Wedyzm - Historia wersji

Kundalin o 21:51, 26 sty 2017

2017-01-26T21:51:25Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:51, 26 sty 2017
Linia 1:		Linia 1:
	'''Wedyzm''' - sanskr. vaidika; tradycja wedyjska, mistyczna religia wiedzy, religia pism objawionych - najstarsza względnie poznana religia Indii, monoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okresu między połową drugiego tysiąclecia a początkiem pierwszego. Jej zręby ukazują teksty Wed, w szczególności najstarsze zbiory - sanhity. Była to religia hierarchiczna, koncentrująca się wokół rozbudowanego ceremoniału ofiary wedyjskiej (jadźńa, śrauta). W większym stopniu obecne były także praktyki magiczne i rytuały związane z ogniskiem domowym (patrz: [[Atharwaweda]]). Przebieg ofiary wedyjskiej był dla jej uczestników odtworzeniem aktu kosmogonicznego i zarazem czynnością podtrzymującą harmonijne istnienie wszechświata, co za tym, pomyślność życia ludzkiego - dlatego tak niezwykle ważny był jej prawidłowy przebieg. Świątynie i zwyczaj czczenia wizerunków bogów pojawia się w wedyzmie od początku jego istnienia, jednak ma formę ezoteryczną. Pierwszym imieniem i obrazem Boga w wedach jest Agni - ogień, płomień, żar. Tajemne imiona Boga Absolutu to [[Śiva]] oraz [[~~YahvaH~~]] odnoszone do Boga Ponadosobowego, mają też żeńskie pary.		'''Wedyzm''' - sanskr. vaidika; tradycja wedyjska, mistyczna religia wiedzy, religia pism objawionych - najstarsza względnie poznana religia Indii, monoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okresu między połową drugiego tysiąclecia a początkiem pierwszego. Jej zręby ukazują teksty Wed, w szczególności najstarsze zbiory - sanhity. Była to religia hierarchiczna, koncentrująca się wokół rozbudowanego ceremoniału ofiary wedyjskiej (jadźńa, śrauta). W większym stopniu obecne były także praktyki magiczne i rytuały związane z ogniskiem domowym (patrz: [[Atharwaweda]]). Przebieg ofiary wedyjskiej był dla jej uczestników odtworzeniem aktu kosmogonicznego i zarazem czynnością podtrzymującą harmonijne istnienie wszechświata, co za tym, pomyślność życia ludzkiego - dlatego tak niezwykle ważny był jej prawidłowy przebieg. Świątynie i zwyczaj czczenia wizerunków bogów pojawia się w wedyzmie od początku jego istnienia, jednak ma formę ezoteryczną. Pierwszym imieniem i obrazem Boga w wedach jest Agni - ogień, płomień, żar. Tajemne imiona Boga Absolutu to [[Śiva]] oraz [[JHWH\|Yahvah]] odnoszone do Boga Ponadosobowego, mają też żeńskie pary.

