Śauća

Śauća zauca (KH) - w dewanagari: शौच trl. śauca, dosł.: czystość, oczyszczenie, wypróżnienie; wydalenie moczu, wydalenie kału, rytualne ablucje; czystość umysłu, integralność, uczciwość (szczególnie w sprawach finansowych, w interesach); samooczyszczanie, uczciwość, czyste sumienie; jasność, klarowność. Pierwsza z grupy praktyk nijama w klasycznej jodze, w tradycyjnych liniach przekazu jogi zainicjowanych przez jej twórcę: Śiwa Jogeśwara. Koncepcja śauća jest synonimem śuddhi (शुद्धि), ang. shuddhi, a to je duchowa czystość ciała i umysłu, uświęcenie oparte na oczyszczeniu zewnętrznym i wewnętrznym.

Cnota znana jako śauća wspominana i omawiana jest w wielu starożytnych indyjskich dziełach, w tym w takich jak Mahabharata oraz Jogasutry Ryszi Patańdźali. Śauća kultywowana jest szeroko zarówno w tradycji wedyjskiej jak i w hinduizmie, dżinizmie oraz buddyzmie.