Sawitri: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| (Nie pokazano 6 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
'''Sawitri''' – hinduistyczna bogini (bóstwa solarne) zrodzona z Aditi, znana już w Wedach. | '''Sawitri''' – hinduistyczna bogini (bóstwa solarne) zrodzona z [[Aditi]], znana już w [[Wedy|Wedach]]. | ||
Słoneczna Jaźń, Pobudzający. Ostatni Strażnik Świątyni [[Śigatse]] (XII), 10–ty anioł z orszaku [[Surja|Surji]] (Surja Dewa). Świetlista Matka, Przedwieczna Macierz, Duch Słońca, dusza Słońca, świadomość bycia gwiazdą. Uzmysławia złożoność kosmiczne-go i planetarnego istnienia. Ogarnia Całość, jest Matką dla Całości. Odpowiedzialny za wszystkie formy życia Logosu Słonecznego. Czysta wiedza i mądrość płynąca z gwiazd. | |||
'''SAWITRI''' jedna z bohaterek indyjskiej epopei [[Mahabharata]], ideał lojalności i wierności małżeńskiej nawet za cenę własnego życia. Do tego stopnia oszołomiła boga śmierci, [[Jama|Jamę]], swoją erudycją w zakresie aforyzmów o moralności, etyce i wszelkich cnotach, że Bóg zezwolił jej mężowi powstać z martwych. | |||
== Link zewnętrzny == | |||
[http://layah.org/ Portal i artykularnia Layah czyli strona poświęcona jodze, tantrze, medytacji i sprawom rozwoju wewnętrznego] | |||
[[Category:Hasło]][[Category:Bóstwa]] | [[Category:Hasło]][[Category:Bóstwa]] | ||
Aktualna wersja na dzień 10:49, 16 kwi 2019
Sawitri – hinduistyczna bogini (bóstwa solarne) zrodzona z Aditi, znana już w Wedach.
Słoneczna Jaźń, Pobudzający. Ostatni Strażnik Świątyni Śigatse (XII), 10–ty anioł z orszaku Surji (Surja Dewa). Świetlista Matka, Przedwieczna Macierz, Duch Słońca, dusza Słońca, świadomość bycia gwiazdą. Uzmysławia złożoność kosmiczne-go i planetarnego istnienia. Ogarnia Całość, jest Matką dla Całości. Odpowiedzialny za wszystkie formy życia Logosu Słonecznego. Czysta wiedza i mądrość płynąca z gwiazd.
SAWITRI jedna z bohaterek indyjskiej epopei Mahabharata, ideał lojalności i wierności małżeńskiej nawet za cenę własnego życia. Do tego stopnia oszołomiła boga śmierci, Jamę, swoją erudycją w zakresie aforyzmów o moralności, etyce i wszelkich cnotach, że Bóg zezwolił jej mężowi powstać z martwych.