	Bogowie wedyjscy (dewa, anioły, bogi) to nadludzkie, nieśmiertelne istoty, przede wszystkim uosabiające zjawiska natury (np. [[Agni]] - ogień, [[Surja]] - słońce, [[Waju]] - wiatr, [[Uszas]] - świt, [[Ratri]] - noc, itd.). Najważniejsi pośród nich to bóstwa związane z powstaniem wszechświata i utrzymaniem jego porządku: Agni (pośrednik między człowiekiem sprawującym ofiarę a przyjmującym ją bogami), Mitra, Waruna, Wisznu (który zyska jeszcze na znaczeniu w późniejszym hinduizmie), [[Soma]] i [[Indra]] (król bogów, uosobienie wojowniczego charakteru Ariów). To te bóstwa przede wszystkim należy pokrzepić świętym napojem - somą, topionym masłem (ghi) i świętymi słowami Wed w trakcie ofiary wedyjskiej. Wielu bogów okresu wedyjskiego ma swoje starsze odpowiedniki w Aweście, choć często ich role uległy w wedyzmie znacznemu przekształceniu. Należy pamiętać, że Wedy, a w szczególności [[Rygweda]] ukazywały wierzenia najwyższych warstw społecznych (warn), ignorując w znacznej mierze mitologię tworzącą się w warstwach niższych oraz przenikające elementy niearyjskie, które najprawdopodobniej zadecydowały o późniejszym kształcie hinduizmu. Prawdopodobnie taki „ludowy” rodowód ma Wisznu i [[Rudra]].		Bogowie wedyjscy (dewa, anioły, bogi) to nadludzkie, nieśmiertelne istoty, przede wszystkim uosabiające zjawiska natury (np. [[Agni]] - ogień, [[Surja]] - słońce, [[Waju]] - wiatr, [[Uszas]] - świt, [[Ratri]] - noc, itd.). Najważniejsi pośród nich to bóstwa związane z powstaniem wszechświata i utrzymaniem jego porządku: Agni (pośrednik między człowiekiem sprawującym ofiarę a przyjmującym ją bogami), Mitra, Waruna, Wisznu (który zyska jeszcze na znaczeniu w późniejszym hinduizmie), [[Soma]] i [[Indra]] (król bogów, uosobienie wojowniczego charakteru Ariów). To te bóstwa przede wszystkim należy pokrzepić świętym napojem - somą, topionym masłem (ghi) i świętymi słowami Wed w trakcie ofiary wedyjskiej. Wielu bogów okresu wedyjskiego ma swoje starsze odpowiedniki w Aweście, choć często ich role uległy w wedyzmie znacznemu przekształceniu. Należy pamiętać, że Wedy, a w szczególności [[Rygweda]] ukazywały wierzenia najwyższych warstw społecznych (warn), ignorując w znacznej mierze mitologię tworzącą się w warstwach niższych oraz przenikające elementy niearyjskie, które najprawdopodobniej zadecydowały o późniejszym kształcie hinduizmu. Prawdopodobnie taki „ludowy” rodowód ma Wisznu i [[Rudra]].

Kundalin o 20:14, 7 sty 2017

2017-01-07T20:14:25Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:14, 7 sty 2017
Linia 1:		Linia 1:
	Wedyzm (sanskr. vaidika; ~~religia~~ wedyjska, religia wiedzy, religia pism objawionych) - najstarsza względnie poznana religia Indii, monoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okresu między połową drugiego tysiąclecia a początkiem pierwszego. Jej zręby ukazują teksty Wed, w szczególności najstarsze zbiory - sanhity. Była to religia hierarchiczna, koncentrująca się wokół rozbudowanego ceremoniału ofiary wedyjskiej (jadźńa, śrauta). W ~~wiekszym~~ stopniu obecne były także praktyki magiczne i rytuały związane z ogniskiem domowym (patrz: Atharwaweda). Przebieg ofiary wedyjskiej był dla jej uczestników odtworzeniem aktu kosmogonicznego i zarazem czynnością podtrzymującą harmonijne istnienie wszechświata, co za tym, pomyślność życia ludzkiego - dlatego tak niezwykle ważny był jej prawidłowy przebieg. Świątynie i zwyczaj czczenia wizerunków bogów pojawia się w wedyzmie od ~~poczatku~~ jego istnienia, jednak ma formę ezoteryczną. Pierwszym imieniem i obrazem Boga w wedach jest Agni - ogień, płomień, żar. Tajemne imiona Boga Absolutu to [[Śiva]] oraz [[YahvaH]] odnoszone do Boga Ponadosobowego, mają też żeńskie pary.		'''Wedyzm''' - sanskr. vaidika; tradycja wedyjska, mistyczna religia wiedzy, religia pism objawionych - najstarsza względnie poznana religia Indii, monoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okresu między połową drugiego tysiąclecia a początkiem pierwszego. Jej zręby ukazują teksty Wed, w szczególności najstarsze zbiory - sanhity. Była to religia hierarchiczna, koncentrująca się wokół rozbudowanego ceremoniału ofiary wedyjskiej (jadźńa, śrauta). W większym stopniu obecne były także praktyki magiczne i rytuały związane z ogniskiem domowym (patrz: [[Atharwaweda]]). Przebieg ofiary wedyjskiej był dla jej uczestników odtworzeniem aktu kosmogonicznego i zarazem czynnością podtrzymującą harmonijne istnienie wszechświata, co za tym, pomyślność życia ludzkiego - dlatego tak niezwykle ważny był jej prawidłowy przebieg. Świątynie i zwyczaj czczenia wizerunków bogów pojawia się w wedyzmie od początku jego istnienia, jednak ma formę ezoteryczną. Pierwszym imieniem i obrazem Boga w wedach jest Agni - ogień, płomień, żar. Tajemne imiona Boga Absolutu to [[Śiva]] oraz [[YahvaH]] odnoszone do Boga Ponadosobowego, mają też żeńskie pary.

