Wyrocznia

Wyrocznia - w starożytności wyrocznią (łac. oraculium, gr. manteion) nazywano miejsce święte, gdzie bogowie, niebiańskie duchy, za pośrednictwem kapłanów-magów, przepowiadali przyszłość, wyrażali boską wolę i udzielali rad w sprawach prywatnych, gospodarczych i państwowych. Wyrocznia była zwykle świątynią misteryjną, a jednocześnie obserwatorium astronomicznym i miejscem kultywowania astrologii.

Do najbardziej znanych wyroczni należały:

+ Wyrocznia delficka w świątyni Apollina w Delfach (Pytia) + wyrocznia Zeusa w Dodonie wyrocznia Amona w oazie Siwa wyrocznia bogini Tanit w Kartaginie wyrocznia Asklepiosa w Epidauros (dla chorych) wyrocznia Neczung w Tybecie W starożytnym Rzymie podobną rolę spełniały wieszczki Sybille.

Działalność wyroczni została w Imperium Romanum zakazana w 390 roku dekretem chrześcijańskiego zboczeńca cesarza Teodozjusza znanego z rozpusty, cudzołożnictwa i pijaństwa.