Fakir

Fakir (w piśmie dewanagari फ़क़ीर, biedak, od arabskiego al-faqr, ubogi) - żebrzący, ascetyczny mnich muzułmański. Większość fakirów opiera się na teorii, która zalicza ubóstwo do zasług w świetle religii. Termin ten obecnie odnosi się także do części ascetów wyznających hinduizm, prawidłowo jednak nazywanych siddhami. Zakony fakirów tworzą uczniowie sufi zajmujący się życiem w ubóstwie oraz wykonywaniem charyzmatycznych cudownych sztuczek.