Wedyjskie Reguły Praktyki - Historia wersji

Caroli o 14:57, 23 mar 2025

2025-03-23T14:57:00Z

← poprzednia wersja		Wersja z 15:57, 23 mar 2025
Linia 1:		Linia 1:
	(Hridaya nr 57)		(Hridaya nr 57)
			[[Image:Manuskrypt Riszi.jpg\|thumb\|Riszi Bhrygu]]
	Wersety zaczerpnięte z dzieła '''[[Manu]] Swajambhuwa''' (Syna Jednorodzonego) pt.: "[[Manusmryti]]", lekcja druga (fragmenty) systematycznego wykładu '''[[Ryszi]] [[Bhrygu]]'''. Termin [[Guru\|guru]] oznacza przewodnika duchowego lub mistrza duchowego (Mistrza Nauczyciela Dharmy). Termin [[aćarja]] oznacza nauczyciela lub wysłannika, apostoła guru. Przepasanie sznurem – inicjacja, [[dikszan]]. W cytatach komentarze Himalaya Swami		Wersety zaczerpnięte z dzieła '''[[Manu]] Swajambhuwa''' (Syna Jednorodzonego) pt.: "[[Manusmryti]]", lekcja druga (fragmenty) systematycznego wykładu '''[[Ryszi]] [[Bhrygu]]'''. Termin [[Guru\|guru]] oznacza przewodnika duchowego lub mistrza duchowego (Mistrza Nauczyciela Dharmy). Termin [[aćarja]] oznacza nauczyciela lub wysłannika, apostoła guru. Przepasanie sznurem – inicjacja, [[dikszan]]. W cytatach komentarze Himalaya Swami

Caroli o 22:56, 11 mar 2025

2025-03-11T22:56:49Z

← poprzednia wersja		Wersja z 23:56, 11 mar 2025
Linia 82:		Linia 82:
	'''''[208] A syn guru, co naucza, choćby był chłopięciem albo rówieśnikiem czy adeptem ofiarnego dzieła jeno, jako guru godzien być uczczony.'''''		'''''[208] A syn guru, co naucza, choćby był chłopięciem albo rówieśnikiem czy adeptem ofiarnego dzieła jeno, jako guru godzien być uczczony.'''''

	'''''[209] Tyle tylko, że mu ciała sam namaszczać nie powinien ni w kąpieli mu pomagać, ni też jeść co pozostawił, lub obmywać stopy jego.''''		'''''[209] Tyle tylko, że mu ciała sam namaszczać nie powinien ni w kąpieli mu pomagać, ni też jeść co pozostawił, lub obmywać stopy jego.'''''

	'''''[210] Jako guru czcić nabożnie winien każdą Jego żonę, która jemu stanem równa. Tę innego niż On stanu przez powstanie i właściwe powitanie uczcić musi.'''''		'''''[210] Jako guru czcić nabożnie winien każdą Jego żonę, która jemu stanem równa. Tę innego niż On stanu przez powstanie i właściwe powitanie uczcić musi.'''''

Caroli o 22:55, 11 mar 2025

2025-03-11T22:55:36Z

Caroli o 21:48, 11 mar 2025

2025-03-11T21:48:08Z

Podgląd zmian

Caroli o 21:33, 11 mar 2025

2025-03-11T21:33:20Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:33, 11 mar 2025
Linia 4:		Linia 4:


	'''''[169] Objawienie (Weda) tak stanowi, że podwójnie zrodzonego z matki pierwsze na świat przyjście, z przepasania świętym sznurem drugie przyjście, wreszcie trzecie z uświęcenia do ofiary.'''''		'''''[169] Objawienie ([[Weda]] ) tak stanowi, że podwójnie zrodzonego z matki pierwsze na świat przyjście, z przepasania świętym sznurem drugie przyjście, wreszcie trzecie z uświęcenia do ofiary.'''''

	"Człowiek rodzi się trzykrotnie: pierwsze narodziny wraz z nadaniem imienia to dosłownie pierwsze przyjście na świat. Drugie narodziny mają miejsce podczas wylania Świętego Ducha Bożego, gdy z własnej i nieprzymuszonej woli wstępujemy w szeregi uczniów duchowych i rozpoczynamy praktykowanie jogi poprzez przyjęcie inicjacji z rąk Aćarji (Nauczyciela Duchowego). Trzecie narodziny mają miejsce, gdy kończymy podstawową pracę duchową osiągając pierwsze stopnie świętości (uświęcenie do ofiary), co jest najważniejszym momentem w procesie duchowego rozwoju. Okres terminowania u Nauczyciela po drugich narodzinach to przynajmniej dziesięć do dwanaście lat. Cykl ten potrzebny jest dla dopełnienia rozpoczętej pracy duchowej. Faktycznie mało jest osób, które przyjmując inicjację (dikszan) w jogę, i podążając za instrukcjami Nauczyciela pozostają w głębokim związku przez przynajmniej taki okres czasu. Wtedy wyzwolenie jest gwarantowane. Jeśli odwracamy się od swego Nauczyciela lub porzucamy ścieżkę, wtedy możemy sobie liczyć czas pracy nad sobą od początku. Tak samo zawsze, gdy rozpoczniemy nową ścieżkę praktykowania bez zgody uprzedniego Nauczyciela Duchowego. Reguła ta nie dotyczy praktyki ogólnoreligijnej."		"Człowiek rodzi się trzykrotnie: pierwsze narodziny wraz z nadaniem imienia to dosłownie pierwsze przyjście na świat. Drugie narodziny mają miejsce podczas wylania Świętego Ducha Bożego, gdy z własnej i nieprzymuszonej woli wstępujemy w szeregi uczniów duchowych i rozpoczynamy praktykowanie jogi poprzez przyjęcie inicjacji z rąk Aćarji (Nauczyciela Duchowego). Trzecie narodziny mają miejsce, gdy kończymy podstawową pracę duchową osiągając pierwsze stopnie świętości (uświęcenie do ofiary), co jest najważniejszym momentem w procesie duchowego rozwoju. Okres terminowania u Nauczyciela po drugich narodzinach to przynajmniej dziesięć do dwanaście lat. Cykl ten potrzebny jest dla dopełnienia rozpoczętej pracy duchowej. Faktycznie mało jest osób, które przyjmując inicjację (dikszan) w jogę, i podążając za instrukcjami Nauczyciela pozostają w głębokim związku przez przynajmniej taki okres czasu. Wtedy wyzwolenie jest gwarantowane. Jeśli odwracamy się od swego Nauczyciela lub porzucamy ścieżkę, wtedy możemy sobie liczyć czas pracy nad sobą od początku. Tak samo zawsze, gdy rozpoczniemy nową ścieżkę praktykowania bez zgody uprzedniego Nauczyciela Duchowego. Reguła ta nie dotyczy praktyki ogólnoreligijnej."

