Nauka i Praktyka Jogi Chrześcijańskiej - Historia wersji

Caroli o 16:10, 1 wrz 2025

2025-09-01T16:10:09Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:10, 1 wrz 2025
Linia 10:		Linia 10:


	'''4.''' Możemy się zastanowić czy opis stworzenia wszechświata mówi o realnych dniach czy też można słowo "jon" odczytać jako właśnie "eon", epokę. Chociaż mówi się o wieczorach i porankach, to jednak wiemy, że dzień u Boga trwa tyle co naszych tysiąc lat i być może, że takie właśnie okresy ma na myśli autor '''Genesis''', kiedy opisuje cały proces ukształtowania ziemi i stworzeń na naszej planecie, aczkolwiek o wiele lepiej do opisu stworzenia pasuje autentyczny naukowy opis dany w postaci epok geologicznych. Przyjęcie nauki symbolicznej przeliczającej dzień stworzenia na tysiąc lat (milenium) nauka Biblii przestałaby być sprzeczna z faktami, przykładowo takimi jak znalezienie szczątków ludzkich sprzed 50 tys. lat, a także sprzeczna z naukową wiedzą o tym jak długo istnieje nasz fizyczny wszechświat. Badając Biblię musimy opierać się na zdrowym rozsądku i wiedzy, a te mówią nam, że dzień to jednak w tym wypadku jeden okres stwarzania opisany w sposób symboliczny jako wieczór i poranek. Cały opis kształtowania (stwarzania) to opis powstania ziemi i życia na niej, oczywiście z wyjątkiem pierwszego wersetu, który lakonicznie wspomina, że [[Elohim]] (Bóg) stworzył najpierw niebiosa (świat aniołów, [[Cherubin\|cherubinów), a następnie stworzył ziemię. Dowiadujemy się też, że najpierw powstał świat roślinny, flora, a dopiero później świat zwierzęcy, fauna. Z fauny najpierw stworzone zostały stworzenia wodne, a potem latające (ptaki), jeszcze później zaś zwierzęta lądowe. Człowiek oczywiście powstał jako ostatni z ziemskich bytów, korona stworzenia. W ten sposób mamy opis aktu kreacji, dokonywany przez eony, co nie jest sprzeczne z teorią ewolucji, gdyż akt stwórczy był rozciągły w czasie, a całe stworzenie powstało w procesie ewolucyjnym, chociaż nie był to proces samoistny, a świadoma praca Boga (Elohim).		'''4.''' Możemy się zastanowić czy opis stworzenia wszechświata mówi o realnych dniach czy też można słowo "jon" odczytać jako właśnie "eon", epokę. Chociaż mówi się o wieczorach i porankach, to jednak wiemy, że dzień u Boga trwa tyle co naszych tysiąc lat i być może, że takie właśnie okresy ma na myśli autor '''Genesis''', kiedy opisuje cały proces ukształtowania ziemi i stworzeń na naszej planecie, aczkolwiek o wiele lepiej do opisu stworzenia pasuje autentyczny naukowy opis dany w postaci epok geologicznych. Przyjęcie nauki symbolicznej przeliczającej dzień stworzenia na tysiąc lat (milenium) nauka Biblii przestałaby być sprzeczna z faktami, przykładowo takimi jak znalezienie szczątków ludzkich sprzed 50 tys. lat, a także sprzeczna z naukową wiedzą o tym jak długo istnieje nasz fizyczny wszechświat. Badając Biblię musimy opierać się na zdrowym rozsądku i wiedzy, a te mówią nam, że dzień to jednak w tym wypadku jeden okres stwarzania opisany w sposób symboliczny jako wieczór i poranek. Cały opis kształtowania (stwarzania) to opis powstania ziemi i życia na niej, oczywiście z wyjątkiem pierwszego wersetu, który lakonicznie wspomina, że [[Elohim]] (Bóg) stworzył najpierw niebiosa (świat aniołów, [[Cherubin\|cherubinów]]), a następnie stworzył ziemię. Dowiadujemy się też, że najpierw powstał świat roślinny, flora, a dopiero później świat zwierzęcy, fauna. Z fauny najpierw stworzone zostały stworzenia wodne, a potem latające (ptaki), jeszcze później zaś zwierzęta lądowe. Człowiek oczywiście powstał jako ostatni z ziemskich bytów, korona stworzenia. W ten sposób mamy opis aktu kreacji, dokonywany przez eony, co nie jest sprzeczne z teorią ewolucji, gdyż akt stwórczy był rozciągły w czasie, a całe stworzenie powstało w procesie ewolucyjnym, chociaż nie był to proces samoistny, a świadoma praca Boga (Elohim).


Linia 95:		Linia 95:

	'''32.''' Prorok [[Mojżesz]] pojawił się po obietnicy złożonej przez Boga, że po czterech pokoleniach lud żydowski zostanie wypuszczony z Egiptu i powróci do ziemi obiecanej ojcu narodów Abrahamowi. Mojżesz przez wiele lat będąc zięciem Ruela Jetry, madianickiego kapłana zapoznał się gruntownie z duchową nauką Abrahama i Noego, która była przechowywana wśród potomków arabskich z pokolenia Ismaela. Jetra był sufickim (praislamskim) szejkiem religii Abrahama. Kiedy Mojżesz duchowo dojrzał, udał się na górę '''Horeb''' (Synaj, Tur), gdzie objawił mu się JHWH w ognistym płonącym krzaku. Bóg przedstawia się imieniem '''Ehjeh''' co znaczy "Jestem" lub "Jestem Tym Który Jest". Imię '''Jestem''' (Jam Jest) wskazuje na Tego, Który zawsze jest Obecny, Tego, Który zawsze Istnieje. Jest to imię objawione prorokowi Mojżeszowi. Ważna nauka jaka przychodzi w objawieniu skierowanym do Mojżesza to boże żądanie '''zdjęcia sandałów z nóg''', gdy podchodzi się do miejsca uświęconego obecnością anioła [[JHWH]]. Jeśli świątynię uważamy za dom boży, to powinniśmy stosować się do żądania Boga jakie zostało wyrażone do Mojżesza: ''“Zdejm sandały ze swoich nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz jest ziemią świętą”''. Wchodzenie do kościoła w butach jest wiec grzechem wobec Boga, łamaniem bożego nakazu. Muzułmanie przestrzegają zdejmowania obuwia i wchodzenia na boso do meczetu. Wśród chrześcijan współczesnych jest to niestety rzadko kultywowany zwyczaj.		'''32.''' Prorok [[Mojżesz]] pojawił się po obietnicy złożonej przez Boga, że po czterech pokoleniach lud żydowski zostanie wypuszczony z Egiptu i powróci do ziemi obiecanej ojcu narodów Abrahamowi. Mojżesz przez wiele lat będąc zięciem Ruela Jetry, madianickiego kapłana zapoznał się gruntownie z duchową nauką Abrahama i Noego, która była przechowywana wśród potomków arabskich z pokolenia Ismaela. Jetra był sufickim (praislamskim) szejkiem religii Abrahama. Kiedy Mojżesz duchowo dojrzał, udał się na górę '''Horeb''' (Synaj, Tur), gdzie objawił mu się JHWH w ognistym płonącym krzaku. Bóg przedstawia się imieniem '''Ehjeh''' co znaczy "Jestem" lub "Jestem Tym Który Jest". Imię '''Jestem''' (Jam Jest) wskazuje na Tego, Który zawsze jest Obecny, Tego, Który zawsze Istnieje. Jest to imię objawione prorokowi Mojżeszowi. Ważna nauka jaka przychodzi w objawieniu skierowanym do Mojżesza to boże żądanie '''zdjęcia sandałów z nóg''', gdy podchodzi się do miejsca uświęconego obecnością anioła [[JHWH]]. Jeśli świątynię uważamy za dom boży, to powinniśmy stosować się do żądania Boga jakie zostało wyrażone do Mojżesza: ''“Zdejm sandały ze swoich nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz jest ziemią świętą”''. Wchodzenie do kościoła w butach jest wiec grzechem wobec Boga, łamaniem bożego nakazu. Muzułmanie przestrzegają zdejmowania obuwia i wchodzenia na boso do meczetu. Wśród chrześcijan współczesnych jest to niestety rzadko kultywowany zwyczaj.


