Roszi - Historia wersji

Kundalin o 21:01, 20 lis 2018

2018-11-20T21:01:04Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:01, 20 lis 2018
Linia 15:		Linia 15:
	Wschodni, japońscy mistrzowie medytacji, w tym zen, zwykle nie przedstawiają się jako "Roshi" czy "Laoshi", ani też zwykle nawet jako Sensei (Nauczyciel), gdyż są to tytuły honoryfikatywne, słowa jakimi zwracają się do Mistrza Dharmy, do Mistrza Mądrości czy Nauczyciela Duchowego jego uczniowie. W odniesieniu do siebie, używa się zwykle terminu kyōshi (jap. 教師) czytane kyoushi, co oznacza obiektywnie wykonywany zawód nauczycielski, prowadzenie nauczania, przekazywanie wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie.		Wschodni, japońscy mistrzowie medytacji, w tym zen, zwykle nie przedstawiają się jako "Roshi" czy "Laoshi", ani też zwykle nawet jako Sensei (Nauczyciel), gdyż są to tytuły honoryfikatywne, słowa jakimi zwracają się do Mistrza Dharmy, do Mistrza Mądrości czy Nauczyciela Duchowego jego uczniowie. W odniesieniu do siebie, używa się zwykle terminu kyōshi (jap. 教師) czytane kyoushi, co oznacza obiektywnie wykonywany zawód nauczycielski, prowadzenie nauczania, przekazywanie wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie.

	~~Tenjin~~ DouShi 天人道師 - to przewodnik duchowy, mistrz ścieżki duchowej.		Tennin DouShi 天人道師 - to przewodnik duchowy, mistrz ścieżki duchowej.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]]

Kundalin o 21:00, 20 lis 2018

2018-11-20T21:00:35Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:00, 20 lis 2018
Linia 9:		Linia 9:
	'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. 노사, nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru, swami. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia z uwagi na wymogi poziomu Mistrza Mądrości. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, szczególnie na Zachodzie, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.		'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. 노사, nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru, swami. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia z uwagi na wymogi poziomu Mistrza Mądrości. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, szczególnie na Zachodzie, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.

	'''Zenji''' (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji (dhyana guru, dhyani guru), a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen Zenji to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę (dobre prawo, prawa i zasady duchowe) przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi.		'''Zenji''' lub zenshi (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji (dhyana guru, dhyani guru), a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen Zenji lub Zenshi to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę (dobre prawo, prawa i zasady duchowe) przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi.

	'''Daishi''' (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci, komuś wybitnie zasłużonemu, czasem założycielowi szkoły medytacyjnej. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, zwykle się na zachodzie ośmieszają pokazując swoją marność i chęć bycia wysoko. Istnieje także pojęcie '''Do Shi''' (Dou Shi) czyli Przewodnik Drogi (Do, Dao), zaczerpnięte ze szkół taoistycznych.		'''Daishi''' (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci, komuś wybitnie zasłużonemu, czasem założycielowi szkoły medytacyjnej. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, zwykle się na zachodzie ośmieszają pokazując swoją marność i chęć bycia wysoko. Istnieje także pojęcie '''Do Shi''' (Dou Shi) czyli Przewodnik Drogi (Do, Dao), zaczerpnięte ze szkół taoistycznych.

			Wschodni, japońscy mistrzowie medytacji, w tym zen, zwykle nie przedstawiają się jako "Roshi" czy "Laoshi", ani też zwykle nawet jako Sensei (Nauczyciel), gdyż są to tytuły honoryfikatywne, słowa jakimi zwracają się do Mistrza Dharmy, do Mistrza Mądrości czy Nauczyciela Duchowego jego uczniowie. W odniesieniu do siebie, używa się zwykle terminu kyōshi (jap. 教師) czytane kyoushi, co oznacza obiektywnie wykonywany zawód nauczycielski, prowadzenie nauczania, przekazywanie wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie.

