Śiwasamhita

Śiwasamhita, Śivasaṃhitā (शिवसंहिता) - to tytuł dzieła poświęconego systemowi Jogi w filozofii. Dotyczy ono: Jamy, Nijamy i innych praktyk Jogi, a jest to fragment Skanda-purāṇy. Śivasamhita, w hinduizmie, to ważny tekst oferujący wgląd w nauki Mistrza Śiwy, Śiwa Boga, i techniki oczyszczające. Jest spokrewniona z Śatkarma Sangraha, a jej mentalna recytacja podczas rytuałów jest kluczową praktyką. Śiva Samhita to jeden z wielu tekstów omawiających techniki oczyszczające, obok Śatkarma Sangraha Raghuviry. Tekst ten wspomina o około 3 lakha i 50 tysiącach nadi (350 tysiący Nadi) oraz zawiera szczegółowy opis Idy, Pingli i Suszmny.

Śiwasamhita to ważny tekst związany z Bhagawanem Śiwą, Mahadewą, obejmujący nauki kluczowe dla rytuałów poprzez mentalne powtarzanie. Historycznie zawiera dziewięć wersetów o technikach oddechowych, cytowanych przez Bhawadewę, i przedstawia tantryczną perspektywę, która postrzega Księżyc jako źródło nieśmiertelności. Ponadto Śiwasamhita przedstawia różne ścieżki Jogi i cechy poszczególnych praktykujących (sadhaków), odzwierciedlając jej znaczenie zarówno w praktykach duchowych, jak i fizjologicznych w kontekście tradycji indyjskiej.

Śiwasamhita jest cytowana przez Bhawadewę i obejmuje dziewięć wersetów, które szczegółowo opisują różne techniki oddechowe związane z językiem, podkreślając jego znaczenie w praktykach Jogi i Pranajamy w tekstach regionalnych. Śiwasamhita to tekst, który Bhawadewa cytuje bez podania źródła, i zawiera dziewięć wersetów na temat kilku technik oddechowych z udziałem języka.