Caroli o 20:29, 11 mar 2025

2025-03-11T20:29:37Z

Podgląd zmian

Dakszan o 21:19, 13 wrz 2010

2010-09-13T21:19:45Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:19, 13 wrz 2010
Linia 1:		Linia 1:
	(Hridaya nr 57)		(Hridaya nr 57)

	Wersety zaczerpnięte z dzieła Manu Swajambhuwa (Syna Jednorodzonego) pt.: Manusmryti, lekcja druga (fragmenty) systematycznego wykładu Ryszi Bhrygu. Termin guru oznacza przewodnika duchowego lub mistrza duchowego (Mistrza Nauczyciela Dharmy). Termin aćarja oznacza nauczyciela lub wysłannika, apostoła guru. Przepasanie sznurem - inicjacja, dikszan. W cytatach komentarze Himalaya ~~Master L.M.~~		Wersety zaczerpnięte z dzieła Manu Swajambhuwa (Syna Jednorodzonego) pt.: Manusmryti, lekcja druga (fragmenty) systematycznego wykładu Ryszi Bhrygu. Termin guru oznacza przewodnika duchowego lub mistrza duchowego (Mistrza Nauczyciela Dharmy). Termin aćarja oznacza nauczyciela lub wysłannika, apostoła guru. Przepasanie sznurem - inicjacja, dikszan. W cytatach komentarze Himalaya Swami

Kanomi o 13:27, 20 mar 2009

2009-03-20T13:27:16Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:27, 20 mar 2009
Linia 83:		Linia 83:


	'''[205] Jeśli się wszak kiedy znajdzie koło mistrza swego guru, niech postąpi wobec niego jako wobec guru swego, lecz bez jego przyzwolenia niechaj starszych swego rodu nie ośmiela się powitać.		'''[205] Jeśli się wszak kiedy znajdzie koło mistrza swego guru, niech postąpi wobec niego jako wobec guru swego, lecz bez jego przyzwolenia niechaj starszych swego rodu nie ośmiela się powitać.'''
	'''

	'''[206] Zawsze tak postąpić trzeba wobec guru naukowych, wobec krewnych i tych, którzy zabraniają żyć niegodnie i zbawienną radę dają.'''		'''[206] Zawsze tak postąpić trzeba wobec guru naukowych, wobec krewnych i tych, którzy zabraniają żyć niegodnie i zbawienną radę dają.'''

Kanomi o 13:25, 20 mar 2009

2009-03-20T13:25:13Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:25, 20 mar 2009
Linia 185:		Linia 185:
	"Pozostawanie w głębokim związku oddania z własnym Przewodnikiem i Hierofantem zarazem jest jedynym gwarantem całkowitego wyzwolenia z kołowrotu ponownych wcieleń. Wszyscy ci, którym brakuje wytrwałości i łatwo zrywają więzi oddania ze swoimi Guru, za którymi deklarowali się podążać, nie posiadają takiej gwarancji, chociaż nie jest to niemożliwe. Niebiosa cenią wierność wobec żyjącej Iśwary własnego Sadgurudźi."		"Pozostawanie w głębokim związku oddania z własnym Przewodnikiem i Hierofantem zarazem jest jedynym gwarantem całkowitego wyzwolenia z kołowrotu ponownych wcieleń. Wszyscy ci, którym brakuje wytrwałości i łatwo zrywają więzi oddania ze swoimi Guru, za którymi deklarowali się podążać, nie posiadają takiej gwarancji, chociaż nie jest to niemożliwe. Niebiosa cenią wierność wobec żyjącej Iśwary własnego Sadgurudźi."


	Hum!		Hum!

Kanomi o 13:24, 20 mar 2009

2009-03-20T13:24:03Z

← poprzednia wersja		Wersja z 23:55, 11 mar 2025
Linia 1:		Linia 1:
	(Hridaya nr 57)		(Hridaya nr 57)

	Wersety zaczerpnięte z dzieła '''[[Manu]] Swajambhuwa''' (Syna Jednorodzonego) pt.: "[[Manusmryti]]", lekcja druga (fragmenty) systematycznego wykładu '''Ryszi [[Bhrygu]]'''. Termin [[Guru\|guru]] oznacza przewodnika duchowego lub mistrza duchowego (Mistrza Nauczyciela Dharmy). Termin [[aćarja]] oznacza nauczyciela lub wysłannika, apostoła guru. Przepasanie sznurem – inicjacja, [[dikszan]]. W cytatach komentarze Himalaya Swami		Wersety zaczerpnięte z dzieła '''[[Manu]] Swajambhuwa''' (Syna Jednorodzonego) pt.: "[[Manusmryti]]", lekcja druga (fragmenty) systematycznego wykładu '''[[Ryszi]] [[Bhrygu]]'''. Termin [[Guru\|guru]] oznacza przewodnika duchowego lub mistrza duchowego (Mistrza Nauczyciela Dharmy). Termin [[aćarja]] oznacza nauczyciela lub wysłannika, apostoła guru. Przepasanie sznurem – inicjacja, [[dikszan]]. W cytatach komentarze Himalaya Swami


	'''''[169] Objawienie ([[Weda]]) tak stanowi, że podwójnie zrodzonego z matki pierwsze na świat przyjście, z przepasania świętym sznurem drugie przyjście, wreszcie trzecie z uświęcenia do ofiary.'''''		'''''[169] Objawienie ([[Weda]]) tak stanowi, że podwójnie zrodzonego z matki pierwsze na świat przyjście, z przepasania świętym sznurem drugie przyjście, wreszcie trzecie z uświęcenia do ofiary.'''''