			Tenjin DouShi 天人道師 - to przewodnik duchowy, mistrz ścieżki duchowej.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]]

Kundalin o 19:49, 20 lis 2018

2018-11-20T19:49:31Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:49, 20 lis 2018
Linia 1:		Linia 1:
	'''Roszi''', '''Roshi''', w spolszczeniu Roszi lub Rosi to w japońskim buddyzmie najwyższy, mistrzowski stopień uprawniający do nauczania [[Dharma\|Dharmy]] Buddy. Rōshi (老師?) po Chińsku w pinyin: Lǎoshī; w Sanskrycie: ṛṣi czyli [[Ryszi\|Rishi]], po tybetańsku [[Rimpoche]] lub Rinpoche. W spolszczeniu [[Ryszi]] to Mędrzec, osoba ucieleśniająca Mądrość Oświeconą, Mistrz Mądrości. W indyjskiej radża jodze [[Ryszi]] to Uczeń-Mistrz coś jak najwyższy czarny pas w sztukach walki. Jedno wielkie z pięciu wielkich wtajemniczeń duchowych, czasem pierwsze, czasem drugie. W Japonii czy Chinach to otwarcie kolejnego płatka kwiatu śliwy/wiśni z pięciu oznaczających kręgi oświeconej mądrości. W Indii zwykle za mistrzów uważa się MahaRishi czyli Wielkich Roshi. Tytuł zaczerpnięty z Sanskrytu, w japońskiej wymowie pokazuje skąd pochodzi [[Zen]], w sanskrycie [[Dhyana]]! Prawda o buddyzmie Zen i jego pochodzeniu z Indii, z praktyki królewskiej Radża [[Joga\|Jogi]].		'''Roszi''', '''Roshi''', w spolszczeniu Roszi lub Rosi to w japońskim buddyzmie najwyższy, mistrzowski stopień uprawniający do nauczania [[Dharma\|Dharmy]] Buddy. Rōshi (老師) po Chińsku w pinyin: Lǎoshī; w Sanskrycie: ṛṣi czyli [[Ryszi\|Rishi]], po tybetańsku [[Rimpoche]] lub Rinpoche. W spolszczeniu [[Ryszi]] to Mędrzec, osoba ucieleśniająca Mądrość Oświeconą, Mistrz Mądrości. W indyjskiej radża jodze [[Ryszi]] to Uczeń-Mistrz coś jak najwyższy czarny pas w sztukach walki. Jedno wielkie z pięciu wielkich wtajemniczeń duchowych, czasem pierwsze, czasem drugie. W Japonii czy Chinach to otwarcie kolejnego płatka kwiatu śliwy/wiśni z pięciu oznaczających kręgi oświeconej mądrości. W Indii zwykle za mistrzów uważa się MahaRishi czyli Wielkich Roshi. Tytuł zaczerpnięty z Sanskrytu, w japońskiej wymowie pokazuje skąd pochodzi [[Zen]], w sanskrycie [[Dhyana]]! Prawda o buddyzmie Zen i jego pochodzeniu z Indii, z praktyki królewskiej Radża [[Joga\|Jogi]].

	Japońskie słowo '''Roshi''' czytamy bardziej jak '''Loshi''' (Loszi), gdyż głoska R w języku japońskim jest czytana jako dźwięk bardziej podobny do L niż do R, także jako dźwięk głęboki, tylny, brzuszny, pośredni pomiędzy L a R. Zasada dotyczy wszystkich pojęć języka japońskiego, które w transliteracji zawierają znak literowy R (np. Rei, Reiki, Ronin, Roku, Ryu).		Japońskie słowo '''Roshi''' czytamy bardziej jak '''Loshi''' (Loszi), gdyż głoska R w języku japońskim jest czytana jako dźwięk bardziej podobny do L niż do R, także jako dźwięk głęboki, tylny, brzuszny, pośredni pomiędzy L a R. Zasada dotyczy wszystkich pojęć języka japońskiego, które w transliteracji zawierają znak literowy R (np. Rei, Reiki, Ronin, Roku, Ryu).