	'''33.''' Esencją objawienia danego Mojżeszowi jest tak zwany '''Dekalog''', czyli zbiór dziesięciu praw bożych do ustawicznego przestrzegania, tak aby ze swego życia wyeliminować wszelki grzech. Jezus przestrzegał tego prawa, gdyż jest ono bardzo istotne, a niektóre z reguł nawet dobitnie powtórzył i nadał im głębszy, wewnętrzny sens. Nie tylko więc mamy nie zabijać, ale nie powinniśmy się nawet gniewać na bliźniego swego. Wypiszmy sobie biblijne Mojżeszowe credo i stale zachowujmy jego przesłanie:		'''33.''' Esencją objawienia danego Mojżeszowi jest tak zwany '''Dekalog''', czyli zbiór dziesięciu praw bożych do ustawicznego przestrzegania, tak aby ze swego życia wyeliminować wszelki grzech. Jezus przestrzegał tego prawa, gdyż jest ono bardzo istotne, a niektóre z reguł nawet dobitnie powtórzył i nadał im głębszy, wewnętrzny sens. Nie tylko więc mamy nie zabijać, ale nie powinniśmy się nawet gniewać na bliźniego swego. Wypiszmy sobie biblijne Mojżeszowe credo i stale zachowujmy jego przesłanie:

Caroli o 15:46, 1 wrz 2025

2025-09-01T15:46:58Z

← poprzednia wersja		Wersja z 16:46, 1 wrz 2025
Linia 1:		Linia 1:
	(Hridaya nr 69)		(Hridaya nr 69)
			[[Image:Jezus medytacja.jpg\|thumb\|]]
	'''1.''' Słowo “[[Joga]]” (Zjednoczenie) kojarzy się nam zwykle z ascetyczno-mistycznym treningiem pochodzącym z obszaru kolebki religii wedyjskiej, bramińskiej, a współcześnie (od VII w.) także hinduizmu. Czytelnika może zdziwić jaki związek mają ćwiczenia jogi z religią chrześcijańską zainicjowaną przez wielkiego proroka i mistrza duchowego Jezusa z Betlejem, jednak kiedy zrozumiemy, że joga to przede wszystkim ćwiczenia duchowe dla ciała i umysłu, to będzie oczywiste, że praktyczna część chrześcijaństwa jest jogą, a rozliczni mistycy są tego żywym dowodem. Kiedy myślimy słowo “[[joga]]”, to mamy skojarzenia z ćwiczeniami ciała i oddechu, które służą głównie rozwinięciu dobrego zdrowia i długiego życia, jednak joga w swym pełnym wymiarze zawiera wszystko co potrzebne dla pełnego duchowego rozwoju człowieka. Jeśli sobie uświadomimy, że przykładowo papież Paweł VI lubił wypełniać ćwiczenia kontemplacyjne każdego poranka inspirując się medytacyjnymi, oddechowymi i cielesnymi ćwiczeniami inspirowanymi przez indyjską kulturę i jej mistyczną jogę, to przestanie nas dziwić połączenie słów [[joga]] i [[chrześcijaństwo]]. Badanie nauk i praktyk jogi chrześcijańskiej musimy oczywiście oprzeć na Biblii, księdze będącej przewodnikiem duchowym dla całego chrześcijaństwa, a jeśli chodzi o Stary Testament także całego [[Judaizm\|judaizmu]]. Jeśli więc ktoś zapyta czym jest joga chrześcijańska, odpowiemy, że jest mistyczną nauką i praktyką służącą uduchowieniu, a opartą na dowodach, wersetach Pisma Świętego. Oczywiście możemy pokazać obecność idei, które będąc w Biblii, są również naukami i praktykami tradycji wedyjskiej łącznie z jej odroślami takimi jak dżinna, hindu i buddyjska tradycja religijna. Joga ukazuje uniwersalne wartości literalnie obecne w Biblii chrześcijańskiej. I dlatego mówimy o jodze chrześcijańskiej, gdyż joga przybliża człowieka do Boga, a wiele metod przybliżania to kwestie wyraźnie i dobitnie wskazywane przez Pismo Święte.		'''1.''' Słowo “[[Joga]]” (Zjednoczenie) kojarzy się nam zwykle z ascetyczno-mistycznym treningiem pochodzącym z obszaru kolebki religii wedyjskiej, bramińskiej, a współcześnie (od VII w.) także hinduizmu. Czytelnika może zdziwić jaki związek mają ćwiczenia jogi z religią chrześcijańską zainicjowaną przez wielkiego proroka i mistrza duchowego Jezusa z Betlejem, jednak kiedy zrozumiemy, że joga to przede wszystkim ćwiczenia duchowe dla ciała i umysłu, to będzie oczywiste, że praktyczna część chrześcijaństwa jest jogą, a rozliczni mistycy są tego żywym dowodem. Kiedy myślimy słowo “[[joga]]”, to mamy skojarzenia z ćwiczeniami ciała i oddechu, które służą głównie rozwinięciu dobrego zdrowia i długiego życia, jednak joga w swym pełnym wymiarze zawiera wszystko co potrzebne dla pełnego duchowego rozwoju człowieka. Jeśli sobie uświadomimy, że przykładowo papież Paweł VI lubił wypełniać ćwiczenia kontemplacyjne każdego poranka inspirując się medytacyjnymi, oddechowymi i cielesnymi ćwiczeniami inspirowanymi przez indyjską kulturę i jej mistyczną jogę, to przestanie nas dziwić połączenie słów [[joga]] i [[chrześcijaństwo]]. Badanie nauk i praktyk jogi chrześcijańskiej musimy oczywiście oprzeć na Biblii, księdze będącej przewodnikiem duchowym dla całego chrześcijaństwa, a jeśli chodzi o Stary Testament także całego [[Judaizm\|judaizmu]]. Jeśli więc ktoś zapyta czym jest joga chrześcijańska, odpowiemy, że jest mistyczną nauką i praktyką służącą uduchowieniu, a opartą na dowodach, wersetach Pisma Świętego. Oczywiście możemy pokazać obecność idei, które będąc w Biblii, są również naukami i praktykami tradycji wedyjskiej łącznie z jej odroślami takimi jak dżinna, hindu i buddyjska tradycja religijna. Joga ukazuje uniwersalne wartości literalnie obecne w Biblii chrześcijańskiej. I dlatego mówimy o jodze chrześcijańskiej, gdyż joga przybliża człowieka do Boga, a wiele metod przybliżania to kwestie wyraźnie i dobitnie wskazywane przez Pismo Święte.

Caroli o 12:27, 30 sie 2025

2025-08-30T12:27:07Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:27, 30 sie 2025
Linia 121:		Linia 121:

	'''36.''' Uwielbianie, wysławianie Boga, JHWH możemy wypełniać z pomocą frazy w języku hebrajskim, a więc oryginalnym dla Przymierza NT: "''HALLELU YAH!''" (w spolszczeniu Alleluja!). '''“Hallelu”''' oznacza wielbię, chwalę, wysławiam, zaś '''“Jah”''' to skrócone, czule zdrobniałe imię [[JHWH]]. Możemy śpiewać ''"Hallelu Jah"'', możemy szeptać, możemy w sposób tradycyjny powtarzać 101 razy na różańcu. Recytowanie ''“Chwała Bogu”'' jest idealnym wielbieniem dla adeptów jogi chrześcijańskiej i dokładnie odpowiada indyjskiej frazie ''"Namaśśiwaja"'', gdzie '''“Namah”''' oznacza Chwałę, tak jak "Halleu", a '''“Śiwa”''' to imię Boga (Łaskawy) odpowiadające "Yah", gdyż "Yah" jest zdefiniowany jako Bóg Łaskawy. Możemy zachęcać do codziennego wysławiania JHWH o świcie i o zmierzchu, tak jak to zwykli byli czynić pierwsi chrześcijanie. Rano indywidualnie w samotności lub razem z rodziną, a o zmierzchu wspólnie na zgromadzeniach wspólnoty. Dzielenie się odrobiną chleba i soku winogronowego nieodłącznie towarzyszy autentycznie chrześcijańskim spotkaniom. Niezawodnym znakiem prawdziwych chrześcijan jest proroctwo zawarte w zakończeniu Księgi Izajasza, które mówi, że prawdziwi chrześcijanie w każdy nów księżyca i w każdą sobotę (szabat) będą przychodzić, aby składać pokłon przed JHWH. '''Nów''' i '''sobota''' to czas spotkań chrześcijańskich dla wspólnego rzeczywistego składania czci Bogu, z jak najprawdziwszymi pokłonami, prostrancjami. Zgodnie z proroctwem Izajasza w ostatnim rozdziale, chrześcijanie oprócz powstrzymywania się od spożywania krwi i mięsa z krwią, powstrzymują się także od spożywania mięsa świni (wieprzowiny) oraz mięsa skaczących gryzoni, gdyż jest to czyn sprowadzający (przyśpieszający) śmierć. Kultywując jogę chrześcijańską i rzetelnie badając prorockie Pisma, odkryjemy, że prawdziwych chrześcijan jest bardzo mało i że pośród katolików, prawosławnych i protestantów stanowią zaledwie nieliczną garstkę, ostatek, o którym mówi '''Apokalipsa'''.		'''36.''' Uwielbianie, wysławianie Boga, JHWH możemy wypełniać z pomocą frazy w języku hebrajskim, a więc oryginalnym dla Przymierza NT: "''HALLELU YAH!''" (w spolszczeniu Alleluja!). '''“Hallelu”''' oznacza wielbię, chwalę, wysławiam, zaś '''“Jah”''' to skrócone, czule zdrobniałe imię [[JHWH]]. Możemy śpiewać ''"Hallelu Jah"'', możemy szeptać, możemy w sposób tradycyjny powtarzać 101 razy na różańcu. Recytowanie ''“Chwała Bogu”'' jest idealnym wielbieniem dla adeptów jogi chrześcijańskiej i dokładnie odpowiada indyjskiej frazie ''"Namaśśiwaja"'', gdzie '''“Namah”''' oznacza Chwałę, tak jak "Halleu", a '''“Śiwa”''' to imię Boga (Łaskawy) odpowiadające "Yah", gdyż "Yah" jest zdefiniowany jako Bóg Łaskawy. Możemy zachęcać do codziennego wysławiania JHWH o świcie i o zmierzchu, tak jak to zwykli byli czynić pierwsi chrześcijanie. Rano indywidualnie w samotności lub razem z rodziną, a o zmierzchu wspólnie na zgromadzeniach wspólnoty. Dzielenie się odrobiną chleba i soku winogronowego nieodłącznie towarzyszy autentycznie chrześcijańskim spotkaniom. Niezawodnym znakiem prawdziwych chrześcijan jest proroctwo zawarte w zakończeniu Księgi Izajasza, które mówi, że prawdziwi chrześcijanie w każdy nów księżyca i w każdą sobotę (szabat) będą przychodzić, aby składać pokłon przed JHWH. '''Nów''' i '''sobota''' to czas spotkań chrześcijańskich dla wspólnego rzeczywistego składania czci Bogu, z jak najprawdziwszymi pokłonami, prostrancjami. Zgodnie z proroctwem Izajasza w ostatnim rozdziale, chrześcijanie oprócz powstrzymywania się od spożywania krwi i mięsa z krwią, powstrzymują się także od spożywania mięsa świni (wieprzowiny) oraz mięsa skaczących gryzoni, gdyż jest to czyn sprowadzający (przyśpieszający) śmierć. Kultywując jogę chrześcijańską i rzetelnie badając prorockie Pisma, odkryjemy, że prawdziwych chrześcijan jest bardzo mało i że pośród katolików, prawosławnych i protestantów stanowią zaledwie nieliczną garstkę, ostatek, o którym mówi '''Apokalipsa'''.


