Niektóre Aspekty Uduchowienia - Historia wersji

Caroli o 14:56, 4 cze 2025

2025-06-04T14:56:14Z

← poprzednia wersja		Wersja z 15:56, 4 cze 2025
Linia 1:		Linia 1:
	(Hridaya nr 66)		(Hridaya nr 66)
			[[Image:Pentagram1.jpg\|thumb\|]]
	'''1.''' Poruszymy sobie bardzo głęboki i wszechstronny temat jakim jest '''uduchowienie''', czyli wznoszenie się wzwyż po stopniach oświecenia. Przyjmiemy sobie zasadniczą prawdę ezoteryczną o generalnie pięciu stopniach oświecenia czy uduchowienia jakie mogą ludzkie istoty osiągnąć w swoich ludzkich ciałach. Symbol pięcioramiennej gwiazdy, [[pentagram\|pentagramu]] lub pięciopłatkowy tajemny biały kwiat ducha w sercu jest starożytnym symbolem mówiącym o pięciu stopniach oświecającego wtajemniczenia. Wielu bardzo lubi skupiać się w tym symbolu, choć to jego znaczenie nie wszystkim musi być znane. W każdym razie, symbol jako taki posiada w sobie moc ukierunkowania ludzkich istot ku Królestwu Duchowemu, czyli ku Wspólnocie Oświeconych. Zachodnia ezoteryka i szkoły okultne (tajemne) stopnie oświecenia zwą zwykle '''Wtajemniczeniami''' i numerują je od pierwszego do piątego, tak że pierwsze dwa stopnie oświecenia zwane są wtajemniczeniami '''planetarnymi''', następne dwa '''solarnymi''', a ostatnie, piąte zwane jest wtajemniczeniem '''syriuszowym'''. Nazwy te jak zobaczymy oddają ważne aspekty rozwoju adepta przyłączonego do światłego Królestwa Bożego, które zawsze było określane awangardą ludzkości. Mówienie o trzech stopniach czy klasach oświecenia, czyli ogólnie o stopniu planetarnym (logicznym), solarnym i syriuszowym także jest spotykane i godne polecenia do rozważań, tym bardziej, że przekładane na buddyjskie terminy wykładane odpowiednio w terminach: [[kenśo]], [[satori]] i [[sanmai]]. Już na początku warto zdać sobie sprawę, że żaden stopień oświeconego istnienia nie jest sprawą chwilowego uniesienia, ale jest realizowany w długotrwałym i wszechstronnym, głębokim procesie przemienienia życia, który możemy nazwać uduchowieniem.		'''1.''' Poruszymy sobie bardzo głęboki i wszechstronny temat jakim jest '''uduchowienie''', czyli wznoszenie się wzwyż po stopniach oświecenia. Przyjmiemy sobie zasadniczą prawdę ezoteryczną o generalnie pięciu stopniach oświecenia czy uduchowienia jakie mogą ludzkie istoty osiągnąć w swoich ludzkich ciałach. Symbol pięcioramiennej gwiazdy, [[pentagram\|pentagramu]] lub pięciopłatkowy tajemny biały kwiat ducha w sercu jest starożytnym symbolem mówiącym o pięciu stopniach oświecającego wtajemniczenia. Wielu bardzo lubi skupiać się w tym symbolu, choć to jego znaczenie nie wszystkim musi być znane. W każdym razie, symbol jako taki posiada w sobie moc ukierunkowania ludzkich istot ku Królestwu Duchowemu, czyli ku Wspólnocie Oświeconych. Zachodnia ezoteryka i szkoły okultne (tajemne) stopnie oświecenia zwą zwykle '''Wtajemniczeniami''' i numerują je od pierwszego do piątego, tak że pierwsze dwa stopnie oświecenia zwane są wtajemniczeniami '''planetarnymi''', następne dwa '''solarnymi''', a ostatnie, piąte zwane jest wtajemniczeniem '''syriuszowym'''. Nazwy te jak zobaczymy oddają ważne aspekty rozwoju adepta przyłączonego do światłego Królestwa Bożego, które zawsze było określane awangardą ludzkości. Mówienie o trzech stopniach czy klasach oświecenia, czyli ogólnie o stopniu planetarnym (logicznym), solarnym i syriuszowym także jest spotykane i godne polecenia do rozważań, tym bardziej, że przekładane na buddyjskie terminy wykładane odpowiednio w terminach: [[kenśo]], [[satori]] i [[sanmai]]. Już na początku warto zdać sobie sprawę, że żaden stopień oświeconego istnienia nie jest sprawą chwilowego uniesienia, ale jest realizowany w długotrwałym i wszechstronnym, głębokim procesie przemienienia życia, który możemy nazwać uduchowieniem.

Caroli o 08:42, 13 maj 2025

2025-05-13T08:42:54Z

Podgląd zmian

Caroli o 08:15, 13 maj 2025

2025-05-13T08:15:02Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:15, 13 maj 2025
Linia 88:		Linia 88:


	'''30.''' Ciekawym zagadnieniem dla badania stopnia uduchowienia są tak zwane miejsca osadzenia świadomości w ciele, czyli miejsca, w których odczuwamy zogniskowanie naszego Ja, skupienie poczucia siebie. Rozważając zagadnienie możemy zobaczyć jak sprytnie układają się klasy zogniskowania świadomości grupujące ludzi różnych stopni Ducha. Pierwsza faza Ścieżki Próbnej osadza poczucie Ja w obszarze pępkowo-podbrzusznym, w tak zwanym centrum Koła Brzucha. Możemy powiedzieć, że jest to brzuszne osadzenie Ja. W drugim żywocie przygotowania świadomość Jaźni żyje w Sercu i jest odczuwana w obszarze kardialnym piersi, a raczej mostka. Trzeci żywot odczuje skupienie Siebie, swojego Ja w obszarze środka głowy, w tak zwanym trzecim oku. Pępek, Mostek i Czoło mogą więc być uznane za pewne obszary wrażliwości i zarazem miejsca, w których generalnie będziemy odczuwać źródło poczucia Ja w swoim ciele. Oznacza to funkcjonowanie jakby z Brzucha, Serca i Głowy. Żywoty następujące po wtajemniczeniu na Promieniu Syntezy, które samo w sobie jest pobudzeniem Serca, będą dawały umiejscowienia Jaźni w kolejnych ćakramach począwszy od lotosu podstawy tułowia (biodra, łono) poprzez podbrzusze, żołądek, mostek, gardło, czoło (trzecie oko) aż do korony ponad głową, co jest odczuwane jako Jaźń ponad nami lub poza ciałem. Źródło Jaźni, Siebie umiejscowione jest na cały okres żywota i zawsze w tej kolejności ćakramów jaka jest charakterystyczna dla procesu wzrostu ogniowej (przemieniającej) energii Kuńdalini. Całe siedem żywotów jest bowiem długim i naturalnym duchowo procesem Kuńdalini Jogi. W czwartym okresie żywota odczuwamy najgłębszą pracę z Sercem, chociaż ta nuta sięgania do wewnątrz poprzez Serce i tak pozostaje przez ten dosyć długi dla ludzi okres czasu. W żywocie Kiticzaka świadomość znów osadza się w obszarze gardła, w regionie mowy (krtani) i słuchu, czyli w lotosie czy raczej w związku z lotosem [[Wiśuddhi]]. Żywot zaś świętego Cudotwórcy to ponowne osadzenie poczucia Ja w centrum głowy, w lotosie [[Adźńa]]. Adept czwartego wtajemniczenia będzie miał Jaźń osadzoną u góry, u szczytu głowy lub ponad głową, podobnie i Asekha (Nie-uczeń, Mistrz), którego Jaźń jest raczej osadzona w całej przestrzeni wokół niego, ale świadomość Ja napływa z góry. Możemy sobie jasno uzmysłowić, że kiedy zorganizujemy trening rozwijania trzeciego oka, to przyciągniemy zarówno osoby z trzeciego okresu życia Ścieżki Próbnej jak i osoby z szóstego żywota Pielgrzymującego, jak i być może osobę, która żyje życiem budzącego się Łabędzia (Hamsah). Ich poziomy percepcji i głębia możliwości będą bardzo różne, jednak najwięcej szumu w związku z otrzymaniem mocy trzeciego oka narobią oczywiście ci, o najmniejszej możliwości, tak to niestety bywa. Zaraz będą wszystko wiedzieć i widzieć lepiej niż faktycznie widzący i to oni są głównymi nawiedzonymi klientami otwieraczy trzeciego oka. Jeśli zaś zorganizujemy kurs duchowy dla rozwoju serca, Intuicji to możemy liczyć na liczne grono z drugiego okresu życia, oczywiście podobnie nawiedzonych, oraz na świeżo wtajemniczonych, a także na istoty z czwartego żywota Pielgrzymowania. Przekrój możliwości będzie dość duży, wszystko zależy od tego kogo chcemy uczyć i do czego potrafimy przygotować. Najszersze spektrum adeptów zgromadzimy używając metody praktyki na siedmiu ćakramach w sposób systematyczny i wzrastający od dołu do góry. To jest w świetle nauk o ośrodkach ogniskowania świadomości całkiem oczywiste. Tylko używając całego spektrum ogniskowania zgromadzimy maksymalną ilość zainteresowanych adeptów. Warto dodać, że ludzie zwyczajnie zogniskowani są zwykle w czterech pierwszych lotosach licząc od dołu tułowia, tak, że zogniskowanie w Sercu jest szczytem piramidy, a lotos Korzenia, [[Muladhara]], czyli obszar biodrowo-łonowy jest podstawą piramidy.		'''30.''' Ciekawym zagadnieniem dla badania stopnia uduchowienia są tak zwane miejsca osadzenia świadomości w ciele, czyli miejsca, w których odczuwamy zogniskowanie naszego Ja, skupienie poczucia siebie. Rozważając zagadnienie możemy zobaczyć jak sprytnie układają się klasy zogniskowania świadomości grupujące ludzi różnych stopni Ducha. Pierwsza faza Ścieżki Próbnej osadza poczucie Ja w obszarze pępkowo-podbrzusznym, w tak zwanym centrum Koła Brzucha. Możemy powiedzieć, że jest to brzuszne osadzenie Ja. W drugim żywocie przygotowania świadomość Jaźni żyje w Sercu i jest odczuwana w obszarze kardialnym piersi, a raczej mostka. Trzeci żywot odczuje skupienie Siebie, swojego Ja w obszarze środka głowy, w tak zwanym trzecim oku. Pępek, Mostek i Czoło mogą więc być uznane za pewne obszary wrażliwości i zarazem miejsca, w których generalnie będziemy odczuwać źródło poczucia Ja w swoim ciele. Oznacza to funkcjonowanie jakby z Brzucha, Serca i Głowy. Żywoty następujące po wtajemniczeniu na Promieniu Syntezy, które samo w sobie jest pobudzeniem Serca, będą dawały umiejscowienia Jaźni w kolejnych ćakramach począwszy od lotosu podstawy tułowia (biodra, łono) poprzez podbrzusze, żołądek, mostek, gardło, czoło (trzecie oko) aż do korony ponad głową, co jest odczuwane jako Jaźń ponad nami lub poza ciałem. Źródło Jaźni, Siebie umiejscowione jest na cały okres żywota i zawsze w tej kolejności ćakramów jaka jest charakterystyczna dla procesu wzrostu ogniowej (przemieniającej) energii [[Kundalini\|Kuńdalini]]. Całe siedem żywotów jest bowiem długim i naturalnym duchowo procesem [[Kundalini Joga\|Kuńdalini Jogi]]. W czwartym okresie żywota odczuwamy najgłębszą pracę z Sercem, chociaż ta nuta sięgania do wewnątrz poprzez Serce i tak pozostaje przez ten dosyć długi dla ludzi okres czasu. W żywocie Kiticzaka świadomość znów osadza się w obszarze gardła, w regionie mowy (krtani) i słuchu, czyli w lotosie czy raczej w związku z lotosem [[Wiśuddhi]]. Żywot zaś świętego Cudotwórcy to ponowne osadzenie poczucia Ja w centrum głowy, w lotosie [[Adźńa]]. Adept czwartego wtajemniczenia będzie miał Jaźń osadzoną u góry, u szczytu głowy lub ponad głową, podobnie i Asekha (Nie-uczeń, Mistrz), którego Jaźń jest raczej osadzona w całej przestrzeni wokół niego, ale świadomość Ja napływa z góry. Możemy sobie jasno uzmysłowić, że kiedy zorganizujemy trening rozwijania trzeciego oka, to przyciągniemy zarówno osoby z trzeciego okresu życia Ścieżki Próbnej jak i osoby z szóstego żywota Pielgrzymującego, jak i być może osobę, która żyje życiem budzącego się Łabędzia (Hamsah). Ich poziomy percepcji i głębia możliwości będą bardzo różne, jednak najwięcej szumu w związku z otrzymaniem mocy trzeciego oka narobią oczywiście ci, o najmniejszej możliwości, tak to niestety bywa. Zaraz będą wszystko wiedzieć i widzieć lepiej niż faktycznie widzący i to oni są głównymi nawiedzonymi klientami otwieraczy trzeciego oka. Jeśli zaś zorganizujemy kurs duchowy dla rozwoju serca, Intuicji to możemy liczyć na liczne grono z drugiego okresu życia, oczywiście podobnie nawiedzonych, oraz na świeżo wtajemniczonych, a także na istoty z czwartego żywota Pielgrzymowania. Przekrój możliwości będzie dość duży, wszystko zależy od tego kogo chcemy uczyć i do czego potrafimy przygotować. Najszersze spektrum adeptów zgromadzimy używając metody praktyki na siedmiu ćakramach w sposób systematyczny i wzrastający od dołu do góry. To jest w świetle nauk o ośrodkach ogniskowania świadomości całkiem oczywiste. Tylko używając całego spektrum ogniskowania zgromadzimy maksymalną ilość zainteresowanych adeptów. Warto dodać, że ludzie zwyczajnie zogniskowani są zwykle w czterech pierwszych lotosach licząc od dołu tułowia tak, że zogniskowanie w Sercu jest szczytem piramidy, a lotos Korzenia, [[Muladhara]], czyli obszar biodrowo-łonowy jest podstawą piramidy.

