Tjaga

Tjaga, Tyaga, Tyāga (त्याग) - to wyrzeczenie, opuszczenie, porzucenie, rezygnacja, separacja, oddzielenie, unikanie lub wyzucie z zaborczości, puszczenie czegoś lub porzucenie, wyrzeczenie się własnych skłonności – vāsanā.

Słowo tjaga jest używane w całej literaturze Dharmaśāstry, takiej jak Manusmṛti i Baudhāyana-dharmasūtra. Oznacza równe traktowanie tego, co użyteczne, i tego, co bezużyteczne; wyrzeczenie się uczuć, pragnień i trudności; porzucenie wszelkiej karmy i równe traktowanie dobra i zła; rezultat jñāny, czyli wiedzy; daje rezultat karmy, ale trudny do osiągnięcia; tyāga prowadzi do vairāgyi. W związku z tym „[...] unikanie [tj. tyāga] wykroczeń przeciwko mądrości, uspokajanie zmysłów, świadomość, znajomość regionu, pory roku i konstytucji, (oraz) naśladowanie postępowania mędrców: ta metoda (została) w skrócie nauczana w celu zapobiegania powstawaniu chorób endogennych i przypadkowych oraz łagodzenia (tych, które już powstały)”.

Starożytny tekst o duchowości, poruszający tematy Advaita-Vedānta. — Zgodnie z tym, [jak Aṣṭavakra mówi do Dżanaki]: „[...] Czyż nie jest on Guru, który obdarzony beznamiętnością i spokojem, osiąga pełną wiedzę o naturze świadomości i wyprowadza innych z saṃsāry? Gdybyś po prostu postrzegał transformacje żywiołów jako nic więcej niż żywioły, natychmiast uwolniłbyś się od wszelkich więzów i utwierdził w swojej własnej naturze. Czyjeś skłonności są saṃsārą. Wiedząc o tym, porzuć je. Wyrzeczenie się ich (tyāga) jest wyrzeczeniem się tego (vāsanā-tyāga). Teraz możesz pozostać taki, jaki jesteś”.

Wyrzeczenie - (w przeciwieństwie do Ādāny lub „nabywania”), które mają zostać porzucone przez tych, którzy poszukują wewnętrznej wolności (svāsthya). — Zgodnie z tym, [jak Janaka mówi do Aṣṭavakry]: „Wewnętrzną wolność nieposiadania niczego trudno osiągnąć, nawet mając tylko przepaskę biodrową, ale żyję tak, jak mi się podoba, porzucając zarówno wyrzeczenie, jak i nabytki (tyāgādāna) [tyāgādāne vihāyāsmādahamāse yathāsukham]. [...]”.