	"Człowiek rodzi się trzykrotnie: pierwsze narodziny wraz z nadaniem imienia to dosłownie pierwsze przyjście na świat. Drugie narodziny mają miejsce podczas wylania Świętego Ducha Bożego, gdy z własnej i nieprzymuszonej woli wstępujemy w szeregi uczniów duchowych i rozpoczynamy praktykowanie jogi poprzez przyjęcie inicjacji z rąk Aćarji (Nauczyciela Duchowego). Trzecie narodziny mają miejsce, gdy kończymy podstawową pracę duchową osiągając pierwsze stopnie świętości (uświęcenie do ofiary), co jest najważniejszym momentem w procesie duchowego rozwoju. Okres terminowania u Nauczyciela po drugich narodzinach to przynajmniej dziesięć do dwanaście lat. Cykl ten potrzebny jest dla dopełnienia rozpoczętej pracy duchowej. Faktycznie mało jest osób, które przyjmując inicjację (dikszan) w jogę, i podążając za instrukcjami Nauczyciela pozostają w głębokim związku przez przynajmniej taki okres czasu. Wtedy wyzwolenie jest gwarantowane. Jeśli odwracamy się od swego Nauczyciela lub porzucamy ścieżkę, wtedy możemy sobie liczyć czas pracy nad sobą od początku. Tak samo zawsze, gdy rozpoczniemy nową ścieżkę praktykowania bez zgody uprzedniego Nauczyciela Duchowego. Reguła ta nie dotyczy praktyki ogólnoreligijnej."		"Człowiek rodzi się trzykrotnie: pierwsze narodziny wraz z nadaniem imienia to dosłownie pierwsze przyjście na świat. Drugie narodziny mają miejsce podczas wylania Świętego Ducha Bożego, gdy z własnej i nieprzymuszonej woli wstępujemy w szeregi uczniów duchowych i rozpoczynamy praktykowanie jogi poprzez przyjęcie inicjacji z rąk Aćarji (Nauczyciela Duchowego). Trzecie narodziny mają miejsce, gdy kończymy podstawową pracę duchową osiągając pierwsze stopnie świętości (uświęcenie do ofiary), co jest najważniejszym momentem w procesie duchowego rozwoju. Okres terminowania u Nauczyciela po drugich narodzinach to przynajmniej dziesięć do dwanaście lat. Cykl ten potrzebny jest dla dopełnienia rozpoczętej pracy duchowej. Faktycznie mało jest osób, które przyjmując inicjację ([[dikszan]]) w [[Joga\|jogę]] i podążając za instrukcjami Nauczyciela pozostają w głębokim związku przez przynajmniej taki okres czasu. Wtedy wyzwolenie jest gwarantowane. Jeśli odwracamy się od swego Nauczyciela lub porzucamy ścieżkę, wtedy możemy sobie liczyć czas pracy nad sobą od początku. Tak samo zawsze, gdy rozpoczniemy nową ścieżkę praktykowania bez zgody uprzedniego Nauczyciela Duchowego. Reguła ta nie dotyczy praktyki ogólnoreligijnej."


	'''''[170] Gdy bramina (człowieka duchowego) narodzenie będzie sznura przepasaniem zaznaczone, to [[Gajatri]] wtedy zowią matką jego. Nauczyciel zaś mu ojcem.'''''		'''''[170] Gdy bramina (człowieka duchowego) narodzenie będzie sznura przepasaniem zaznaczone, to [[Gajatri]] wtedy zowią matką jego. Nauczyciel zaś mu ojcem.'''''