Caroli o 08:00, 13 maj 2025

2025-05-13T08:00:56Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:00, 13 maj 2025
Linia 76:		Linia 76:


	'''26.''' Mityczna pierwsza ludzka para, zwana w kulturze Semickiej jako Adam i Chawa zwana jest ~~Doskonalą~~, gdyż została stworzona jako Arhata. Rajscy pierwsi ludzie byli więc wtajemniczonymi, duchowymi bytami z czwartym solarnym wtajemniczeniem. Dusze jednak tej klasy narażone są jeszcze na duchowy upadek, gdyż ciągle są jeszcze uczniami Duchowego Królestwa. Mogą więc czasem uczynić coś, co zmieni bieg ich życia tak, że z wzniosłej i chwalebnej doskonałości skierują świadomość w niższe i ciemniejsze rejony. Może to nam bardzo uświadomić jak ważne jest trzymanie się duchowego kierunku rozwoju do ostatka i strzeżenie Czystości swej Duszy. Chawa, a po niej Adam znani są z tego, że skosztowali owocu z drzewa, którego to owoc był im zakazany, a prowadził ich w świat będący pomieszaniem idei dobra i zła. Taki świat zwiemy światem demonicznym, światem asurów czy dżinów. Owoce tego drzewa zakazane są ludziom uduchowionym, gdyż zniewalają ich siłę woli i czynią biernymi narzędziami w rękach przypadkowych asurów. Grecka tradycja nazywała te praktyki terminem farmakia, co oznacza ogół środków kontaktujących nas z zaświatami poprzez sztuczne wywoływanie wizji, halucynacji i zjawisk duchowych, astralnych. Chyba uświadamiamy już sobie, że grzech Chawy i Adama polegał na rodzaju czarnoksięskiej narkomanii dającej kontakt z demonicznymi siłami. Takie to drzewo ze smacznymi skądinąd owocami rosło sobie w ziemskim raju, w Edenie stanowiąc dla Chawy i Adama swoistą próbę w zachowaniu Czystości i Wierności Bogu. Wystrzeganie się zażywania roślinnych środków otwierających demoniczne sfery astro-mentalnego planu jest bardzo ważnym znakiem adeptów Duchowego Królestwa, a szczególnie ci muszą być uważni, którzy takie doświadczenia mieli i sfera dżinów może ich kusić. Czysta istota wtajemniczonego, otwierając się na bardzo skądinąd wciągającą sferę czarnoksięskich sił traci po prostu swój kierunek rozwoju i zamiast osiągnąć anielskie sfery cherubinów ląduje w astro-mentalnej sferze demonicznych asurów skąd cały proces ewolucji duchowej musi rozpocząć od zera. Historia upadku protoplastów rasy semickiej (dodajmy starożytnej wielkiej rasy semickiej), której plemiona rozproszyły się po całej zamieszkałej ziemi może być dla nas znakiem jak uniknąć grzechu czarnoksięstwa i zboczenia na demoniczną czarną ścieżkę istot duchowo upadłych. Jest to też dobra odpowiedź dla tych, którzy zawsze chcieli bardzo wiedzieć czym w tradycji chrześcijańskiej był tak zwany grzech pierworodny, który jak wiemy w historii ludzkości zawsze miał wielu naśladowców. Dziś, kiedy wielu szuka duchowych doświadczeń za wszelką cenę, musimy być bardzo czujni i uważni, aby nie zboczyć na ścieżkę demoniczną, ani nie oddać się jakiemuś przywódcy, który sam czerpie siłę i inspirację z pomocą owoców drzewa, które zawsze były ludzkości zakazane, aby mogła utrzymać swoją Bożą Doskonałość. Adept wystrzega się więc spirytystycznego czarnoksięstwa opartego na spożywaniu zakazanych, halucynogennych owoców.		'''26.''' Mityczna pierwsza ludzka para, zwana w kulturze Semickiej jako Adam i Chawa zwana jest Doskonałą, gdyż została stworzona jako '''Arhata'''. Rajscy pierwsi ludzie byli więc wtajemniczonymi, duchowymi bytami z czwartym solarnym wtajemniczeniem. Dusze jednak tej klasy narażone są jeszcze na duchowy upadek, gdyż ciągle są jeszcze uczniami Duchowego Królestwa. Mogą więc czasem uczynić coś, co zmieni bieg ich życia tak, że z wzniosłej i chwalebnej doskonałości skierują świadomość w niższe i ciemniejsze rejony. Może to nam bardzo uświadomić jak ważne jest trzymanie się duchowego kierunku rozwoju do ostatka i strzeżenie Czystości swej Duszy. Chawa, a po niej [[Adam]] znani są z tego, że skosztowali owocu z drzewa, którego to owoc był im zakazany, a prowadził ich w świat będący pomieszaniem idei dobra i zła. Taki świat zwiemy światem demonicznym, światem [[asura\|asurów]] czy [[dżinn\|dżinów]]. Owoce tego drzewa zakazane są ludziom uduchowionym, gdyż zniewalają ich siłę woli i czynią biernymi narzędziami w rękach przypadkowych asurów. Grecka tradycja nazywała te praktyki terminem '''farmakia''', co oznacza ogół środków kontaktujących nas z zaświatami poprzez sztuczne wywoływanie wizji, halucynacji i zjawisk duchowych, astralnych. Chyba uświadamiamy już sobie, że grzech Chawy i Adama polegał na rodzaju czarnoksięskiej narkomanii dającej kontakt z demonicznymi siłami. Takie to drzewo ze smacznymi skądinąd owocami rosło sobie w ziemskim raju, w Edenie stanowiąc dla Chawy i Adama swoistą próbę w zachowaniu Czystości i Wierności Bogu. Wystrzeganie się zażywania roślinnych środków otwierających demoniczne sfery astro-mentalnego planu jest bardzo ważnym znakiem adeptów Duchowego Królestwa, a szczególnie ci muszą być uważni, którzy takie doświadczenia mieli i sfera dżinów może ich kusić. Czysta istota wtajemniczonego, otwierając się na bardzo skądinąd wciągającą sferę czarnoksięskich sił traci po prostu swój kierunek rozwoju i zamiast osiągnąć anielskie sfery [[cherubin\|cherubinów]] ląduje w astro-mentalnej sferze demonicznych asurów, skąd cały proces ewolucji duchowej musi rozpocząć od zera. Historia upadku protoplastów rasy semickiej (dodajmy starożytnej wielkiej rasy semickiej), której plemiona rozproszyły się po całej zamieszkałej ziemi może być dla nas znakiem jak uniknąć grzechu czarnoksięstwa i zboczenia na demoniczną czarną ścieżkę istot duchowo upadłych. Jest to też dobra odpowiedź dla tych, którzy zawsze chcieli bardzo wiedzieć, czym w tradycji chrześcijańskiej był tak zwany grzech pierworodny, który jak wiemy w historii ludzkości zawsze miał wielu naśladowców. Dziś, kiedy wielu szuka duchowych doświadczeń za wszelką cenę, musimy być bardzo czujni i uważni, aby nie zboczyć na ścieżkę demoniczną, ani nie oddać się jakiemuś przywódcy, który sam czerpie siłę i inspirację z pomocą owoców drzewa, które zawsze były ludzkości zakazane, aby mogła utrzymać swoją Bożą Doskonałość. Adept wystrzega się więc spirytystycznego czarnoksięstwa opartego na spożywaniu zakazanych, halucynogennych owoców.


	'''27.''' W tradycji śiwaickiej, z której wywodzi się duchowa szkoła Laja Jogi oraz [[Bhaiszadźja]] Jogi podstawowym imieniem, którym przywołujemy istotę Boga jest imię Śiwa. Słowo to po prostu oznacza Boga, a jako przymiotnik może być oddane takimi pojęciami jak Łaska, Przychylność, Miłosierdzie, Życzliwość. Uczy to, że Bóg jest dla człowieka Przychylnym, Łaskawym, że jego Życzliwość i Miłosierdzie jest niezmierzone. A kiedy próbujemy odzwierciedlić w swej osobowości choć trochę z Bożego Ducha, odzwierciedlamy cechy przychylności, życzliwości czy łaskawości dla innych istot ludzkich. Proces duchowej przemiany to proces nabierania cech Tego, do Którego się przybliżamy, proces upodabniania się do Jego Doskonałości. Tylko poprzez upodabnianie się do Doskonałego Boga Stwórcy osiągamy w końcu stadium bycia Obrazem Boga, bycia Żywą Doskonałością. Ta Matryca Doskonałości, Arhata, jest jakby zapisana w naszych Sercach, a możemy ją inaczej nazwać pamięcią Boga. Musimy także ożywić Duszę, Psyche, aż Dusza zacznie sobie przypominać i pamiętać Obraz Boga, Matrycę jak mówimy Atmana, Ruah. Solarne stopnie wtajemniczenia to zaprawdę budzenie Duszy do życia w Bogu, do odzwierciedlenia Bożej Doskonałości. Przebywanie z bardziej uduchowionymi upodabnia nas do nich, a pierwszym krokiem może być zaadoptowanie się do życia w duchowej wspólnocie, która składa się z istot głównie wtajemniczonych. Podobnie działa przebywanie z żywym Guru. Jest to rozwój poprzez wpływ duszy i przelewanie cech z jednej istoty na drugą. Teatralne naśladowanie jednak gestów, zachowań, ubioru, sposobu mówienia czy fryzury Guru na nic się nikomu nie przyda. Nabrać trzeba jedynie z duchowych przymiotów i oświeconej świadomości.		'''27.''' W tradycji śiwaickiej, z której wywodzi się duchowa szkoła [[Laja Joga\|Laja Jogi]] oraz [[Bhaiszadźja]] Jogi podstawowym imieniem, którym przywołujemy istotę Boga jest imię [[Śiwa]]. Słowo to po prostu oznacza Boga, a jako przymiotnik może być oddane takimi pojęciami jak Łaska, Przychylność, Miłosierdzie, Życzliwość. Uczy to, że [[Bóg]] jest dla człowieka Przychylnym, Łaskawym, że jego Życzliwość i Miłosierdzie jest niezmierzone. A kiedy próbujemy odzwierciedlić w swej osobowości choć trochę z Bożego Ducha, odzwierciedlamy cechy przychylności, życzliwości czy łaskawości dla innych istot ludzkich. Proces duchowej przemiany to proces nabierania cech Tego, do Którego się przybliżamy, proces upodabniania się do Jego Doskonałości. Tylko poprzez upodabnianie się do Doskonałego Boga Stwórcy, osiągamy w końcu stadium bycia Obrazem Boga, bycia Żywą Doskonałością. Ta Matryca Doskonałości, [[Arhat\|Arhata]], jest jakby zapisana w naszych Sercach, a możemy ją inaczej nazwać pamięcią Boga. Musimy także ożywić Duszę, Psyche, aż Dusza zacznie sobie przypominać i pamiętać Obraz Boga, Matrycę jak mówimy [[Atman\|Atmana]], Ruah. '''Solarne''' stopnie wtajemniczenia to zaprawdę budzenie Duszy do życia w Bogu, do odzwierciedlenia Bożej Doskonałości. Przebywanie z bardziej uduchowionymi upodabnia nas do nich, a pierwszym krokiem może być zaadoptowanie się do życia w duchowej wspólnocie, która składa się z istot głównie wtajemniczonych. Podobnie działa przebywanie z żywym [[Guru]]. Jest to rozwój poprzez wpływ duszy i przelewanie cech z jednej istoty na drugą. Teatralne naśladowanie jednak gestów, zachowań, ubioru, sposobu mówienia czy fryzury Guru na nic się nikomu nie przyda. Nabrać trzeba jedynie z duchowych przymiotów i oświeconej świadomości.