	Bogowie wedyjscy (dewa, anioły, bogi) to nadludzkie, nieśmiertelne istoty, przede wszystkim uosabiające zjawiska natury (np. Agni - ogień, Surja - słońce, Waju - wiatr, Uszas - świt, Ratri - noc, itd.). Najważniejsi pośród nich to bóstwa związane z powstaniem wszechświata i utrzymaniem jego porządku: Agni (pośrednik między człowiekiem sprawującym ofiarę a przyjmującym ją bogami), Mitra, Waruna, Wisznu (który zyska jeszcze na znaczeniu w późniejszym hinduizmie), Soma i Indra (król bogów, uosobienie wojowniczego charakteru Ariów). To te bóstwa przede wszystkim należy pokrzepić świętym napojem - somą, topionym masłem (ghi) i świętymi słowami Wed w trakcie ofiary wedyjskiej. Wielu bogów okresu wedyjskiego ma swoje starsze odpowiedniki w Aweście, choć często ich role uległy w wedyzmie znacznemu przekształceniu. Należy pamiętać, że Wedy, a w szczególności Rygweda ukazywały wierzenia najwyższych warstw społecznych (warn), ignorując w znacznej mierze mitologię tworzącą się w warstwach niższych oraz przenikające elementy niearyjskie, które najprawdopodobniej zadecydowały o późniejszym kształcie hinduizmu. Prawdopodobnie taki „ludowy” rodowód ma Wisznu i Rudra.		Bogowie wedyjscy (dewa, anioły, bogi) to nadludzkie, nieśmiertelne istoty, przede wszystkim uosabiające zjawiska natury (np. [[Agni]] - ogień, [[Surja]] - słońce, [[Waju]] - wiatr, [[Uszas]] - świt, [[Ratri]] - noc, itd.). Najważniejsi pośród nich to bóstwa związane z powstaniem wszechświata i utrzymaniem jego porządku: Agni (pośrednik między człowiekiem sprawującym ofiarę a przyjmującym ją bogami), Mitra, Waruna, Wisznu (który zyska jeszcze na znaczeniu w późniejszym hinduizmie), [[Soma]] i [[Indra]] (król bogów, uosobienie wojowniczego charakteru Ariów). To te bóstwa przede wszystkim należy pokrzepić świętym napojem - somą, topionym masłem (ghi) i świętymi słowami Wed w trakcie ofiary wedyjskiej. Wielu bogów okresu wedyjskiego ma swoje starsze odpowiedniki w Aweście, choć często ich role uległy w wedyzmie znacznemu przekształceniu. Należy pamiętać, że Wedy, a w szczególności [[Rygweda]] ukazywały wierzenia najwyższych warstw społecznych (warn), ignorując w znacznej mierze mitologię tworzącą się w warstwach niższych oraz przenikające elementy niearyjskie, które najprawdopodobniej zadecydowały o późniejszym kształcie hinduizmu. Prawdopodobnie taki „ludowy” rodowód ma Wisznu i [[Rudra]].

	Kosmologia:		'''Kosmologia:'''
	Świat dzieli się na trzy części: Ojciec-Niebo (Djaus), Matka-Ziemia (Prythiwi) i oddzielające ich powietrze. W najwyższej części nieba mieszkają bogowie, Surja (słońce), Soma (księżyc). Powietrze wypełnia ciemność i deszczowe chmury. Wszelki porządek wszechświata wyznacza jedna zasada - ryta.
			Świat dzieli się na trzy części: Ojciec-Niebo ([[Djaus]]), Matka-Ziemia ([[Prythiwi]]) i oddzielające ich powietrze. W najwyższej części nieba mieszkają bogowie, Surja (słońce), Soma (księżyc). Powietrze wypełnia ciemność i deszczowe chmury. Wszelki porządek wszechświata wyznacza jedna zasada - ryta.

