Bies: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
'''Bies''' – w mitologii słowiańskiej jest to opętańcza siła nieczysta, zły demon lub złośliwy duch, diabeł (tłumaczy gr. daimōn, daimónion). Z opętaniem wiąże się często zjawisko ślepoty – por. pol. obłęd, błędnik, goc. blandan sik „mieszać się”, ang. to blunder „błądzić” oraz lit. blandus „mroczny”, sirl. dall „ślepy” i goc. dwalls „szalony”. Dość prawdopodobna hipoteza (świetnie tłumacząca różnice semantyczne) wiążąca wprost z duchem wywołującą szał, ekstazę profetyczną wraz z towarzyszącym jej słowotokiem. Motyw, wywodzonego z obrzędów szamańskich, profetycznego szału żywy jest w mitologiach IE.: germ. Odyn, grec. Dionizos, Apollo. | [[Image:Bies.jpg|right]] | ||
'''Bies''' – w mitologii słowiańskiej jest to opętańcza siła nieczysta, zły [[demon]] lub złośliwy duch, [[diabeł]] (tłumaczy gr. daimōn, daimónion). Z opętaniem wiąże się często zjawisko ślepoty – por. pol. obłęd, błędnik, goc. blandan sik „mieszać się”, ang. to blunder „błądzić” oraz lit. blandus „mroczny”, sirl. dall „ślepy” i goc. dwalls „szalony”. Dość prawdopodobna hipoteza (świetnie tłumacząca różnice semantyczne) wiążąca wprost z duchem wywołującą szał, ekstazę profetyczną wraz z towarzyszącym jej słowotokiem. Motyw, wywodzonego z obrzędów szamańskich, profetycznego szału żywy jest w mitologiach IE.: germ. Odyn, grec. Dionizos, Apollo. | |||
Etymologia pojęcia bies: Ssł. *bĕsъ: | Etymologia pojęcia bies: Ssł. *bĕsъ: | ||
* < psł. *boids < IE. * bhoidh-sos „powodujący strach, przerażenie (?)” – por. lit. baisà „strach”, baisùs „przerażający”, baisétis „bać się”; | * < psł. *boids < IE. * bhoidh-sos „powodujący strach, przerażenie (?)” – por. lit. baisà „strach”, baisùs „przerażający”, baisétis „bać się”; | ||
* < IE.*bhē-sos z tym samym rdzeniem co w bĕlъ (< bhē-l-os), a więc „jaśniejący, świecący (duch błędnych, zwodniczych świateł, ogników ? lub | * < IE.*bhē-sos z tym samym rdzeniem co w bĕlъ (< bhē-l-os), a więc „jaśniejący, świecący (duch błędnych, zwodniczych świateł, ogników ? lub – jak poniżej)”. | ||
Bies etymologicznie to demon grozy, straszenia, przerażenia; świecący zwodniczym światłem. Zwykle uzywane w liczbie mnogiej: biesy opętały etc. | Bies etymologicznie to demon grozy, straszenia, przerażenia; świecący zwodniczym światłem. Zwykle uzywane w liczbie mnogiej: biesy opętały etc. | ||
[[Category:Hasło]][[Category:Demonologia]] | [[Category:Hasło]][[Category:Demonologia]] | ||
Aktualna wersja na dzień 13:56, 9 wrz 2026
Bies – w mitologii słowiańskiej jest to opętańcza siła nieczysta, zły demon lub złośliwy duch, diabeł (tłumaczy gr. daimōn, daimónion). Z opętaniem wiąże się często zjawisko ślepoty – por. pol. obłęd, błędnik, goc. blandan sik „mieszać się”, ang. to blunder „błądzić” oraz lit. blandus „mroczny”, sirl. dall „ślepy” i goc. dwalls „szalony”. Dość prawdopodobna hipoteza (świetnie tłumacząca różnice semantyczne) wiążąca wprost z duchem wywołującą szał, ekstazę profetyczną wraz z towarzyszącym jej słowotokiem. Motyw, wywodzonego z obrzędów szamańskich, profetycznego szału żywy jest w mitologiach IE.: germ. Odyn, grec. Dionizos, Apollo.
Etymologia pojęcia bies: Ssł. *bĕsъ:
- < psł. *boids < IE. * bhoidh-sos „powodujący strach, przerażenie (?)” – por. lit. baisà „strach”, baisùs „przerażający”, baisétis „bać się”;
- < IE.*bhē-sos z tym samym rdzeniem co w bĕlъ (< bhē-l-os), a więc „jaśniejący, świecący (duch błędnych, zwodniczych świateł, ogników ? lub – jak poniżej)”.
Bies etymologicznie to demon grozy, straszenia, przerażenia; świecący zwodniczym światłem. Zwykle uzywane w liczbie mnogiej: biesy opętały etc.