	'''28.''' Ścieżka Próbna przygotowująca do oświecającej Drogi Niebios streszcza się często w trzech lekcjach, którym poszukujący poświęcają średnio po jednym okresie swego ziemskiego żywota. Pierwsze wcielenie bywa więc poświecone Karma Jodze rozumianej jako ścieżka pracy, w której nabywamy rozeznania o tym co czynić, a czego nie czynić i jakie są reguły postępowania na Drodze. Wiedza o przyczynie i skutku oraz prawo Karmana, czyli wiedza o skutkach własnych czynów, wiedzie do traktowania życia jako wypracowanej lekcji, a losu jako uporządkowanej i logicznej spłaty długów. Wiedza o Karmie, o tym aby czynić dobro i powstrzymywać się od zła oraz wskazania pozwalające nauczyć się odróżniać dobro od zła to cały przedmiot Karma Jogi. Koniec wcielenia rozpala żarliwą praktykę ku Bogu, która jest rodzajem transformującej nas namiętności i dlatego tę pracę nazwano Bhakti Jogą. Najgorliwsi wielbiciele czyniący wysiłek duchowej praktyki są właśnie z tego środkowego okresu rozwojowego. Niektórzy ludzie uduchowieni czasem nie lubią Bhaktów, bo wydaje im się że ich umysły są ciasne, ale Bhaktowie właśnie uzdatniają serce do wielbienia, a nie rozum. W trzecim życiu będzie praca nad ucieleśnieniem życiowej mądrości, co zwiemy Dżńana Jogą. Jest to etap życia zgodnego z duchowymi ideałami, co jest praktyczną mądrością życiową. Dżńana wbrew bowiem niektórym mniemaniom nie jest wiedzą teoretyczną ani książkową, ale życiową drogą rozumnego funkcjonowania. Można powiedzieć, że Dżńani jest przykładem praktycznego połączenia wiedzy i praktyki, wcielającym duchowe idee w codzienne życie. Przeżycie mądrego życia może czasem być zwieńczone duchowym wtajemniczeniem, chociaż częściej budzimy się w żywocie kolejnym, by po krótkim trzystopniowym resume osiągnąć oddzielenie od zwykłej ludzkiej egzystencji, oddzielenie świadczące o przyłączeniu do Królestwa Bożego, którego proces może być dość trudnym do zniesienia wyzbyciem się dotychczasowych ziemskich związków i przyjaźni. Charakterystyczne jest, że osoby tuż przed wtajemniczeniem miewają silne wrażenie jakby jedynego i ostatniego już życia ludzkiego na ziemi czując przyszłe rajskie życie, zaś osoby świeżo wtajemniczone potrafią narobić wokół siebie szumu o tym jakie są uduchowione i oświecone. Zdarza się czasem traktować wszystkich wokół jako trefnych i nieczystych, w zapamiętaniu nawet i tych, którzy są duchowo starsi. Jest tak z powodu gwałtownego powiększenia wrażliwości na impulsy emocji, które bardziej odczuwane, mogą być przez jakiś czas trudne do zniesienia. Oświecające oddzielenie się od świata ludzi może być więc całkiem dramatycznym procesem. W dalszych żywotach Pielgrzyma to początkowe zjawisko stopniowo niknie, ale poczucie inności swego pochodzenia w jakiś sposób pozostaje. Osiągnięcie Duchowego Królestwa jest więc zwyczajnym procesem narodzenia się do nowego oświeconego życia jakby w nowej postaci istnienia, w nowej cielesnej formie. Pierwsze wtajemniczenie nazywamy czasem w Ezoteryce Duchowym Narodzeniem. Pewnego rodzaju poprzedzająca takie Odrodzenie śmierć dla światowości i doczesności jest logicznym i naturalnym zjawiskiem. Kto bowiem umarł dla ducha tego świata, ten odrodził się dla życia duchowego.		'''28.''' Ścieżka Próbna przygotowująca do oświecającej Drogi Niebios streszcza się często w trzech lekcjach, którym poszukujący poświęcają średnio po jednym okresie swego ziemskiego żywota. Pierwsze wcielenie bywa więc poświecone [[Karmajoga\|Karma Jodze]] rozumianej jako ścieżka pracy, w której nabywamy rozeznania o tym co czynić, a czego nie czynić i jakie są reguły postępowania na Drodze. Wiedza o przyczynie i skutku oraz prawo Karmana, czyli wiedza o skutkach własnych czynów, wiedzie do traktowania życia jako wypracowanej lekcji, a losu jako uporządkowanej i logicznej spłaty długów. Wiedza o Karmie, o tym aby czynić dobro i powstrzymywać się od zła oraz wskazania pozwalające nauczyć się odróżniać dobro od zła to cały przedmiot Karma Jogi. Koniec wcielenia rozpala żarliwą praktykę ku Bogu, która jest rodzajem transformującej nas namiętności i dlatego tę pracę nazwano [[Bhakti joga\|Bhakti Jogą]]. Najgorliwsi wielbiciele czyniący wysiłek duchowej praktyki są właśnie z tego środkowego okresu rozwojowego. Niektórzy ludzie uduchowieni czasem nie lubią Bhaktów, bo wydaje im się że ich umysły są ciasne, ale [[Bhakta\|Bhaktowie]] właśnie uzdatniają serce do wielbienia, a nie rozum. W trzecim życiu będzie praca nad ucieleśnieniem życiowej mądrości, co zwiemy [[Dźnianajoga\|Dżńana Jogą]]. Jest to etap życia zgodnego z duchowymi ideałami, co jest praktyczną mądrością życiową. [[Dźńana\|Dżńana]] wbrew bowiem niektórym mniemaniom nie jest wiedzą teoretyczną ani książkową, ale życiową drogą rozumnego funkcjonowania. Można powiedzieć, że Dżńani jest przykładem praktycznego połączenia wiedzy i praktyki, wcielającym duchowe idee w codzienne życie. Przeżycie mądrego życia może czasem być zwieńczone duchowym wtajemniczeniem, chociaż częściej budzimy się w żywocie kolejnym, by po krótkim trzystopniowym resume osiągnąć oddzielenie od zwykłej ludzkiej egzystencji, oddzielenie świadczące o przyłączeniu do Królestwa Bożego, którego proces może być dość trudnym do zniesienia wyzbyciem się dotychczasowych ziemskich związków i przyjaźni. Charakterystyczne jest, że osoby tuż przed wtajemniczeniem miewają silne wrażenie jakby jedynego i ostatniego już życia ludzkiego na ziemi czując przyszłe rajskie życie, zaś osoby świeżo wtajemniczone potrafią narobić wokół siebie szumu o tym jakie są uduchowione i oświecone. Zdarza się czasem traktować wszystkich wokół jako trefnych i nieczystych, w zapamiętaniu nawet i tych, którzy są duchowo starsi. Jest tak z powodu gwałtownego powiększenia wrażliwości na impulsy emocji, które bardziej odczuwane, mogą być przez jakiś czas trudne do zniesienia. Oświecające oddzielenie się od świata ludzi może być więc całkiem dramatycznym procesem. W dalszych żywotach Pielgrzyma to początkowe zjawisko stopniowo niknie, ale poczucie inności swego pochodzenia w jakiś sposób pozostaje. Osiągnięcie Duchowego Królestwa jest więc zwyczajnym procesem narodzenia się do nowego oświeconego życia jakby w nowej postaci istnienia, w nowej cielesnej formie. Pierwsze wtajemniczenie nazywamy czasem w Ezoteryce Duchowym Narodzeniem. Pewnego rodzaju poprzedzająca takie Odrodzenie śmierć dla światowości i doczesności jest logicznym i naturalnym zjawiskiem. Kto bowiem umarł dla ducha tego świata, ten odrodził się dla życia duchowego.


	'''29.''' Wtajemniczenie Kiticzaka zasadza się między innymi na uświadomieniu troistości mocy Bożego Ducha. Ważnym jest wiedzieć, że pierwszy poziom percepcji Ducha przez wtajemniczonych Kiticzaka doświadczany jest jako Dźwiękowa Wibracja, jako Szum czy Głos dochodzący z Niebios. Tę duchową wibrację zwiemy czasem Głosem Milczenia, choć nie jest to głos do jakiego przyzwyczaili się czciciele rozumu. Głos Ducha nie jest mową myśli, a raczej Dźwiękiem czy Szumem sfer niebiańskich. Doświadczenie Ducha jako Szumu czy Dźwięku, a nie jako uczucia czy przeżycia inspirujących myśli jest oznaką wtajemniczonych drugiego stopnia. Kiedy to doświadczenie ugruntuje się, pojawią się doświadczenia kolejnych stopni troistej duchowej energii. Drugim poziomem jest Duch jako Światło, a ostatnim Duch jako Ogień trawiący. Kiedy wszystkie trzy poziomy percepcji Ducha ugruntują się, adept gotowy jest wejść w Krąg Hamsah, otrzymać uświęcające solarne wtajemniczenie duchowe, opisywane w naukach buddyjskich jako Satori. Poziom wibracji dźwiękowych jest jednak zjawiskiem dominującym, a ten kto nawykł był wsłuchiwać się w poziomy Wibracji Głosu wytwarza wokół siebie silną aurę Milczenia i Ciszy. Adept w miarę postępu zaczyna rozróżniać co najmniej dziesięć poziomów czy rodzajów, które w jodze nazywamy terminem Nada. Czasami całą pracę wtajemniczonego poświęconą Dźwiękowi zwiemy metodą Nada Jogi. Istnieje jeden tylko dobry praktyczny sposób, dzięki któremu celujemy ostatecznie w otworzenie źródła wewnętrznej Wibracji, a jest to praca z Dźwiękiem wydawanym z pomocą organu mowy. Rytmiczne i dźwięczne modlitwy oraz śpiewy czy wibrujące inkantacje, a ostatecznie Mantra, nie tylko rozwijają Serce, ale przede wszystkim doprowadzają w końcu do otwarcia wewnętrznego ucha, aby słyszeć Głos Ducha, Wibrację Stworzenia. Szum Niebiańskiej Muzyki Sfer jest znakiem drugiego wtajemniczenia planetarnego, aczkolwiek pewien stały, wysoko wibrujący głos ciszy bywa słyszalny już od początku Drogi, a nasila się też czasem w piątym żywocie wtajemniczonego. Jest to jednak zwiastun tylko, przedsmak doświadczeń Kiticzaka, które są bardzo głębokie i rozległe, a uwzględniają różne rodzaje tej Niebiańskiej Muzyki.		'''29.''' Wtajemniczenie Kiticzaka zasadza się między innymi na uświadomieniu troistości mocy Bożego Ducha. Ważnym jest wiedzieć, że pierwszy poziom percepcji Ducha przez wtajemniczonych Kiticzaka doświadczany jest jako '''Dźwiękowa Wibracja''', jako Szum czy Głos dochodzący z Niebios. Tę duchową wibrację zwiemy czasem Głosem Milczenia, choć nie jest to głos do jakiego przyzwyczaili się czciciele rozumu. Głos Ducha nie jest mową myśli, a raczej Dźwiękiem czy Szumem sfer niebiańskich. Doświadczenie Ducha jako Szumu czy Dźwięku, a nie jako uczucia czy przeżycia inspirujących myśli jest oznaką wtajemniczonych drugiego stopnia. Kiedy to doświadczenie ugruntuje się, pojawią się doświadczenia kolejnych stopni troistej duchowej energii. Drugim poziomem jest Duch jako '''Światło''', a ostatnim Duch jako '''Ogień''' trawiący. Kiedy wszystkie trzy poziomy percepcji Ducha ugruntują się, adept gotowy jest wejść w '''Krąg Hamsah''', otrzymać uświęcające solarne wtajemniczenie duchowe, opisywane w naukach buddyjskich jako '''Satori'''. Poziom wibracji dźwiękowych jest jednak zjawiskiem dominującym, a ten kto nawykł był wsłuchiwać się w poziomy Wibracji Głosu wytwarza wokół siebie silną aurę Milczenia i Ciszy. Adept w miarę postępu zaczyna rozróżniać co najmniej dziesięć poziomów czy rodzajów, które w jodze nazywamy terminem [[Nada]]. Czasami całą pracę wtajemniczonego poświęconą Dźwiękowi zwiemy metodą [[Nada Joga\|Nada Jogi]]. Istnieje jeden tylko dobry praktyczny sposób, dzięki któremu celujemy ostatecznie w otworzenie źródła wewnętrznej Wibracji, a jest to praca z Dźwiękiem wydawanym z pomocą organu mowy. Rytmiczne i dźwięczne modlitwy oraz śpiewy czy wibrujące inkantacje, a ostatecznie [[Mantra]], nie tylko rozwijają Serce, ale przede wszystkim doprowadzają w końcu do otwarcia wewnętrznego ucha, aby słyszeć Głos Ducha, Wibrację Stworzenia. Szum Niebiańskiej Muzyki Sfer jest znakiem drugiego wtajemniczenia planetarnego, aczkolwiek pewien stały, wysoko wibrujący głos ciszy bywa słyszalny już od początku Drogi, a nasila się też czasem w piątym żywocie wtajemniczonego. Jest to jednak zwiastun tylko, przedsmak doświadczeń Kiticzaka, które są bardzo głębokie i rozległe, a uwzględniają różne rodzaje tej Niebiańskiej Muzyki.

