Bhagawan

Z Himalaya-Wiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bhagawan - (sanskr. dawca błogości) w hinduizmie tytuł mistrza duchowego, guru, który udziela inicjacji i błogosławieństw przynoszących wiernym powodzenie; w wisznuizmie także przymiot Boga, najwyższy i osobowy aspekt Absolutu. Posiada transcendentalną formę pełną wieczności (sat), wiedzy (cit) i szczęścia (ananda). Jest najwyższym Brahmanem (Parabrahmanem) i źródłem Paramatmy. Według Paraśara Muni, autora Wisznu Purana, Bhagawan posiada nieskończone piękno, wiedzę, majętność, siłę, sławę i wyrzeczenie. Majestat Bhagawana przejawia się w formie Narajana (Pana Panów i Boga bogów), który kontroluje materialny wszechświat jako jeden z purusza awaratów (Karanodakaśaji Wisznu, Garbhodakaśaji Wisznu lub Kśirodakaśaji Wisznu). Bhagawan ma moc stwarzania żywych istot, wskrzeszania umarłych, w których przebywa później jako Paramatma. Bhagawan posiada transcendentalne cechy, w odróżnieniu od Brahmana, który jest tych cech pozbawiony (nirguna). Według wyznawców Boga osobowego doświadczenie Bhagawana poprzez wiarę i praktykę, pozwala jednocześnie doświadczyć pozostałych aspektów Absolutu: Paramatmy i Brahmana, które są nierozdzielne z Bhagawanem. Hindusi tytułują per Bhagawan głównie tych Guru, u których wyraźnie manifestują się opisywane cechy boskiej istoty.