	Jeśli czytelnik tej duchowej lekcji chrześcijaństwa czuje się zainspirowany to oczywiście może się przyłączyć do głosicieli prawdy i niniejszą lekcję powielać oraz rozprzestrzeniać pośród swoich bliźnich. Wszak głoszenie dobrej nowiny jest obowiązkiem chrześcijanina. I oczywiście pamiętajmy, że poruszone zostały tutaj tylko niektóre, nieliczne zagadnienia z obszernej nauki chrześcijaństwa. Błogosławiony przez JHWH będzie każdy, kto wypełnia duchową jogę chrześcijańską i rozprzestrzenia jej Orędzie.		Jeśli czytelnik tej duchowej lekcji chrześcijaństwa czuje się zainspirowany to oczywiście może się przyłączyć do głosicieli prawdy i niniejszą lekcję powielać oraz rozprzestrzeniać pośród swoich bliźnich. Wszak głoszenie dobrej nowiny jest obowiązkiem chrześcijanina. I oczywiście pamiętajmy, że poruszone zostały tutaj tylko niektóre, nieliczne zagadnienia z obszernej nauki chrześcijaństwa. Błogosławiony przez JHWH będzie każdy, kto wypełnia duchową jogę chrześcijańską i rozprzestrzenia jej Orędzie.

Caroli o 12:25, 30 sie 2025

2025-08-30T12:25:01Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:25, 30 sie 2025
Linia 120:		Linia 120:


	'''36.''' Uwielbianie, wysławianie Boga, JHWH możemy wypełniać z pomocą frazy w języku hebrajskim, a więc oryginalnym dla Przymierza NT: "''HALLELU YAH!''" (w spolszczeniu Alleluja!). '''“Hallelu”''' oznacza wielbię, chwalę, wysławiam, zaś '''“Jah”''' to skrócone, czule zdrobniałe imię [[JHWH]]. Możemy śpiewać '"'Hallelu Jah"'', możemy szeptać, możemy w sposób tradycyjny powtarzać 101 razy na różańcu. Recytowanie ''“Chwała Bogu”'' jest idealnym wielbieniem dla adeptów jogi chrześcijańskiej i dokładnie odpowiada indyjskiej frazie ''"Namaśśiwaja"'', gdzie '''“Namah”''' oznacza Chwałę, tak jak "Halleu", a '''“Śiwa”''' to imię Boga (Łaskawy) odpowiadające "Yah", gdyż "Yah" jest zdefiniowany jako Bóg Łaskawy. Możemy zachęcać do codziennego wysławiania JHWH o świcie i o zmierzchu, tak jak to zwykli byli czynić pierwsi chrześcijanie. Rano indywidualnie w samotności lub razem z rodziną, a o zmierzchu wspólnie na zgromadzeniach wspólnoty. Dzielenie się odrobiną chleba i soku winogronowego nieodłącznie towarzyszy autentycznie chrześcijańskim spotkaniom. Niezawodnym znakiem prawdziwych chrześcijan jest proroctwo zawarte w zakończeniu Księgi Izajasza, które mówi, że prawdziwi chrześcijanie w każdy nów księżyca i w każdą sobotę (szabat) będą przychodzić, aby składać pokłon przed JHWH. '''Nów''' i '''sobota''' to czas spotkań chrześcijańskich dla wspólnego rzeczywistego składania czci Bogu, z jak najprawdziwszymi pokłonami, prostrancjami. Zgodnie z proroctwem Izajasza w ostatnim rozdziale, chrześcijanie oprócz powstrzymywania się od spożywania krwi i mięsa z krwią, powstrzymują się także od spożywania mięsa świni (wieprzowiny) oraz mięsa skaczących gryzoni, gdyż jest to czyn sprowadzający (przyśpieszający) śmierć. Kultywując jogę chrześcijańską i rzetelnie badając prorockie Pisma, odkryjemy, że prawdziwych chrześcijan jest bardzo mało i że pośród katolików, prawosławnych i protestantów stanowią zaledwie nieliczną garstkę, ostatek, o którym mówi Apokalipsa.		'''36.''' Uwielbianie, wysławianie Boga, JHWH możemy wypełniać z pomocą frazy w języku hebrajskim, a więc oryginalnym dla Przymierza NT: "''HALLELU YAH!''" (w spolszczeniu Alleluja!). '''“Hallelu”''' oznacza wielbię, chwalę, wysławiam, zaś '''“Jah”''' to skrócone, czule zdrobniałe imię [[JHWH]]. Możemy śpiewać ''"Hallelu Jah"'', możemy szeptać, możemy w sposób tradycyjny powtarzać 101 razy na różańcu. Recytowanie ''“Chwała Bogu”'' jest idealnym wielbieniem dla adeptów jogi chrześcijańskiej i dokładnie odpowiada indyjskiej frazie ''"Namaśśiwaja"'', gdzie '''“Namah”''' oznacza Chwałę, tak jak "Halleu", a '''“Śiwa”''' to imię Boga (Łaskawy) odpowiadające "Yah", gdyż "Yah" jest zdefiniowany jako Bóg Łaskawy. Możemy zachęcać do codziennego wysławiania JHWH o świcie i o zmierzchu, tak jak to zwykli byli czynić pierwsi chrześcijanie. Rano indywidualnie w samotności lub razem z rodziną, a o zmierzchu wspólnie na zgromadzeniach wspólnoty. Dzielenie się odrobiną chleba i soku winogronowego nieodłącznie towarzyszy autentycznie chrześcijańskim spotkaniom. Niezawodnym znakiem prawdziwych chrześcijan jest proroctwo zawarte w zakończeniu Księgi Izajasza, które mówi, że prawdziwi chrześcijanie w każdy nów księżyca i w każdą sobotę (szabat) będą przychodzić, aby składać pokłon przed JHWH. '''Nów''' i '''sobota''' to czas spotkań chrześcijańskich dla wspólnego rzeczywistego składania czci Bogu, z jak najprawdziwszymi pokłonami, prostrancjami. Zgodnie z proroctwem Izajasza w ostatnim rozdziale, chrześcijanie oprócz powstrzymywania się od spożywania krwi i mięsa z krwią, powstrzymują się także od spożywania mięsa świni (wieprzowiny) oraz mięsa skaczących gryzoni, gdyż jest to czyn sprowadzający (przyśpieszający) śmierć. Kultywując jogę chrześcijańską i rzetelnie badając prorockie Pisma, odkryjemy, że prawdziwych chrześcijan jest bardzo mało i że pośród katolików, prawosławnych i protestantów stanowią zaledwie nieliczną garstkę, ostatek, o którym mówi '''Apokalipsa'''.

	Jeśli czytelnik tej duchowej lekcji chrześcijaństwa czuje się zainspirowany to oczywiście może się przyłączyć do głosicieli prawdy i niniejszą lekcję powielać oraz rozprzestrzeniać pośród swoich bliźnich. Wszak głoszenie dobrej nowiny jest obowiązkiem chrześcijanina. I oczywiście pamiętajmy, że poruszone zostały tutaj tylko niektóre, nieliczne zagadnienia z obszernej nauki chrześcijaństwa. Błogosławiony przez JHWH będzie każdy, kto wypełnia duchową jogę chrześcijańską i rozprzestrzenia jej Orędzie.		Jeśli czytelnik tej duchowej lekcji chrześcijaństwa czuje się zainspirowany to oczywiście może się przyłączyć do głosicieli prawdy i niniejszą lekcję powielać oraz rozprzestrzeniać pośród swoich bliźnich. Wszak głoszenie dobrej nowiny jest obowiązkiem chrześcijanina. I oczywiście pamiętajmy, że poruszone zostały tutaj tylko niektóre, nieliczne zagadnienia z obszernej nauki chrześcijaństwa. Błogosławiony przez JHWH będzie każdy, kto wypełnia duchową jogę chrześcijańską i rozprzestrzenia jej Orędzie.