Caroli o 07:30, 13 maj 2025

2025-05-13T07:30:48Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:30, 13 maj 2025
Linia 73:		Linia 73:


	'''25.''' Zdecydowana większość nauczających jawnie duchowych przewodników i nauczycieli ludzkości, którzy powołują rozmaite szkoły i bractwa wtajemniczonych należy do co najwyżej drugiego stopnia oświecenia. A bywa, że istnieją wielkie szkoły duchowej wiedzy, które prowadzą adepci ledwie Ścieżki Próbnej. Te instytucje opierają się zwykle na księgach i przekazie wiedzy oraz niewielkiej liczbie praktyki zaś pozbawione są zwykle duchowych inicjacji z wyjątkiem religijnego sakramentu. Autentyczne przekazy duchowe koordynują zaś Kiticzaka, którzy są żywymi ucieleśnieniami Dharmy - Prawości, Religii Serca i w związku z tym rozprzestrzeniają Dharmę swojego Guru ustanawiając duchowe bractwa na zasadzie inicjacyjnych wtajemniczeń. Rzadziej znacznie możemy znaleźć istotę Świętą w charakterze Guru, ale poznamy solarnego wtajemniczonego po boskiej zabawie jaką jest przechodzenie pola cudowności, doświadczeń autentycznych Siddhis. W istocie swej adepci wtajemniczenia solarnego oprócz wielkiej Czystości i ogniowego Przemienienia Transfiguracji w istotę duchową, bezcielesną są faktycznymi adeptami Kursu Cudów w sensie rzeczywistego ich wywoływania. Nawet modlitwy do nich kierowane spełniane bywają z nadzwyczajnym rezultatem. Łabędzia klasa wtajemniczenia jest początkiem właściwego rozwoju duchowego, gdzie materialne ciało zostaje przemienione w ciało duchowe. Jest to właściwy wymiar rozniecenia ognia Kuńdalini, który spala materialną ~~powlokę~~. Doświadczenie niematerialnego istnienia całym sobą jest kluczowym doświadczeniem pierwszej solarnej inicjacji, a sam Stwórca Brahma Kumar jest wtajemniczającym Hierofantem. Większość ludzi chociaż pragnie autentycznych cudów i czasami czyta całe księgi o cudach, nie jest jednak w stanie znieść natężenia duchowej mocy jaka towarzyszy tym boskim zjawiskom. Możemy jednak pamiętać, że chodzenie po wodzie lub szybowanie w powietrzu z pomocą siły woli jest w zasięgu możliwości ludzi głębiej uduchowionych. Proces Hamsah to odzwierciedlenie w sobie chwały i mocy Boga włącznie z Jego stwórczą potęga. To tak jakby zwykły materialny człowiek zamieniał się w słońce dla wszystkich. Żywot świętego bywa bardzo chwalebny ale i bardzo heroiczny. Planeta jest nazywana duchową, albo jak kto woli rajem, jeśli większość jej mieszkańców to ludzie zorientowani duchowo, a rzeczywista władza leży w arystokratycznych, szlachetnych rękach Świętych.		'''25.''' Zdecydowana większość nauczających jawnie duchowych przewodników i nauczycieli ludzkości, którzy powołują rozmaite szkoły i bractwa wtajemniczonych, należy do co najwyżej drugiego stopnia oświecenia. A bywa, że istnieją wielkie szkoły duchowej wiedzy, które prowadzą adepci ledwie Ścieżki Próbnej. Te instytucje opierają się zwykle na księgach i przekazie wiedzy oraz niewielkiej liczbie praktyki zaś pozbawione są zwykle duchowych inicjacji z wyjątkiem religijnego sakramentu. Autentyczne przekazy duchowe koordynują zaś '''Kiticzaka''', którzy są żywymi ucieleśnieniami [[Dharma\|Dharmy]] – Prawości, Religii Serca i w związku z tym rozprzestrzeniają Dharmę swojego [[Guru]] ustanawiając duchowe bractwa na zasadzie inicjacyjnych wtajemniczeń. Rzadziej znacznie możemy znaleźć istotę Świętą w charakterze Guru, ale poznamy solarnego wtajemniczonego po boskiej zabawie jaką jest przechodzenie pola cudowności, doświadczeń autentycznych [[Siddhi\|Siddhis]]. W istocie swej adepci wtajemniczenia solarnego oprócz wielkiej Czystości i ogniowego Przemienienia Transfiguracji w istotę duchową, bezcielesną są faktycznymi adeptami Kursu Cudów w sensie rzeczywistego ich wywoływania. Nawet modlitwy do nich kierowane spełniane bywają z nadzwyczajnym rezultatem. Łabędzia klasa wtajemniczenia jest początkiem właściwego rozwoju duchowego, gdzie materialne ciało zostaje przemienione w ciało duchowe. Jest to właściwy wymiar rozniecenia ognia [[Kundalini\|Kuńdalini]], który spala materialną powłokę. Doświadczenie niematerialnego istnienia całym sobą jest kluczowym doświadczeniem pierwszej solarnej inicjacji, a sam Stwórca '''Brahma Kumar''' jest wtajemniczającym Hierofantem. Większość ludzi chociaż pragnie autentycznych cudów i czasami czyta całe księgi o cudach, nie jest jednak w stanie znieść natężenia duchowej mocy jaka towarzyszy tym boskim zjawiskom. Możemy jednak pamiętać, że chodzenie po wodzie lub szybowanie w powietrzu z pomocą siły woli jest w zasięgu możliwości ludzi głębiej uduchowionych. Proces '''Hamsah''' to odzwierciedlenie w sobie chwały i mocy Boga włącznie z Jego stwórczą potęga. To tak jakby zwykły materialny człowiek zamieniał się w słońce dla wszystkich. Żywot świętego bywa bardzo chwalebny ale i bardzo heroiczny. Planeta jest nazywana duchową, albo jak kto woli rajem, jeśli większość jej mieszkańców to ludzie zorientowani duchowo, a rzeczywista władza leży w arystokratycznych, szlachetnych rękach Świętych.

Caroli o 01:51, 13 maj 2025

2025-05-13T01:51:48Z

← poprzednia wersja		Wersja z 02:51, 13 maj 2025
Linia 64:		Linia 64:


	'''22.''' Faktem jest, że adepci Ahimsy częściej stawali się w historii męczennikami niźli rewolucjonistami, jednak następna zasada odpowiednia dla drugiego wtajemniczenia duchowego wyrażana jest terminem Sathya. Szczerość, Prawdziwość i Prawda to zasada spełniająca drugie planetarne urzeczywistnienie. Całkowita naturalna Szczerość i wierność Prawdzie, aż do cudownego stopnia, w którym adepta nie można oszukać, bo czuje ludzkie serca oraz skłonności i łatwo rozpoznaje wszelki fałsz, a także opartą na fałszu niegodziwość, oto cecha adepta wyższego poziomu w Świątyni Natury, jak czasem nazywa się dusze dwóch pierwszych stopni oświecenia. Rozpoznawanie i wskazywanie prawdziwego celu to elementarna zdolność Kiticzaka czyniąca zeń Przewodnika Drogi, żywy Drogowskaz Dharmy. Świadomość celu życia ludzkiej istoty, świadomość celu istnienia ludzkiego rodzaju oraz widzenie celowości zdarzeń oraz ich przyczyny to element związany z kierowaniem się Prawdą i życiem Szczerze w zgodzie z Sercem. Sathya to podstawowa zasada duchowości tej klasy czyniąca ludzką istotę uosobieniem wszelkiej Prawości i Sprawiedliwości. Starożytne powiedzenie mówi, że największą nadzieją człowieka jest nadzieja, że Bóg przyłączy go do Wspólnoty Sprawiedliwych. Jeśli nie nauczymy się szczerości i prawdy, Prawości głębiej nie tylko niż zwykli ludzie, ale też głębiej niż ogół dusz wtajemniczonych, nie będziemy zdatni temu, aby Świątynia Natury powierzyła nam swoje głębsze tajemnice i większą duchową moc. Jest tak dlatego, że większa wiedza i większa moc duchowa jest właśnie mocą Prawdy, wiec fałszem nijak nie da się jej zdobyć. Jeśli więc spotkamy anioła Prawdy lub czasem męczennika Prawdy to może to być adept drugiego wtajemniczenia, jeśli też oczywiście widać i wszystkie inne oznaki uduchowienia.		'''22.''' Faktem jest, że adepci Ahimsy częściej stawali się w historii męczennikami niźli rewolucjonistami, jednak następna zasada odpowiednia dla drugiego wtajemniczenia duchowego wyrażana jest terminem '''Sathya'''. Szczerość, Prawdziwość i Prawda to zasada spełniająca drugie planetarne urzeczywistnienie. Całkowita naturalna Szczerość i wierność Prawdzie, aż do cudownego stopnia, w którym adepta nie można oszukać, bo czuje ludzkie serca oraz skłonności i łatwo rozpoznaje wszelki fałsz, a także opartą na fałszu niegodziwość, oto cecha adepta wyższego poziomu w Świątyni Natury, jak czasem nazywa się dusze dwóch pierwszych stopni oświecenia. Rozpoznawanie i wskazywanie prawdziwego celu to elementarna zdolność Kiticzaka czyniąca zeń Przewodnika Drogi, żywy Drogowskaz [[Dharma\|Dharmy]]. Świadomość celu życia ludzkiej istoty, świadomość celu istnienia ludzkiego rodzaju oraz widzenie celowości zdarzeń oraz ich przyczyny to element związany z kierowaniem się Prawdą i życiem Szczerze w zgodzie z Sercem. [[Satja\|Sathya]] to podstawowa zasada duchowości tej klasy czyniąca ludzką istotę uosobieniem wszelkiej Prawości i Sprawiedliwości. Starożytne powiedzenie mówi, że największą nadzieją człowieka jest nadzieja, że [[Bóg]] przyłączy go do Wspólnoty Sprawiedliwych. Jeśli nie nauczymy się szczerości i prawdy, Prawości głębiej nie tylko niż zwykli ludzie, ale też głębiej niż ogół dusz wtajemniczonych, nie będziemy zdatni temu, aby Świątynia Natury powierzyła nam swoje głębsze tajemnice i większą duchową moc. Jest tak dlatego, że większa wiedza i większa moc duchowa jest właśnie mocą Prawdy, wiec fałszem nijak nie da się jej zdobyć. Jeśli więc spotkamy anioła Prawdy lub czasem męczennika Prawdy, to może to być adept drugiego wtajemniczenia, jeśli też oczywiście widać i wszystkie inne oznaki uduchowienia.


	'''23.''' W szkołach jogi powiada się o 64 ogólnych oznakach oświecenia, a bardziej szczegółowo aż o 256 cechach oświeconej istoty. Tutaj skupiamy się nad ważniejszymi motywami przewodnimi, które zawsze są obecne w życiu duszy wtajemniczonego i to w takim ujęciu, które będzie nam pozwalało rozsądnie kultywować ścieżkę, aby owo urzeczywistnienie pierwsze czy drugie realnie osiągnąć. Pierwsze urzeczywistnienie bywa zwane terminem Rtam Bhara Pradżńa, co oznacza Intuicyjną Mądrość Serca, czy jak to buddyści określają Pradźńa Paramita - Doskonałe Zrozumienie Sercem. Zdolność pojmowania Sercem, Intuicja jest wyraźnie wskazana jako zdolność wtajemniczonych pierwszego stopnia. Rtam (Ryta) jest pewnym określeniem duchowej energii przynoszącej wtajemniczenie i można ten termin oddać słowami takimi jak Harmonia czy Synteza. Mądrość Harmonizująca czy Syntetyzujące Zrozumienie to pojęcia dobrze oddające głębokie znaczenie pierwszego urzeczywistnienia. Pierwsze cztery okresy życia charakteryzuje zwykle niższy stopień Rtam Pradźńa, który joga zwie Sawikalpa Samadhi - zdolnością poznawania poprzez skupienie na samej istocie, esencji czy duszy poznawanego obiektu (osoby). Oznacza to poznawanie czy zrozumienie poprzez doświadczenie w swym Sercu duszy osoby czy rzeczy. Jest to prawdziwie mistyczny wymiar poznawania. Wyższy stopień Intuicji zwany Nirwikalpa Samadhi to poznawanie samoistne nie uwarunkowane koniecznością skupiania się na poznawanej osobie czy rzeczy. Jest to bardziej natychmiastowe i zasadnicze rozumienie intuicyjne, w którym czerpiemy już ze wspólnoty umysłów i serc, czerpiemy z mądrości zjednoczonych dusz Królestwa Bożego. Ten wyższy stopień intuicyjnego wglądu charakteryzuje dusze w trzech ostatnich okresach Pielgrzymowania i bywa zwane mądrością samoistną, zrozumieniem naturalnym. Trudno jest o konflikt we wspólnocie żyjącej w Duchu Harmonii, gdzie każdy jest zdolny do głębokiego zrozumienia. Kiedy to pojmiemy, być może zobaczymy jak blisko jest Królestwo Boże. Wiedza Samadhi jest podstawową praktyką dla skutecznego doradztwa i przewodnictwa sprawowanego przez wtajemniczonych tak dla zwykłych ludzi, jak i dla ich Ścieżki Próbnej czy tym bardziej wzajemnie dla siebie.		'''23.''' W szkołach jogi powiada się o 64 ogólnych oznakach oświecenia, a bardziej szczegółowo aż o 256 cechach oświeconej istoty. Tutaj skupiamy się nad ważniejszymi motywami przewodnimi, które zawsze są obecne w życiu duszy wtajemniczonego i to w takim ujęciu, które będzie nam pozwalało rozsądnie kultywować ścieżkę, aby owo urzeczywistnienie pierwsze czy drugie realnie osiągnąć. Pierwsze urzeczywistnienie bywa zwane terminem '''Rtam Bhara Pradżńa''', co oznacza '''Intuicyjną Mądrość Serca''', czy jak to buddyści określają Pradźńa Paramita – Doskonałe Zrozumienie Sercem. Zdolność pojmowania Sercem, Intuicja jest wyraźnie wskazana jako zdolność wtajemniczonych pierwszego stopnia. '''Rtam''' ([[Ryta]]) jest pewnym określeniem duchowej energii przynoszącej wtajemniczenie i można ten termin oddać słowami takimi jak Harmonia czy Synteza. Mądrość Harmonizująca czy Syntetyzujące Zrozumienie to pojęcia dobrze oddające głębokie znaczenie pierwszego urzeczywistnienia. Pierwsze cztery okresy życia charakteryzuje zwykle niższy stopień Rtam Pradźńa, który [[joga]] zwie '''Sawikalpa Samadhi''' – zdolnością poznawania poprzez skupienie na samej istocie, esencji czy duszy poznawanego obiektu (osoby). Oznacza to poznawanie czy zrozumienie poprzez doświadczenie w swym Sercu duszy osoby czy rzeczy. Jest to prawdziwie mistyczny wymiar poznawania. Wyższy stopień Intuicji zwany '''Nirwikalpa Samadhi''' to poznawanie samoistne nie uwarunkowane koniecznością skupiania się na poznawanej osobie czy rzeczy. Jest to bardziej natychmiastowe i zasadnicze rozumienie intuicyjne, w którym czerpiemy już ze wspólnoty umysłów i serc, czerpiemy z mądrości zjednoczonych dusz Królestwa Bożego. Ten wyższy stopień intuicyjnego wglądu charakteryzuje dusze w trzech ostatnich okresach Pielgrzymowania i bywa zwane mądrością samoistną, zrozumieniem naturalnym. Trudno jest o konflikt we wspólnocie żyjącej w Duchu Harmonii, gdzie każdy jest zdolny do głębokiego zrozumienia. Kiedy to pojmiemy, być może zobaczymy jak blisko jest Królestwo Boże. Wiedza [[Samadhi]] jest podstawową praktyką dla skutecznego doradztwa i przewodnictwa sprawowanego przez wtajemniczonych tak dla zwykłych ludzi, jak i dla ich Ścieżki Próbnej czy tym bardziej wzajemnie dla siebie.