Kundalin o 19:49, 20 lis 2018

2018-11-20T19:49:04Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:49, 20 lis 2018
Linia 1:		Linia 1:
	'''Roszi''', '''Roshi''', w spolszczeniu Roszi lub Rosi to w japońskim buddyzmie ~~najniższy~~, ~~podstawowy~~ stopień uprawniający do nauczania [[Dharma\|Dharmy]] Buddy. Rōshi (老師?) po Chińsku w pinyin: Lǎoshī; w Sanskrycie: ṛṣi czyli [[Ryszi\|Rishi]], po tybetańsku [[Rimpoche]] lub Rinpoche. W spolszczeniu [[Ryszi]] to Mędrzec, osoba ucieleśniająca Mądrość Oświeconą, Mistrz Mądrości. W indyjskiej radża jodze [[Ryszi]] to Uczeń-Mistrz coś jak czarny pas w sztukach walki. ~~Pierwsze~~ z pięciu wielkich wtajemniczeń duchowych. W Japonii czy Chinach to otwarcie ~~pierwszego~~ płatka kwiatu śliwy/wiśni z pięciu. W Indii zwykle za mistrzów uważa się MahaRishi czyli Wielkich Roshi. Tytuł zaczerpnięty z Sanskrytu, w japońskiej wymowie pokazuje skąd pochodzi [[Zen]], w sanskrycie Dhyana! Prawda o buddyzmie Zen i jego pochodzeniu z Indii, z praktyki królewskiej Radża [[Joga\|Jogi]].		'''Roszi''', '''Roshi''', w spolszczeniu Roszi lub Rosi to w japońskim buddyzmie najwyższy, mistrzowski stopień uprawniający do nauczania [[Dharma\|Dharmy]] Buddy. Rōshi (老師?) po Chińsku w pinyin: Lǎoshī; w Sanskrycie: ṛṣi czyli [[Ryszi\|Rishi]], po tybetańsku [[Rimpoche]] lub Rinpoche. W spolszczeniu [[Ryszi]] to Mędrzec, osoba ucieleśniająca Mądrość Oświeconą, Mistrz Mądrości. W indyjskiej radża jodze [[Ryszi]] to Uczeń-Mistrz coś jak najwyższy czarny pas w sztukach walki. Jedno wielkie z pięciu wielkich wtajemniczeń duchowych, czasem pierwsze, czasem drugie. W Japonii czy Chinach to otwarcie kolejnego płatka kwiatu śliwy/wiśni z pięciu oznaczających kręgi oświeconej mądrości. W Indii zwykle za mistrzów uważa się MahaRishi czyli Wielkich Roshi. Tytuł zaczerpnięty z Sanskrytu, w japońskiej wymowie pokazuje skąd pochodzi [[Zen]], w sanskrycie [[Dhyana]]! Prawda o buddyzmie Zen i jego pochodzeniu z Indii, z praktyki królewskiej Radża [[Joga\|Jogi]].

	Japońskie słowo '''Roshi''' czytamy bardziej jak '''Loshi''' (Loszi), gdyż głoska R w języku japońskim jest czytana jako dźwięk bardziej podobny do L niż do R, także jako dźwięk głęboki, tylny, brzuszny, pośredni pomiędzy L a R. Zasada dotyczy wszystkich pojęć języka japońskiego, które w transliteracji zawierają znak literowy R (np. Rei, Reiki, Ronin, Roku, Ryu).		Japońskie słowo '''Roshi''' czytamy bardziej jak '''Loshi''' (Loszi), gdyż głoska R w języku japońskim jest czytana jako dźwięk bardziej podobny do L niż do R, także jako dźwięk głęboki, tylny, brzuszny, pośredni pomiędzy L a R. Zasada dotyczy wszystkich pojęć języka japońskiego, które w transliteracji zawierają znak literowy R (np. Rei, Reiki, Ronin, Roku, Ryu).
Linia 5:		Linia 5:
	===Roszi - Mistrz Zen===		===Roszi - Mistrz Zen===

	Mistrz zen (czytaj "dzen") to w tradycjach chan, sǒn, zen i thien, w pełni Oświecony człowiek, o dojrzałej osobowości i nieugiętym charakterze, który włączył Dharmę Buddy w swoje życie i potrafi prowadzić innych do Oświecenia. Zen to dosłownie medytacja (dhyana), zatem mistrz zen jest faktycznie mistrzem medytacji, mistrzem życia kontemplacyjnego w buddyzmie. Aby zostać mistrzem zen trzeba urzeczywistnić ~~swoją~~ prawdziwą naturę, otrzymać przekaz Dharmy od swojego nauczyciela (i ewentualnie innych mistrzów zen) i dojrzewać latami w walkach Dharmy z innymi mistrzami. Mistrz zen jest dhyana guru wedle terminologii indyjskiej jogi, czyli mistrzem medytacji i kontemplacji.		Mistrz zen (czytaj "dzen") to w tradycjach chan, sǒn, zen i thien, w pełni Oświecony człowiek, o dojrzałej osobowości i nieugiętym charakterze, który włączył Dharmę Buddy w swoje życie i potrafi prowadzić innych do Oświecenia. Zen czy chan to dosłownie medytacja (jogiczna dhyana), zatem mistrz zen jest faktycznie mistrzem medytacji, mistrzem życia kontemplacyjnego w buddyzmie. Aby zostać mistrzem zen trzeba urzeczywistnić prawdziwą naturę jaźni, otrzymać przekaz Dharmy od swojego nauczyciela (i ewentualnie innych mistrzów zen) i dojrzewać latami w walkach Dharmy z innymi mistrzami. Mistrz zen jest dhyana guru wedle terminologii indyjskiej jogi, czyli mistrzem medytacji i kontemplacji. W Indii, tradycyjnie do Mistrza Medytacji zwracamy się tytularnie per "Swami", Swami-Ji (Słami-Dźi), co oznacza dosłownie: Jaźnio (Swa od Swaha) Doskonała, Wszechświetlista (Ami od Amitaba).