			'''Kosmogonia:'''

	~~Kosmogonia:~~
	Według najstarszych mitów świat zbudowali bogowie jak cieśle stawiający dom. Późniejsze wersje mitów ukazują powstanie świata jako narodziny z pierwiastka żeńskiego i męskiego, bądź jako dzieło stwórcze Pradźapatiego (bóstwo późnowedyjskie, które szczególnego znaczenia nabiera w braminizmie).		Według najstarszych mitów świat zbudowali bogowie jak cieśle stawiający dom. Późniejsze wersje mitów ukazują powstanie świata jako narodziny z pierwiastka żeńskiego i męskiego, bądź jako dzieło stwórcze Pradźapatiego (bóstwo późnowedyjskie, które szczególnego znaczenia nabiera w braminizmie).

	Podstawowa Formuła Ofiarna:		'''Podstawowa Formuła Ofiarna:'''
	*'''Om Agnaye Namah!''' Chwała Bogu Płomiennemu!
	Om oznacza Boga, Brahmana, ~~Śiva~~, YahvaH, a Agni to przymiot, tytuł lub opis Boga. Namah znaczy chwała, cześć, pokłon, szacunek, uwielbienie.		*'''Om Agnaye Namah!''' Chwała Bogu Płomiennemu!

			Om oznacza Boga, Brahmana, [[Śiwa]], YahvaH, a Agni to przymiot, tytuł lub opis Boga. Namah znaczy chwała, cześć, pokłon, szacunek, uwielbienie.

	[[Category:Hasło]]		[[Category:Hasło]]

Dakszan o 23:23, 4 lut 2008

2008-02-04T23:23:33Z

← poprzednia wersja		Wersja z 00:23, 5 lut 2008
Linia 12:		Linia 12:
	*'''Om Agnaye Namah!''' Chwała Bogu Płomiennemu!		*'''Om Agnaye Namah!''' Chwała Bogu Płomiennemu!
	Om oznacza Boga, Brahmana, Śiva, YahvaH, a Agni to przymiot, tytuł lub opis Boga. Namah znaczy chwała, cześć, pokłon, szacunek, uwielbienie.		Om oznacza Boga, Brahmana, Śiva, YahvaH, a Agni to przymiot, tytuł lub opis Boga. Namah znaczy chwała, cześć, pokłon, szacunek, uwielbienie.

			[[Category:Hasło]]

Kundalin o 11:39, 4 lut 2008

2008-02-04T11:39:31Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:39, 4 lut 2008
Linia 1:		Linia 1:
	Wedyzm (sanskr. vaidika; religia wedyjska, religia wiedzy, religia pism objawionych) - najstarsza względnie poznana religia Indii, monoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okresu między połową drugiego tysiąclecia a początkiem pierwszego. Jej zręby ukazują teksty Wed, w szczególności najstarsze zbiory - sanhity. Była to religia hierarchiczna, koncentrująca się wokół rozbudowanego ceremoniału ofiary wedyjskiej (jadźńa, śrauta). W wiekszym stopniu obecne były także praktyki magiczne i rytuały związane z ogniskiem domowym (patrz: Atharwaweda). Przebieg ofiary wedyjskiej był dla jej uczestników odtworzeniem aktu kosmogonicznego i zarazem czynnością podtrzymującą harmonijne istnienie wszechświata, co za tym, pomyślność życia ludzkiego - dlatego tak niezwykle ważny był jej prawidłowy przebieg. Świątynie i zwyczaj czczenia wizerunków bogów pojawia się w wedyzmie od poczatku jego istnienia, jednak ma formę ezoteryczną. Pierwszym imieniem i obrazem Boga w wedach jest Agni - ogień, płomień, żar. Tajemne imiona Boga Absolutu to [[Śiva]] oraz [[~~JahvaH~~]] odnoszone do Boga Ponadosobowego, mają też żeńskie pary.		Wedyzm (sanskr. vaidika; religia wedyjska, religia wiedzy, religia pism objawionych) - najstarsza względnie poznana religia Indii, monoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okresu między połową drugiego tysiąclecia a początkiem pierwszego. Jej zręby ukazują teksty Wed, w szczególności najstarsze zbiory - sanhity. Była to religia hierarchiczna, koncentrująca się wokół rozbudowanego ceremoniału ofiary wedyjskiej (jadźńa, śrauta). W wiekszym stopniu obecne były także praktyki magiczne i rytuały związane z ogniskiem domowym (patrz: Atharwaweda). Przebieg ofiary wedyjskiej był dla jej uczestników odtworzeniem aktu kosmogonicznego i zarazem czynnością podtrzymującą harmonijne istnienie wszechświata, co za tym, pomyślność życia ludzkiego - dlatego tak niezwykle ważny był jej prawidłowy przebieg. Świątynie i zwyczaj czczenia wizerunków bogów pojawia się w wedyzmie od poczatku jego istnienia, jednak ma formę ezoteryczną. Pierwszym imieniem i obrazem Boga w wedach jest Agni - ogień, płomień, żar. Tajemne imiona Boga Absolutu to [[Śiva]] oraz [[YahvaH]] odnoszone do Boga Ponadosobowego, mają też żeńskie pary.

