Pitryloka: Różnice pomiędzy wersjami

Z Himalaya-Wiki
(Utworzono nową stronę "'''Pitryloka''' (Sanskryt: पितृलोक, trl. ''pitṛloka'') – subtelny wymiar egzystencji po śmierci lub sfera w zaświatach w hinduizmie, siódma z ko...")
 
Nie podano opisu zmian
 
Linia 1: Linia 1:
'''Pitryloka''' (Sanskryt: पितृलोक, trl. ''pitṛloka'') – subtelny wymiar egzystencji po śmierci lub sfera w zaświatach w [[hinduizm]]ie, siódma z kolei (poniżej [[brahmaloka|brahmaloki]]) według filozofii [[sankhja|sankhji]] i [[Wedanta|wedanty]]<ref>{{cytuj książkę |inni= Ługowski A.(red.nauk.)|tytuł= Słownik mitologii hinduskiej|wydanie= 1|wydawca= Wydawnictwo Akademickie DIALOG|miejsce= Warszawa |rok= 1994|strony= 188|rozdział= Świat|nazwisko r= Sieklucka|imię r=Anna|seria= Świat Orientu}}</ref>.
'''Pitryloka''' (Sanskryt: पितृलोक, trl. ''pitṛloka'') – subtelny wymiar egzystencji po śmierci lub sfera w zaświatach w [[hinduizm]]ie, siódma z kolei (poniżej [[brahmaloka|brahmaloki]]) według filozofii [[sankhja|sankhji]] i [[Wedanta|wedanty]]. Już w [[Wedy|Wedach]] tak określa się miejsce bytowania zmarłych.
Już w [[Wedy|Wedach]] tak określa się miejsce bytowania zmarłych<ref>{{cytuj książkę |nazwisko= Wałkówska|imię= Hanna|tytuł= Kult zmarłych w Indiach starożytnych. Studia z etnografii Indii |wydanie= 1|wydawca= Zakład Narodowy im. Ossolińskich |miejsce= Wrocław|rok= 1973|strony= 18|rozdział= Świat przodków |seria= Prace Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Seria A , Nr 156 }} </ref>.


''[[Atharwaweda]]'' utożsamia tę lokę ze [[Swargaloka|swargaloką]]<ref> {{cytuj książkę |inni= M.Sacha-Piekło (red.)|tytuł= Zaświaty i krainy mityczne |wydanie= 1|wydawca= Wydawnictwo Znak|miejsce= Kraków|rok= 1999 |strony= 190|rozdział= Pitriloka|nazwisko r=Piekarski |imię r= Przemysław }} </ref>.
''[[Atharwaweda]]'' utożsamia tę lokę ze [[Swargaloka|swargaloką]]. Tam po śmierci ciała fizycznego zmarły spotykał się ze swoimi przodkami.
Tam po śmierci ciała fizycznego zmarły spotykał się ze swoimi przodkami<ref>{{cytuj książkę |nazwisko= Wałkówska|imię= Hanna |tytuł= Kult zmarłych w Indiach starożytnych. Studia z etnografii Indii |url= |wydanie= 1|wydawca= Zakład Narodowy im. Ossolińskich |miejsce= Wrocław|rok= 1973|strony= 19|rozdział= I. Wierzenia eschatologiczne / Świat przodków |seria= Prace Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Seria A , Nr 156}} </ref>.


== Los duszy po śmierci ciała ==
Brama do świata bogów ([[dewaloka]]) znajdować się miała na północy, natomiast brama pitryloki na południu. Według ''[[Śatapathabrahmana|Śatapathabrahamany]]'' (6.6.2,4) wejście do dewaloki umiejscowione jest na północnym wschodzie, natomiast wejście do pitryloki na południowym wschodzie (13.8.1,5).
Brama do świata bogów ([[dewaloka]]) znajdować się miała na północy, natomiast brama pitryloki na południu<ref>{{cytuj książkę |nazwisko= Wałkówska|imię= Hanna|autor link= |tytuł= Kult zmarłych w Indiach starożytnych. Studia z etnografii Indii |url= |wydanie= 1|wydawca= Zakład Narodowy im. Ossolińskich|miejsce= Wrocław|rok= 1973|strony= 21|rozdział= I. Wierzenia eschatologiczne / Droga zmarłych |seria= Prace Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Seria A , Nr 156 }} </ref>.
Według ''[[Śatapathabrahmana|Śatapathabrahamany]]'' (6.6.2,4) wejście do dewaloki umiejscowione jest na północnym wschodzie, natomiast wejście do pitryloki na południowym wschodzie (13.8.1,5)<ref> {{cytuj pismo | nazwisko = Koc| imię = Bogusław J. | czasopismo =  ''Wedyjska mitologia zaświatów'', Przegląd Religioznawczy | oznaczenie =1992, nr 1(163) | strony =28}} </ref>.