	'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. ~~노 사~~ , nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.		'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. 노사, nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru, swami. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia z uwagi na wymogi poziomu Mistrza Mądrości. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, szczególnie na Zachodzie, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.

	'''Zenji''' (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji, a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen Zenji to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę (dobre prawo, prawa i zasady duchowe) przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi. '''Daishi''' (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, ~~zwyczajnie~~ ośmieszają ~~się~~ pokazując swoją marność. Istnieje także pojęcie '''Do Shi''' czyli Przewodnik Drogi (Do, Dao), zaczerpnięte ze szkół taoistycznych.		'''Zenji''' (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji (dhyana guru, dhyani guru), a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen Zenji to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę (dobre prawo, prawa i zasady duchowe) przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi.

			'''Daishi''' (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci, komuś wybitnie zasłużonemu, czasem założycielowi szkoły medytacyjnej. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, zwykle się na zachodzie ośmieszają pokazując swoją marność i chęć bycia wysoko. Istnieje także pojęcie '''Do Shi''' (Dou Shi) czyli Przewodnik Drogi (Do, Dao), zaczerpnięte ze szkół taoistycznych.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]]

Kundalin o 18:13, 26 sty 2017

2017-01-26T18:13:48Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:13, 26 sty 2017
Linia 1:		Linia 1:
	'''Roszi''', '''Roshi''', w spolszczeniu Roszi lub Rosi to w japońskim buddyzmie najniższy, podstawowy stopień uprawniający do nauczania [[Dharma\|Dharmy]] Buddy. Rōshi (老師?) po Chińsku w pinyin: Lǎoshī; w Sanskrycie: ṛṣi czyli [[Ryszi\|Rishi]], po tybetańsku [[Rimpoche]] lub Rinpoche. W spolszczeniu [[Ryszi]] to Mędrzec, osoba ucieleśniająca Mądrość Oświeconą, Mistrz Mądrości. W indyjskiej radża jodze [[Ryszi]] to Uczeń-Mistrz coś jak czarny pas w sztukach walki. Pierwsze z pięciu wielkich wtajemniczeń duchowych. W Japonii czy Chinach to otwarcie pierwszego płatka kwiatu śliwy/wiśni z pięciu. W Indii zwykle za mistrzów uważa się MahaRishi czyli Wielkich Roshi. Tytuł zaczerpnięty z Sanskrytu, w japońskiej wymowie pokazuje skąd pochodzi [[~~ZEN~~]], w sanskrycie Dhyana! Prawda o buddyzmie Zen i jego pochodzeniu z Indii, z praktyki królewskiej Radża [[Joga\|Jogi]].		'''Roszi''', '''Roshi''', w spolszczeniu Roszi lub Rosi to w japońskim buddyzmie najniższy, podstawowy stopień uprawniający do nauczania [[Dharma\|Dharmy]] Buddy. Rōshi (老師?) po Chińsku w pinyin: Lǎoshī; w Sanskrycie: ṛṣi czyli [[Ryszi\|Rishi]], po tybetańsku [[Rimpoche]] lub Rinpoche. W spolszczeniu [[Ryszi]] to Mędrzec, osoba ucieleśniająca Mądrość Oświeconą, Mistrz Mądrości. W indyjskiej radża jodze [[Ryszi]] to Uczeń-Mistrz coś jak czarny pas w sztukach walki. Pierwsze z pięciu wielkich wtajemniczeń duchowych. W Japonii czy Chinach to otwarcie pierwszego płatka kwiatu śliwy/wiśni z pięciu. W Indii zwykle za mistrzów uważa się MahaRishi czyli Wielkich Roshi. Tytuł zaczerpnięty z Sanskrytu, w japońskiej wymowie pokazuje skąd pochodzi [[Zen]], w sanskrycie Dhyana! Prawda o buddyzmie Zen i jego pochodzeniu z Indii, z praktyki królewskiej Radża [[Joga\|Jogi]].