	'''24.''' Drugie wtajemniczenie planetarne przynosi oczywiście jeszcze wyższy stopień intuicyjnego wglądu, stopień oparty na głębokim wsłuchiwaniu w wewnętrzną rzeczywistość. Jest to stopień określany terminem Saptada Pradźńa Samadhi, czyli Siedmioraka Mądrość Skupienia. Termin Siedmioraki odnosi się do znajomości, rozpoznawania i odczuwania siedmiu planów ludzkiej istoty, czyli planów czterech żywiołów oraz trzech sfer boskiego Ducha. Rozeznawanie trzech nurtów energii czy mocy Ducha Bożego, to naprawdę zdolność, którą inicjujemy w wyższym okresie Drogi Pielgrzymowania, w ostatnich trzech żywotach, a w pełni rozwijamy w Kręgu Kiticzaka. Dla ludzi odczuwających Ducha, nawet dla wtajemniczonych Duch jest Jeden i rozróżnianie stopni mocy duchowej, rodzajów boskiej energii nie jest możliwe. Co najwyżej adept nauczy się odróżniać ducha demonicznego od Boskiego co też jest bardzo ważne. Wgląd jednak w cztery energie budujące plany Przyrody oraz w energie Ducha Uświęcenia, których są trzy jakości czy rodzaje mocy jest zaiste przywilejem stopnia Kiticzaka pośród Oświeconych. Praktyka w tym kierunku związana jest z synchronizacją siedmiu ćakramów, ale zawsze w oparciu o poszerzenie wglądu w ukryte, duchowe plany Przyrody i Ducha Boga. Siedmiorakość Intuicyjnego Wglądu jest pewnym uwieńczeniem transformacji duchowej jaką przechodzimy w czasie dość długotrwałej Ścieżki Pielgrzymowania. Jest to żywe obcowanie ze wspólnotą Dewów, Dusz tworzących Przyrodę, całe życie na ziemi. Jest to żywe obcowanie z suwerennymi jakościami mocy jaka w postaci trzech promieni emanuje z głębi dusz, które osiągnęły boską pozycję w pobliżu Niebiańskiego Tronu Stwórcy. Siedmiostopniowa głębia rozumienia i poznawania czyni z naszej Intuicji naprawdę wyrafinowane narzędzie poznawcze, które staje się podstawą rzeczywistego i świadomego Jasnowidzenia w czasie i przestrzeni. Niestety większość tak zwanych przepowiadaczy najbliższej przyszłości korzysta raczej z pomocy demonicznych duchów z astralnego planu niźli z władzy Jasnowidzenia. A wiemy to stąd, że adepci Kręgu Kiticzaka mają większą skłonność do Milczenia niż wróże i przepowiadacze. Wiedzieć i Milczeć to znaczy należeć do wtajemniczonych drugiego stopnia.		'''24.''' Drugie wtajemniczenie planetarne przynosi oczywiście jeszcze wyższy stopień intuicyjnego wglądu, stopień oparty na głębokim wsłuchiwaniu w wewnętrzną rzeczywistość. Jest to stopień określany terminem '''Saptada Pradźńa Samadhi''', czyli Siedmioraka Mądrość Skupienia. Termin '''Siedmioraki''' odnosi się do znajomości, rozpoznawania i odczuwania siedmiu planów ludzkiej istoty, czyli planów czterech żywiołów oraz trzech sfer boskiego Ducha. Rozeznawanie trzech nurtów energii czy mocy Ducha Bożego, to naprawdę zdolność, którą inicjujemy w wyższym okresie Drogi Pielgrzymowania, w ostatnich trzech żywotach, a w pełni rozwijamy w Kręgu Kiticzaka. Dla ludzi odczuwających Ducha, nawet dla wtajemniczonych Duch jest Jeden i rozróżnianie stopni mocy duchowej, rodzajów boskiej energii nie jest możliwe. Co najwyżej adept nauczy się odróżniać ducha demonicznego od Boskiego, co też jest bardzo ważne. Wgląd jednak w cztery energie budujące plany Przyrody oraz w energie Ducha Uświęcenia, których są trzy jakości czy rodzaje mocy jest zaiste przywilejem stopnia Kiticzaka pośród Oświeconych. Praktyka w tym kierunku związana jest z synchronizacją siedmiu ćakramów, ale zawsze w oparciu o poszerzenie wglądu w ukryte, duchowe plany Przyrody i Ducha Boga. '''Siedmiorakość Intuicyjnego Wglądu''' jest pewnym uwieńczeniem transformacji duchowej jaką przechodzimy w czasie dość długotrwałej Ścieżki Pielgrzymowania. Jest to żywe obcowanie ze wspólnotą Dewów, Dusz tworzących Przyrodę, całe życie na ziemi. Jest to żywe obcowanie z suwerennymi jakościami mocy jaka w postaci trzech promieni emanuje z głębi dusz, które osiągnęły boską pozycję w pobliżu Niebiańskiego Tronu Stwórcy. Siedmiostopniowa głębia rozumienia i poznawania czyni z naszej Intuicji naprawdę wyrafinowane narzędzie poznawcze, które staje się podstawą rzeczywistego i świadomego Jasnowidzenia w czasie i przestrzeni. Niestety większość tak zwanych przepowiadaczy najbliższej przyszłości korzysta raczej z pomocy demonicznych duchów z astralnego planu niźli z władzy Jasnowidzenia. A wiemy to stąd, że adepci Kręgu Kiticzaka mają większą skłonność do Milczenia niż wróże i przepowiadacze. Wiedzieć i Milczeć to znaczy należeć do wtajemniczonych drugiego stopnia.


Linia 108:		Linia 108:
	'''36.''' Poruszane tutaj przez nas kwestie, to pamiętajmy tylko niektóre, wybrane oznaki procesu oświecającego uduchowienia. Omówienie wszystkich, także subtelnych oznak i znaków wymagałoby spisania solidnej księgi o wtajemniczeniach, jednak tych parę wskazówek i znaków może nam pomóc skierować nasze wysiłki na rzeczy zasadniczej wagi i wzmóc nasze wysiłki, aby przebudzić faktyczny duchowy osiąg jaki w tym życiu reprezentujemy. Budzenie tego czym już w istocie jesteśmy to zasadnicza sprawa i zawsze w kolejnym żywocie zajmuje to trochę czasu, będąc resume całej naszej uprzedniej duchowej drogi. Wypełnienie pracy wiodącej na wyższy stopień to pewien wysiłek, praca, którą dusza poszukująca z pewnością ochoczo podejmie. Możemy zachęcać do podążania wzwyż, gdyż zbyt długie pozostawanie w tej samej fazie powoduje rodzaj skostnienia świadomości, który w swych skutkach wiedzie do upadku dusz. Dlatego zachęcamy, aby ożywiać się duchem i wzrastać, aby nie ustawać w dążeniach i wcielać w życie wszelki postęp. Dla ludzi ducha świat jest mostem, poprzez który przechodzą ani się nie zatrzymując, ani też nie oglądając wstecz za siebie. Syn człowieczy nie ma miejsca, gdzie mógłby głowę swą złożyć na spoczynek, gdyż nie ma sensu w spoczywaniu na laurach. Tylko we własnej intensywnej pracy nad sobą i gorliwej służbie szerzenia duchowej wiedzy pośród poszukujących leży przyśpieszenie wcielenia w życie idei, którą zwiemy Epoką Wodnika. Oczywiście wszystkich zainteresowanych zgłębieniem Drogi Oświecenia zapraszamy do praktykowania Laja Sadhany czy Abhawa Jogi, jak i innych metod duchowych wewnątrz naszego Zakonu Himalaya. Szczególny pożytek przynieść możemy naszemu krajowi propagując właściwą wiedzę i praktykę Siedmioducha opartą na oczyszczeniu siedmiu ośrodków ognistej energii zwanych Ćakramami, co jest przedmiotem ścieżki Laja Tantry.		'''36.''' Poruszane tutaj przez nas kwestie, to pamiętajmy tylko niektóre, wybrane oznaki procesu oświecającego uduchowienia. Omówienie wszystkich, także subtelnych oznak i znaków wymagałoby spisania solidnej księgi o wtajemniczeniach, jednak tych parę wskazówek i znaków może nam pomóc skierować nasze wysiłki na rzeczy zasadniczej wagi i wzmóc nasze wysiłki, aby przebudzić faktyczny duchowy osiąg jaki w tym życiu reprezentujemy. Budzenie tego czym już w istocie jesteśmy to zasadnicza sprawa i zawsze w kolejnym żywocie zajmuje to trochę czasu, będąc resume całej naszej uprzedniej duchowej drogi. Wypełnienie pracy wiodącej na wyższy stopień to pewien wysiłek, praca, którą dusza poszukująca z pewnością ochoczo podejmie. Możemy zachęcać do podążania wzwyż, gdyż zbyt długie pozostawanie w tej samej fazie powoduje rodzaj skostnienia świadomości, który w swych skutkach wiedzie do upadku dusz. Dlatego zachęcamy, aby ożywiać się duchem i wzrastać, aby nie ustawać w dążeniach i wcielać w życie wszelki postęp. Dla ludzi ducha świat jest mostem, poprzez który przechodzą ani się nie zatrzymując, ani też nie oglądając wstecz za siebie. Syn człowieczy nie ma miejsca, gdzie mógłby głowę swą złożyć na spoczynek, gdyż nie ma sensu w spoczywaniu na laurach. Tylko we własnej intensywnej pracy nad sobą i gorliwej służbie szerzenia duchowej wiedzy pośród poszukujących leży przyśpieszenie wcielenia w życie idei, którą zwiemy Epoką Wodnika. Oczywiście wszystkich zainteresowanych zgłębieniem Drogi Oświecenia zapraszamy do praktykowania Laja Sadhany czy Abhawa Jogi, jak i innych metod duchowych wewnątrz naszego Zakonu Himalaya. Szczególny pożytek przynieść możemy naszemu krajowi propagując właściwą wiedzę i praktykę Siedmioducha opartą na oczyszczeniu siedmiu ośrodków ognistej energii zwanych Ćakramami, co jest przedmiotem ścieżki Laja Tantry.

	'''Niech błogosławieństwo Stwórcy wspiera wszystkich poszukujących Drogi!'''
			''Niech błogosławieństwo Stwórcy wspiera wszystkich poszukujących Drogi!''

