Ahmadijja: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "'''Ahmadijja''' - po arab. أحمدية także: ahmadiyya lub ahmadija – sufizujący ruch reformatorski w islamie założony przez muzułmanina Mirzę Ghulama Ahmada z...") |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
'''Ahmadijja''' - po arab. أحمدية także: ahmadiyya lub ahmadija – sufizujący ruch reformatorski w islamie założony przez muzułmanina Mirzę Ghulama Ahmada z Qadian (1839–1908) (Pendżab), który ogłosił się (zgodnie z objawieniami otrzymywanymi od 1865 roku) [[al-Mahdi|Mahdim]] i powtórnie przybyłym Jezusem, później zaś także inkarnacją Kryszny. Ruch w 1900 roku został oficjalnie uznany przez władze brytyjsko-indyjskie. | '''Ahmadijja''' - po arab. أحمدية także: ahmadiyya lub ahmadija – sufizujący ruch reformatorski w islamie założony przez muzułmanina Mirzę Ghulama Ahmada z Qadian (1839–1908) (Pendżab), który ogłosił się (zgodnie z objawieniami otrzymywanymi od 1865 roku) [[al-Mahdi|Mahdim]] i powtórnie przybyłym Jezusem, później zaś także inkarnacją Kryszny. Ruch w 1900 roku został oficjalnie uznany przez władze brytyjsko-indyjskie. | ||
Ahmadijja łączy wiele cech fundamentalistycznego i konserwatywnego islamu z częstszym jednak nowatorstwem i mistycyzmem charakterystycznym dla sufizmu. Ahmadijja jako cel stawia sobie rozpowszechnianie sposobami pokojowymi odrodzonych wartości wczesnego islamu, skierowane do muzułmanów, chrześcijan, judaistów i hindusów – zasada ta stanowi dla nich „szósty filar” islamu. Ahmadyści wierzą również w to, że Jezus nie został ukrzyżowany, lecz zbiegł do Indii, gdzie został pochowany w Śrinagarze w Kaszmirze w Indiach. Decyzją uczonych islamskich w Pakistanie zostali uznani za heretyków (1974) i wyłączani poza ummę (wspólnotę muzułmańską). Ruch prowadzi ożywioną działalność misyjną na świecie, jest aktywny na Zachodzie, jednak w większości krajów muzułmańskich jest zakazany i prześladowany (szczególnie w rodzimym Pakistanie). Ruch Ahmadija liczy 5-12 mln wyznawców i jest z nurt pokojowego islamu z ludzkim obliczem. | |||
W 2004 Wspólnota Muzułmańska Ahmadijja wybudowała w Londynie największy meczet w Wielkiej Brytanii. | |||
Po śmierci założyciela podzielili się na 2 grupy, choć formalny podział nastąpił dopiero w 1914: | |||
* Wspólnota Muzułmańska Ahmadijja – skupiająca około 10 milionów wyznawców; od 1947 z centrum w Rabwah, nieformalne centrum znajduje się od 1984 roku w Londynie – rezyduje tam V kalif wspólnoty; | |||
* Ahmadijja z Lahaur – Ruch na Rzecz Propagacji Islamu – skupiająca około 30 tysięcy wyznawców – znana z prowadzenia najstarszego meczetu w Berlinie przy Brienner Straße (zbud. 1923-1925). | |||
Od 1990 w Polsce działa Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadijja, liczące około 100 członków i 1200 sympatyków. Pod nazwą Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadiyya, z dniem 23 grudnia 1990 uzyskało, na podstawie wpisu do „Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych” status związku wyznaniowego w Polsce. Osobą kierującą jest Prezes Stowarzyszenia – Munir Ahmad. Siedziba władz: ul. Dymna 17, 02-411 Warszawa. | |||
'''Bibliografia''' | |||
* Mirza Ghulam Ahmad z Qadianu, Filozofia nauk islamu, Islamabad (Wlk. Brytania) 1996. | |||
* P. Stawiński, Ahmadijja islam zreformowany, Częstochowa 1994 | |||
[[Category:Sufizm]] | [[Category:Sufizm]] | ||
Wersja z 01:54, 11 sty 2017
Ahmadijja - po arab. أحمدية także: ahmadiyya lub ahmadija – sufizujący ruch reformatorski w islamie założony przez muzułmanina Mirzę Ghulama Ahmada z Qadian (1839–1908) (Pendżab), który ogłosił się (zgodnie z objawieniami otrzymywanymi od 1865 roku) Mahdim i powtórnie przybyłym Jezusem, później zaś także inkarnacją Kryszny. Ruch w 1900 roku został oficjalnie uznany przez władze brytyjsko-indyjskie.
Ahmadijja łączy wiele cech fundamentalistycznego i konserwatywnego islamu z częstszym jednak nowatorstwem i mistycyzmem charakterystycznym dla sufizmu. Ahmadijja jako cel stawia sobie rozpowszechnianie sposobami pokojowymi odrodzonych wartości wczesnego islamu, skierowane do muzułmanów, chrześcijan, judaistów i hindusów – zasada ta stanowi dla nich „szósty filar” islamu. Ahmadyści wierzą również w to, że Jezus nie został ukrzyżowany, lecz zbiegł do Indii, gdzie został pochowany w Śrinagarze w Kaszmirze w Indiach. Decyzją uczonych islamskich w Pakistanie zostali uznani za heretyków (1974) i wyłączani poza ummę (wspólnotę muzułmańską). Ruch prowadzi ożywioną działalność misyjną na świecie, jest aktywny na Zachodzie, jednak w większości krajów muzułmańskich jest zakazany i prześladowany (szczególnie w rodzimym Pakistanie). Ruch Ahmadija liczy 5-12 mln wyznawców i jest z nurt pokojowego islamu z ludzkim obliczem.
W 2004 Wspólnota Muzułmańska Ahmadijja wybudowała w Londynie największy meczet w Wielkiej Brytanii.
Po śmierci założyciela podzielili się na 2 grupy, choć formalny podział nastąpił dopiero w 1914:
- Wspólnota Muzułmańska Ahmadijja – skupiająca około 10 milionów wyznawców; od 1947 z centrum w Rabwah, nieformalne centrum znajduje się od 1984 roku w Londynie – rezyduje tam V kalif wspólnoty;
- Ahmadijja z Lahaur – Ruch na Rzecz Propagacji Islamu – skupiająca około 30 tysięcy wyznawców – znana z prowadzenia najstarszego meczetu w Berlinie przy Brienner Straße (zbud. 1923-1925).
Od 1990 w Polsce działa Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadijja, liczące około 100 członków i 1200 sympatyków. Pod nazwą Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadiyya, z dniem 23 grudnia 1990 uzyskało, na podstawie wpisu do „Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych” status związku wyznaniowego w Polsce. Osobą kierującą jest Prezes Stowarzyszenia – Munir Ahmad. Siedziba władz: ul. Dymna 17, 02-411 Warszawa.
Bibliografia
- Mirza Ghulam Ahmad z Qadianu, Filozofia nauk islamu, Islamabad (Wlk. Brytania) 1996.
- P. Stawiński, Ahmadijja islam zreformowany, Częstochowa 1994