	Japońskie słowo '''Roshi''' czytamy bardziej jak '''Loshi''' (Loszi), gdyż głoska R w języku japońskim jest czytana jako dźwięk bardziej podobny do L niż do R, także jako dźwięk głęboki, tylny, brzuszny, pośredni pomiędzy L a R. Zasada dotyczy wszystkich pojęć języka japońskiego, które w transliteracji zawierają znak literowy R (np. Rei, Reiki, Ronin, Roku, Ryu).		Japońskie słowo '''Roshi''' czytamy bardziej jak '''Loshi''' (Loszi), gdyż głoska R w języku japońskim jest czytana jako dźwięk bardziej podobny do L niż do R, także jako dźwięk głęboki, tylny, brzuszny, pośredni pomiędzy L a R. Zasada dotyczy wszystkich pojęć języka japońskiego, które w transliteracji zawierają znak literowy R (np. Rei, Reiki, Ronin, Roku, Ryu).

Kundalin: /* Roszi - Mistrz Zen */

2012-03-03T10:29:31Z

Roszi - Mistrz Zen

← poprzednia wersja		Wersja z 11:29, 3 mar 2012
Linia 7:		Linia 7:
	Mistrz zen (czytaj "dzen") to w tradycjach chan, sǒn, zen i thien, w pełni Oświecony człowiek, o dojrzałej osobowości i nieugiętym charakterze, który włączył Dharmę Buddy w swoje życie i potrafi prowadzić innych do Oświecenia. Zen to dosłownie medytacja (dhyana), zatem mistrz zen jest faktycznie mistrzem medytacji, mistrzem życia kontemplacyjnego w buddyzmie. Aby zostać mistrzem zen trzeba urzeczywistnić swoją prawdziwą naturę, otrzymać przekaz Dharmy od swojego nauczyciela (i ewentualnie innych mistrzów zen) i dojrzewać latami w walkach Dharmy z innymi mistrzami. Mistrz zen jest dhyana guru wedle terminologii indyjskiej jogi, czyli mistrzem medytacji i kontemplacji.		Mistrz zen (czytaj "dzen") to w tradycjach chan, sǒn, zen i thien, w pełni Oświecony człowiek, o dojrzałej osobowości i nieugiętym charakterze, który włączył Dharmę Buddy w swoje życie i potrafi prowadzić innych do Oświecenia. Zen to dosłownie medytacja (dhyana), zatem mistrz zen jest faktycznie mistrzem medytacji, mistrzem życia kontemplacyjnego w buddyzmie. Aby zostać mistrzem zen trzeba urzeczywistnić swoją prawdziwą naturę, otrzymać przekaz Dharmy od swojego nauczyciela (i ewentualnie innych mistrzów zen) i dojrzewać latami w walkach Dharmy z innymi mistrzami. Mistrz zen jest dhyana guru wedle terminologii indyjskiej jogi, czyli mistrzem medytacji i kontemplacji.

	'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. 노 사 , nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.		'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. 노 사 , nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.

	Zenji (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji, a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen ~~jest~~ to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi. Daishi (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, zwyczajnie ośmieszają się pokazując swoją marność.		'''Zenji''' (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji, a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen Zenji to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę (dobre prawo, prawa i zasady duchowe) przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi. '''Daishi''' (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, zwyczajnie ośmieszają się pokazując swoją marność. Istnieje także pojęcie '''Do Shi''' czyli Przewodnik Drogi (Do, Dao), zaczerpnięte ze szkół taoistycznych.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]]