Caroli o 13:23, 12 maj 2025

2025-05-12T13:23:33Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:23, 12 maj 2025
Linia 58:		Linia 58:


	'''20.''' Przygotowanie do duchowego wtajemniczenia obejmuje wysubtelnienie i rozwinięcie trzech tak zwanych związań, nici łączących dusze tak z Duchem - Matrycą Doskonałości jak i z cielesnymi powłokami. Joga nazywa te trzy nici odpowiednio tamoguna, radżaguna i sattwaguna. Oczyszczanie tamasu, radżasu i sattwasu jest pracą wyznaczającą główne aspekty pracy w trzech kolejnych okresach życia na Ścieżce Próbnej. Sublimacja tamasu to usuwanie wszelkiej ignorancji, ciemnoty i bezładu oraz przypadkowości w życiu. Ciemnotę i ignorancję usuwamy przez studiowanie duchowej wiedzy, a dusze, które robią w tym kierunku postępy należą do wiernych studentów mistyczno-religijnych, uduchawiających umysł poprzez czytanie ksiąg i czasopism. Wielkie współcześnie grono czytelników literatury i czasopism Ery Wodnika, New Age zdradza, że wielka liczba dusz pracuje nad sublimacją tamoguna. Taoiści tych wiernych i wytrwałych czytelników chłonących wiedzę duchowo-filozoficzną określają nazwą Synów Księgi, a muzułmańscy mistycy określali tych początkujących mianem Ludu Księgi, a to od skłonności do studiowania Objawionych Świętych Pism przez całe życie. Wiedza intelektualna o religijnej mistyce oświeca umysł usuwając ciemnotę duchową i ignorancję. Ludzie demoniczni bardzo nie znoszą wszelkiej mistycznej czy religijnej lektury, a w biegu historii znani byli nawet z palenia Świętych Ksiąg takich jak Biblia, byleby Lud Księgi nie miał nic do studiowania. Uczniowie szkół teologicznych, astrologicznych czy teozoficznych, gdzie studiuje się rozmaitą wiedzę, często są duszami dokonującymi biegu życia z sublimacją tamasu. Nauczenie się postrzegania życia jako planowych lekcji zamiast widzenia ślepego przypadku także oznacza sublimację tamasu. Radżas sublimuje się głównie poprzez rozmaite, długotrwałe kursy duchowej praktyki, począwszy na cielesnych ćwiczeniach asan, a na praktykach różańcowej modlitwy skończywszy. Buddyjskie modlitwy z pokłonami czy chrześcijańskie różańce z prostrancjami lub modlitwy muzułmanów, jeśli kultywowane w codzienności są dobrymi sposobami sublimowania radżasu. Ludzie, którzy jakiś czas korzystają aktywnie z dobrodziejstwa duchowej praktyki, ale zbyt głęboko w to nie wchodzą i praktykowanie jednak przychodzi z trudnościami, zdradzają swą przynależność do drugiego okresu życia na Ścieżce Próbnej przygotowującej do planetarnego wtajemniczenia. Nie rzadko osoba aspirująca do życia z ćwiczeniami duchowymi bywa aspirantem jakiegoś klasztoru, co bywa heroicznym wysiłkiem i poświęceniem dla przyszłego duchowego życia. Niestety wyjałowienie duszy w klasztornych warunkach bywa częstym zjawiskiem, a osoba może się realizować dalej głównie w charytatywnej służbie lub podobnej działalności. Sublimacja sattwasu to ogólne skierowanie się ku idei Dobra we wszystkich aspektach życia ludzkiego. Kierowanie się ludzkimi odruchami dobroci i zdolność wcielania w życie coraz większego Dobra, ciągłe ulepszanie i doskonalenie ku większemu Dobru, to znamiona trzeciego okresu Próby. Herosi Dobroci i Dobrotliwości, ludzie będący chodzącą, żywą Dobrocią to często właśnie główna oznaka kandydata zbliżającego się do oświecającego wtajemniczenia duchowego. Wydobycie na światło dzienne całych pokładów wewnętrznej Dobroci i rozwinięcie skłonności do wyższego Dobra to nuta przewodnia całej pracy trzeciego wcielenia na Ścieżce Próby. Postrzeganie jednak naszej Rzeczywistości (Sat) jako Dobrej wcale nie musi przychodzić łatwo i może być dla duszy niezwykle trudnym, heroicznym wręcz zadaniem.		'''20.''' Przygotowanie do duchowego wtajemniczenia obejmuje wysubtelnienie i rozwinięcie trzech tak zwanych związań, nici łączących dusze tak z Duchem – Matrycą Doskonałości jak i z cielesnymi powłokami. Joga nazywa te trzy nici odpowiednio '''tamoguna''', '''radżaguna''' i '''sattwaguna'''. Oczyszczanie tamasu, radżasu i sattwasu jest pracą wyznaczającą główne aspekty pracy w trzech kolejnych okresach życia na Ścieżce Próbnej. Sublimacja tamasu to usuwanie wszelkiej ignorancji, ciemnoty i bezładu oraz przypadkowości w życiu. Ciemnotę i ignorancję usuwamy przez studiowanie duchowej wiedzy, a dusze, które robią w tym kierunku postępy należą do wiernych studentów mistyczno-religijnych, uduchawiających umysł poprzez czytanie ksiąg i czasopism. Wielkie współcześnie grono czytelników literatury i czasopism Ery Wodnika, New Age zdradza, że wielka liczba dusz pracuje nad sublimacją tamoguna. Taoiści tych wiernych i wytrwałych czytelników chłonących wiedzę duchowo-filozoficzną określają nazwą '''Synów Księgi''', a muzułmańscy mistycy określali tych początkujących mianem '''Ludu Księgi''', a to od skłonności do studiowania Objawionych Świętych Pism przez całe życie. Wiedza intelektualna o religijnej mistyce oświeca umysł usuwając ciemnotę duchową i ignorancję. Ludzie demoniczni bardzo nie znoszą wszelkiej mistycznej czy religijnej lektury, a w biegu historii znani byli nawet z palenia Świętych Ksiąg takich jak Biblia, byleby Lud Księgi nie miał nic do studiowania. Uczniowie szkół teologicznych, astrologicznych czy teozoficznych, gdzie studiuje się rozmaitą wiedzę, często są duszami dokonującymi biegu życia z sublimacją tamasu. Nauczenie się postrzegania życia jako planowych lekcji zamiast widzenia ślepego przypadku także oznacza sublimację [[tamas\|tamasu]]. '''Radżas''' sublimuje się głównie poprzez rozmaite, długotrwałe kursy duchowej praktyki, począwszy na cielesnych ćwiczeniach asan, a na praktykach różańcowej modlitwy skończywszy. Buddyjskie modlitwy z pokłonami czy chrześcijańskie różańce z prostrancjami lub modlitwy muzułmanów, jeśli kultywowane w codzienności są dobrymi sposobami sublimowania radżasu. Ludzie, którzy jakiś czas korzystają aktywnie z dobrodziejstwa duchowej praktyki, ale zbyt głęboko w to nie wchodzą i praktykowanie jednak przychodzi z trudnościami, zdradzają swą przynależność do drugiego okresu życia na Ścieżce Próbnej przygotowującej do planetarnego wtajemniczenia. Nie rzadko osoba aspirująca do życia z ćwiczeniami duchowymi bywa aspirantem jakiegoś klasztoru, co bywa heroicznym wysiłkiem i poświęceniem dla przyszłego duchowego życia. Niestety wyjałowienie duszy w klasztornych warunkach bywa częstym zjawiskiem, a osoba może się realizować dalej głównie w charytatywnej służbie lub podobnej działalności. Sublimacja '''sattwasu''' to ogólne skierowanie się ku idei Dobra we wszystkich aspektach życia ludzkiego. Kierowanie się ludzkimi odruchami dobroci i zdolność wcielania w życie coraz większego Dobra, ciągłe ulepszanie i doskonalenie ku większemu Dobru, to znamiona trzeciego okresu Próby. Herosi Dobroci i Dobrotliwości, ludzie będący chodzącą, żywą Dobrocią to często właśnie główna oznaka kandydata zbliżającego się do oświecającego wtajemniczenia duchowego. Wydobycie na światło dzienne całych pokładów wewnętrznej Dobroci i rozwinięcie skłonności do wyższego Dobra to nuta przewodnia całej pracy trzeciego wcielenia na Ścieżce Próby. Postrzeganie jednak naszej Rzeczywistości (Sat) jako Dobrej wcale nie musi przychodzić łatwo i może być dla duszy niezwykle trudnym, heroicznym wręcz zadaniem.


	'''21.''' Ścieżka Pielgrzymowania przez siedem kolejnych wcieleń jako żywot wtajemniczonego bywa także zdominowana przez pierwszą z zasad boskiego działania jaką jest Ahimsa. Życie wtajemniczonych to zwykle życie, z którego realizowanie zasady Niekrzywdzenia wybija się bardzo na pierwszy plan i właśnie po heroicznym powstrzymywaniu się od powodowanie cierpienia i krzywdy możemy odróżnić wtajemniczonego od zwykłego człowieka. Istnieją całe szkoły duchowe dla wtajemniczonych, gdzie praktykę rozpoczyna się właśnie od tej zasady, która powoduje, że jesteśmy wstrzemięźliwi we wszelkim produkowaniu krzywdy i cierpień tak u siebie jak i u innych ludzi i stworzeń. Himsa to niszczenie, krzywdzenie i cierpienie, a duchowa Droga to wydobywania, uwalniania się od aktywności destrukcyjnej, niszczycielskiej, krzywdzącej, a nawet od cierpiętnictwa. W naukach islamu wyraźnie mówi się, że duch cierpiętnictwa, rozpaczy i skrzywdzenia to Ibis - rodzaj dżina, demona, który deprawuje rodzaj ludzki, a także jest przyczyną upadku i demoniczności ludzkiego rodzaju. Ahimsa, rozumiana często dosłownie jako powstrzymywanie się od zabijania, jest jednak uwolnieniem od cierpienia, krzywdy, żalu, od ich wyrządzania i powodowania na każdym dostępnym nam poziomie naszego bytu. Ludzie ciągle wnoszący do wspólnoty jakieś elementy destrukcyjne i destabilizujące, wywołujące poczucie krzywdy u innych czy rażąco raniące serca bliźnich nie należą jeszcze zwykle do Duchowego Braterstwa Oświeconych. Osoba, której serce jest uwrażliwione oświecającym duchem jest bardziej czuła na cierpienie ludzkich istot i stworzeń, raczej ma skłonność do naprawiania i leczenia ran skrzywdzonych niźli do zadawania cierpienia. Ogólna tendencja do unikania i likwidacji przemocy wszelkiego rodzaju, charakteryzuje osobę uduchowioną, jednak w skrajnych wypadkach, gdy chodzi o ratowanie życia przed ~~ciemięzcami~~, podobnie jak Arhat Ardżuna, potrafi wtajemniczony stanąć na czele buntu czy powstania i zmieść ~~ciemięzców~~ z powierzchni ziemi. Wielu takich rewolucjonistów i reformatorów bohaterską walką, acz tylko konieczną, dowiodło swojej duchowej pozycji. Wspomnijmy Króla Rama, Ardżunę, Mohammada abyśmy pamiętali o bohaterstwie wtajemniczonych, którzy musieli przejść przez słuszną walkę wyzwalającą z ucisku, ciemięstwa i krzywdy. Kiedy żywa i oświecona Dobroć bierze do ręki miecz, oznacza to zwykle czas zagłady ucieleśnionego zła, wyzwoleńczą społeczną rewolucję. Niemniej stosowanie się od zasady Ahimsy i wszelka minimalizacja cierpienia w dążeniu ku wolności, brak jakiejkolwiek partykularnej mściwości będzie wyraźnie widoczną cechą adepta drogi.		'''21.''' Ścieżka Pielgrzymowania przez siedem kolejnych wcieleń jako żywot wtajemniczonego bywa także zdominowana przez pierwszą z zasad boskiego działania jaką jest [[Ahimsa]]. Życie wtajemniczonych to zwykle życie, z którego realizowanie zasady '''Niekrzywdzenia''' wybija się bardzo na pierwszy plan i właśnie po heroicznym powstrzymywaniu się od powodowanie cierpienia i krzywdy możemy odróżnić wtajemniczonego od zwykłego człowieka. Istnieją całe szkoły duchowe dla wtajemniczonych, gdzie praktykę rozpoczyna się właśnie od tej zasady, która powoduje, że jesteśmy wstrzemięźliwi we wszelkim produkowaniu krzywdy i cierpień tak u siebie jak i u innych ludzi i stworzeń. Himsa to niszczenie, krzywdzenie i cierpienie, a duchowa Droga to wydobywania, uwalniania się od aktywności destrukcyjnej, niszczycielskiej, krzywdzącej, a nawet od cierpiętnictwa. W naukach islamu wyraźnie mówi się, że duch cierpiętnictwa, rozpaczy i skrzywdzenia to Ibis – rodzaj [[Dżinn\|dżina]], [[demon\|demona]], który deprawuje rodzaj ludzki, a także jest przyczyną upadku i demoniczności ludzkiego rodzaju. '''Ahimsa''', rozumiana często dosłownie jako powstrzymywanie się od zabijania, jest jednak uwolnieniem od cierpienia, krzywdy, żalu, od ich wyrządzania i powodowania na każdym dostępnym nam poziomie naszego bytu. Ludzie ciągle wnoszący do wspólnoty jakieś elementy destrukcyjne i destabilizujące, wywołujące poczucie krzywdy u innych czy rażąco raniące serca bliźnich nie należą jeszcze zwykle do Duchowego Braterstwa Oświeconych. Osoba, której serce jest uwrażliwione oświecającym duchem jest bardziej czuła na cierpienie ludzkich istot i stworzeń, raczej ma skłonność do naprawiania i leczenia ran skrzywdzonych niźli do zadawania cierpienia. Ogólna tendencja do unikania i likwidacji przemocy wszelkiego rodzaju, charakteryzuje osobę uduchowioną, jednak w skrajnych wypadkach, gdy chodzi o ratowanie życia przed ciemiężcami, podobnie jak [[Arhat]] [[Ardżuna]], potrafi wtajemniczony stanąć na czele buntu czy powstania i zmieść ciemiężców z powierzchni ziemi. Wielu takich rewolucjonistów i reformatorów bohaterską walką, acz tylko konieczną, dowiodło swojej duchowej pozycji. Wspomnijmy Króla [[Rama]], [[Ardżuna\|Ardżunę]], [[Muhammad\|Mohammada]], abyśmy pamiętali o bohaterstwie wtajemniczonych, którzy musieli przejść przez słuszną walkę wyzwalającą z ucisku, ciemięstwa i krzywdy. Kiedy żywa i oświecona Dobroć bierze do ręki miecz, oznacza to zwykle czas zagłady ucieleśnionego zła, wyzwoleńczą społeczną rewolucję. Niemniej stosowanie się od zasady Ahimsy i wszelka minimalizacja cierpienia w dążeniu ku wolności, brak jakiejkolwiek partykularnej mściwości będzie wyraźnie widoczną cechą adepta drogi.

