Goraksza

Ten artykuł jest aktualnie w czasie w edycji. Aby zapobiec konfliktom prosimy nie edytować strony do czasu usunięcia tej wiadomości. Nazwa użytkownika, który dodał tę wiadomość, jest wyświetlona w historii tego artykułu lub na stronie historii ostatnich zmian naszej wiki. Jeżeli trwałoby to zbyt długo, skontaktuj się z administratorem Dakszanem lub z użytkownikiem o nicku Kundalin. Dziękujemy!

Gorakhnātha, Goraksza Nātha lub Gorakha Nātha - w sanskrycie: गोरखनाथ trl. gorakhanātha, też Gorakszanath, trl. gorakṣanātha - śiwaita, wielki mistrz jogi żyjący w północnych i zachodnich Indiach, według różnych źródeł między XI a XIV wiekiem naszej ery, uczeń Matsjendranatha, mistrz zakonu Hatha Jogi znanego jako Nāthsampradāja, nauczyciel i propagator Laja Jogi.

Gorkhnāth uważany jest za mahasiddhę, maharysziego, a także deifikowany jako inkarnacja Śri Śiwa, szczególnie w rejonie północnych Indii i Nepalu, gdzie znajdują się liczne, poświęcone mu świątynie. Liczne szkoły jogi w Indiach uznają Gorakszę za nauczyciela swej linii.

Jogini należący do zakonu znani są jako Nathowie (Nātha), Darszanī, Gorakhnāthī, a także pod pogardliwym określeniem uknutym przez radykalnych muzułmanów - Kānfaṭa (dosłownie - 'rozdwojone uszy' od noszonych w uszach kolczyków). Jego wielbiciele znani są również ze swej waleczności już od XIV wieku kiedy to zbrojnie występowali przeciw prześladowaniom z rąk Islamistów a także kolonialistom brytyjskim.

Życiorys

Od średniowiecza Gorakhnāth jest szeroko znanym w północnych i zachodnich Indiach mistrzem jogi, cudotwórcą i ascetą. W tradycji buddyzmu tybetańskiego uznaje się go za maga. Liczne legendy podają różne historie Ryszi Gorakhnath. Według jednej z nich Gorakhnth miał urodzić się z krowiego łajna i został odnaleziony przez Matsjendra Nātha, który uczynił go swoim uczniem. W Gorakhnāth kī Goṣṭhī autorstwa Kabira, Gorakhnāth mówi o sobie, że jest synem Matsjendranātha i wnukiem Ādinātha. Niektóre bengalskie źródła podają, że Gorakhnāth został nawrócony z buddyzmu na Nathāmargę przez swojego Guru, a poprzez praktykę jogi osiągnął wyzwolenie a także ogromną mądrość i magiczne moce siddhi. Tak jak nie znana jest data narodzi Gorakhnātha, tak nie jest znana data jego śmierci. Indyjski mistyk i poeta Kabir tak opisuje jego śmierć w swoich śakhi (kronikach historycznych):

    "Gorakhnāth, ukochany jak Rāma, nie żyje; jego ciało nie zostało spalone [jogini grzebią zmarłych], rozłożyło się i zmieniło w glinę.."

Legendy i wzmianki

Wiele legend poświęconych jest magicznym mocom siddhi jakie posiadł Goraksza. Jedną z mocy było przywracanie ludzi do życia. W jednej z opowieści król Bhartṛhari postanowił sprawdzić miłość swojej żony. W tym celu rozpuścił pogłoski o własnej śmierci. Zrozpaczona królowa zgodnie ze starym rytuałem sati popełniła samobójstwo. Król nie spodziewał się, że do tego dojdzie. Usłyszał, że Gorakhnāth potrafi rozpuścić smutek. Jogin odwiedził króla, a kiedy poznał całą historię, rozbił swoją miskę i zapłakał nad nią z takim samym żalem i desperacją jaką okazał król płacząc nad ciałem żony. Bhartṛhari ofiarował joginowi lepszą miskę, a Gorakhnath w zamian obiecał przywrócić życie jego żonie. Jednak kiedy stanęła przed nim żywa odmówił wzięcia jej w objęcia, ponieważ postanowił już wyrzec się świata i zostać joginem.

Gorakh Nāth miał także potrafić stwarzać nowe życie, jak również obdarzać potomstwem bezpłodne kobiety. Legendy z różnych części Indii i Nepalu opowiadają również o uzdrowicielskich mocach Gorakszy, na przykład zdolności do przywracania kończyn. Miał także władzę nad żywiołami i pogodą, a także dzikimi bestiami i wężami. Według nepalskiej legendy, kiedy odwiedził kraj nie został przyjęty z należnym mu szacunkiem. Gorakhnāth zabrał więc chmury z nieba i usiadł na nich pogrążając się w trwającej dwanaście lat medytacji, w czasie której pozostawał całkiem nieruchomy. Ponieważ uwięził chmury, na Nepal spadła dwunastoletnia susza. Suszę przerwała dopiero wizyta jego Guru, Matsjenda Nātha. Goraksza zerwał się, by oddać mu pokłon z szacunku, a wtedy chmury zostały uwolnione i urodzaj wrócił do Nepalu.

Goraksza był również w stanie bezbłędnie rozróżniać prawdę od fałszu, winę od jej braku, dobro od zła i wydawać natychmiast słuszne osądy, co dla duchowości rodem ze Wschodu jest oznaką duchowego urzeczywistnienia (nie zaś jak całkiem fałszywa i głupia postawa new age, wedle której nikogo nie należy osądzać). Był również znany ze swojej zdolności do rzucania skutecznych klątw na ludzi niegodziwych i złych.