Chwarena

Chwarena - pojęcie awestyjskie, Xvârenah lub Khvarenah, sława, wielkość, blask, charyzma lub farr, z perskiego, blask, wspaniałość, chwała - określenie występujące u wszystkich ludów irańskich. Znajduje się w głębinach Wourukaszy, wiecznie wzburzonego morza. Charyzma, którą bogowie nieba obdarzali pojedynczych ludzi, rodziny a nawet całe narody. Mogło to być szczęście, powodzenie lub dobra materialne, wszystko co dawało przewagę nad innymi. Zazwyczaj przypisuje się ją królom i bohaterom oraz świętym ludziom, osobom deifikowanym. Mogła jednak zostać odebrana, co przydarzyło się Dżemszydowi (Jimie). Pod postacią Ognia zstąpiła na łono matki Świętego Proroka Zarathusztry, stając się nieodłączną częścią przyszłego Proroka Bożego Magów. Późniejsze mity traktują utratę chwareny jako efekt przemijania. W czasie panowania Sasanidów wcieleniem chwareny (farru) był baran, powstało też pojęcie złego farru czyli złej sławy. Idea podobna do hebrajskiej Szekiny i arabskiej Sakiny w konceptach sufizmu.