Caroli o 06:01, 12 maj 2025

2025-05-12T06:01:08Z

← poprzednia wersja		Wersja z 07:01, 12 maj 2025
Linia 43:		Linia 43:


	'''15.''' Otwieranie serca, aby promień duchowego wzrostu mógł rozpalić ogień serca wymaga specjalnych warunków, które zwiemy [[Brahmawihara]] czyli '''Boską Cnotą'''. Możemy powiedzieć, że musimy rozwinąć pewne Cechy Stwórcy, aby oświecająca nas energia Boga mogła uczynić sobie w naszych sercach Siedzibę. Serce jako ośrodek duszy musi stać się mieszkaniem Boga. W praktyce, kiedy przyjmujemy do Serca Istotę Zbawiciela, Kalkina, Maitreję, kiedy przyjmujemy z całym oddaniem [[Guru]], który reprezentuje Kalkina, wtedy faktycznie czynimy serce zdatnym do rozpalenia '''Płomienia Inicjacji'''. Otwarcie dla autentycznego Guru jest więc jedną z oznak wtajemniczonych dusz. Warto podkreślić, że taki związek nie jest chwilowy lecz raczej stały, wieczysty, nie jest sprawą kilku lat, a sprawą wielu żywotów, wielu okresów życia. Serce uzdatnione Brahmawiharą pogłębia cztery kardynalne cnoty, które czynią zeń świątynię i ołtarz Boga. Podstawową cechą jest [[Maitri]] – Życzliwość, Miłosierdzie, Miłość, Serdeczność. Jeśli cała osobowość przeniknięta jest tą cechą, człowiek przestaje być konfliktowy czy gniewny ani zazdrosny, a przejawia słodycz Bożego Miłosierdzia. [[Sufi]] wskazują tę cechę jako koraniczne Imię Boże – '''Rahman'''. Nauka chrześcijańska także wskazuje na Miłość jako podstawę dla nas, podstawę, dzięki której otwierają się w końcu wrota Królestwa Bożego. Jest to nie tylko miłość do Boga czy Guru, ale przede wszystkim miłość wzajemna we wspólnocie praktykujących, miłość która z czasem obejmuje całą ludzkość i nawet wszystkie stworzenia. Minimum to Maitri ku Guru i towarzyszom Drogi czyli współpraktykującym. Drugą cnotą kardynalną jest [[Karuna\|Karuńa]] – Odczuwanie, Wrażliwość, Współczucie. Serdeczne Współodczuwanie wobec chorych i cierpiących czy ubogich to drugi znak uduchowionego Serca. Trzecim znakiem jest [[Mudhita]] – Radość, Zadowolenie, Błogość. Zdolność utrzymywania Błogostanu pośród rozlicznych przemiennych i nieraz trudnych do zniesienia warunków życiowych, także wyróżnia Oświeconych spośród tłumów ludzi. Szczególnie znaczącym jest fakt Współradowania się z tymi, którym się powodzi, gdyż ta zdolność ostatecznie uwalnia Serce od wszelkiej zawiści i zazdrości. Ostatnią kardynalną Cnotą Boską jest [[Upeksza]] – Spokój, Cisza, Tolerancja, Obojętność. Jest to zachowanie spokoju i wolności od oceniania, a w szczególności obojętność czy neutralność wobec zła, które często spotyka adepta wtajemniczonego. Możemy powiedzieć, że Spokój i Tolerancja to sposób w jaki adept znosi to wszystko, co go w życiu spotyka. Cała [[Brahmawihara]] musi być ciągle pogłębiana i wzmagana, gdyż tym czterem Cnotom Boskim nie ma kresu w życiu Pielgrzyma Drogi. Widząc cztery Boskie Cnoty w rozkwicie znacznie ponad normy przeciętnej ludzkości, z pewnością rozpoznamy Wtajemniczoną Duszę.		'''15.''' Otwieranie serca, aby promień duchowego wzrostu mógł rozpalić ogień serca wymaga specjalnych warunków, które zwiemy [[Brahmawihara]] czyli '''Boską Cnotą'''. Możemy powiedzieć, że musimy rozwinąć pewne Cechy Stwórcy, aby oświecająca nas energia Boga mogła uczynić sobie w naszych sercach Siedzibę. Serce jako ośrodek duszy musi stać się mieszkaniem Boga. W praktyce, kiedy przyjmujemy do Serca Istotę Zbawiciela, Kalkina, Maitreję, kiedy przyjmujemy z całym oddaniem [[Guru]], który reprezentuje Kalkina, wtedy faktycznie czynimy serce zdatnym do rozpalenia '''Płomienia Inicjacji'''. Otwarcie dla autentycznego Guru jest więc jedną z oznak wtajemniczonych dusz. Warto podkreślić, że taki związek nie jest chwilowy lecz raczej stały, wieczysty, nie jest sprawą kilku lat, a sprawą wielu żywotów, wielu okresów życia. Serce uzdatnione Brahmawiharą pogłębia cztery kardynalne cnoty, które czynią zeń świątynię i ołtarz Boga. Podstawową cechą jest [[Maitri]] – Życzliwość, Miłosierdzie, Miłość, Serdeczność. Jeśli cała osobowość przeniknięta jest tą cechą, człowiek przestaje być konfliktowy czy gniewny ani zazdrosny, a przejawia słodycz Bożego Miłosierdzia. [[Sufi]] wskazują tę cechę jako koraniczne Imię Boże – '''Rahman'''. Nauka chrześcijańska także wskazuje na Miłość jako podstawę dla nas, podstawę, dzięki której otwierają się w końcu wrota Królestwa Bożego. Jest to nie tylko miłość do Boga czy Guru, ale przede wszystkim miłość wzajemna we wspólnocie praktykujących, miłość która z czasem obejmuje całą ludzkość i nawet wszystkie stworzenia. Minimum to Maitri ku Guru i towarzyszom Drogi czyli współpraktykującym. Drugą cnotą kardynalną jest [[Karuna\|Karuńa]] – Odczuwanie, Wrażliwość, Współczucie. Serdeczne Współodczuwanie wobec chorych i cierpiących czy ubogich to drugi znak uduchowionego Serca. Trzecim znakiem jest [[Mudita\|Mudhita]] – Radość, Zadowolenie, Błogość. Zdolność utrzymywania Błogostanu pośród rozlicznych przemiennych i nieraz trudnych do zniesienia warunków życiowych, także wyróżnia Oświeconych spośród tłumów ludzi. Szczególnie znaczącym jest fakt Współradowania się z tymi, którym się powodzi, gdyż ta zdolność ostatecznie uwalnia Serce od wszelkiej zawiści i zazdrości. Ostatnią kardynalną Cnotą Boską jest [[Upeksza]] – Spokój, Cisza, Tolerancja, Obojętność. Jest to zachowanie spokoju i wolności od oceniania, a w szczególności obojętność czy neutralność wobec zła, które często spotyka adepta wtajemniczonego. Możemy powiedzieć, że Spokój i Tolerancja to sposób w jaki adept znosi to wszystko, co go w życiu spotyka. Cała [[Brahmawihara]] musi być ciągle pogłębiana i wzmagana, gdyż tym czterem Cnotom Boskim nie ma kresu w życiu Pielgrzyma Drogi. Widząc cztery Boskie Cnoty w rozkwicie znacznie ponad normy przeciętnej ludzkości, z pewnością rozpoznamy Wtajemniczoną Duszę.


Linia 55:		Linia 55:


	'''19.''' Duchowy promień energii czy mocy, która przyłożona do naszego Serca czyni z nas istoty wtajemniczone zwana jest w ezoteryce Promieniem Syntezy albo Zasadą Harmonii. Bywa także nazywany Promieniem Piękna bądź Tworzenia. Promień Syntezy czy Harmonii właśnie jest tym, co pobudza świadomość do myślenia w oparciu o poczucie Jedności, a wszelkie poglądy czy koncepcje potrafi zunifikować. Czasem mówi o tej wtajemniczającej energii jako o duchu Jogi, gdyż słowo Joga samo w sobie oznacza Syntezę, Jedność, Unię. Wrażliwość na Piękno i Harmonię ułatwia odnajdywanie tego, co sprzyja sztuce i tworzeniu w oparciu o symetrię, a także ułatwia adaptację i dostosowanie do Królestwa Zjednoczonych Dusz. Pełnia Duchowego Królestwa to jednak wspólnota serc i umysłów, a o ludziach oświeconych Duchem Bożym przez wieki mówiono jako o mających jedno serce i jedną duszę. Harmonizowanie więc ze sobą ludzi uduchowionych jest normą, a wszelkie dysonanse zdradzają osoby nie należące do duchowej wspólnoty Oświeconych. Sztuka częstokroć uprawiana przez oświecone duchowo ludzkie istoty opiera się na harmonijnym i symetrycznym Pięknie. Zasada symetrii w dziełach wskazuje na oświecone tendencje, piękno i harmonia w sposobie funkcjonowania, a także harmonizujący i dostosowujący wpływ samej osobowości to właśnie objawy działania Bożego Ducha poprzez Serce wtajemniczonego. Duch Syntezy sprawia też, że nasza duchowa filozofia jest generalnie tym co wspólne we wszystkich religijnych Świętych Księgach świata. Promień Syntezy to promień tworzenia, budowania i rozwoju. Nawet wielkie architektoniczne dzieło starożytnych oddziałujące wielką duchową mocą były dziełem kierowanym przez wtajemniczonych i oddają inspirację Ducha Syntezy. Istota duchowa, anielska, która kieruje rozsyłaniem Energii Syntezy (Jedności) to tak zwany w Świętych Pismach Anioł Pański określany też imieniem Joel lub Jahuel. Można powiedzieć, że jest to anioł błogosławiący wtajemniczonych Promieniem Syntezy. Poczucie Jedności ze wszystkimi praktykującymi, także z uczniami innych Mistrzów czy Guru jest znakiem dojrzałości do Braterstwa Duchowego oświeconych istot. Separatyzm czy odrzucanie uczniów innych Guru, niezdolność rozpoznawania czy raczej odczuwania Wspólnoty Drogi świadczy tylko o tym, że próg planetarnego wtajemniczenia nie został jeszcze przekroczony. Oznacza to, że faktycznie oświecony Duchem Świętym chrześcijanin z łatwością i ochotą, bez żadnych oporów będzie uczestniczył w duchowej praktyce buddystów i odwrotnie. Nie przyniesie to żadnej szkody, a wręcz przeciwnie, będzie z tego tylko głęboki pożytek dla takiej duszy. Szkoły ezoteryczne hinduistycznego typu działające w obrębie kultury chrześcijańskiej i odwrotnie, służą właśnie temu, żeby efektywniej wyselekcjonować serca faktycznie gotowe do duchowego otwarcia, serca, które w wielu religiach będą widzieć jedynie odmiany Jednej Religii Boga. Niewątpliwie jest to oznaką duszy, w której Sercu działa harmonizujący Promień Jedności, Syntezy. Fobie separatystów na pewno nie mają swoich korzeni w źródle oświecającym świadomość. Członkowie Królestwa Bożego stanowią Jedną Rodzinę, Jedną Wspólnotę, którą możemy sobie nazwać Powszechnym Braterstwem Duchowym. Nawet proste czynności papierkowe, takie jak składanie pisemnych deklaracji przynależności do szkoły czy bractwa mogą być brane pod uwagę jako rodzaj samoweryfikacji ludzkiej istoty, która rezygnując z form przynależności podkreśla, że z Oświeconymi nie ma nic wspólnego.		'''19.''' Duchowy promień energii czy mocy, która przyłożona do naszego Serca czyni z nas istoty wtajemniczone zwana jest w ezoteryce '''Promieniem Syntezy''' albo Zasadą Harmonii. Bywa także nazywany Promieniem Piękna bądź Tworzenia. Promień Syntezy czy Harmonii właśnie jest tym, co pobudza świadomość do myślenia w oparciu o poczucie Jedności, a wszelkie poglądy czy koncepcje potrafi zunifikować. Czasem mówi o tej wtajemniczającej energii jako o duchu Jogi, gdyż słowo [[Joga]] samo w sobie oznacza Syntezę, Jedność, Unię. Wrażliwość na Piękno i Harmonię ułatwia odnajdywanie tego, co sprzyja sztuce i tworzeniu w oparciu o symetrię, a także ułatwia adaptację i dostosowanie do Królestwa Zjednoczonych Dusz. Pełnia Duchowego Królestwa to jednak wspólnota serc i umysłów, a o ludziach oświeconych Duchem Bożym przez wieki mówiono jako o mających jedno serce i jedną duszę. Harmonizowanie więc ze sobą ludzi uduchowionych jest normą, a wszelkie dysonanse zdradzają osoby nie należące do duchowej wspólnoty Oświeconych. Sztuka częstokroć uprawiana przez oświecone duchowo ludzkie istoty opiera się na harmonijnym i symetrycznym Pięknie. Zasada symetrii w dziełach wskazuje na oświecone tendencje, piękno i harmonia w sposobie funkcjonowania, a także harmonizujący i dostosowujący wpływ samej osobowości, to właśnie objawy działania Bożego Ducha poprzez Serce wtajemniczonego. '''Duch Syntezy''' sprawia też, że nasza duchowa filozofia jest generalnie tym, co wspólne we wszystkich religijnych Świętych Księgach świata. Promień Syntezy to promień tworzenia, budowania i rozwoju. Nawet wielkie architektoniczne dzieło starożytnych oddziałujące wielką duchową mocą były dziełem kierowanym przez wtajemniczonych i oddają inspirację Ducha Syntezy. Istota duchowa, anielska, która kieruje rozsyłaniem Energii Syntezy (Jedności) to tak zwany w Świętych Pismach Anioł Pański określany też imieniem Joel lub Jahuel. Można powiedzieć, że jest to anioł błogosławiący wtajemniczonych Promieniem Syntezy. Poczucie Jedności ze wszystkimi praktykującymi, także z uczniami innych Mistrzów czy Guru jest znakiem dojrzałości do Braterstwa Duchowego oświeconych istot. Separatyzm czy odrzucanie uczniów innych Guru, niezdolność rozpoznawania czy raczej odczuwania Wspólnoty Drogi świadczy tylko o tym, że próg planetarnego wtajemniczenia nie został jeszcze przekroczony. Oznacza to, że faktycznie oświecony Duchem Świętym chrześcijanin z łatwością i ochotą, bez żadnych oporów będzie uczestniczył w duchowej praktyce buddystów i odwrotnie. Nie przyniesie to żadnej szkody, a wręcz przeciwnie, będzie z tego tylko głęboki pożytek dla takiej duszy. Szkoły ezoteryczne hinduistycznego typu działające w obrębie kultury chrześcijańskiej i odwrotnie, służą właśnie temu, żeby efektywniej wyselekcjonować serca faktycznie gotowe do duchowego otwarcia, serca, które w wielu religiach będą widzieć jedynie odmiany Jednej Religii Boga. Niewątpliwie jest to oznaką duszy, w której Sercu działa harmonizujący Promień Jedności, Syntezy. Fobie separatystów na pewno nie mają swoich korzeni w źródle oświecającym świadomość. Członkowie Królestwa Bożego stanowią Jedną Rodzinę, Jedną Wspólnotę, którą możemy sobie nazwać '''Powszechnym Braterstwem Duchowym'''. Nawet proste czynności papierkowe, takie jak składanie pisemnych deklaracji przynależności do szkoły czy bractwa mogą być brane pod uwagę jako rodzaj samoweryfikacji ludzkiej istoty, która rezygnując z form przynależności podkreśla, że z Oświeconymi nie ma nic wspólnego.

