Śesza
W wedyjskiej tradycji Śesza (Dewanagari: शेष Śeṣa) lub Adi-Śesza jest królem wszystkich nagów jedną z pierwszych stworzonych istot i według Bhagawata Purany awatarą Najwyższego Boga znanego jako Sankarśan. W Puranach, Śesza utrzymuje wszystkie planety Wszechświata na swych kapturach i bezustannie śpiewa chwałę Wisznu ze wszystkich swych ust. Czasami nazywa się go Ananta-Śesza, co oznacza "Nieskończony Śesza" oraz "Adiśesza" czyli pierwszy wąż.
Forma
Śeszę opisuje się jako ogromną postać, która zwinięta wężowo dryfuje w przestrzeni lub w uniwersalnym oceanie, formując łoże na którym leży Wisznu. Czasem jest pokazywany jako pięcio- lub siedmiogłowy, ale najczęściej jako węża o wieluset głowach, czasami każdą z tych głów ozdabia zdobna korona.
Jest on blisko związany z Wisznu. Jego imię oznacza "to co pozostaje", od sanskryckiego słowa śiṣ, ponieważ gdy cały świat zostaje zniszczony na końcu kalpy, Śesza pozostaje takim jakim jest.
Inne szczegóły
Balarama, Lakszmana i Nitjananda Prabhu są uważani za awatary Śeszy (lub vice versa). Patañdźali (Patandżali) jest także uważany za emanację lub inkarnację Śeszy i jest ikonograficznie przedstawiany w formie nagi i z baldachimem z węży.
W historii z Puran, Śesza poluzowuje Górę Mandara aby umożliwić użycie jej do ubijania oceanu przez dewy i asury.
Zgodnie z Mahabharatą (Adi Parwa) jego ojcem był Kaśjapa a matką Kadru.
Miasto Thiruvananthapuram jest nazwane na jego cześć jako "Miasto Pana Ananty"
Inne imiona
- Śeszanaga (Śesza wąż)
- Adiśesza (pierwszy Śesza)
- Anantaśesza (Nieskończony Śesza)
- Ananta (nieskończony)
- Nagaśajana.
Zobacz też: Ananta