Śuka

Z Himalaya-Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj

Śuka (także: Śukadewa, Śukadew, Sukadewa Gosvami, Shuka, Shukadeva, Shuka deva) był synem mędrca Wjasy, narratora Bhagawata Purany. Większość Bhagawata Purany składa się z recytacji opowieści przez Śukę umierającemu królowi Parikszitowi. Śuka jest opisany jako sannjasin odrzucający świat w podążaniu za mokszą (wyzwoleniem), które, według większości opowiadań osiągnął.

Według Mahabharaty po stu latach wyrzeczeń Wjasy, Śuka pojawił się ze słupu ognia, urodzony z ascetycznymi mocami i z Wedami leżącymi wewnątrz niego, tak jak jego ojciec. Mahabharata opisuje także jak Wjasa posłał Śukę na trening do Króla Dźanaki, którego uważa się za Dźiwanmuktę, lub wyzwolonego za życia w ciele. Śuka zapytał Dźanakę o sposób osiągnięcia wyzwolenia, ten wymienił tradycyjny sposób wzrostu według czterech aśramów (cztery etapy), które zawierały również etap życia w rodzinie. Po wyrażeniu swej pogardy dla życia rodzinnego, Śuka zapytał Dźanakę o rzeczywistą potrzebę podążania ścieżką rodzinną. Widząc zaawansowany stan urzeczywistnienia Śuki, Dźanaka powiedział mu, że nie ma takiej potrzeby w jego przypadku.

Historie opisują jak Śuka przewyższył swego ojca w duchowych osiągnięciach. Pewnego razu idąc za swym synem Wjasa natknął się na grupę niebiańskich nimf, które brały kąpiel. Czystość Śuki była tak wielka, że nimfy nie uważały go za przeszkodę w swych kąpielach, nawet mimo faktu, że był on całkiem nagi, jednak zakryły się gdy zobaczyły jego ojca. Śukę czasami opisuje się jako wędrującego całkiem nago ze względu na całkowity brak indywidualnej, osobowej świadomości (ego).

Całkowicie odmienna wersja późniejszego życia Śuki jest opisana w Dewi-Bhagawata Puranie, uważanej przez wielu za drugorzędną Puranę (upapurana), ale ważnej w tradycji Śaktyjskiej. Według tego źródła Śuka zostaje przekonany przez Dźanakę do podążania tradycją aśramy i wraca on do domu by się ożenić i podążać ścieżką jogi. Ma piątkę dzieci ze swą żoną Piwar - czterech synów i córkę. Historia kończy się w tym samym duchu co bardziej popularna tradycja, Śuka osiąga mokszę.

Miejsce zwane Śukaćari uważa się jaskinię Śuki, w której zniknął wśród kamieni, jak opisuje lokalna tradycja.