Konarak: Różnice pomiędzy wersjami

Aktualna wersja na dzień 19:00, 6 wrz 2026

Świątynia Boga Słońca

Konarak – miejscowość w Indiach w stanie Orisa na wybrzeżu Zatoki Bengalskiej słynna dzięki świątyni boga słońca Surji ufundowanej w 1278 roku e.ch., przez króla Narasimha-Dewę I z dynastii Gangów. Świątynia została ufundowana na pamiątkę zwycięstw króla nad muzułmanami władającymi Bengalem. Wedle tradycji mitologicznej wzniósł ją Samba, syn Kryszny w podzięce Surji za uleczenie z trądu. Jest znana, choć z architektonicznego punktu widzenia, niesłusznie, jako "Czarna Pagoda".

Obecnie wieża świątyni znajduje się w ruinie, ale przed zniszczeniem sięgała 72 metrów i była jedną z najwyższych w całych Indiach. Do czasów obecnych zachowała się przednia część świątyni, dostępna dla wiernych – dżagamohana. Świątynia ta jest największą z typu ratha tj. rydwanu. Na jej bocznych ścianach znajdują się koła z piaskowca o trzymetrowej średnicy. Cała świątynia jest otoczona dekoracją rzeźbiarską i płaskorzeźbiarską. Jest ona wykonana w przeważającej części z piaskowca a niektóre elementy z chlorytu, które nadają świątyni barwę rudą z zielonymi elementami. W masie rzeźb liczne są przedstawienia tancerek, par miłosnych, apsaras i nagów. Elementy erotyczne są związane z funkcjonowaniem w owym czasie na tym terenie ezoterycznych kultów tantrycznych. Wzdłuż dolnej części ścian biegnie fryz złożony z płaskorzeźbionych słoniątek, przedstawionych w bardzo licznych ujęciach. Świątynia w Konaraka została wpisana w 1984 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-'''Konarak''', miejscowość w Indiach w stanie Orisa na wybrzeżu Zatoki Bengalskiej słynna dzięki świątyni boga słońca [[Surja|Surji]] ufundowanej w 1278 roku e.ch., przez króla Narasimha-Dewę I z dynastii Gangów. Świątynia została ufundowana na pamiątkę zwycięstw króla nad muzułmanami władającymi Bengalem. Wedle tradycji mitologicznej wzniósł ją Samba, syn Kryszny w podzięce Surji za uleczenie z trądu. Jest znana, choć z architektonicznego punktu widzenia, niesłusznie, jako "Czarna Pagoda".
+[[Image:Sun-Temple-Konark-Puri.jpg|thumb|Świątynia Boga Słońca]]
-Obecnie wieża świątyni znajduje się w ruinie, ale przed zniszczeniem sięgała 72 metrów i była jedną z najwyższych w całych Indiach. Do czasów obecnych zachowała się przednia część świątyni, dostępna dla wiernych - '''dżagamohana'''. Świątynia ta jest największą z typu ratha tj. rydwanu. Na jej bocznych ścianach znajdują się koła z piaskowca o trzymetrowej średnicy. Cała świątynia jest otoczona dekoracją rzeźbiarską i płaskorzeźbiarską. Jest ona wykonana w przeważającej części z piaskowca a niektóre elementy z chlorytu, które nadają świątyni barwę rudą z zielonymi elementami. W masie rzeźb liczne są przedstawienia tancerek, par miłosnych, apsaras i nagów. Elementy erotyczne są związane z funkcjonowaniem w owym czasie na tym terenie ezoterycznych kultów tantrycznych. Wzdłuż dolnej części ścian biegnie fryz złożony z płaskorzeźbionych słoniątek, przedstawionych w bardzo licznych ujęciach. Świątynia w Konaraka została wpisana w 1984 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
+'''Konarak''' – miejscowość w Indiach w stanie Orisa na wybrzeżu Zatoki Bengalskiej słynna dzięki świątyni boga słońca [[Surja|Surji]] ufundowanej w 1278 roku e.ch., przez króla Narasimha-Dewę I z dynastii Gangów. Świątynia została ufundowana na pamiątkę zwycięstw króla nad muzułmanami władającymi Bengalem. Wedle tradycji mitologicznej wzniósł ją Samba, syn Kryszny w podzięce Surji za uleczenie z trądu. Jest znana, choć z architektonicznego punktu widzenia, niesłusznie, jako "Czarna Pagoda".
+Obecnie wieża świątyni znajduje się w ruinie, ale przed zniszczeniem sięgała 72 metrów i była jedną z najwyższych w całych Indiach. Do czasów obecnych zachowała się przednia część świątyni, dostępna dla wiernych – '''dżagamohana'''. Świątynia ta jest największą z typu ratha tj. rydwanu. Na jej bocznych ścianach znajdują się koła z piaskowca o trzymetrowej średnicy. Cała świątynia jest otoczona dekoracją rzeźbiarską i płaskorzeźbiarską. Jest ona wykonana w przeważającej części z piaskowca a niektóre elementy z chlorytu, które nadają świątyni barwę rudą z zielonymi elementami. W masie rzeźb liczne są przedstawienia tancerek, par miłosnych, apsaras i nagów. Elementy erotyczne są związane z funkcjonowaniem w owym czasie na tym terenie ezoterycznych kultów tantrycznych. Wzdłuż dolnej części ścian biegnie fryz złożony z płaskorzeźbionych słoniątek, przedstawionych w bardzo licznych ujęciach. Świątynia w Konaraka została wpisana w 1984 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
 [[Category:Hasło]] [[Category:Miejsca]]