	"[[Gajatri]] jest esencją wszelkiej duchowej wiedzy i mądrości. Z recytacji Gajatri i kontemplacji nad znaczeniem Gajatri rodzi się wszelka duchowa mądrość i wiedza. Powiadamy iż [[Gajatri]] [[Mantra]] jest nektarem i esencją wiedzy wedyjskiej. W ogólności, praktyka różańcowa jest matką, zaś osoba nauczyciela duchowego jest ojcem. Trudno podjąć duchowe ćwiczenia mając konflikt z archetypem własnej matki. Trudno podążać za guru (przewodnikiem duchowym) jeśli towarzyszy nam konflikt czy chociażby lęk przed własnym ojcem. Nauczyciel Duchowy zwykle jest tytułowany per Baba, co dosłownie oznacza kogoś kto jest w roli Ojca. Tradycyjne przykazanie 'Czcij Ojca swego i Matkę swoją' odnosi się do respektu i szacunku zarówno dla osoby nauczyciela jak i dla ścieżki praktyki duchowej, którą się podejmuje. Bez tych postaw trudno będzie podążać jakąkolwiek drogą duchowego rozwoju.		"[[Gajatri]] jest esencją wszelkiej duchowej wiedzy i mądrości. Z recytacji Gajatri i kontemplacji nad znaczeniem Gajatri rodzi się wszelka duchowa mądrość i wiedza. Powiadamy iż [[Gajatri]] [[Mantra]] jest nektarem i esencją wiedzy wedyjskiej. W ogólności, praktyka różańcowa jest matką, zaś osoba nauczyciela duchowego jest ojcem. Trudno podjąć duchowe ćwiczenia mając konflikt z archetypem własnej matki. Trudno podążać za [[guru]] (przewodnikiem duchowym) jeśli towarzyszy nam konflikt czy chociażby lęk przed własnym ojcem. Nauczyciel Duchowy zwykle jest tytułowany per "Baba", co dosłownie oznacza kogoś kto jest w roli Ojca. Tradycyjne przykazanie ''"Czcij Ojca swego i Matkę swoją"'' odnosi się do respektu i szacunku zarówno dla osoby nauczyciela jak i dla ścieżki praktyki duchowej, którą się podejmuje. Bez tych postaw trudno będzie podążać jakąkolwiek drogą duchowego rozwoju.
	Można też powiedzieć iż okres polegania na praktykach duchowych jest okresem matczynym, gdzie praktyka jest dla nas jak opiekująca się nami matka. Okres zaś polegania na osobie nauczyciela (guru) jest okresem formowania i wychowywania poprzez ojca. Druga faza musi być zawsze poprzedzona pierwszą, tak jak dziecko najpierw jest w łonie matki i pod jej troskliwą opieką. Aspekt ojcowski duchowego rozwoju nazywamy treningiem duchowego oddania. Kto nie jest w stanie oddać się w ofierze swemu guru, ten na pewno nie ukończył pracy duchowej dla osiągnięcia uświęcenia trzecich narodzin."		Można też powiedzieć iż okres polegania na praktykach duchowych jest okresem matczynym, gdzie praktyka jest dla nas jak opiekująca się nami matka. Okres zaś polegania na osobie nauczyciela (guru) jest okresem formowania i wychowywania poprzez ojca. Druga faza musi być zawsze poprzedzona pierwszą, tak jak dziecko najpierw jest w łonie matki i pod jej troskliwą opieką. Aspekt ojcowski duchowego rozwoju nazywamy treningiem '''duchowego oddania'''. Kto nie jest w stanie oddać się w ofierze swemu guru, ten na pewno nie ukończył pracy duchowej dla osiągnięcia uświęcenia trzecich narodzin."


Linia 54:		Linia 54:


	'''''[201] Plotka z człeka osła czyni. Ten, kto gani, w psa się wciela, a kto guru wyzyskuje, jako glista się narodzi. Jako robak - kto zawistny (wobec guru).'''''		'''''[201] Plotka z człeka osła czyni. Ten, kto gani, w psa się wciela, a kto guru wyzyskuje, jako glista się narodzi. Jako robak – kto zawistny (wobec guru).'''''

	"Nie chodzi tutaj koniecznie o odradzanie się w kolejnych żywotach, a jedynie o stan świadomości jaki osiąga człowiek czyniący, jakby to powiedzieć, pewne grzechy przeciwko Duchowi Świętemu. [[Bramin]], człowiek uświęcony jest bowiem reprezentantem archetypu Ducha Świętego, Brahmana. Każdy [[aćarja]] (apostoł), nauczyciel duchowy jest w istocie braminem. Dobrze sobie przestudiować te grzechy, aby potem wiedzieć skąd się wziął zły los, ośla świadomość, a wszystko w jak najbardziej demonicznym aspekcie. Osioł w negatywnym archetypie to uparte ego, które zapiera się duchowej drogi i nie chce po niej iść; pies to natura bezwolnego w swej namiętności erotomana; glista symbolizuje charakter osoby nikczemnej i prymitywnej; robak zaś cechę która powoduje, że najlepszy owoc będzie robaczywy, zepsuty."		"Nie chodzi tutaj koniecznie o odradzanie się w kolejnych żywotach, a jedynie o stan świadomości jaki osiąga człowiek czyniący, jakby to powiedzieć, pewne grzechy przeciwko Duchowi Świętemu. [[Bramin]], człowiek uświęcony jest bowiem reprezentantem archetypu Ducha Świętego, [[Brahman\|Brahmana]]. Każdy [[aćarja]] (apostoł), nauczyciel duchowy jest w istocie braminem. Dobrze sobie przestudiować te grzechy, aby potem wiedzieć skąd się wziął zły los, ośla świadomość, a wszystko w jak najbardziej demonicznym aspekcie. Osioł w negatywnym archetypie to uparte ego, które zapiera się duchowej drogi i nie chce po niej iść; pies to natura bezwolnego w swej namiętności erotomana; glista symbolizuje charakter osoby nikczemnej i prymitywnej; robak zaś cechę która powoduje, że najlepszy owoc będzie robaczywy, zepsuty."


Linia 72:		Linia 72:
	'''''[206] Zawsze tak postąpić trzeba wobec guru naukowych, wobec krewnych i tych, którzy zabraniają żyć niegodnie i zbawienną radę dają.'''''		'''''[206] Zawsze tak postąpić trzeba wobec guru naukowych, wobec krewnych i tych, którzy zabraniają żyć niegodnie i zbawienną radę dają.'''''

	"Guru naukowy to osoba udzielająca wiedzy duchowej w oparciu o Święte Pisma i księgi natchnione, inaczej Pandita. Każdy uczony w świeckiej mądrości nie może być traktowany jako guru naukowy, jednakże dawca zbawiennych rad duchowych i strażnik wiedzy duchowej jest uprzywilejowany w tym punkcie tak jak guru."		"Guru naukowy to osoba udzielająca wiedzy duchowej w oparciu o Święte Pisma i księgi natchnione, inaczej '''Pandita'''. Każdy uczony w świeckiej mądrości nie może być traktowany jako guru naukowy, jednakże dawca zbawiennych rad duchowych i strażnik wiedzy duchowej jest uprzywilejowany w tym punkcie tak jak guru."