Caroli o 12:20, 30 sie 2025

2025-08-30T12:20:45Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:20, 30 sie 2025
Linia 114:		Linia 114:


	'''34.''' Post mojżeszowy, wypełniany także przez Jezusa, to 40 dni bez jedzenia i picia. Nie jest to łatwa duchowa praktyka jogi chrześcijańskiej, ale jak chcemy dorosnąć do naśladowania Jezusa w czynach wiary to także będziemy musieli nauczyć się pościć tak jak Mojżesz, Eliasz czy Jezus. Prawo mojżeszowe daje nam też wzór, aby trzy razy w roku, średnio co cztery miesiące, uczestniczyć w duchowym zgromadzeniu wspólnoty przez okres siedmiu dni dla wspólnego postu, na samym przaśnym chlebie oraz dla modlitwy i słuchania nauk. JHWH jest zdefiniowany jako Bóg miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu oraz obfitujący w lojalną życzliwość i prawdę. Czy takim jest obraz JHWH, Boga w naszych sercach i umysłach? Przecież właśnie takiego Boga ukazywał zarówno Mojżesz jak i Jezus. Zakaz spożywania krwi obwarowany jest informacją, iż poprzez spożywanie krwi sprowadzamy na siebie chorobę i śmierć. Picie krwi skraca życie.		'''34.''' Post mojżeszowy, wypełniany także przez Jezusa, to '''40 dni''' bez jedzenia i picia. Nie jest to łatwa duchowa praktyka jogi chrześcijańskiej, ale jak chcemy dorosnąć do naśladowania Jezusa w czynach wiary to także będziemy musieli nauczyć się '''pościć''' tak jak Mojżesz, Eliasz czy Jezus. Prawo mojżeszowe daje nam też wzór, aby trzy razy w roku, średnio co cztery miesiące, uczestniczyć w duchowym zgromadzeniu wspólnoty przez okres siedmiu dni dla wspólnego postu, na samym przaśnym chlebie oraz dla modlitwy i słuchania nauk. JHWH jest zdefiniowany jako [[Bóg]] miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu oraz obfitujący w lojalną życzliwość i prawdę. Czy takim jest obraz JHWH, Boga w naszych sercach i umysłach? Przecież właśnie takiego Boga ukazywał zarówno Mojżesz jak i Jezus. Zakaz spożywania krwi obwarowany jest informacją, iż poprzez spożywanie krwi sprowadzamy na siebie chorobę i śmierć. Picie krwi skraca życie.


	'''35.''' Biblia, a szczególnie Psalmy pełne są zachęty do uwielbiania i wysławiania Boga Stwórcy, JHWH. Poleca się modlitwę na stojąco, składanie Bogu pokłonów z twarzą do ziemi, wznoszenie rąk w modlitwie ku górze, a także sugeruje wysławianie Boga siedem razy dziennie. JHWH nakazuje, że mamy być święci, ponieważ On, Bóg JHWH jest święty. Świętość jest więc stanem pożądanym do osiągnięcia i kultywowania. Prawo boże zakazuje robienia sobie tatuaży, zwracania się do mediów spirytystycznych wprowadzających się w trans z pomocą narkotyków, zakazuje szerzenia oszczerstw, a także nienawiści do braci i sióstr w wierze. JHWH mówi, iż mamy miłować swego bliźniego jak samego siebie. ST poleca też ustami JHWH tak zwane śluby nazireatu, gdzie człowiek poświęcając się Bogu na określony czas nie strzyże włosów, nie dotyka zmarłych ani nie używa napojów alkoholowych. Cały czas, zwykle przynajmniej rok, poświęca się na studiowanie spraw bożych i praktykę. Jest to czasowy (terminowy) stan bycia zakonnikiem poświęconym Bogu. Przestrzeganie przykazań Dekalogu służy między innymi temu, aby czas życia człowieka na ziemi został przedłużony. Codzienne czytanie sobie i powtarzanie, konfirmowanie dziesięciu zasad duchowego życia jest dobrą praktyką jogiczną. Przestrzeganie bożych nakazów służy ~~tez~~ usunięciu wszelkiej choroby dręczącej człowieka.		'''35.''' Biblia, a szczególnie '''Psalmy''' pełne są zachęty do uwielbiania i wysławiania Boga Stwórcy, JHWH. Poleca się modlitwę na stojąco, składanie Bogu pokłonów z twarzą do ziemi, wznoszenie rąk w modlitwie ku górze, a także sugeruje wysławianie Boga siedem razy dziennie. JHWH nakazuje, że mamy być święci, ponieważ On, Bóg JHWH jest święty. '''Świętość''' jest więc stanem pożądanym do osiągnięcia i kultywowania. Prawo boże zakazuje robienia sobie tatuaży, zwracania się do mediów spirytystycznych wprowadzających się w trans z pomocą narkotyków, zakazuje szerzenia oszczerstw, a także nienawiści do braci i sióstr w wierze. JHWH mówi, iż mamy miłować swego bliźniego jak samego siebie. ST poleca też ustami JHWH tak zwane śluby nazireatu, gdzie człowiek poświęcając się Bogu na określony czas nie strzyże włosów, nie dotyka zmarłych ani nie używa napojów alkoholowych. Cały czas, zwykle przynajmniej rok, poświęca się na studiowanie spraw bożych i praktykę. Jest to czasowy (terminowy) stan bycia zakonnikiem poświęconym Bogu. Przestrzeganie przykazań Dekalogu służy między innymi temu, aby czas życia człowieka na ziemi został przedłużony. Codzienne czytanie sobie i powtarzanie, konfirmowanie dziesięciu zasad duchowego życia jest dobrą praktyką jogiczną. Przestrzeganie bożych nakazów służy też usunięciu wszelkiej choroby dręczącej człowieka.


	'''36.''' Uwielbianie, wysławianie Boga, JHWH możemy wypełniać z pomocą frazy w języku hebrajskim, a ~~wiec~~ oryginalnym dla Przymierza NT: HALLELU YAH! (w spolszczeniu Alleluja!). “Hallelu” oznacza wielbię, chwalę, wysławiam, zaś “Jah” to skrócone, czule zdrobniałe imię JHWH. Możemy śpiewać Hallelu Jah, możemy szeptać, możemy w sposób tradycyjny powtarzać 101 razy na różańcu. Recytowanie “Chwała Bogu” jest idealnym wielbieniem dla adeptów jogi chrześcijańskiej i dokładnie odpowiada indyjskiej frazie Namaśśiwaja, gdzie “Namah” oznacza Chwałę, tak jak Halleu, a “Śiwa” to imię Boga (Łaskawy) odpowiadające Yah, gdyż Yah jest zdefiniowany jako Bóg Łaskawy. Możemy zachęcać do codziennego wysławiania JHWH o świcie i o zmierzchu, tak jak to zwykli byli czynić pierwsi chrześcijanie. Rano indywidualnie w samotności lub razem z rodziną, a o zmierzchu wspólnie na zgromadzeniach wspólnoty. Dzielenie się odrobiną chleba i soku winogronowego nieodłącznie towarzyszy autentycznie chrześcijańskim spotkaniom. Niezawodnym znakiem prawdziwych chrześcijan jest proroctwo zawarte w zakończeniu Księgi Izajasza, które mówi, że prawdziwi chrześcijanie w każdy nów księżyca i w każdą sobotę (szabat) będą przychodzić, aby składać pokłon przed JHWH. Nów i sobota to czas spotkań chrześcijańskich dla wspólnego rzeczywistego składania czci Bogu, z jak najprawdziwszymi pokłonami, prostrancjami. Zgodnie z proroctwem Izajasza w ostatnim rozdziale, chrześcijanie oprócz powstrzymywania się od spożywania krwi i mięsa z krwią, powstrzymują się także od spożywania mięsa świni (wieprzowiny) oraz mięsa skaczących gryzoni, gdyż jest to czyn sprowadzający (przyśpieszający) śmierć. Kultywując jogę chrześcijańską i rzetelnie badając prorockie Pisma, odkryjemy, że prawdziwych chrześcijan jest bardzo mało i że pośród katolików, prawosławnych i protestantów stanowią zaledwie nieliczną garstkę, ostatek, o którym mówi Apokalipsa.		'''36.''' Uwielbianie, wysławianie Boga, JHWH możemy wypełniać z pomocą frazy w języku hebrajskim, a więc oryginalnym dla Przymierza NT: "''HALLELU YAH!''" (w spolszczeniu Alleluja!). '''“Hallelu”''' oznacza wielbię, chwalę, wysławiam, zaś '''“Jah”''' to skrócone, czule zdrobniałe imię [[JHWH]]. Możemy śpiewać '"'Hallelu Jah"'', możemy szeptać, możemy w sposób tradycyjny powtarzać 101 razy na różańcu. Recytowanie ''“Chwała Bogu”'' jest idealnym wielbieniem dla adeptów jogi chrześcijańskiej i dokładnie odpowiada indyjskiej frazie ''"Namaśśiwaja"'', gdzie '''“Namah”''' oznacza Chwałę, tak jak "Halleu", a '''“Śiwa”''' to imię Boga (Łaskawy) odpowiadające "Yah", gdyż "Yah" jest zdefiniowany jako Bóg Łaskawy. Możemy zachęcać do codziennego wysławiania JHWH o świcie i o zmierzchu, tak jak to zwykli byli czynić pierwsi chrześcijanie. Rano indywidualnie w samotności lub razem z rodziną, a o zmierzchu wspólnie na zgromadzeniach wspólnoty. Dzielenie się odrobiną chleba i soku winogronowego nieodłącznie towarzyszy autentycznie chrześcijańskim spotkaniom. Niezawodnym znakiem prawdziwych chrześcijan jest proroctwo zawarte w zakończeniu Księgi Izajasza, które mówi, że prawdziwi chrześcijanie w każdy nów księżyca i w każdą sobotę (szabat) będą przychodzić, aby składać pokłon przed JHWH. '''Nów''' i '''sobota''' to czas spotkań chrześcijańskich dla wspólnego rzeczywistego składania czci Bogu, z jak najprawdziwszymi pokłonami, prostrancjami. Zgodnie z proroctwem Izajasza w ostatnim rozdziale, chrześcijanie oprócz powstrzymywania się od spożywania krwi i mięsa z krwią, powstrzymują się także od spożywania mięsa świni (wieprzowiny) oraz mięsa skaczących gryzoni, gdyż jest to czyn sprowadzający (przyśpieszający) śmierć. Kultywując jogę chrześcijańską i rzetelnie badając prorockie Pisma, odkryjemy, że prawdziwych chrześcijan jest bardzo mało i że pośród katolików, prawosławnych i protestantów stanowią zaledwie nieliczną garstkę, ostatek, o którym mówi Apokalipsa.