Caroli o 05:48, 12 maj 2025

2025-05-12T05:48:59Z

Podgląd zmian

Caroli o 19:55, 11 maj 2025

2025-05-11T19:55:49Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:55, 11 maj 2025
Linia 31:		Linia 31:


	'''11.''' Jednia manifestuje się także w osobistej percepcji Boga, gdzie wtajemniczeni doświadczają u swego korzenia Jednego Boga zawsze stając się monoteistami i rozwijają zdolność do rozpoznawania Najwyższej Istoty, przez co zdecydowanie gubią wiele filozofii i teologii, które niewłaściwie omawiają zagadnienia centralnego bóstwa. Rozwija się świadomość, jakby intuicyjna wiedza o pochodzeniu od swego Stwórcy i kult Stwórcy-Kreacji staje się dominującym kierunkiem dążeń. Adept staje się świadomy w jakimś stopniu swojego prapoczątku, przyczyny swego istnienia. Głęboka świadomość istnienia Kreatora, Stwórcy dusz i stopniowe stawanie się tą duszą jest świtem dla rozwinięcia ze Stwórcą ([[Brahman]]) głębszej więzi poprzez cześć i miłość. Trzecie wtajemniczenie zwane słonecznym lub ogniowy udzielane jest przez Najwyższą Istotę będącą Duchem Stwórczym dla form życia. Wtedy wiedza o Bogu Stwórcy i hierarchiach aniołów współuczestniczących w akcie stworzenia żyjących istot zostaje doświadczona i przyswojona na najgłębszym poziomie. Wgląd w akt stworzenia, w zasadę kreującą żywe istoty zostaje osiągnięty. Osiągnięcie świadomości Jednego Boga i jedyności tej Istoty oraz zdolność rozpoznawania właściwych nauk o tej Istocie pośród wszystkich religii to mocny znak oświecenia. Pewna świadomość aniołów stwarzających, [[cherubin\|cherubim]], jak bywają nazywane oraz Władzy pośród nich, Ducha stwarzania, Pana Życia i Śmierci budzi się także już w siódmym życiowym okresie u wszystkich Pariwradźaka, ale i tak jest to tylko przedsmak przyszłej głębokiej świadomości Istoty Stwórcy i pomagających w tym dziele aniołów. [[Cherubim]] to istoty anielskie, które rozwinęły się na anielskiej linii ewolucji. Ludzkie duchy, które osiągnęły ten poziom siódmego nieba na drodze ewolucji poprzez ludzkie Królestwo Duchowe zwani są w terminach wschodu jako Cheri-heba (Kheri-heba) i stanowią specyficzną klasę tak zwanych Przyjaciół Boga-Stwórcy. Wspomina się w szkołach wiedzy mistycznej, że Tron Stwórcy otacza 70 Kheri-hebów (Kheri-kheba, Cherubim), którzy uczestniczą w dziele stwarzania pomagając Panu Kreacji (Brahmanowi).		'''11.''' Jednia manifestuje się także w osobistej percepcji Boga, gdzie wtajemniczeni doświadczają u swego korzenia Jednego Boga zawsze stając się monoteistami i rozwijają zdolność do rozpoznawania Najwyższej Istoty, przez co zdecydowanie gubią wiele filozofii i teologii, które niewłaściwie omawiają zagadnienia centralnego bóstwa. Rozwija się świadomość, jakby intuicyjna wiedza o pochodzeniu od swego Stwórcy i kult Stwórcy-Kreacji staje się dominującym kierunkiem dążeń. Adept staje się świadomy w jakimś stopniu swojego prapoczątku, przyczyny swego istnienia. Głęboka świadomość istnienia Kreatora, Stwórcy dusz i stopniowe stawanie się tą duszą jest świtem dla rozwinięcia ze Stwórcą ([[Brahman]]) głębszej więzi poprzez cześć i miłość. Trzecie wtajemniczenie zwane słonecznym lub ogniowy udzielane jest przez Najwyższą Istotę będącą Duchem Stwórczym dla form życia. Wtedy wiedza o Bogu Stwórcy i hierarchiach aniołów współuczestniczących w akcie stworzenia żyjących istot zostaje doświadczona i przyswojona na najgłębszym poziomie. Wgląd w akt stworzenia, w zasadę kreującą żywe istoty zostaje osiągnięty. Osiągnięcie świadomości Jednego Boga i jedyności tej Istoty oraz zdolność rozpoznawania właściwych nauk o tej Istocie pośród wszystkich religii to mocny znak oświecenia. Pewna świadomość aniołów stwarzających, [[cherubin\|cherubim]], jak bywają nazywane oraz Władzy pośród nich, Ducha stwarzania, Pana Życia i Śmierci budzi się także już w siódmym życiowym okresie u wszystkich Pariwradźaka, ale i tak jest to tylko przedsmak przyszłej głębokiej świadomości Istoty Stwórcy i pomagających w tym dziele aniołów. [[Cherubin\|Cherubim]] to istoty anielskie, które rozwinęły się na anielskiej linii ewolucji. Ludzkie duchy, które osiągnęły ten poziom siódmego nieba na drodze ewolucji poprzez ludzkie Królestwo Duchowe zwani są w terminach wschodu jako Cheri-heba (Kheri-heba) i stanowią specyficzną klasę tak zwanych Przyjaciół Boga-Stwórcy. Wspomina się w szkołach wiedzy mistycznej, że Tron Stwórcy otacza 70 Kheri-hebów (Kheri-kheba, Cherubim), którzy uczestniczą w dziele stwarzania pomagając Panu Kreacji (Brahmanowi).


	'''12.''' Powiada się, że w naszej ludzkiej cywilizacji na każdych 5 - 6 tysięcy zwykłych ludzi, z których część, zwykle 1/4 jest na ścieżce próbnej, aż jedna osoba jest istotą uduchowioną, czyli wtajemniczoną. W milionowym mieście możemy więc znaleźć jakieś maksimum 200 dusz, które osiągnęły podstawowe oświecenie i są duchową arystokracją pośród zwykłej ludzkości. ~~Oczywiści~~ cała ta grupa dzieli się piramidalnie na siedem małych stopni, chociaż trudno mogłoby być dostrzec jakieś różnice pomiędzy okresami życia wtajemniczonych planety. Na świętych planetach, taka garstka mieszkańców jest arystokracją stanowiącą timokratyczną władzę duchowych przewodników ludzkości. Na planetach bardziej demonicznych istoty takie muszą się raczej skrywać przed ogółem w rozmaitych tajnych bractwach. W niektórych krajach naszej cywilizacji duchowo wtajemniczonym i tak nie jest łatwo wieść swój żywot, a nie tak odległe czasy inkwizycyjnej ciemności znane są z tego, że bezwzględnie łapały i eliminowały ze społeczeństwa każdą istotę zdradzającą oznaki oświecenia. Heroiczne życie oświecających się dusz nie było i nie jest na naszej planecie niczym nadzwyczajnym, a bywa normą. Pewien kult męczenników wiary spośród których znaczna liczba to Pariwradźaka jest może jakąś próbą zadośćuczynienia przewodnikom za stworzenie im martyrologicznego losu. Niektórzy widzący szacują liczbę wtajemniczonych na świecie na 1,2 - 1,5 mln. żyjących dusz i na około 5 - 6 milionów tych, którzy bliscy są wtajemniczenia żyjąc ostatnim życiem w świecie zwykłej ludzkości. Możemy sobie w naszym kraju, w Polsce, oszacować liczbę Pariwradźaka na jakieś 8 tysięcy duchowych ludzkich istot, a tych z ostatniego żywota Ścieżki Próbnej, gdzieś na około 5 razy więcej, czyli na jakieś 40 tysięcy dusz. Piramida duchowej awangardy i jej podstawy faktycznie więc wyglądają na sam szczyt, gdyż w ogólnej masie ludzkiej jest to ledwie mała trzódka wiodąca w dziedzinie oświecającej duchowości. Niektórzy widzący określali też liczbę dusz wtajemniczonych w Polsce na około 6 tysięcy, co jest liczbą mniejszą niż średnia wymierzona z wiedzy ogólnej o całej ludzkości.		'''12.''' Powiada się, że w naszej ludzkiej cywilizacji na każdych 5 – 6 tysięcy zwykłych ludzi, z których część, zwykle 1/4 jest na ścieżce próbnej, aż jedna osoba jest istotą uduchowioną, czyli wtajemniczoną. W milionowym mieście możemy więc znaleźć jakieś maksimum 200 dusz, które osiągnęły podstawowe oświecenie i są duchową arystokracją pośród zwykłej ludzkości. Oczywiście cała ta grupa dzieli się piramidalnie na siedem małych stopni, chociaż trudno mogłoby być dostrzec jakieś różnice pomiędzy okresami życia wtajemniczonych planety. Na świętych planetach, taka garstka mieszkańców jest arystokracją stanowiącą timokratyczną władzę duchowych przewodników ludzkości. Na planetach bardziej demonicznych istoty takie muszą się raczej skrywać przed ogółem w rozmaitych tajnych bractwach. W niektórych krajach naszej cywilizacji duchowo wtajemniczonym i tak nie jest łatwo wieść swój żywot, a nie tak odległe czasy inkwizycyjnej ciemności znane są z tego, że bezwzględnie łapały i eliminowały ze społeczeństwa każdą istotę zdradzającą oznaki oświecenia. Heroiczne życie oświecających się dusz nie było i nie jest na naszej planecie niczym nadzwyczajnym, a bywa normą. Pewien kult męczenników wiary spośród których znaczna liczba to '''Pariwradźaka''' jest może jakąś próbą zadośćuczynienia przewodnikom za stworzenie im martyrologicznego losu. Niektórzy widzący szacują liczbę wtajemniczonych na świecie na 1,2 – 1,5 mln. żyjących dusz i na około 5 – 6 milionów tych, którzy bliscy są wtajemniczenia żyjąc ostatnim życiem w świecie zwykłej ludzkości. Możemy sobie w naszym kraju, w Polsce, oszacować liczbę Pariwradźaka na jakieś 8 tysięcy duchowych ludzkich istot, a tych z ostatniego żywota Ścieżki Próbnej, gdzieś na około 5 razy więcej, czyli na jakieś 40 tysięcy dusz. Piramida duchowej awangardy i jej podstawy faktycznie więc wyglądają na sam szczyt, gdyż w ogólnej masie ludzkiej jest to ledwie mała trzódka wiodąca w dziedzinie oświecającej duchowości. Niektórzy widzący określali też liczbę dusz wtajemniczonych w Polsce na około 6 tysięcy, co jest liczbą mniejszą niż średnia wymierzona z wiedzy ogólnej o całej ludzkości.