	Bogowie wedyjscy (dewa, anioły, bogi) to nadludzkie, nieśmiertelne istoty, przede wszystkim uosabiające zjawiska natury (np. Agni - ogień, Surja - słońce, Waju - wiatr, Uszas - świt, Ratri - noc, itd.). Najważniejsi pośród nich to bóstwa związane z powstaniem wszechświata i utrzymaniem jego porządku: Agni (pośrednik między człowiekiem sprawującym ofiarę a przyjmującym ją bogami), Mitra, Waruna, Wisznu (który zyska jeszcze na znaczeniu w późniejszym hinduizmie), Soma i Indra (król bogów, uosobienie wojowniczego charakteru Ariów). To te bóstwa przede wszystkim należy pokrzepić świętym napojem - somą, topionym masłem (ghi) i świętymi słowami Wed w trakcie ofiary wedyjskiej. Wielu bogów okresu wedyjskiego ma swoje starsze odpowiedniki w Aweście, choć często ich role uległy w wedyzmie znacznemu przekształceniu. Należy pamiętać, że Wedy, a w szczególności Rygweda ukazywały wierzenia najwyższych warstw społecznych (warn), ignorując w znacznej mierze mitologię tworzącą się w warstwach niższych oraz przenikające elementy niearyjskie, które najprawdopodobniej zadecydowały o późniejszym kształcie hinduizmu. Prawdopodobnie taki „ludowy” rodowód ma Wisznu i Rudra.		Bogowie wedyjscy (dewa, anioły, bogi) to nadludzkie, nieśmiertelne istoty, przede wszystkim uosabiające zjawiska natury (np. Agni - ogień, Surja - słońce, Waju - wiatr, Uszas - świt, Ratri - noc, itd.). Najważniejsi pośród nich to bóstwa związane z powstaniem wszechświata i utrzymaniem jego porządku: Agni (pośrednik między człowiekiem sprawującym ofiarę a przyjmującym ją bogami), Mitra, Waruna, Wisznu (który zyska jeszcze na znaczeniu w późniejszym hinduizmie), Soma i Indra (król bogów, uosobienie wojowniczego charakteru Ariów). To te bóstwa przede wszystkim należy pokrzepić świętym napojem - somą, topionym masłem (ghi) i świętymi słowami Wed w trakcie ofiary wedyjskiej. Wielu bogów okresu wedyjskiego ma swoje starsze odpowiedniki w Aweście, choć często ich role uległy w wedyzmie znacznemu przekształceniu. Należy pamiętać, że Wedy, a w szczególności Rygweda ukazywały wierzenia najwyższych warstw społecznych (warn), ignorując w znacznej mierze mitologię tworzącą się w warstwach niższych oraz przenikające elementy niearyjskie, które najprawdopodobniej zadecydowały o późniejszym kształcie hinduizmu. Prawdopodobnie taki „ludowy” rodowód ma Wisznu i Rudra.
Linia 8:		Linia 8:
	Kosmogonia:		Kosmogonia:
	Według najstarszych mitów świat zbudowali bogowie jak cieśle stawiający dom. Późniejsze wersje mitów ukazują powstanie świata jako narodziny z pierwiastka żeńskiego i męskiego, bądź jako dzieło stwórcze Pradźapatiego (bóstwo późnowedyjskie, które szczególnego znaczenia nabiera w braminizmie).		Według najstarszych mitów świat zbudowali bogowie jak cieśle stawiający dom. Późniejsze wersje mitów ukazują powstanie świata jako narodziny z pierwiastka żeńskiego i męskiego, bądź jako dzieło stwórcze Pradźapatiego (bóstwo późnowedyjskie, które szczególnego znaczenia nabiera w braminizmie).