Linia 91:		Linia 91:
	'''''[218] Jak łopatą kopiąc człowiek wody się dokopać może, tak posłuszny zyskać może wiedzę, którą guru posiada.'''''		'''''[218] Jak łopatą kopiąc człowiek wody się dokopać może, tak posłuszny zyskać może wiedzę, którą guru posiada.'''''

	"Jest to idylla o tym jak posiąść Bożą Mądrość. Tajemnicą jest fakt iż żadne ćwiczenia duchowe nie mogą jej w pełni przynieść. Jedynie, sprawdzone wieloma próbami posłuszeństwo wobec Guru, wobec duchowego przewodnika. Posłuszeństwo służy jedynie adeptowi, który dzięki tej nici związku z guru dziedziczy Mądrość Bożą, którą wcześniej otrzymał w sukcesji Jego nauczyciel. Ojcowski filar praktykowania, pogłębiony nieco w aspekcie wyrażanym cnotą posłuszeństwa to właściwa praktyka dzięki której otrzymuje się w końcu charyzmat Duchowej Mądrości. Jeśli podziwiasz kogoś za jego wiedzę duchową i przenikliwą mądrość, to z pewnością jest to osoba która przeszła taki trening u swojego Guru. I jeśli tak jest, spokojnie możesz powierzyć się duchowemu przewodnictwu tak odnalezionej osoby Guru.		"Jest to idylla o tym jak posiąść Bożą Mądrość. Tajemnicą jest fakt iż żadne ćwiczenia duchowe nie mogą jej w pełni przynieść. Jedynie, sprawdzone wieloma próbami posłuszeństwo wobec Guru, wobec duchowego przewodnika. Posłuszeństwo służy jedynie adeptowi, który dzięki tej nici związku z guru dziedziczy Mądrość Bożą, którą wcześniej otrzymał w sukcesji Jego nauczyciel. Ojcowski filar praktykowania, pogłębiony nieco w aspekcie wyrażanym cnotą posłuszeństwa to właściwa praktyka dzięki której otrzymuje się w końcu charyzmat '''Duchowej Mądrości'''. Jeśli podziwiasz kogoś za jego wiedzę duchową i przenikliwą mądrość, to z pewnością jest to osoba która przeszła taki trening u swojego Guru. I jeśli tak jest, spokojnie możesz powierzyć się duchowemu przewodnictwu tak odnalezionej osoby Guru.
	Iśwarapranidhana to właściwy termin określający ten charyzmatyczny w swej naturze trening duchowy. Dhana oznacza oddanie się z całkowitym posłuszeństwem. Pranin to osoba żyjąca, fizycznie oddychająca. Iśwara to ktoś kto urzeczywistnił Boga. Podstawowym minimum jest Mądrość Boża, dogłębna znajomość spraw niebieskich i przedmiotu duchowej ścieżki odziedziczona poprzez sukcesję linii przekazu, z Mistrza na ucznia, który zostaje w ten sposób udoskonalony i uświęcony. Trening posłuszeństwa przyrównany jest do pracy wykopywania studni która dałaby wodę. Jest to dla ego ciężka praca i ludzie opętani egoizmem wyklinają ten rodzaj praktyki duchowej najlepiej jak potrafią. Dusze oświecone Łaską Mądrości zwią to słodyczą oddania i dlatego przynależą do Loży Odwiecznej Mądrości [[Śigatse]] (Iluminati)."		[[Iśwarapranidhana]] to właściwy termin określający ten charyzmatyczny w swej naturze trening duchowy. Dhana oznacza oddanie się z całkowitym posłuszeństwem. Pranin to osoba żyjąca, fizycznie oddychająca. [[Iśwara]] to ktoś kto urzeczywistnił Boga. Podstawowym minimum jest Mądrość Boża, dogłębna znajomość spraw niebieskich i przedmiotu duchowej ścieżki odziedziczona poprzez sukcesję linii przekazu, z Mistrza na ucznia, który zostaje w ten sposób udoskonalony i uświęcony. Trening posłuszeństwa przyrównany jest do pracy wykopywania studni która dałaby wodę. Jest to dla ego ciężka praca i ludzie opętani egoizmem wyklinają ten rodzaj praktyki duchowej najlepiej jak potrafią. Dusze oświecone Łaską Mądrości zwią to słodyczą oddania i dlatego przynależą do Loży Odwiecznej Mądrości [[Śigatse]] (Iluminati)."


Linia 109:		Linia 109:
	'''''[222] Najpierw usta niech wypłucze i nad sobą zapanuje, myśli zbierze rozproszone i w czas zorzy, i o zmierzchu w miejscu czystym i z różańcem niechaj siada w myśl reguły.'''''		'''''[222] Najpierw usta niech wypłucze i nad sobą zapanuje, myśli zbierze rozproszone i w czas zorzy, i o zmierzchu w miejscu czystym i z różańcem niechaj siada w myśl reguły.'''''