	Jeśli czytelnik tej duchowej lekcji chrześcijaństwa czuje się zainspirowany to oczywiście może się przyłączyć do głosicieli prawdy i niniejszą lekcję powielać oraz rozprzestrzeniać pośród swoich bliźnich. Wszak głoszenie dobrej nowiny jest obowiązkiem chrześcijanina. I oczywiście pamiętajmy, że poruszone zostały tutaj tylko niektóre, nieliczne zagadnienia z obszernej nauki chrześcijaństwa. Błogosławiony przez JHWH będzie każdy, kto wypełnia duchową jogę chrześcijańską i rozprzestrzenia jej Orędzie.		Jeśli czytelnik tej duchowej lekcji chrześcijaństwa czuje się zainspirowany to oczywiście może się przyłączyć do głosicieli prawdy i niniejszą lekcję powielać oraz rozprzestrzeniać pośród swoich bliźnich. Wszak głoszenie dobrej nowiny jest obowiązkiem chrześcijanina. I oczywiście pamiętajmy, że poruszone zostały tutaj tylko niektóre, nieliczne zagadnienia z obszernej nauki chrześcijaństwa. Błogosławiony przez JHWH będzie każdy, kto wypełnia duchową jogę chrześcijańską i rozprzestrzenia jej Orędzie.

Caroli o 12:00, 30 sie 2025

2025-08-30T12:00:27Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:00, 30 sie 2025
Linia 76:		Linia 76:


	'''26.''' Kiedy [[Abraham]] miał lat 75 usłyszał głos Boga wzywający go do opuszczenia rodzinnego domu i udania się do ziemi, którą Bóg przeznaczył jego potomstwu. Działo się to więc w roku 2023 i odtąd Abraham stał się kolejnym po Noem [[prorok\|prorokiem]] (Nab), który bezpośrednio słyszał głos Boga i rozmawiał z Bogiem. Abraham także kultywował całopalne ofiary ogniowe i gdy przybył do wskazanej mu ziemi '''Kanaan''', do miejsca zwanego '''Szechem'', zaraz zbudował ołtarz i odprawił odpowiednie nabożeństwo. Sprawowanie kultu wydaje się być pierwszoplanową działalnością synów bożych, jak nazywano w owych czasach prawych ludzi z darem prorokowania. Innym współczesnym Abrahamowi prorokiem był '''Lot''', który został wyprowadzony z '''Sodomy''' przez anioły tuż przed zniszczeniem dwóch niegodziwych miast. Zniszczenie Sodomy i Gomory miało miejsce około roku 2047/48. W tym samym czasie żył też Melchizedek, król Salemu i boski kapłan o wielkim autorytecie, który pobłogosławił zwycięstwo Abrahama nad ludźmi, którzy uprowadzili Lota. '''Melchizedek''' błogosławi w imieniu Boga Najwyższego El Eljon (Elohim Eljon) i staje się pierwowzorem kapłańskiej służby sprawowanej później przez Jezusa. Abraham dokonuje czynu sprawiedliwości ofiarując kapłanowi Melchizedekowi '''dziesięcinę''' z całego swego dobytku. Jest to pierwszy biblijny zapis, z którego wynika obowiązek czy raczej zwyczaj ofiarowania kapłanowi porządku Melchizedeka, a więc i porządku Chrystusowego, 10% swoich dochodów. Rytuał ofiarowania chleba i kielich soku winogronowego w formie rytuału promowanego później przez Jezusa, także pochodzi od Melchizedeka, patriarchy kapłaństwa Najwyższego Boga.		'''26.''' Kiedy [[Abraham]] miał lat 75 usłyszał głos Boga wzywający go do opuszczenia rodzinnego domu i udania się do ziemi, którą Bóg przeznaczył jego potomstwu. Działo się to więc w roku 2023 i odtąd Abraham stał się kolejnym po Noem [[prorok\|prorokiem]] (Nab), który bezpośrednio słyszał głos Boga i rozmawiał z Bogiem. Abraham także kultywował całopalne ofiary ogniowe i gdy przybył do wskazanej mu ziemi '''Kanaan''', do miejsca zwanego '''Szechem''', zaraz zbudował ołtarz i odprawił odpowiednie nabożeństwo. Sprawowanie kultu wydaje się być pierwszoplanową działalnością synów bożych, jak nazywano w owych czasach prawych ludzi z darem prorokowania. Innym współczesnym Abrahamowi prorokiem był '''Lot''', który został wyprowadzony z '''Sodomy''' przez anioły tuż przed zniszczeniem dwóch niegodziwych miast. Zniszczenie Sodomy i Gomory miało miejsce około roku 2047/48. W tym samym czasie żył też Melchizedek, król Salemu i boski kapłan o wielkim autorytecie, który pobłogosławił zwycięstwo Abrahama nad ludźmi, którzy uprowadzili Lota. '''Melchizedek''' błogosławi w imieniu Boga Najwyższego El Eljon (Elohim Eljon) i staje się pierwowzorem kapłańskiej służby sprawowanej później przez Jezusa. Abraham dokonuje czynu sprawiedliwości ofiarując kapłanowi Melchizedekowi '''dziesięcinę''' z całego swego dobytku. Jest to pierwszy biblijny zapis, z którego wynika obowiązek czy raczej zwyczaj ofiarowania kapłanowi porządku Melchizedeka, a więc i porządku Chrystusowego, 10% swoich dochodów. Rytuał ofiarowania chleba i kielich soku winogronowego w formie rytuału promowanego później przez Jezusa, także pochodzi od Melchizedeka, patriarchy kapłaństwa Najwyższego Boga.


Linia 85:		Linia 85:


	'''29.''' Biblia podaje, że życie Sary, żony Abrahama trwało tylko 127 lat, mamy więc już wyraźne oznaki zapowiadanego przez Boga skrócenia życia ludzkiego do średnio 120 lat. Ismael żył w latach 2034-2171, czyli krócej niż Abraham, bo 137 lat. Izaak żył całe 180 lat (w latach 2048-2228), zaś jego syn Jakub zwany Izraelem już tylko 147 lat (2088-2235). Od imienia Jakuba pochodzi nazwa narodu i państwa izraelskiego. Przymierze z Abrahamem zostało zawarte po czas niezmierzony i jest to więc przymierze wieczne podobnie jak przymierze Noego. O ile jednak zasady przymierza Noego obowiązują całą ludzkość, o tyle zasady przymierza Abrahama, obowiązują tylko jego potomstwo, czyli judaizm i islam. Ponieważ chrześcijanie są duchowym Izraelem to fizyczna zasada obrzezania obowiązuje ich duchowo jako obrzezanie serca z grzechów, zaś duchowa zasada wiary obowiązuje tak samo, bo wypełniamy ducha tego przymierza, a nie jego literę.		'''29.''' Biblia podaje, że życie Sary, żony Abrahama trwało tylko 127 lat, mamy więc już wyraźne oznaki zapowiadanego przez Boga skrócenia życia ludzkiego do średnio 120 lat. Ismael żył w latach 2034-2171, czyli krócej niż Abraham, bo 137 lat. Izaak żył całe 180 lat (w latach 2048-2228), zaś jego syn Jakub zwany Izraelem już tylko 147 lat (2088-2235). Od imienia '''Jakuba''' pochodzi nazwa narodu i państwa '''izraelskiego'''. Przymierze z Abrahamem zostało zawarte po czas niezmierzony i jest to więc przymierze wieczne podobnie jak przymierze Noego. O ile jednak zasady przymierza Noego obowiązują całą ludzkość, o tyle zasady przymierza Abrahama, obowiązują tylko jego potomstwo, czyli judaizm i islam. Ponieważ chrześcijanie są duchowym Izraelem to fizyczna zasada obrzezania obowiązuje ich duchowo jako obrzezanie serca z grzechów, zaś duchowa zasada wiary obowiązuje tak samo, bo wypełniamy ducha tego przymierza, a nie jego literę.


