Adam

Adam - "człowiek"; imię męskie pochodzenia semickiego. W języku hebrajskim אדום adom oznacza czerwony, od koloru ziemi z której Adam był ulepiony. Bardziej jednak prawdopodobne, że Adam wywodzi się od hebrajskiego słowa adamah, które oznacza „ziemię, rolę”, wtedy znaczyłoby „rolnik”, albo „że człowiek, z ziemi powstały, do ziemi wróci”. W takim ujęciu, używane jest zazwyczaj w Starym Testamencie, chociaż w początkowych rozdziałach Starego Testamentu przyjęło się traktować je jako imię własne.

Także w językach ałtajskich słowo adam oznacza „człowiek”. Współcześnie dopatruje się pochodzenia imienia w języku sumeryjskim w którym miał oznaczać „mój ojciec” (od ada-mu), akadyjskim „zbudowany”, lub „zrodzony”', a także w arabskim „łączyć się” (od Adama). Według religii abrahamowych Adam był pierwszym mężczyzną, stworzonym na „obraz i podobieństwo” Boga. Początkowo był hermafrodytą i stanowił doskonały obraz Boga. Wraz ze stworzoną później Ewą, dali początek wszystkim żyjącym ludziom.

Człowiek (ADAM) stworzony na obraz i podobieństwo Elohim, Boskiej Pary Rodzicielskiej, jest Człowiekiem Pełnym, którego jedna strona jest Mężczyzną (ISZ, Gewer), a druga kobietą (Isza). ADAM to nie jest mężczyzna, tylko Człowiek – mężczyzna i kobieta w doskonałej postaci, można powiedzieć Praczłowiek, Adam. Kadmon, Istota Pełna i Doskonała. Podział na płcie przyszedł później i Człowiek stworzony na Obraz i Podobieństwo Boga, ĒLOHÎM został podzielony na dwie połówki, które tęsknią do siebie wzajem i potrzebują naturalnie łączyć się ze sobą czując, że się wzajemnie dopełniają i uzupełniają w Jedną CAŁOŚĆ.

Ziemia to ADAMA, zaś człowiek to ADAM, zatem Ziemia to planeta ludzi i jednocześnie Ziemia to LUDZKOŚĆ, cała Ziemia to Ludzka, Duchowa Istota, Adam Kadmon, który przejawia się jako ISZ (mężczyzna) i ISZA (kobieta) we wszystkich żywych czy oddychających stworzeniach, bo wedle dawnych proroków takich jak Henoch, wszystko co oddycha jest Stworzeniem Bożym, jest nie tylko ciałem ile DUSZĄ (NEFESZ) Oddychającą.