Śiwasamhita

Śiwasamhita, Śivasaṃhitā (शिवसंहिता) - to tytuł dzieła poświęconego systemowi Jogi w filozofii. Dotyczy ono: Jamy, Nijamy i innych praktyk Jogi, a jest to fragment Skanda-purāṇy. Śivasamhita, w hinduizmie, to ważny tekst oferujący wgląd w nauki Mistrza Śiwy, Śiwa Boga, i techniki oczyszczające. Jest spokrewniona z Śatkarma Sangraha, a jej mentalna recytacja podczas rytuałów jest kluczową praktyką. Śiva Samhita to jeden z wielu tekstów omawiających techniki oczyszczające, obok Śatkarma Sangraha Raghuviry. Tekst ten wspomina o około 3 lakha i 50 tysiącach nadi (350 tysiący Nadi) oraz zawiera szczegółowy opis Idy, Pingli i Suszmny.

Śiwasamhita to ważny tekst związany z Bhagawanem Śiwą, Mahadewą, obejmujący nauki kluczowe dla rytuałów poprzez mentalne powtarzanie. Historycznie zawiera dziewięć wersetów o technikach oddechowych, cytowanych przez Bhawadewę, i przedstawia tantryczną perspektywę, która postrzega Księżyc jako źródło nieśmiertelności. Ponadto Śiwasamhita przedstawia różne ścieżki Jogi i cechy poszczególnych praktykujących (sadhaków), odzwierciedlając jej znaczenie zarówno w praktykach duchowych, jak i fizjologicznych w kontekście tradycji indyjskiej.

Śiwasamhita jest cytowana przez Bhawadewę i obejmuje dziewięć wersetów, które szczegółowo opisują różne techniki oddechowe związane z językiem, podkreślając jego znaczenie w praktykach Jogi i Pranajamy w tekstach regionalnych. Śiwasamhita to tekst, który Bhawadewa cytuje bez podania źródła, i zawiera dziewięć wersetów na temat kilku technik oddechowych z udziałem języka.

Śiwasamhita wymienia w istotnej kolejności praktykowania cztery główne rodzaje czy systemy Jogi nauczane przez Śiwa Mahadewa:

1. Mantrayoga
2. Hathayoga
3. Layayoga
4. Rajayoga - w spolszczeniu Radźa Joga

Cztery rodzaje jogi: (wedle Śiwasamhita)

9. Joga jest czterech rodzajów: pierwsza to mantrajoga, druga hathajoga, trzecia layajoga, czwarta radżajoga, która odrzuca dualizm (adwaita).

Sadhakowie (aspiranci):

10. Wiedz, że aspiranci są czterech klas – łagodni, umiarkowani, żarliwi i najbardziej żarliwi – najlepsi, którzy mogą przepłynąć ocean świata.

(Łagodni/słabi) uprawnieni do praktykowania mantrajogi.

1 1. Mężczyźni (ludzie) małej przedsiębiorczości, nieświadomi, chorowici i doszukujący się wad u nauczycieli; chciwi, grzeszni łakomczuchy i bezradnie przywiązani do swoich żon; kapryśni, nieśmiali, chorzy, niesamodzielni i okrutni; ci, których charaktery są złe i słabe – wiedzą, że wszyscy wymienieni powyżej są łagodnymi/słabymi sadhakami. Z wielkim wysiłkiem tacy mężczyźni osiągają sukces w ciągu dwunastu lat; Nauczyciele powinni uznać ich za odpowiednich do mantrajogi.

(Umiarkowani) uprawnieni do lajajogi (layayogah).

12. O szerokim i otwartym umyśle, hojni, o zdrowych poglądach, miłosierni, pragnący cnoty, łagodni w mowie, tacy którzy nigdy nie popadają w skrajności w żadnym przedsięwzięciu – ci są przeciętni, umiarkowani. Nauczyciel może ich inicjować w lajajogę.

Siva Samhita – Rozdział V

(Gorliwi, mocni) uprawnieni do hathajogi.

13. O stałym umyśle, znający lajajogę, niezależni, pełni energii, wspaniałomyślni, pełni współczucia, wybaczający, prawdomówni, odważni, pełni wiary, czciciele lotosowych stóp swoich Guru, stale zaangażowani w praktykę Jogi – tacy ludzie są adhimatra. Osiągają sukces w praktyce Jogi w ciągu sześciu lat i powinni zostać inicjowani w hathajogę i jej gałęzie.

(Najbardziej żarliwi) uprawnieni do wszystkich odmian Jogi.

14. Ci, którzy mają najwięcej energii, są przedsiębiorczy, zaangażowani, bohaterscy, znają śastry, i są wytrwali, wolni od wpływu ślepych emocji i niełatwo ich zmylić, którzy są w kwiecie wieku, umiarkowani w jedzeniu, panują nad swoimi zmysłami, są nieustraszeni, czyści, zręczni, dobroczynni, służą pomocą wszystkim; kompetentni, stanowczy, utalentowani, zadowoleni, wybaczający, dobroduszni, religijni, którzy zachowują swoje wysiłki w tajemnicy, spokojni w mowie, wierzą w pisma święte i są szczerymi czcicielami Boga i Guru, którzy nie chcą marnować czasu w społeczeństwie i są wolni od wszelkich poważnych chorób, znają obowiązki adhimatry i praktykują każdy rodzaj Jogi — niewątpliwie osiągają sukces w ciągu trzech lat; mają prawo do inicjacji w różne rodzaje Jogi, bez wahania. ................

181. Nie można osiągnąć hathajogi bez radźajogi, ani też radźajogi bez hathajogi. Dlatego niech jogin najpierw nauczy się hathajogi z nauk mądrego Guru.