	'''30.''' Spróbujmy zrozumieć istotę nakazów i zakazów danych Adamowi, potem Noemu, a w końcu Abrahamowi, ażebyśmy mogli pojąć samą esencję chrześcijańskiej jogi. Kultywowanie wiary na wzór Abrahama zapewne nie wyda się czymś łatwym, ale musimy sobie uświadomić jak wielką naprawdę była ufność Abrahama do JHWH. Kiedy zapytamy samych siebie czy zdołalibyśmy swego syna pierworodnego, swoje dziecko położyć na ofiarnym ołtarzu i zabić dla Boga w ofierze, gdyby tylko Bóg tego od nas wyraźnie zażądał, gdy przeegzaminujemy swoje sumienie to zobaczymy, że wiara Abrahama była krańcowym zaufaniem i poddaniem się woli Boga. Okazało się, że składanie syna pierworodnego w ofierze na górze Morja było jedynie próbą, testem zaufania i oddania, dwóch filarów żywej wiary. Każdy jednak będzie poddany swoistym testom wiary aż zaufanie i poddanie Bogu będą zupełne. Wiara nie jest wierzeniem w jakieś poglądy: to moc ufności i oddania razem wzięta. Czytelnik zapoznając się z tą mistyczną lekcją być może nawet przechodzi test zaufania i sam bada siebie czy ufa w natchnione, inspirowane Duchem Świętym wyjaśnienie niektórych zagadnień biblijnych, a przecież nie piszemy tu niczego innego oprócz tego co w skrytości wyjaśnia nam Archanioł Gabriel inspirując nas siłą Bożą.		'''30.''' Spróbujmy zrozumieć istotę nakazów i zakazów danych Adamowi, potem Noemu, a w końcu Abrahamowi, ażebyśmy mogli pojąć samą esencję chrześcijańskiej jogi. Kultywowanie wiary na wzór Abrahama zapewne nie wyda się czymś łatwym, ale musimy sobie uświadomić jak wielką naprawdę była ufność Abrahama do JHWH. Kiedy zapytamy samych siebie czy zdołalibyśmy swego syna pierworodnego, swoje dziecko położyć na ofiarnym ołtarzu i zabić dla Boga w ofierze, gdyby tylko Bóg tego od nas wyraźnie zażądał, gdy przeegzaminujemy swoje sumienie to zobaczymy, że wiara Abrahama była krańcowym zaufaniem i poddaniem się woli Boga. Okazało się, że składanie syna pierworodnego w ofierze na '''górze Morja''' było jedynie próbą, testem '''zaufania''' i '''oddania''', dwóch filarów żywej wiary. Każdy jednak będzie poddany swoistym testom wiary aż zaufanie i poddanie Bogu będą zupełne. '''Wiara''' nie jest wierzeniem w jakieś poglądy: to moc ufności i oddania razem wzięta. Czytelnik zapoznając się z tą mistyczną lekcją być może nawet przechodzi test zaufania i sam bada siebie czy ufa w natchnione, inspirowane Duchem Świętym wyjaśnienie niektórych zagadnień biblijnych, a przecież nie piszemy tu niczego innego oprócz tego, co w skrytości wyjaśnia nam Archanioł [[Gabriel]] inspirując nas siłą Bożą.


	'''31.''' Modlitwa: “Panie przymnóż nam wiary”, oznacza w swej istocie wołanie o wzrost zaufania i postępy w oddaniu, powierzenie siebie Bogu. Jest to potężna apostolska modlitwa i możemy wziąć ją sobie za wzór afirmacji błagalnej i recytować 101 razy, tak jak mieli w zwyczaju ojcowie chrześcijańskiego kościoła. Nigdy dość powiększania wiary, tym bardziej, że wiara jest podstawowym charyzmatem, duchowym darem, bez którego nie można stać się chrześcijaninem z głębi serca. Panie przymnóż nam wiary - to modlitwa za całą grupę czy wspólnotę, w której uważnie studiujemy naukę i praktykę chrześcijaństwa. Dopiero otrzymując i umacniając dar wiary możemy o sobie powiedzieć, że staliśmy się chrześcijańskimi joginami, praktykami mistyki i duchowości. Cały Nowy Testament (NT) obraca się wokół tego fundamentalnego zagadnienia jakim jest dar wiary. Dlatego modlitwa o pomnożenie naszej wiary jest bardzo istotna.		'''31.''' Modlitwa: ''“Panie przymnóż nam wiary”'', oznacza w swej istocie wołanie o wzrost zaufania i postępy w oddaniu, powierzenie siebie Bogu. Jest to potężna apostolska modlitwa i możemy wziąć ją sobie za wzór afirmacji błagalnej i recytować 101 razy, tak jak mieli w zwyczaju ojcowie chrześcijańskiego kościoła. Nigdy dość powiększania wiary, tym bardziej, że wiara jest podstawowym charyzmatem, duchowym darem, bez którego nie można stać się chrześcijaninem z głębi serca. ''"Panie przymnóż nam wiary"'' – to modlitwa za całą grupę czy wspólnotę, w której uważnie studiujemy naukę i praktykę chrześcijaństwa. Dopiero otrzymując i umacniając dar wiary możemy o sobie powiedzieć, że staliśmy się chrześcijańskimi joginami, praktykami mistyki i duchowości. Cały Nowy Testament (NT) obraca się wokół tego fundamentalnego zagadnienia jakim jest dar wiary. Dlatego modlitwa o pomnożenie naszej wiary jest bardzo istotna.


	'''32.''' Prorok Mojżesz pojawił się po obietnicy złożonej przez Boga, że po czterech pokoleniach lud żydowski zostanie wypuszczony z Egiptu i powróci do ziemi obiecanej ojcu narodów Abrahamowi. Mojżesz przez wiele lat będąc zięciem Ruela Jetry, madianickiego kapłana zapoznał się gruntownie z duchową nauką Abrahama i Noego, która była przechowywana wśród potomków arabskich z pokolenia Ismaela. Jetra był sufickim (praislamskim) szejkiem religii Abrahama. Kiedy Mojżesz duchowo dojrzał, udał się na górę Horeb (Synaj, Tur), gdzie objawił mu się JHWH w ognistym płonącym krzaku. Bóg przedstawia się imieniem Ehjeh co znaczy Jestem lub Jestem Tym Który Jest. Imię Jestem (Jam Jest) wskazuje na Tego, Który zawsze jest Obecny, Tego, Który zawsze Istnieje. Jest to imię objawione prorokowi Mojżeszowi. Ważna nauka jaka przychodzi w objawieniu skierowanym do Mojżesza to boże żądanie zdjęcia sandałów z nóg, gdy podchodzi się do miejsca uświęconego obecnością anioła JHWH. Jeśli świątynię uważamy za dom boży, to powinniśmy stosować się do żądania Boga jakie zostało wyrażone do Mojżesza: “Zdejm sandały ze swoich nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz jest ziemią świętą”. Wchodzenie do kościoła w butach jest wiec grzechem wobec Boga, łamaniem bożego nakazu. Muzułmanie przestrzegają zdejmowania obuwia i wchodzenia na boso do meczetu. Wśród chrześcijan współczesnych jest to niestety rzadko kultywowany zwyczaj.		'''32.''' Prorok [[Mojżesz]] pojawił się po obietnicy złożonej przez Boga, że po czterech pokoleniach lud żydowski zostanie wypuszczony z Egiptu i powróci do ziemi obiecanej ojcu narodów Abrahamowi. Mojżesz przez wiele lat będąc zięciem Ruela Jetry, madianickiego kapłana zapoznał się gruntownie z duchową nauką Abrahama i Noego, która była przechowywana wśród potomków arabskich z pokolenia Ismaela. Jetra był sufickim (praislamskim) szejkiem religii Abrahama. Kiedy Mojżesz duchowo dojrzał, udał się na górę '''Horeb''' (Synaj, Tur), gdzie objawił mu się JHWH w ognistym płonącym krzaku. Bóg przedstawia się imieniem '''Ehjeh''' co znaczy "Jestem" lub "Jestem Tym Który Jest". Imię '''Jestem''' (Jam Jest) wskazuje na Tego, Który zawsze jest Obecny, Tego, Który zawsze Istnieje. Jest to imię objawione prorokowi Mojżeszowi. Ważna nauka jaka przychodzi w objawieniu skierowanym do Mojżesza to boże żądanie '''zdjęcia sandałów z nóg''', gdy podchodzi się do miejsca uświęconego obecnością anioła [[JHWH]]. Jeśli świątynię uważamy za dom boży, to powinniśmy stosować się do żądania Boga jakie zostało wyrażone do Mojżesza: ''“Zdejm sandały ze swoich nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz jest ziemią świętą”''. Wchodzenie do kościoła w butach jest wiec grzechem wobec Boga, łamaniem bożego nakazu. Muzułmanie przestrzegają zdejmowania obuwia i wchodzenia na boso do meczetu. Wśród chrześcijan współczesnych jest to niestety rzadko kultywowany zwyczaj.

	'''33.''' Esencją objawienia danego Mojżeszowi jest tak zwany Dekalog, czyli zbiór dziesięciu praw bożych do ustawicznego przestrzegania, tak aby ze swego życia wyeliminować wszelki grzech. Jezus przestrzegał tego prawa, gdyż jest ono bardzo istotne, a niektóre z reguł nawet dobitnie powtórzył i nadał im głębszy, wewnętrzny sens. Nie tylko więc mamy nie zabijać, ale nie powinniśmy się nawet gniewać na bliźniego swego. Wypiszmy sobie biblijne Mojżeszowe credo i stale zachowujmy jego przesłanie:		'''33.''' Esencją objawienia danego Mojżeszowi jest tak zwany '''Dekalog''', czyli zbiór dziesięciu praw bożych do ustawicznego przestrzegania, tak aby ze swego życia wyeliminować wszelki grzech. Jezus przestrzegał tego prawa, gdyż jest ono bardzo istotne, a niektóre z reguł nawet dobitnie powtórzył i nadał im głębszy, wewnętrzny sens. Nie tylko więc mamy nie zabijać, ale nie powinniśmy się nawet gniewać na bliźniego swego. Wypiszmy sobie biblijne Mojżeszowe credo i stale zachowujmy jego przesłanie:

Caroli o 11:46, 30 sie 2025

2025-08-30T11:46:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:46, 30 sie 2025
Linia 76:		Linia 76:


