, modlitwę, kontemplację, medytację, uczucie, a nie tylko przez poznanie rozumowe, jak głosi to scholastyka. Głównymi mistykami średniowiecza byli: św. Bernard z Clairvaux, Hugon od św. Wiktora, a ten ostatni łączył mistykę Bernarda i scholastykę św. Anzelma. Prekursorem historycznym mistyki dla tradycji hebrajskiej, chrześcijństwa i islamu jest Prorok Eliasz, wzięty do Niebios razem z ciałem. Prekursorem legendarnym jest Prorok Henoch (Idris Szach), czyli siódmy patryjarcha. Mistycyzm w literaturze to przekonanie o możliwości bezpośredniego kontaktowania się człowieka z Bogiem.


			== Linki zewnętrzne ==

			[http://zakon-sufi.blogspot.com/ Portal nauk duchowych i społecznych tradycyjnych szkół i zakonów sufickich w Polsce]

			[http://sufi-chishty.blogspot.com/ Portal z naukami duchowymi najstarszej indyjsko-perskiej szkoły sufickiej czisztijja z Ajmer w Polsce]

	[[Category:Hasło]][[Category:Sufizm]]		[[Category:Hasło]][[Category:Sufizm]]

Kundalin o 18:22, 9 sty 2017

2017-01-09T18:22:11Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:22, 9 sty 2017
Linia 1:		Linia 1:
	'''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z Bogiem lub inną formą absolutu, a także z aniołami. W sensie bardziej ogólnym mistyka, mistycyzm, to kierunek religijno-filozoficzny zakładający możliwość bezpośredniej łączności z Bogiem. Mistyka istnieje w każdym wielkim systemie religijnych jako bardziej ezoteryczna strona religii i kultu religijnego. Mistycy, którzy starali się również słowem przekazać to, co w ich doświadczeniu mistycznym jest niewyrażalne, uważali, że do tych prawd powinno się docierać bezpośrednio przez wsparcie Łaską, modlitwę, kontemplację, medytację, uczucie, a nie tylko przez poznanie rozumowe, jak głosi to scholastyka. Głównymi mistykami średniowiecza byli: św. Bernard z Clairvaux, Hugon od św. Wiktora, a ten ostatni łączył mistykę Bernarda i scholastykę św. Anzelma. Prekursorem historycznym mistyki dla tradycji hebrajskiej, chrześcijństwa i islamu jest Prorok Eliasz, wzięty do Niebios razem z ciałem. Prekursorem legendarnym jest Prorok Henoch (Idris Szach), czyli siódmy patryjarcha. Mistycyzm w literaturze to przekonanie o możliwości bezpośredniego kontaktowania się człowieka z Bogiem.		'''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z Bogiem lub inną formą absolutu, a także z aniołami. W sensie bardziej ogólnym mistyka, mistycyzm, to kierunek religijno-filozoficzny zakładający możliwość bezpośredniej łączności z Bogiem. Mistyka istnieje w każdym wielkim systemie religijnych jako bardziej ezoteryczna strona religii i kultu religijnego. Mistycy, którzy starali się również słowem przekazać to, co w ich doświadczeniu mistycznym jest niewyrażalne, uważali, że do tych prawd powinno się docierać bezpośrednio przez wsparcie Łaską, modlitwę, kontemplację, medytację, uczucie, a nie tylko przez poznanie rozumowe, jak głosi to scholastyka. Głównymi mistykami średniowiecza byli: św. Bernard z Clairvaux, Hugon od św. Wiktora, a ten ostatni łączył mistykę Bernarda i scholastykę św. Anzelma. Prekursorem historycznym mistyki dla tradycji hebrajskiej, chrześcijństwa i islamu jest Prorok Eliasz, wzięty do Niebios razem z ciałem. Prekursorem legendarnym jest Prorok Henoch (Idris Szach), czyli siódmy patryjarcha. Mistycyzm w literaturze to przekonanie o możliwości bezpośredniego kontaktowania się człowieka z Bogiem.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]][[Category:Sufizm]]

Kundalin: Nowa strona: '''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z Bogiem lub inną formą absolutu, a także z aniołami....

2008-02-11T19:38:53Z

Nowa strona: '''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z Bogiem lub inną formą absolutu, a także z aniołami....

Nowa strona

'''Mistyka''', mistycyzm - dyscyplina duchowo-religijna badająca zjawiska religijne polegające na bezpośredniej łączności z Bogiem lub inną formą absolutu, a także z aniołami. W sensie bardziej ogólnym mistyka, mistycyzm, to kierunek religijno-filozoficzny zakładający możliwość bezpośredniej łączności z Bogiem. Mistyka istnieje w każdym wielkim systemie religijnych jako bardziej ezoteryczna strona religii i kultu religijnego. Mistycy, którzy starali się również słowem przekazać to, co w ich doświadczeniu mistycznym jest niewyrażalne, uważali, że do tych prawd powinno się docierać bezpośrednio przez wsparcie Łaską, modlitwę, kontemplację, medytację, uczucie, a nie tylko przez poznanie rozumowe, jak głosi to scholastyka. Głównymi mistykami średniowiecza byli: św. Bernard z Clairvaux, Hugon od św. Wiktora, a ten ostatni łączył mistykę Bernarda i scholastykę św. Anzelma. Prekursorem historycznym mistyki dla tradycji hebrajskiej, chrześcijństwa i islamu jest Prorok Eliasz, wzięty do Niebios razem z ciałem. Prekursorem legendarnym jest Prorok Henoch (Idris Szach), czyli siódmy patryjarcha. Mistycyzm w literaturze to przekonanie o możliwości bezpośredniego kontaktowania się człowieka z Bogiem.

[[Category:Hasło]]