Kundalin: /* Roszi - Mistrz Zen */

2012-03-03T10:24:17Z

Roszi - Mistrz Zen

← poprzednia wersja		Wersja z 11:24, 3 mar 2012
Linia 7:		Linia 7:
	Mistrz zen (czytaj "dzen") to w tradycjach chan, sǒn, zen i thien, w pełni Oświecony człowiek, o dojrzałej osobowości i nieugiętym charakterze, który włączył Dharmę Buddy w swoje życie i potrafi prowadzić innych do Oświecenia. Zen to dosłownie medytacja (dhyana), zatem mistrz zen jest faktycznie mistrzem medytacji, mistrzem życia kontemplacyjnego w buddyzmie. Aby zostać mistrzem zen trzeba urzeczywistnić swoją prawdziwą naturę, otrzymać przekaz Dharmy od swojego nauczyciela (i ewentualnie innych mistrzów zen) i dojrzewać latami w walkach Dharmy z innymi mistrzami. Mistrz zen jest dhyana guru wedle terminologii indyjskiej jogi, czyli mistrzem medytacji i kontemplacji.		Mistrz zen (czytaj "dzen") to w tradycjach chan, sǒn, zen i thien, w pełni Oświecony człowiek, o dojrzałej osobowości i nieugiętym charakterze, który włączył Dharmę Buddy w swoje życie i potrafi prowadzić innych do Oświecenia. Zen to dosłownie medytacja (dhyana), zatem mistrz zen jest faktycznie mistrzem medytacji, mistrzem życia kontemplacyjnego w buddyzmie. Aby zostać mistrzem zen trzeba urzeczywistnić swoją prawdziwą naturę, otrzymać przekaz Dharmy od swojego nauczyciela (i ewentualnie innych mistrzów zen) i dojrzewać latami w walkach Dharmy z innymi mistrzami. Mistrz zen jest dhyana guru wedle terminologii indyjskiej jogi, czyli mistrzem medytacji i kontemplacji.

	'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. 노 사 , nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.		'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. 노 사 , nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.

	Zenji (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji, a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen jest to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi. Daishi (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, zwyczajnie ośmieszają się pokazując swoją marność.		Zenji (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji, a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen jest to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi. Daishi (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, zwyczajnie ośmieszają się pokazując swoją marność.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]]

Kundalin: /* Roszi - Mistrz Zen */

2012-03-03T10:24:01Z

Roszi - Mistrz Zen

← poprzednia wersja		Wersja z 11:24, 3 mar 2012
Linia 7:		Linia 7:
	Mistrz zen (czytaj "dzen") to w tradycjach chan, sǒn, zen i thien, w pełni Oświecony człowiek, o dojrzałej osobowości i nieugiętym charakterze, który włączył Dharmę Buddy w swoje życie i potrafi prowadzić innych do Oświecenia. Zen to dosłownie medytacja (dhyana), zatem mistrz zen jest faktycznie mistrzem medytacji, mistrzem życia kontemplacyjnego w buddyzmie. Aby zostać mistrzem zen trzeba urzeczywistnić swoją prawdziwą naturę, otrzymać przekaz Dharmy od swojego nauczyciela (i ewentualnie innych mistrzów zen) i dojrzewać latami w walkach Dharmy z innymi mistrzami. Mistrz zen jest dhyana guru wedle terminologii indyjskiej jogi, czyli mistrzem medytacji i kontemplacji.		Mistrz zen (czytaj "dzen") to w tradycjach chan, sǒn, zen i thien, w pełni Oświecony człowiek, o dojrzałej osobowości i nieugiętym charakterze, który włączył Dharmę Buddy w swoje życie i potrafi prowadzić innych do Oświecenia. Zen to dosłownie medytacja (dhyana), zatem mistrz zen jest faktycznie mistrzem medytacji, mistrzem życia kontemplacyjnego w buddyzmie. Aby zostać mistrzem zen trzeba urzeczywistnić swoją prawdziwą naturę, otrzymać przekaz Dharmy od swojego nauczyciela (i ewentualnie innych mistrzów zen) i dojrzewać latami w walkach Dharmy z innymi mistrzami. Mistrz zen jest dhyana guru wedle terminologii indyjskiej jogi, czyli mistrzem medytacji i kontemplacji.

	'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. 노사, nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.		'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. 노 사 , nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.