	'''26.''' Kiedy Abraham miał lat 75 usłyszał głos Boga wzywający go do opuszczenia rodzinnego domu i udania się do ziemi, którą Bóg przeznaczył jego potomstwu. Działo się to więc w roku 2023 i odtąd Abraham stał się kolejnym po Noem prorokiem (Nab), który bezpośrednio słyszał głos Boga i rozmawiał z Bogiem. Abraham także kultywował całopalne ofiary ogniowe i gdy przybył do wskazanej mu ziemi Kanaan, do miejsca zwanego Szechem, zaraz zbudował ołtarz i odprawił odpowiednie nabożeństwo. Sprawowanie kultu wydaje się być pierwszoplanową działalnością synów bożych, jak nazywano w owych czasach prawych ludzi z darem prorokowania. Innym współczesnym Abrahamowi prorokiem był Lot, który został wyprowadzony z Sodomy przez anioły tuż przed zniszczeniem dwóch niegodziwych miast. Zniszczenie Sodomy i Gomory miało miejsce około roku 2047/48. W tym samym czasie żył też Melchizedek, król Salemu i boski kapłan o wielkim autorytecie, który pobłogosławił zwycięstwo Abrahama nad ludźmi, którzy uprowadzili Lota. Melchizedek błogosławi w imieniu Boga Najwyższego El Eljon (Elohim Eljon) i staje się pierwowzorem kapłańskiej służby sprawowanej później przez Jezusa. Abraham dokonuje czynu sprawiedliwości ofiarując kapłanowi Melchizedekowi dziesięcinę z całego swego dobytku. Jest to pierwszy biblijny zapis, z którego wynika obowiązek czy raczej zwyczaj ofiarowania kapłanowi porządku Melchizedeka, a więc i porządku Chrystusowego, 10% swoich dochodów. Rytuał ofiarowania chleba i kielich soku winogronowego w formie rytuału promowanego później przez Jezusa, także pochodzi od Melchizedeka, patriarchy kapłaństwa Najwyższego Boga.		'''26.''' Kiedy [[Abraham]] miał lat 75 usłyszał głos Boga wzywający go do opuszczenia rodzinnego domu i udania się do ziemi, którą Bóg przeznaczył jego potomstwu. Działo się to więc w roku 2023 i odtąd Abraham stał się kolejnym po Noem [[prorok\|prorokiem]] (Nab), który bezpośrednio słyszał głos Boga i rozmawiał z Bogiem. Abraham także kultywował całopalne ofiary ogniowe i gdy przybył do wskazanej mu ziemi '''Kanaan''', do miejsca zwanego '''Szechem'', zaraz zbudował ołtarz i odprawił odpowiednie nabożeństwo. Sprawowanie kultu wydaje się być pierwszoplanową działalnością synów bożych, jak nazywano w owych czasach prawych ludzi z darem prorokowania. Innym współczesnym Abrahamowi prorokiem był '''Lot''', który został wyprowadzony z '''Sodomy''' przez anioły tuż przed zniszczeniem dwóch niegodziwych miast. Zniszczenie Sodomy i Gomory miało miejsce około roku 2047/48. W tym samym czasie żył też Melchizedek, król Salemu i boski kapłan o wielkim autorytecie, który pobłogosławił zwycięstwo Abrahama nad ludźmi, którzy uprowadzili Lota. '''Melchizedek''' błogosławi w imieniu Boga Najwyższego El Eljon (Elohim Eljon) i staje się pierwowzorem kapłańskiej służby sprawowanej później przez Jezusa. Abraham dokonuje czynu sprawiedliwości ofiarując kapłanowi Melchizedekowi '''dziesięcinę''' z całego swego dobytku. Jest to pierwszy biblijny zapis, z którego wynika obowiązek czy raczej zwyczaj ofiarowania kapłanowi porządku Melchizedeka, a więc i porządku Chrystusowego, 10% swoich dochodów. Rytuał ofiarowania chleba i kielich soku winogronowego w formie rytuału promowanego później przez Jezusa, także pochodzi od Melchizedeka, patriarchy kapłaństwa Najwyższego Boga.


	'''27.''' Gdy Abraham miał 99 lat, czyli w roku 2047/48, Bóg ostatecznie zawarł z nim swoje Przymierze, żądając wiary i nieskazitelności. Biblia wspomina w tym miejscu, iż Abraham dosłownie padł przed Bogiem na twarz składając głęboki tradycyjny wschodni pokłon. Jest to przepisowy sposób oddawania Bogu czci i chwały. Nie tylko klękamy przed Bogiem, ale też czołem i dłońmi dotykamy ziemi. Jest to pełny hołd wobec naszego Boga, pełny sposób oddawania czci i uwielbienia. Biblia zaświadcza, iż Abraham osobiście rozmawiał z Bogiem, z JHWH. Znakiem zawartego przymierza było obrzezanie napletka mężczyzn, co jest widomym znakiem abrahamitów. W wieku 99 lat Abraham wraz z całym swoim domem dopełnił rytuału obrzezania. Także jego pierworodny syn Ismael zrodzony z Hagar mając wtedy skończone 13 lat, został obrzezany. Jezus nadał obrzezaniu sens wewnętrzny, sens oczyszczenia serca ze skłonności do grzechów i nie wymagał dokonywania rytualnej obrzezki napletka. Z potomstwa Abrahama i Hagar poprzez pierworodnego syna Ismaela wywodzą się narody arabskie i Islam, który jest religią z pogranicza judaizmu i chrześcijaństwa. Z potomstwa Abrahama i Sary poprzez syna Izaaka wywodzi się naród żydowski, religia judaistyczna, a także chrześcijaństwo (poprzez Marię i Jezusa).		'''27.''' Gdy Abraham miał 99 lat, czyli w roku 2047/48, Bóg ostatecznie zawarł z nim swoje Przymierze, żądając wiary i nieskazitelności. Biblia wspomina w tym miejscu, iż Abraham dosłownie padł przed Bogiem na twarz składając głęboki tradycyjny wschodni pokłon. Jest to przepisowy sposób oddawania Bogu czci i chwały. Nie tylko klękamy przed Bogiem, ale też czołem i dłońmi dotykamy ziemi. Jest to pełny hołd wobec naszego Boga, pełny sposób oddawania czci i uwielbienia. Biblia zaświadcza, iż Abraham osobiście rozmawiał z Bogiem, z [[JHWH]]. Znakiem zawartego przymierza było obrzezanie napletka mężczyzn, co jest widomym znakiem abrahamitów. W wieku 99 lat Abraham wraz z całym swoim domem dopełnił rytuału obrzezania. Także jego pierworodny syn '''Ismael''' zrodzony z Hagar mając wtedy skończone 13 lat, został obrzezany. [[Jezus]] nadał obrzezaniu sens wewnętrzny, sens oczyszczenia serca ze skłonności do grzechów i nie wymagał dokonywania rytualnej obrzezki napletka. Z potomstwa Abrahama i Hagar poprzez pierworodnego syna Ismaela wywodzą się narody arabskie i [[Islam]], który jest religią z pogranicza judaizmu i chrześcijaństwa. Z potomstwa Abrahama i Sary poprzez syna '''Izaaka''' wywodzi się naród żydowski, religia [[Judaizm\|judaistyczna]], a także [[chrześcijaństwo]] (poprzez Marię i Jezusa).

Caroli o 11:25, 30 sie 2025

2025-08-30T11:25:23Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:25, 30 sie 2025
Linia 73:		Linia 73:


	'''25.''' Rasa setycka potomków Adama poprzez Seta trwała przez dobry tysiąc lat i choć znamy tylko imiona patriarchów, to możemy przypuszczać, że była to wielka tysiącletnia cywilizacja ludzi długo żyjących. U początku drugiego tysiąclecia przychodzi nowy prorok [[Noe]], za życia którego cywilizacja setycka zostaje zniszczona na przełomie roku 1656/57, a z potomstwa Noego rozwijają się istniejące po dziś dzień rasy ludzkie, z których rasa biała zwana semicką tworzy potężną cywilizację. Kolejnym przełomowym prorokiem po przymierzu Noego jest Abraham, który żył w latach 1948-2123 po stworzeniu Adama. Kiedy Noe umierał w 2006 roku, Abraham liczył sobie 58 lat życia i nie jest wykluczone, że obaj prorocy dobrze się znali. Noe jest praojcem współczesnej ludzkości drugim po Adamie prototypem człowieczeństwa, a jego syn Sem jest protoplastą rasy semickiej, a w domyśle w ogóle rasy białej, gdyż pozostali synowie musieli mieć żółty i czarny (ciemny) kolor skóry. W każdym bądź razie, potop położył kres rasie setytów i kainitów, a Noah jest wraz z rodziną protoplastą semitów wyrosłych z jego nasienia. Często jest mowa o tym, że Adam jest praojcem ludzkości i jest to prawda, jednak potop uczynił z Noego nowego praojca całej współczesnej ludzkości.		'''25.''' Rasa setycka potomków Adama poprzez Seta trwała przez dobry tysiąc lat i choć znamy tylko imiona patriarchów, to możemy przypuszczać, że była to wielka tysiącletnia cywilizacja ludzi długo żyjących. U początku drugiego tysiąclecia przychodzi nowy prorok [[Noe]], za życia którego cywilizacja setycka zostaje zniszczona na przełomie roku 1656/57, a z potomstwa Noego rozwijają się istniejące po dziś dzień rasy ludzkie, z których rasa biała zwana semicką tworzy potężną cywilizację. Kolejnym przełomowym prorokiem po przymierzu Noego jest [[Abraham]], który żył w latach 1948-2123 po stworzeniu Adama. Kiedy Noe umierał w 2006 roku, Abraham liczył sobie 58 lat życia i nie jest wykluczone, że obaj prorocy dobrze się znali. Noe jest praojcem współczesnej ludzkości drugim po Adamie prototypem człowieczeństwa, a jego syn Sem jest protoplastą rasy semickiej, a w domyśle w ogóle rasy białej, gdyż pozostali synowie musieli mieć żółty i czarny (ciemny) kolor skóry. W każdym bądź razie, potop położył kres rasie setytów i kainitów, a Noah jest wraz z rodziną protoplastą semitów wyrosłych z jego nasienia. Często jest mowa o tym, że Adam jest praojcem ludzkości i jest to prawda, jednak potop uczynił z Noego nowego praojca całej współczesnej ludzkości.