	"Praktyka winna być wykonywana w miejscu czystym i schludnym. Posprzątaj więc i uporządkuj pomieszczenie w którym zamierzasz wykonywać praktyki duchowe. Czystość jest niemym świadkiem twoich intencji (albo prokuratorem!). Używaj dźapamali, różańca do odmawiania twoich modlitw i mantramów. Najprostsza ablucja w formie wypłukania ust i gardła jest niezbędna. Jeszcze lepsza jest kąpiel całego ciała, a przynajmniej obmycie twarzy, dłoni i stóp, co pomaga w zrównoważeniu emocji i oczyszczeniu aury. Nie wolno praktykować w stanie oszołomienia czy podniecenia emocjonalnego. Jedynie z myślą skupioną i wyciszonymi emocjami, czemu może służyć kilkuminutowa relaksacja, przystępuje się do wykonywania duchowych ćwiczeń. Praktyki służące duchowemu rozwojowi wykonywane są zawsze w postawie siedzącej, z podwiniętymi pod siebie nogami, plecy są wyprostowane, a podbródek lekko ściągnięty do szyi (jak w obecności guru)."		"Praktyka winna być wykonywana w miejscu czystym i schludnym. Posprzątaj więc i uporządkuj pomieszczenie w którym zamierzasz wykonywać praktyki duchowe. Czystość jest niemym świadkiem twoich intencji (albo prokuratorem!). Używaj '''dźapamali''', różańca do odmawiania twoich modlitw i mantramów. Najprostsza '''ablucja''' w formie wypłukania ust i gardła jest niezbędna. Jeszcze lepsza jest kąpiel całego ciała, a przynajmniej obmycie twarzy, dłoni i stóp, co pomaga w zrównoważeniu emocji i oczyszczeniu aury. Nie wolno praktykować w stanie oszołomienia czy podniecenia emocjonalnego. Jedynie z myślą skupioną i wyciszonymi emocjami, czemu może służyć kilkuminutowa relaksacja, przystępuje się do wykonywania duchowych ćwiczeń. Praktyki służące duchowemu rozwojowi wykonywane są zawsze w postawie siedzącej, z podwiniętymi pod siebie nogami, plecy są wyprostowane, a podbródek lekko ściągnięty do szyi (jak w obecności guru)."


Linia 137:		Linia 137:
	'''''[244] Gdy po kres żywota bramin jest posłuszny wobec guru, to bezzwłocznie tam podąża gdzie Modlitwy dom przedwieczny.'''''		'''''[244] Gdy po kres żywota bramin jest posłuszny wobec guru, to bezzwłocznie tam podąża gdzie Modlitwy dom przedwieczny.'''''

	"Wierność własnemu Nauczycielowi czy Mistrzowi Duchowemu z rąk którego przyjęliśmy inicjację ([[dikszan]]), wierność aż do kresu swego życia jest jedynym gwarantem osiągnięcia sfer i krain wyzwolonych istot. Tylko ten kto wytrwa próbę wierności swemu Guru osiągnie łaskę zbawienia i zostanie wzniesiony na Niebiosa. Taki nie zatrzymuje się już w żadnych światach pośrednich ani nie błądzi na żadnych astralnych czy mentalnych planach pośrednich bytów. Przez wierność wobec boskiej osoby powraca się do Raju Bożego, do Królestwa Niebieskiego."		"'''Wierność''' własnemu Nauczycielowi czy Mistrzowi Duchowemu z rąk którego przyjęliśmy inicjację ([[dikszan]]), wierność aż do kresu swego życia jest jedynym gwarantem osiągnięcia sfer i krain wyzwolonych istot. Tylko ten kto wytrwa próbę wierności swemu Guru osiągnie łaskę zbawienia i zostanie wzniesiony na Niebiosa. Taki nie zatrzymuje się już w żadnych światach pośrednich ani nie błądzi na żadnych astralnych czy mentalnych planach pośrednich bytów. Przez wierność wobec boskiej osoby powraca się do Raju Bożego, do Królestwa Niebieskiego."


Linia 146:		Linia 146:
	'''''[249] Bramin, co tak żywot pędzi ku Modlitwie (Brahmanowi) dążąc pewnie, do Przybytku Najwyższego wchodzi, by się na tym świecie już powtórnie nie narodzić!'''''		'''''[249] Bramin, co tak żywot pędzi ku Modlitwie (Brahmanowi) dążąc pewnie, do Przybytku Najwyższego wchodzi, by się na tym świecie już powtórnie nie narodzić!'''''

	"Pozostawanie w głębokim związku oddania z własnym Przewodnikiem i Hierofantem zarazem jest jedynym gwarantem całkowitego wyzwolenia z kołowrotu ponownych wcieleń. Wszyscy ci, którym brakuje wytrwałości i łatwo zrywają więzi oddania ze swoimi [[Guru]], za którymi deklarowali się podążać, nie posiadają takiej gwarancji, chociaż nie jest to niemożliwe. Niebiosa cenią wierność wobec żyjącej [[Iśwara\|Iśwary]] własnego Sadgurudźi."		"Pozostawanie w głębokim związku oddania z własnym Przewodnikiem i Hierofantem zarazem jest jedynym gwarantem całkowitego wyzwolenia z kołowrotu ponownych wcieleń. Wszyscy ci, którym brakuje wytrwałości i łatwo zrywają więzi oddania ze swoimi [[Guru]], za którymi deklarowali się podążać, nie posiadają takiej gwarancji, chociaż nie jest to niemożliwe. Niebiosa cenią wierność wobec żyjącej [[Iśwara\|Iśwary]] własnego '''Sadgurudźi'''."

← poprzednia wersja		Wersja z 14:24, 20 mar 2009
Linia 38:		Linia 38:


	'''[195] Gdy Go słucha lub doń mówi, niech nie czyni tego leżąc ani siedząc, ani jedząc albo wtedy kiedy stoi z twarzą gdzie indziej zwróconą.		'''[195] Gdy Go słucha lub doń mówi, niech nie czyni tego leżąc ani siedząc, ani jedząc albo wtedy kiedy stoi z twarzą gdzie indziej zwróconą.'''
	'''


Linia 115:		Linia 114:

	"Jest to idylla o tym jak posiąść Bożą Mądrość. Tajemnicą jest fakt iż żadne ćwiczenia duchowe nie mogą jej w pełni przynieść. Jedynie, sprawdzone wieloma próbami posłuszeństwo wobec Guru, wobec duchowego przewodnika. Posłuszeństwo służy jedynie adeptowi, który dzięki tej nici związku z guru dziedziczy Mądrość Bożą, którą wcześniej otrzymał w sukcesji Jego nauczyciel. Ojcowski filar praktykowania, pogłębiony nieco w aspekcie wyrażanym cnotą posłuszeństwa to właściwa praktyka dzięki której otrzymuje się w końcu charyzmat Duchowej Mądrości. Jeśli podziwiasz kogoś za jego wiedzę duchową i przenikliwą mądrość, to z pewnością jest to osoba która przeszła taki trening u swojego Guru. I jeśli tak jest, spokojnie możesz powierzyć się duchowemu przewodnictwu tak odnalezionej osoby Guru.		"Jest to idylla o tym jak posiąść Bożą Mądrość. Tajemnicą jest fakt iż żadne ćwiczenia duchowe nie mogą jej w pełni przynieść. Jedynie, sprawdzone wieloma próbami posłuszeństwo wobec Guru, wobec duchowego przewodnika. Posłuszeństwo służy jedynie adeptowi, który dzięki tej nici związku z guru dziedziczy Mądrość Bożą, którą wcześniej otrzymał w sukcesji Jego nauczyciel. Ojcowski filar praktykowania, pogłębiony nieco w aspekcie wyrażanym cnotą posłuszeństwa to właściwa praktyka dzięki której otrzymuje się w końcu charyzmat Duchowej Mądrości. Jeśli podziwiasz kogoś za jego wiedzę duchową i przenikliwą mądrość, to z pewnością jest to osoba która przeszła taki trening u swojego Guru. I jeśli tak jest, spokojnie możesz powierzyć się duchowemu przewodnictwu tak odnalezionej osoby Guru.
	Iśwarapranidhana to właściwy termin określający ten charyzmatyczny w swej naturze trening duchowy. Dhana oznacza oddanie się z całkowitym posłuszeństwem. Pranin to osoba żyjąca, fizycznie oddychająca. Iśwara to ktoś kto urzeczywistnił Boga. Podstawowym minimum jest Mądrość Boża, dogłębna znajomość spraw niebieskich i przedmiotu duchowej ścieżki odziedziczona poprzez sukcesję linii przekazu, z Mistrza na ucznia, który zostaje w ten sposób udoskonalony i uświęcony. Trening posłuszeństwa przyrównany jest do pracy wykopywania studni która dałaby wodę. Jest to dla ego ciężka praca i ludzie opętani egoizmem wyklinają ten rodzaj praktyki duchowej najlepiej jak potrafią. Dusze oświecone Łaską Mądrości zwią to słodyczą oddania i dlatego przynależą do Loży Odwiecznej Mądrości Śigatse (Iluminati)."		Iśwarapranidhana to właściwy termin określający ten charyzmatyczny w swej naturze trening duchowy. Dhana oznacza oddanie się z całkowitym posłuszeństwem. Pranin to osoba żyjąca, fizycznie oddychająca. Iśwara to ktoś kto urzeczywistnił Boga. Podstawowym minimum jest Mądrość Boża, dogłębna znajomość spraw niebieskich i przedmiotu duchowej ścieżki odziedziczona poprzez sukcesję linii przekazu, z Mistrza na ucznia, który zostaje w ten sposób udoskonalony i uświęcony. Trening posłuszeństwa przyrównany jest do pracy wykopywania studni która dałaby wodę. Jest to dla ego ciężka praca i ludzie opętani egoizmem wyklinają ten rodzaj praktyki duchowej najlepiej jak potrafią. Dusze oświecone Łaską Mądrości zwią to słodyczą oddania i dlatego przynależą do Loży Odwiecznej Mądrości Śigatse (Iluminati)."


Linia 128:		Linia 127:

	"Przesypianie wschodu oraz zachodu słońca to jak widać dwa kardynalne błędy praktykujących, wymagające pewnej pokuty i zadośćuczynienia, którym jest post i różaniec. Okresy te są najdogodniejsze do praktyki duchowej. Mówimy, że przesypianie wschodu i zachodu słońca to przesypianie okazji do duchowego rozwoju."		"Przesypianie wschodu oraz zachodu słońca to jak widać dwa kardynalne błędy praktykujących, wymagające pewnej pokuty i zadośćuczynienia, którym jest post i różaniec. Okresy te są najdogodniejsze do praktyki duchowej. Mówimy, że przesypianie wschodu i zachodu słońca to przesypianie okazji do duchowego rozwoju."


	'''[221] Gdy ten, kogo słońce wschodząc lub zachodząc w łożu znajdzie, swej pokuty nie odprawi, wielkim grzechem duszę splami.'''		'''[221] Gdy ten, kogo słońce wschodząc lub zachodząc w łożu znajdzie, swej pokuty nie odprawi, wielkim grzechem duszę splami.'''


	'''[222] Najpierw usta niech wypłucze i nad sobą zapanuje, myśli zbierze rozproszone i w czas zorzy, i o zmierzchu w miejscu czystym i z różańcem niechaj siada w myśl reguły.'''		'''[222] Najpierw usta niech wypłucze i nad sobą zapanuje, myśli zbierze rozproszone i w czas zorzy, i o zmierzchu w miejscu czystym i z różańcem niechaj siada w myśl reguły.'''


