Nada Joga: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| (Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
'''Nada Joga''', Nadajoga - w sanskrycie: नादयोग trl. Nāda-Yoga, zbiór jogicznych metod praktyk pomocniczych doskonale opisywanych w [[Upaniszady|Upaniszadach]] czyli w jogicznych traktatach wedyjskiej tradycji duchowej. | '''Nada Joga''', Nadajoga - w sanskrycie: नादयोग trl. Nāda-Yoga, zbiór jogicznych metod praktyk pomocniczych doskonale opisywanych w [[Upaniszady|Upaniszadach]] czyli w jogicznych traktatach wedyjskiej tradycji duchowej. Nada Joga szczególnie praktykowana jest w zaawansowanych metodach [[Lajowie|Lajów]], adeptów [[Laja Joga|Laja Jogi]]. | ||
[[Ryszi]] [[Kabir]] nazwał praktykę jogi nadycznej określeniem Surati [[ | [[Ryszi]] [[Kabir]] nazwał praktykę jogi nadycznej określeniem Surati [[Śabda]] [[Joga]], co zachowała szkoła Radhaswami. Jogę nadyczną wspomina Maitrajanija-Upaniszada (6.22), gdzie czytamy o tych praktykach jogi, którzy słuchają dźwięku, śabda, wewnątrz serca, w [[hridaja]], zatykając przy tym uszy kciukami. [[Dhjana]]-[[Bindu]]-Upaniszada wspomina, że jogini, aby wydobyć subtelny dźwięk z wewnętrznych sfer istnienia, praktykują Szan-Mukhi-[[Mudra|Mudram]], "pieczęć sześciu otworów, zatykając nozdrza, oczy i uszy. | ||
[[Nada]]-Anusandhana (nādānusaṃdhāna) - kultywowanie wewnętrznego dźwięku zwana także Nada-Upasaną (nādopāsana), modlitwą poprzez dźwięk, to zasadniczy sposób osiągnięcia stanu laja (laya) wedle traktatu [[Hathajoga]]-Pradipika. Opisana praktyka nadyczna ma cztery poziomy zaawansowania, które coraz trudniej jest osiągnąć. | [[Nada]]-Anusandhana (nādānusaṃdhāna) - kultywowanie wewnętrznego dźwięku zwana także Nada-Upasaną (nādopāsana), modlitwą poprzez dźwięk, to zasadniczy sposób osiągnięcia stanu laja (laya) wedle traktatu [[Hathajoga]]-Pradipika. Opisana praktyka nadyczna ma cztery poziomy zaawansowania, które coraz trudniej jest osiągnąć. | ||
| Linia 9: | Linia 9: | ||
[[Nadi]]-[[Ćakra|Ćakrą]] (nādī-cakra) nazywa się zarówno obieg kanałów energetycznych w których energie płynące wytwarzają zarówno kolory i dźwięki czy wibracje subtelne, oraz ośrodek serca, lotos serca, jeden z ośrodków lotosowych w strukturze serca określany jako hṛdayapuṇḍarīka zwany tajemnym sercem o ośmiu płatkach lub lotosem ośmiu [[siddhi]]. | [[Nadi]]-[[Ćakra|Ćakrą]] (nādī-cakra) nazywa się zarówno obieg kanałów energetycznych w których energie płynące wytwarzają zarówno kolory i dźwięki czy wibracje subtelne, oraz ośrodek serca, lotos serca, jeden z ośrodków lotosowych w strukturze serca określany jako hṛdayapuṇḍarīka zwany tajemnym sercem o ośmiu płatkach lub lotosem ośmiu [[siddhi]]. | ||
[[Category:Hasło]] | [[Category:Hasło]][[Category:Laja Joga]] | ||
Aktualna wersja na dzień 12:19, 9 sty 2017
Nada Joga, Nadajoga - w sanskrycie: नादयोग trl. Nāda-Yoga, zbiór jogicznych metod praktyk pomocniczych doskonale opisywanych w Upaniszadach czyli w jogicznych traktatach wedyjskiej tradycji duchowej. Nada Joga szczególnie praktykowana jest w zaawansowanych metodach Lajów, adeptów Laja Jogi.
Ryszi Kabir nazwał praktykę jogi nadycznej określeniem Surati Śabda Joga, co zachowała szkoła Radhaswami. Jogę nadyczną wspomina Maitrajanija-Upaniszada (6.22), gdzie czytamy o tych praktykach jogi, którzy słuchają dźwięku, śabda, wewnątrz serca, w hridaja, zatykając przy tym uszy kciukami. Dhjana-Bindu-Upaniszada wspomina, że jogini, aby wydobyć subtelny dźwięk z wewnętrznych sfer istnienia, praktykują Szan-Mukhi-Mudram, "pieczęć sześciu otworów, zatykając nozdrza, oczy i uszy.
Nada-Anusandhana (nādānusaṃdhāna) - kultywowanie wewnętrznego dźwięku zwana także Nada-Upasaną (nādopāsana), modlitwą poprzez dźwięk, to zasadniczy sposób osiągnięcia stanu laja (laya) wedle traktatu Hathajoga-Pradipika. Opisana praktyka nadyczna ma cztery poziomy zaawansowania, które coraz trudniej jest osiągnąć.
Nadabindu-Upaniszada to 53 strofu wedyjskie na temat praktykowania słuchania dźwięków nadycznych na sposób wedanty. Nada jest tutaj pojazdem przenoszącym joginów i joginki poza ocean zjawiskowego bytu opartego na cierpieniu ku całkowitemu wyzwoleniu, ku kaiwalji.
Nadi-Ćakrą (nādī-cakra) nazywa się zarówno obieg kanałów energetycznych w których energie płynące wytwarzają zarówno kolory i dźwięki czy wibracje subtelne, oraz ośrodek serca, lotos serca, jeden z ośrodków lotosowych w strukturze serca określany jako hṛdayapuṇḍarīka zwany tajemnym sercem o ośmiu płatkach lub lotosem ośmiu siddhi.