Caroli o 11:24, 30 sie 2025

2025-08-30T11:24:37Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:24, 30 sie 2025
Linia 73:		Linia 73:


	'''25.''' Rasa setycka potomków Adama poprzez Seta trwała przez dobry tysiąc lat i choć znamy tylko imiona patriarchów, to możemy przypuszczać, że była to wielka tysiącletnia cywilizacja ludzi długo żyjących. U początku drugiego tysiąclecia przychodzi nowy prorok Noe, za życia którego cywilizacja setycka zostaje zniszczona na przełomie roku 1656/57, a z potomstwa Noego rozwijają się istniejące po dziś dzień rasy ludzkie, z których rasa biała zwana semicką tworzy potężną cywilizację. Kolejnym przełomowym prorokiem po przymierzu Noego jest Abraham, który żył w latach 1948-2123 po stworzeniu Adama. Kiedy Noe umierał w 2006 roku, Abraham liczył sobie 58 lat życia i nie jest wykluczone, że obaj prorocy dobrze się znali. Noe jest praojcem współczesnej ludzkości drugim po Adamie prototypem człowieczeństwa, a jego syn Sem jest protoplastą rasy semickiej, a w domyśle w ogóle rasy białej, gdyż pozostali synowie musieli mieć żółty i czarny (ciemny) kolor skóry. W każdym bądź razie, potop położył kres rasie setytów i kainitów, a Noah jest wraz z rodziną protoplastą semitów wyrosłych z jego nasienia. Często jest mowa o tym, że Adam jest praojcem ludzkości i jest to prawda, jednak potop uczynił z Noego nowego praojca całej współczesnej ludzkości.		'''25.''' Rasa setycka potomków Adama poprzez Seta trwała przez dobry tysiąc lat i choć znamy tylko imiona patriarchów, to możemy przypuszczać, że była to wielka tysiącletnia cywilizacja ludzi długo żyjących. U początku drugiego tysiąclecia przychodzi nowy prorok [[Noe]], za życia którego cywilizacja setycka zostaje zniszczona na przełomie roku 1656/57, a z potomstwa Noego rozwijają się istniejące po dziś dzień rasy ludzkie, z których rasa biała zwana semicką tworzy potężną cywilizację. Kolejnym przełomowym prorokiem po przymierzu Noego jest Abraham, który żył w latach 1948-2123 po stworzeniu Adama. Kiedy Noe umierał w 2006 roku, Abraham liczył sobie 58 lat życia i nie jest wykluczone, że obaj prorocy dobrze się znali. Noe jest praojcem współczesnej ludzkości drugim po Adamie prototypem człowieczeństwa, a jego syn Sem jest protoplastą rasy semickiej, a w domyśle w ogóle rasy białej, gdyż pozostali synowie musieli mieć żółty i czarny (ciemny) kolor skóry. W każdym bądź razie, potop położył kres rasie setytów i kainitów, a Noah jest wraz z rodziną protoplastą semitów wyrosłych z jego nasienia. Często jest mowa o tym, że Adam jest praojcem ludzkości i jest to prawda, jednak potop uczynił z Noego nowego praojca całej współczesnej ludzkości.

Caroli o 11:23, 30 sie 2025

2025-08-30T11:23:38Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:23, 30 sie 2025
Linia 67:		Linia 67:


	'''23.''' Z trzech synów Noego wywodzi się całą współczesna ludzkość. Nasuwa się nieodparcie myśl, że Sem, Cham i Jafet zapoczątkowali trzy ludzkie rasy, a mianowicie białą, czarną i żółtą! Prorok Naoh zajmował się rolnictwem, uprawą ziemi i w szczególności uprawą winogron. Jednym z jego późniejszych grzechów było pijaństwo, gdyż upił się winem, a także odsłanianie przyrodzenia, które stało się zwyczajem wstydliwym przez grzech Chawy i Adama. Pismo nie odnotowuje istnienia kobiet, córek Noego lub żon jego synów, a jest tak z powodu niższej roli kobiety w skutek jej ulegnięciu pokusom Asmodeusza, smoka wężowego. Jest jednak oczywistym, że skoro uratowali się synowie Noego, a potem mieli potomstwo, to razem z nimi w Arce były też ich żony, tym bardziej, że mieli już około 100 lat życia, gdy ziemię nawiedził potop. Z zachowania synów Naoh w obliczu jego nagości można było wywnioskować, że dzieci nie powinny oglądać nagości swoich rodziców, gdyż z tego powodu spada na nich przekleństwo. Oczywiście jeśli zdecydujemy się w pełni powrócić do rajskiego stylu życia, ta zasada nie może nas obowiązywać, gdyż w raju w ogóle nie było ubrań ani żadnej odzieży. Wydaje się, że zachowanie synów Noego w obliczu jego nagości uwarunkowane jest tradycją wśród upadłej ludzkości, a nie zamiarem ustanowionym przez Boga. Wszak odzież otrzymał człowiek upadły od Boga na swą banicję z raju.		'''23.''' Z trzech synów Noego wywodzi się całą współczesna ludzkość. Nasuwa się nieodparcie myśl, że '''Sem''', '''Cham''' i '''Jafet''' zapoczątkowali trzy ludzkie rasy, a mianowicie białą, czarną i żółtą! Prorok Naoh zajmował się rolnictwem, uprawą ziemi i w szczególności uprawą winogron. Jednym z jego późniejszych grzechów było pijaństwo, gdyż upił się winem, a także odsłanianie przyrodzenia, które stało się zwyczajem wstydliwym przez grzech Chawy i Adama. Pismo nie odnotowuje istnienia kobiet, córek Noego lub żon jego synów, a jest tak z powodu niższej roli kobiety w skutek jej ulegnięciu pokusom Asmodeusza, smoka wężowego. Jest jednak oczywistym, że skoro uratowali się synowie Noego, a potem mieli potomstwo, to razem z nimi w Arce były też ich żony, tym bardziej, że mieli już około 100 lat życia, gdy ziemię nawiedził potop. Z zachowania synów Naoh w obliczu jego nagości można było wywnioskować, że dzieci nie powinny oglądać nagości swoich rodziców, gdyż z tego powodu spada na nich przekleństwo. Oczywiście jeśli zdecydujemy się w pełni powrócić do rajskiego stylu życia, ta zasada nie może nas obowiązywać, gdyż w raju w ogóle nie było ubrań ani żadnej odzieży. Wydaje się, że zachowanie synów Noego w obliczu jego nagości uwarunkowane jest tradycją wśród upadłej ludzkości, a nie zamiarem ustanowionym przez Boga. Wszak odzież otrzymał człowiek upadły od Boga na swą banicję z raju.


	'''24.''' Wśród potomków Chama, syna Noego, wymienia się semitę o imieniu Rama. Możemy tylko rozważyć czy to był ten sam Rama, o którym mówi epos Ramajany w Indii czy też jest to tylko przypadkowa zbieżność imienia. Z wyjątkiem informacji, że Rama miał dwóch synów, Biblia niestety nie podaje żadnych szczegółów umożliwiających identyfikację. Wiemy za to, że w czasach po potopie cała ludzkość wywodząca się z rodziny używała jednego języka i jednego słownictwa. Nie było nawet gwar ani dialektów. Istnieje więc prajęzyk ludzkości. Słuszna jest więc tendencja do wprowadzenia jednego uniwersalnego języka dla całej ludzkości takiego jak Esperanto. Jest to odbudowywanie pierwotnej jedności językowej, która została zakłócona przez Boga na skutek grzesznych tendencji w postaci próby dostania się do nieba poprzez budowanie wieży Babel, co jak wiemy współcześnie i tak było pomysłem bezsensownym. Joga indyjska także wspomina o pierwotnym języku całej ludzkości i nazywa ten język Senzar. Jest to starożytny język, z którego wywodzi się późniejszy Sanskryt i oczywiście wiele innych języków. Istnieje też ciekawa zbieżność w kwestii doliny Szinear zwanej też doliną szczęśliwości, gdyż taka dolina o tej nazwie znajduje się w Kaszmirze, kolebce śiwaickiej tradycji, która jako owoc wydała jogę.		'''24.''' Wśród potomków Chama, syna Noego, wymienia się semitę o imieniu '''Rama'''. Możemy tylko rozważyć czy to był ten sam Rama, o którym mówi epos [[Ramajana\|Ramajany]] w Indii, czy też jest to tylko przypadkowa zbieżność imienia. Z wyjątkiem informacji, że Rama miał dwóch synów, Biblia niestety nie podaje żadnych szczegółów umożliwiających identyfikację. Wiemy za to, że w czasach po potopie cała ludzkość wywodząca się z rodziny używała jednego języka i jednego słownictwa. Nie było nawet gwar ani dialektów. Istnieje więc prajęzyk ludzkości. Słuszna jest więc tendencja do wprowadzenia jednego uniwersalnego języka dla całej ludzkości takiego jak '''Esperanto'''. Jest to odbudowywanie pierwotnej jedności językowej, która została zakłócona przez Boga na skutek grzesznych tendencji w postaci próby dostania się do nieba poprzez budowanie wieży '''Babel''', co jak wiemy współcześnie i tak było pomysłem bezsensownym. [[Joga]] indyjska także wspomina o pierwotnym języku całej ludzkości i nazywa ten język '''Senzar'''. Jest to starożytny język, z którego wywodzi się późniejszy [[Sanskryt]] i oczywiście wiele innych języków. Istnieje też ciekawa zbieżność w kwestii doliny '''Szinear''' zwanej też doliną szczęśliwości, gdyż taka dolina o tej nazwie znajduje się w [[Kaszmir\|Kaszmirze]], kolebce śiwaickiej tradycji, która jako owoc wydała jogę.