Weles

Weles, Wołos – jedno z naczelnych bóstw słowiańskich. Bóg przysięgi, sztuki, magii, wiedzy, rzemiosła, poezji, muzyki, kupców, bogactwa i dostatku, zaświatów. Uosobienie mądrego gospodarza. Przypisuje mu się również funkcję opiekuna bydła, którego posiadanie oznaczało życie w dobrobycie. Jednak niektórzy badacze wskazują na pomylenie Welesa ze świętym Własem (św.Błażejem), który u prawosławnych Słowian jest opiekunem bydła. Weles dawał natchnienie wieszczom i szamanom.

Nazwa bóstwa pochodzi prawdopodobnie od rdzeni volstъ – włość, mienie należące do wspólnoty, valas – włos, sierść lub wel – widzieć, czarowny wzrok.

Imię Weles/Veles łączone też jest z nordycką krainą umarłych – Valhallą, co by tłumaczyło, że często przedstawiany jako także władca Nawii – zaświatów u Słowian. Wedle folklorystyznych wierzeń na łąki Nawii Weles wyprowadza dusze. W języku litewskim dusze zmarłych nazywane były veles.