			Podstawowa Formuła Ofiarna:
			*'''Om Agnaye Namah!''' Chwała Bogu Płomiennemu!
			Om oznacza Boga, Brahmana, Śiva, YahvaH, a Agni to przymiot, tytuł lub opis Boga. Namah znaczy chwała, cześć, pokłon, szacunek, uwielbienie.

Kundalin: Nowa strona: Wedyzm (sanskr. vaidika; religia wedyjska, religia wiedzy, religia pism objawionych) - najstarsza względnie poznana religia Indii, monoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okre...

2008-02-04T11:36:48Z

Nowa strona: Wedyzm (sanskr. vaidika; religia wedyjska, religia wiedzy, religia pism objawionych) - najstarsza względnie poznana religia Indii, monoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okre...

Nowa strona

Wedyzm (sanskr. vaidika; religia wedyjska, religia wiedzy, religia pism objawionych) - najstarsza względnie poznana religia Indii, monoteistyczna, wywodząca się prawdopodobnie z okresu między połową drugiego tysiąclecia a początkiem pierwszego. Jej zręby ukazują teksty Wed, w szczególności najstarsze zbiory - sanhity. Była to religia hierarchiczna, koncentrująca się wokół rozbudowanego ceremoniału ofiary wedyjskiej (jadźńa, śrauta). W wiekszym stopniu obecne były także praktyki magiczne i rytuały związane z ogniskiem domowym (patrz: Atharwaweda). Przebieg ofiary wedyjskiej był dla jej uczestników odtworzeniem aktu kosmogonicznego i zarazem czynnością podtrzymującą harmonijne istnienie wszechświata, co za tym, pomyślność życia ludzkiego - dlatego tak niezwykle ważny był jej prawidłowy przebieg. Świątynie i zwyczaj czczenia wizerunków bogów pojawia się w wedyzmie od poczatku jego istnienia, jednak ma formę ezoteryczną. Pierwszym imieniem i obrazem Boga w wedach jest Agni - ogień, płomień, żar. Tajemne imiona Boga Absolutu to [[Śiva]] oraz [[JahvaH]] odnoszone do Boga Ponadosobowego, mają też żeńskie pary.

Bogowie wedyjscy (dewa, anioły, bogi) to nadludzkie, nieśmiertelne istoty, przede wszystkim uosabiające zjawiska natury (np. Agni - ogień, Surja - słońce, Waju - wiatr, Uszas - świt, Ratri - noc, itd.). Najważniejsi pośród nich to bóstwa związane z powstaniem wszechświata i utrzymaniem jego porządku: Agni (pośrednik między człowiekiem sprawującym ofiarę a przyjmującym ją bogami), Mitra, Waruna, Wisznu (który zyska jeszcze na znaczeniu w późniejszym hinduizmie), Soma i Indra (król bogów, uosobienie wojowniczego charakteru Ariów). To te bóstwa przede wszystkim należy pokrzepić świętym napojem - somą, topionym masłem (ghi) i świętymi słowami Wed w trakcie ofiary wedyjskiej. Wielu bogów okresu wedyjskiego ma swoje starsze odpowiedniki w Aweście, choć często ich role uległy w wedyzmie znacznemu przekształceniu. Należy pamiętać, że Wedy, a w szczególności Rygweda ukazywały wierzenia najwyższych warstw społecznych (warn), ignorując w znacznej mierze mitologię tworzącą się w warstwach niższych oraz przenikające elementy niearyjskie, które najprawdopodobniej zadecydowały o późniejszym kształcie hinduizmu. Prawdopodobnie taki „ludowy” rodowód ma Wisznu i Rudra.

Kosmologia:
Świat dzieli się na trzy części: Ojciec-Niebo (Djaus), Matka-Ziemia (Prythiwi) i oddzielające ich powietrze. W najwyższej części nieba mieszkają bogowie, Surja (słońce), Soma (księżyc). Powietrze wypełnia ciemność i deszczowe chmury. Wszelki porządek wszechświata wyznacza jedna zasada - ryta.

Kosmogonia:
Według najstarszych mitów świat zbudowali bogowie jak cieśle stawiający dom. Późniejsze wersje mitów ukazują powstanie świata jako narodziny z pierwiastka żeńskiego i męskiego, bądź jako dzieło stwórcze Pradźapatiego (bóstwo późnowedyjskie, które szczególnego znaczenia nabiera w braminizmie).