	Zenji (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji, a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen jest to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi. Daishi (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, zwyczajnie ośmieszają się pokazując swoją marność.		Zenji (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji, a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen jest to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi. Daishi (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, zwyczajnie ośmieszają się pokazując swoją marność.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]]

Kundalin: dod. hasła

2012-03-03T10:22:50Z

dod. hasła

Nowa strona

'''Roszi''', '''Roshi''', w spolszczeniu Roszi lub Rosi to w japońskim buddyzmie najniższy, podstawowy stopień uprawniający do nauczania [[Dharma|Dharmy]] Buddy. Rōshi (老師?) po Chińsku w pinyin: Lǎoshī; w Sanskrycie: ṛṣi czyli [[Ryszi|Rishi]], po tybetańsku [[Rimpoche]] lub Rinpoche. W spolszczeniu [[Ryszi]] to Mędrzec, osoba ucieleśniająca Mądrość Oświeconą, Mistrz Mądrości. W indyjskiej radża jodze [[Ryszi]] to Uczeń-Mistrz coś jak czarny pas w sztukach walki. Pierwsze z pięciu wielkich wtajemniczeń duchowych. W Japonii czy Chinach to otwarcie pierwszego płatka kwiatu śliwy/wiśni z pięciu. W Indii zwykle za mistrzów uważa się MahaRishi czyli Wielkich Roshi. Tytuł zaczerpnięty z Sanskrytu, w japońskiej wymowie pokazuje skąd pochodzi [[ZEN]], w sanskrycie Dhyana! Prawda o buddyzmie Zen i jego pochodzeniu z Indii, z praktyki królewskiej Radża [[Joga|Jogi]].

Japońskie słowo '''Roshi''' czytamy bardziej jak '''Loshi''' (Loszi), gdyż głoska R w języku japońskim jest czytana jako dźwięk bardziej podobny do L niż do R, także jako dźwięk głęboki, tylny, brzuszny, pośredni pomiędzy L a R. Zasada dotyczy wszystkich pojęć języka japońskiego, które w transliteracji zawierają znak literowy R (np. Rei, Reiki, Ronin, Roku, Ryu).

===Roszi - Mistrz Zen===

Mistrz zen (czytaj "dzen") to w tradycjach chan, sǒn, zen i thien, w pełni Oświecony człowiek, o dojrzałej osobowości i nieugiętym charakterze, który włączył Dharmę Buddy w swoje życie i potrafi prowadzić innych do Oświecenia. Zen to dosłownie medytacja (dhyana), zatem mistrz zen jest faktycznie mistrzem medytacji, mistrzem życia kontemplacyjnego w buddyzmie. Aby zostać mistrzem zen trzeba urzeczywistnić swoją prawdziwą naturę, otrzymać przekaz Dharmy od swojego nauczyciela (i ewentualnie innych mistrzów zen) i dojrzewać latami w walkach Dharmy z innymi mistrzami. Mistrz zen jest dhyana guru wedle terminologii indyjskiej jogi, czyli mistrzem medytacji i kontemplacji.

'''Rōshi''' (jap. 老師 dosłownie "starszy mistrz", z chiń. laoshi; kor. 노사, nosa; wiet. lao su') - czcigodny duchowy nauczyciel, starszy, mistrz, guru. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia. Obecnie wartość tego tytułu znacznie się zdewaluowała, tak, że stał się on grzecznościowym określeniem i używany jest np. do osoby prowadzącej świątynię zen na zasadzie dziedziczenia. W okresie Meiji antybuddyjskie władze w celu większego podporządkowania sobie zen wprowadziły nawet zwolnienie mnichów zen z celibatu i wegetarianizmu.

Zenji (jap. 禅師 dosł. mistrz, nauczyciel zen) to stare japońskie słowo oznaczające mistrza medytacji, a także wysokiej rangi, zasłużonego mnicha zen. Słowo to pochodzi od chińskiego chanshi (pol. nauczyciel i przewodnik medytacji, dhjany). W buddyzmie zen jest to honorowy tytuł nadawany szczególnie znaczącym nauczycielom. Nosili go np. Dogen Zenji, czy Hakuin Zenji. Dharmę przekazuje pełny, całkowicie oświecony mnich, swojemu uczniowi, całkowicie oświeconemu mnichowi. Daishi (jap. 大師 dosł. wielki nauczyciel, wielki mistrz) – tytuł buddyjski używany także w grupach zorientowanych duchowo, na ogół nadawany dopiero po śmierci. Współcześnie ludzie używający tytułów wielki mistrz w kontekście duchowości czy uzdrawiania rodem z Japonii, zwyczajnie ośmieszają się pokazując swoją marność.

[[Category:Hasło]]