Apunja: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
'''Apunja''' | '''Apunja''' (अपुण्य) – niegodziwość, zło, grzech, niecnota; niecnotliwy, nieuświęcony, nie święty, nieczysty, bez cnoty, niegodziwy, zły, wszeteczny, brudny, niereligijny, pozbawiony pobożności; °कृत् (kṛt) ten, kto nie wykonuje dających dobre zasługi uczynków lub dopuszcza się nieprawych uczynków, grzesznik, niegodziwiec. | ||
Apuṇya (अपुण्य) odnosi się do „przewin” (nagromadzonych w poprzednich istnieniach lub uprzednich latach, cyklach życia), zgodnie z Śyainika-śāstra: sanskryckim traktatem traktującym o podziałach i korzyściach polowania i polowania z jastrzębiami, napisanym przez Radżę Rudradevę (lub Candradewę) prawdopodobnie w XIII wieku. — Zgodnie z tym, „[...] Ponadto często słyszy się urocze dwuwiersze śpiewane przez Manes dla dobra Ruci, który był za wyrzeczeniem się świata: — „O kochanie, karma człowieka nagromadzona w poprzednich istnieniach, to znaczy jego zasługi i przewiny (puṇya-apuṇya-ātmaka), zużywa się dniem i nocą przez jego „przyjemności”, to znaczy jego doświadczenia radości i smutków życia. Dlatego ty, który wiesz, czym jest dharma, osiągniesz spokój „kiedy twoja karma się wyczerpie”. | |||
[[Category:Hasło]] | [[Category:Hasło]] | ||
Aktualna wersja na dzień 23:49, 13 sty 2026
Apunja (अपुण्य) – niegodziwość, zło, grzech, niecnota; niecnotliwy, nieuświęcony, nie święty, nieczysty, bez cnoty, niegodziwy, zły, wszeteczny, brudny, niereligijny, pozbawiony pobożności; °कृत् (kṛt) ten, kto nie wykonuje dających dobre zasługi uczynków lub dopuszcza się nieprawych uczynków, grzesznik, niegodziwiec.
Apuṇya (अपुण्य) odnosi się do „przewin” (nagromadzonych w poprzednich istnieniach lub uprzednich latach, cyklach życia), zgodnie z Śyainika-śāstra: sanskryckim traktatem traktującym o podziałach i korzyściach polowania i polowania z jastrzębiami, napisanym przez Radżę Rudradevę (lub Candradewę) prawdopodobnie w XIII wieku. — Zgodnie z tym, „[...] Ponadto często słyszy się urocze dwuwiersze śpiewane przez Manes dla dobra Ruci, który był za wyrzeczeniem się świata: — „O kochanie, karma człowieka nagromadzona w poprzednich istnieniach, to znaczy jego zasługi i przewiny (puṇya-apuṇya-ātmaka), zużywa się dniem i nocą przez jego „przyjemności”, to znaczy jego doświadczenia radości i smutków życia. Dlatego ty, który wiesz, czym jest dharma, osiągniesz spokój „kiedy twoja karma się wyczerpie”.