Bhaktyzm
Bhaktyzm
Bhakti – Miłość człowieka do Stwórcy Życia i Jego dzieła, żyjących istot i stworzeń (filos)
Bhakti Joga - ścieżka uwielbienia czci i oddania, joga służby (seva)
kulminacją ludzkich rodzajów miłowania to Bhakti, czyli uwielbianie, adoracja, dewocja, oddanie duchowe istotom wyższym, które reprezentują Boga
Miłość, czyli bhakti, stanowi warunek wstępny przynależności do jakiejkolwiek autentycznej religijnej szkoły, a z miłowania Boga rodzą się dobre, święte czyny, myśli i ludzkie humanitarne działania
Bhakti Joga to miłość, cześć, szacunek i oddanie dla własnego Źródła Duchowej Wiedzy i Praktyki, dla swego żyjącego Mistrza i Nauczycieli
Człowiek musi być pełen czystej Bhakti, oddania i uwielbienia dla boskiej istoty mistrza mądrości, aby przemiana mogła się dokonać transformując tak umysł jak i ciało.
BHAKTI JOGA zwana też HRIDAJA JOGĄ jest w istocie praktyką serca. Rozpoczyna od serca i jego osią prowadzi wzwyż. Elementarne kroki rozpoczyna się poprzez oddychanie sercem
55. Ten, kto czyn każdy spełnia w imię Moje, komu Jam celem i dobrem jedynym, kto od przywiązań wolny i niechęci ku jakiejkolwiek na ziemi istocie, a dla Mnie najżarliwszej jest pełen miłości - ten, o Pandawo, we Mnie wstępuje*. Strofa 55 - Ta zwrotka jest określeniem istotnej Bhakti, którą może praktykować każdy najprostszy człowiek, bo gdziekolwiek jest, cokolwiek robi, w najskromniejszej pracy może widzieć Najwyższego we wszystkim i umiłować Go całym sercem i czynić każdą rzecz Jemu poświęcając, a tym samym stać się Jego narzędziem, byle czynił bezosobiście i bezinteresownie. Najwyższa wizja, to jeszcze nie dość, dopiero gdy całe życie i postępowanie, jak i praca codzienna, będą przeniknięte Bhakti, wyzwolenie jest bliskie.
Ardżuna pyta: 1. Kto głębiej poznał Jogę, ten co w stałej harmonii Ciebie z żarliwością czci, czy ten, który swe uwielbienie kieruje ku Temu co Nieprzejawione i Niezmienne* jest? Strofa 1 - Rozdział ten nazywa się Jogą Miłości (Bhakti), która oczywiście łatwiej się zwraca do Przejawionego - a nawet Jego przedstawiciela w człowieczym kształcie - tj. Awatara, aniżeli do nieuchwytnego Absolutu. Komentatorzy różnie tłumaczą pierwsze zwrotki tego rozdziału. "Nieprzejawione, Niezmienne" - Akszara Awjaktam - jedni rozumieją iż to Parama-atman lub Para-brahman, owo Niepojęte i Niepoznawalne; inni o wiele słusznej mówią, że żadne uwielbienie nie może być do Niepoznawalnego zwrócone. Natomiast drugie, "bliższe" nam Niepoznawalne, to Pratjag-atman, lub Purusza, jakby Oblicze Boga przejawionego zwrócone w niepojętość, w Absolutny Absolut, stad nieraz także zwane Absolutem; to Atman - Duch ożywiający wszystkość. Z punktu Bhakty można o Nim rzec istotnie - "Nieprzejawiony", bo nieuchwytny; do Tego najgorętsza cześć Bhakty może swobodnie się zwracać; dla drogi Żnany natomiast czyli Radża Jogi, Nieprzejawiony pierwszy - Absolut - będzie celem i jedynym dążeniem. Które interpretacja jest słuszniejsza? Skłaniamy się do drugiej.