	"Praktyka winna być wykonywana w miejscu czystym i schludnym. Posprzątaj więc i uporządkuj pomieszczenie w którym zamierzasz wykonywać praktyki duchowe. Czystość jest niemym świadkiem twoich intencji (albo prokuratorem!). Używaj dźapamali, różańca do odmawiania twoich modlitw i mantramów. Najprostsza ablucja w formie wypłukania ust i gardła jest niezbędna. Jeszcze lepsza jest kąpiel całego ciała, a przynajmniej obmycie twarzy, dłoni i stóp, co pomaga w zrównoważeniu emocji i oczyszczeniu aury. Nie wolno praktykować w stanie oszołomienia czy podniecenia emocjonalnego. Jedynie z myślą skupioną i wyciszonymi emocjami, czemu może służyć kilkuminutowa relaksacja, przystępuje się do wykonywania duchowych ćwiczeń. Praktyki służące duchowemu rozwojowi wykonywane są zawsze w postawie siedzącej, z podwiniętymi pod siebie nogami, plecy są wyprostowane, a podbródek lekko ściągnięty do szyi (jak w obecności guru)."		"Praktyka winna być wykonywana w miejscu czystym i schludnym. Posprzątaj więc i uporządkuj pomieszczenie w którym zamierzasz wykonywać praktyki duchowe. Czystość jest niemym świadkiem twoich intencji (albo prokuratorem!). Używaj dźapamali, różańca do odmawiania twoich modlitw i mantramów. Najprostsza ablucja w formie wypłukania ust i gardła jest niezbędna. Jeszcze lepsza jest kąpiel całego ciała, a przynajmniej obmycie twarzy, dłoni i stóp, co pomaga w zrównoważeniu emocji i oczyszczeniu aury. Nie wolno praktykować w stanie oszołomienia czy podniecenia emocjonalnego. Jedynie z myślą skupioną i wyciszonymi emocjami, czemu może służyć kilkuminutowa relaksacja, przystępuje się do wykonywania duchowych ćwiczeń. Praktyki służące duchowemu rozwojowi wykonywane są zawsze w postawie siedzącej, z podwiniętymi pod siebie nogami, plecy są wyprostowane, a podbródek lekko ściągnięty do szyi (jak w obecności guru)."
Linia 155:		Linia 157:

	"Matczyny aspekt wiedzie do przezwyciężenia uwarunkowań materialnej natury i zdobycia panowania nad warunkami świata. Czcząc wprost archetyp matki osiąga się dobrobyt i powodzenie. Świat służy człowiekowi. Niewłaściwy związek po linii matczynej powoduje, iż życie w świecie postrzega się jako uciążliwe i nędzne. Oto co oznacza stworzyć czystą więź z archetypem matki. Gdy przestaniesz walczyć z matką, przestaniesz walczyć o swój byt w ziemskiej egzystencji. Czysty związek z ojcem to przychylność kosmosu i wrażenie urodzenia się pod szczęśliwą gwiazdą. Siły kosmosu, planety i gwiazdy przejawiają się w swych pozytywnych aspektach. Niewłaściwy związek z ojcem oznacza brak przestrzeni do życia i ogólnie niekorzystne układy planetarne. Matka bliższa jest sprawom ziemskim zaś ojciec sprawom niebieskim. Realizacja w aspekcie matczynym to świadomość planetarna obejmująca ziemię. W aspekcie ojcowskim to świadomość kosmiczna, realizacja ogromu przestrzeni wszechświata. Właściwy i pełen oddania związek z Mistrzem Duchowym to realizacja Boga, Nieograniczonego Wszechducha z którego wszystkie wszechświaty zrodziły się i w którym mają swój kres."		"Matczyny aspekt wiedzie do przezwyciężenia uwarunkowań materialnej natury i zdobycia panowania nad warunkami świata. Czcząc wprost archetyp matki osiąga się dobrobyt i powodzenie. Świat służy człowiekowi. Niewłaściwy związek po linii matczynej powoduje, iż życie w świecie postrzega się jako uciążliwe i nędzne. Oto co oznacza stworzyć czystą więź z archetypem matki. Gdy przestaniesz walczyć z matką, przestaniesz walczyć o swój byt w ziemskiej egzystencji. Czysty związek z ojcem to przychylność kosmosu i wrażenie urodzenia się pod szczęśliwą gwiazdą. Siły kosmosu, planety i gwiazdy przejawiają się w swych pozytywnych aspektach. Niewłaściwy związek z ojcem oznacza brak przestrzeni do życia i ogólnie niekorzystne układy planetarne. Matka bliższa jest sprawom ziemskim zaś ojciec sprawom niebieskim. Realizacja w aspekcie matczynym to świadomość planetarna obejmująca ziemię. W aspekcie ojcowskim to świadomość kosmiczna, realizacja ogromu przestrzeni wszechświata. Właściwy i pełen oddania związek z Mistrzem Duchowym to realizacja Boga, Nieograniczonego Wszechducha z którego wszystkie wszechświaty zrodziły się i w którym mają swój kres."


	'''[238] Ten zaś, kto jest pełen wiary, od podłego stanu człeka zyska wiedzę niezrównaną, od wyrzutka - Zacność przednią i w rodzinie zniesławionej znajdzie niczym klejnot żonę.'''		'''[238] Ten zaś, kto jest pełen wiary, od podłego stanu człeka zyska wiedzę niezrównaną, od wyrzutka - Zacność przednią i w rodzinie zniesławionej znajdzie niczym klejnot żonę.'''
Linia 160:		Linia 163:

	"Mając w sercu pełnię zaufania do własnego Guru tak jak do Boga, co jest zresztą odzwierciedleniem wprost, wszędzie otrzyma się potrzebą wiedzę i mądrość, zacność i wierność. Otoczenie staje się odbiciem jego własnych cnót. Dharmę przednią można otrzymać zewsząd, niekoniecznie tylko od prawych, jednak potrzebny jest właściwy związek z zasadą Guru."		"Mając w sercu pełnię zaufania do własnego Guru tak jak do Boga, co jest zresztą odzwierciedleniem wprost, wszędzie otrzyma się potrzebą wiedzę i mądrość, zacność i wierność. Otoczenie staje się odbiciem jego własnych cnót. Dharmę przednią można otrzymać zewsząd, niekoniecznie tylko od prawych, jednak potrzebny jest właściwy związek z zasadą Guru."


	'''[239] On z trucizny nektar zyska, złoto z źródła nieczystego, dziecko mu da trafne słowo, nieprzyjaciel - przykład życia.'''		'''[239] On z trucizny nektar zyska, złoto z źródła nieczystego, dziecko mu da trafne słowo, nieprzyjaciel - przykład życia.'''