W eschatologii wedyjskiej większość dusz zmarłych ludzi udawała do pitryloki (''świata ojców''). Tam żyli dalej, ale tylko tak długo, dopóki ich męscy potomkowie składali w ofierze potrzebne im w zaświatach pożywienie, podczas comiesięcznej ceremonii [[śraddha|śraddhy]]. Obiaty te mogli składać tylko męscy potomkowie z trzech ostatnich pokoleń zwani sapinda<ref> {{cytuj książkę |nazwisko= Frédéric|imię= Louis |inni= Przemysław Piekarski (red.nauk.)|tytuł= Słownik cywilizacji indyjskiej|wydanie= 1|wydawca= Wydawnictwo "Książnica"|miejsce= Katowice|rok= 1998|strony= 135|rozdział= |tom= 2|seria= Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy" }} </ref>.
W eschatologii wedyjskiej większość dusz zmarłych ludzi udawała do pitryloki (''świata ojców''). Tam żyli dalej, ale tylko tak długo, dopóki ich męscy potomkowie składali w ofierze potrzebne im w zaświatach pożywienie, podczas comiesięcznej ceremonii [[śraddha|śraddhy]]. Obiaty te mogli składać tylko męscy potomkowie z trzech ostatnich pokoleń zwani sapinda. Jednak przez pierwszy rok po śmierci ofiarę składano oddzielnie. Dopiero po odprawieniu specjalnego rytuału po około roku, błąkający się duch o cechach upiora ([[preta]]) doznawał oficjalnej zmiany statusu na przodka i zyskiwał prawo do kultu właściwego przodkom z pitryloki.
Jednak przez pierwszy rok po śmierci ofiarę składano oddzielnie. Dopiero po odprawieniu specjalnego rytuału po około roku, błąkający się duch o cechach upiora ([[preta]]) doznawał oficjalnej zmiany statusu na przodka i zyskiwał prawo do kultu właściwego przodkom z pitryloki<ref>{{cytuj książkę |nazwisko= Wałkówska|imię= Hanna|autor link= |tytuł= Kult zmarłych w Indiach starożytnych. Studia z etnografii Indii |url= |wydanie= 1|wydawca= Zakład Narodowy im. Ossolińskich |miejsce= Wrocław|rok= 1973|strony= 24|rozdział= duchy i upiory |seria= Prace Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Seria A , Nr 156 }} </ref>.


== Mieszkańcy pitryloki ==
Władcą pitryloki jest [[Jama]], tytułowany stąd pitrypati (''Pan Przodków'').
Władcą pitryloki jest [[Jama]], tytułowany stąd pitrypati (''Pan Przodków'')<ref> {{cytuj książkę |inni= M.Sacha-Piekło (red.)|tytuł= Zaświaty i krainy mityczne |wydanie= 1|wydawca= Wydawnictwo Znak|miejsce= Kraków|rok= 1999 |strony= 190|rozdział= Pitriloka|nazwisko r=Piekarski |imię r= Przemysław}}</ref>.
Pitrylokę zamieszkują trzy klasy istot:
Pitrylokę zamieszkują trzy klasy istot:
* [[pitry]] – przodkowie
* [[pitry]] – przodkowie
* [[ryszi]] – wieszczowie
* [[ryszi]] – wieszczowie
* [[pradźapati]] – synowie [[Brahman]]a pochodzący z jego umysłu ([[manasaputra]])<ref> {{cytuj książkę |inni= Ługowski A.(red.nauk.)|tytuł= Słownik mitologii hinduskiej |wydanie= 1|wydawca= Wydawnictwo Akademickie DIALOG|miejsce= Warszawa |rok= 1994 |strony= 144|rozdział= Pradźapati|nazwisko r= Sieklucka|imię r=Anna|seria= Świat Orientu }} </ref> .
* [[pradźapati]] – synowie [[Brahman]]a pochodzący z jego umysłu ([[manasaputra]]).
 
{{Przypisy}}




[[Category:Hasło]]
[[Category:Hasło]]

Aktualna wersja na dzień 16:37, 20 lut 2017

Pitryloka (Sanskryt: पितृलोक, trl. pitṛloka) – subtelny wymiar egzystencji po śmierci lub sfera w zaświatach w hinduizmie, siódma z kolei (poniżej brahmaloki) według filozofii sankhji i wedanty. Już w Wedach tak określa się miejsce bytowania zmarłych.

Atharwaweda utożsamia tę lokę ze swargaloką. Tam po śmierci ciała fizycznego zmarły spotykał się ze swoimi przodkami.

Brama do świata bogów (dewaloka) znajdować się miała na północy, natomiast brama pitryloki na południu. Według Śatapathabrahamany (6.6.2,4) wejście do dewaloki umiejscowione jest na północnym wschodzie, natomiast wejście do pitryloki na południowym wschodzie (13.8.1,5).

W eschatologii wedyjskiej większość dusz zmarłych ludzi udawała do pitryloki (świata ojców). Tam żyli dalej, ale tylko tak długo, dopóki ich męscy potomkowie składali w ofierze potrzebne im w zaświatach pożywienie, podczas comiesięcznej ceremonii śraddhy. Obiaty te mogli składać tylko męscy potomkowie z trzech ostatnich pokoleń zwani sapinda. Jednak przez pierwszy rok po śmierci ofiarę składano oddzielnie. Dopiero po odprawieniu specjalnego rytuału po około roku, błąkający się duch o cechach upiora (preta) doznawał oficjalnej zmiany statusu na przodka i zyskiwał prawo do kultu właściwego przodkom z pitryloki.

Władcą pitryloki jest Jama, tytułowany stąd pitrypati (Pan Przodków). Pitrylokę zamieszkują trzy klasy istot:

Źródło: „https://himalaya-wiki.org/index.php?title=Pitryloka&oldid=9884”