Tora: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| (Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
'''Tora'''(z hebrajskiego | '''Tora''' (z hebrajskiego Torach) - pouczenie, prawo | ||
* w sensie węższym nazwa odnosząca się do Pięcioksięgu Mojżeszowego. | |||
* w szerszym obejmuje cały Stary Testament. | |||
* określenie całości nauk przekazanych Mojżeszowi przez Boga na Synaju. | |||
Dzieli się je na '''Torę pisaną''', tzn. Biblię Hebrajską, a zwłaszcza Pięcioksiąg Mojżeszowy, oraz uznawaną za jej dopełnienie i rozwinięcie '''Torę ustną'''. | |||
'''Tora (Pięcioksiąg)''' jest spisana ręcznie na białym, wykonanym z jagnięcej skóry zwoju (pergaminu) zwiniętym na dwóch wałkach. Wałki zwane ejc chaim wykonane są często z cennego drewna, a ich części wystające poza pergamin zdobione rzeźbą i inkrustacją. Przechowywana jest bardzo uroczyście, zwinięta i ubrana w tzw. sukienkę (pokrowiec z jedwabiu lub aksamitu), związana bogato haftowaną wstęgą, ukoronowana. Składana jest w Aron ha-kodesz, specjalnej, zasłoniętej szafie w synagodze. | |||
Tora stanowi samo centrum życia żydowskiego. Na niej opiera się cały system modlitw. Wszelkie poczynania religijnego żyda są uwarunkowane nakazami i zakazami zawartymi w Torze. W synagodze Tora jest czytana na bimie w rytmie rocznym. Torze jest poświęcone specjalne święto, Simchat Tora, podczas którego religijni żydzi tańczą z radości z Torą w ramionach. | |||
Najstarszym zachowanym hebrajskim zwojem Tory jest Zwój 2 przechowywany w bibliotece uniwersyteckiej w Bolonii. Pochodzi on z lat 1155-1255 n.e. | |||
'''Torę ustną''' tworzą: halacha, czyli różnego rodzaju wypowiedzi (często w formie dysput) dotyczące przepisów, zaleceń, reguł, norm, tak religijnych, jak i świeckich, oraz hagada, czyli opowieści, legendy, anegdoty (nierzadko o proweniencji biblijnej), a także sentencje i aforyzmy | |||
Tora ustna miała, w przeciwieństwie do pisanej, charakter zmienny i dostosowywała niejako do wymogów czasu niezmienne zasady zawarte w tej drugiej. Przekazywana początkowo w sposób bezpośredni uczniom przez ich nauczycieli, została spisana na kartach Miszny, Tosefty, Talmudu i innych dzieł literatury rabinicznej. Wśród przeważającej części Żydów obie postacie Tory cieszyły się równie wielkim szacunkiem, były jednak i takie ugrupowania religijne, które odrzucały Torę ustną, np. saduceusze w starożytności, a we wczesnym średniowieczu (poprzez zakwestionowanie autorytetu Talmudu) Karaimi. | |||
[[Category:Hasło]] | |||
Aktualna wersja na dzień 09:42, 16 sty 2017
Tora (z hebrajskiego Torach) - pouczenie, prawo
- w sensie węższym nazwa odnosząca się do Pięcioksięgu Mojżeszowego.
- w szerszym obejmuje cały Stary Testament.
- określenie całości nauk przekazanych Mojżeszowi przez Boga na Synaju.
Dzieli się je na Torę pisaną, tzn. Biblię Hebrajską, a zwłaszcza Pięcioksiąg Mojżeszowy, oraz uznawaną za jej dopełnienie i rozwinięcie Torę ustną.
Tora (Pięcioksiąg) jest spisana ręcznie na białym, wykonanym z jagnięcej skóry zwoju (pergaminu) zwiniętym na dwóch wałkach. Wałki zwane ejc chaim wykonane są często z cennego drewna, a ich części wystające poza pergamin zdobione rzeźbą i inkrustacją. Przechowywana jest bardzo uroczyście, zwinięta i ubrana w tzw. sukienkę (pokrowiec z jedwabiu lub aksamitu), związana bogato haftowaną wstęgą, ukoronowana. Składana jest w Aron ha-kodesz, specjalnej, zasłoniętej szafie w synagodze. Tora stanowi samo centrum życia żydowskiego. Na niej opiera się cały system modlitw. Wszelkie poczynania religijnego żyda są uwarunkowane nakazami i zakazami zawartymi w Torze. W synagodze Tora jest czytana na bimie w rytmie rocznym. Torze jest poświęcone specjalne święto, Simchat Tora, podczas którego religijni żydzi tańczą z radości z Torą w ramionach. Najstarszym zachowanym hebrajskim zwojem Tory jest Zwój 2 przechowywany w bibliotece uniwersyteckiej w Bolonii. Pochodzi on z lat 1155-1255 n.e.
Torę ustną tworzą: halacha, czyli różnego rodzaju wypowiedzi (często w formie dysput) dotyczące przepisów, zaleceń, reguł, norm, tak religijnych, jak i świeckich, oraz hagada, czyli opowieści, legendy, anegdoty (nierzadko o proweniencji biblijnej), a także sentencje i aforyzmy Tora ustna miała, w przeciwieństwie do pisanej, charakter zmienny i dostosowywała niejako do wymogów czasu niezmienne zasady zawarte w tej drugiej. Przekazywana początkowo w sposób bezpośredni uczniom przez ich nauczycieli, została spisana na kartach Miszny, Tosefty, Talmudu i innych dzieł literatury rabinicznej. Wśród przeważającej części Żydów obie postacie Tory cieszyły się równie wielkim szacunkiem, były jednak i takie ugrupowania religijne, które odrzucały Torę ustną, np. saduceusze w starożytności, a we wczesnym średniowieczu (poprzez zakwestionowanie autorytetu Talmudu) Karaimi.