Indeks Haseł
A
- advaita – indyjska filozofia niedualna, doktryna, główna szkoła wedanty
- agama – pisemny przekaz nauk
- Agni – Ogień, Płomień; żywioł ognia; bóstwo czy anioł Ognia
- agnihotra – wedyjski rytuał ogniowy
- ahinsa – zasada niekrzywdzenia i niezabijania stworzeń
- amryta – nektar nieśmiertelności, boski napój
- ananda – stan szczęścia i błogości, wrodzona rozkosz ducha
- Ananta – nieskończoność; imię węża w mitologii Indii
- anava – egotyzm, złudna niższa jaźń w naukach jogi
- Arati - hinduistyczny rytuał
- asura - demon, nienaturalny, anty-sura, sztuczny, czort, diabeł, anty-boski
- atman - dusza, jaźń, mieszkaniec serca, istota, rdzeń, ten który jest
- avatara - zstąpienie, wcielenie, emanacja Bóstwa, deva lub devi, żywy anioł Boży
B
Ć
- ćakram - dysk, krąg, okrąg, wirujący dysk, ośrodek energii duchowej, organ duszy
- ćandra - księżyc, bóstwo księżyca, anioł księżyca
- ćela - sługa, służebnik, wierny uczeń Mistrza, adept Drogi, sewaka
D
- damaru – śiwaicki bębenek rytualny zwężony w środku, używany też w Tybecie
- danda – święta laska, kij dharmy samnjasina
- darśan (darśana) – widzenie bóstwa lub guru
- Dattatreja – wielki jogin, mistrz adwajta wedanty, troista inkarnacja
- dewa – Bóg, Anioł, Świetlista Istota, Niebianin
- Dewi – Bogini, dziewica, niebianka, anielica
- Dewaczan – Niebiosa zapełnione przez Anioły
- dharma – prawo, zasady duchowe, nauka i praktyka, reguły drogi
- dhjana (dhyāna) – medytacja, płynięcie ku światłu, pojazd światła
- Djaus, Diwa – Niebo, Bóg niebios, ojciec niebios
- Durga – groźna forma Bogini Śakti, niszczycielka zła i demonów
- dwapara juga – trzeci okres Mahajugi, wiek brązowy w hinduizmie
- Dźagannatha – "Strażnik Planety", znana forma Kryszny czczona w wisznuizmie
- dżina – zwyciężca, adept hatha jogi, mistrz dżinizmu
- dźiwa – dusza, jaźń żyjąca wewnątrz cielesnej powłoki
- dźjotisz – światło, blask, astrologia wedyjska
- dźniana – cudowny dar Bożej mądrości, przenikliwe zrozumienie boskich spraw i zasad
E
- ekagrata – jednolitość, zwartość, stały stan skupienia w jodze
- ezoteryka - wiedza wewnętrzna, sekretna, tajemna
G
- Ganeśa - Pan Zastępów, starszy Syn Boga Śiwa i Bogini Parwati, ucieleśnia mądrość i wiedzę
- Ganga – sposzcz. Ganges, święta rzeka w Indii
- guna – więź, związanie, połączenie, zasada twórcza
- guru - mistrz i przewodnik duchowy, nauczyciel duchowy, awatara
- guru-dakśina – datek na rzecz mistrza i jego świątyni czy szkoły religijnej
- gurukula – dom guru, aśrama, stała rezydencja mistrza, centrum duchowe
H
- Himavanti - Bogini Mena w północnym śiwaizmie, matka Parvati, małżonka Ducha Gór
- hinduizm - wierzenia i praktyki religijne na Półwyspie Indyjskim
K
- Kali - Bogini, groźna małżonka Boga Śiva, ucieleśnia władzę nad śmiercią i czasem
- Kamasutra - święta księga Indii o życiu erotycznym dla tantryków
- Kundalini - Energia Wężowej Bogini Mądrości
L
- Laja Joga – medytacyjna szkoła jogi oparta na pracy z ćakramami i mocy Kundalini
- Lakini – Rudrani, małżonka Boga Rudra, trzeciej emanacji Boga Śiwa, królowa przyrody
- Lakszman – brat króla Rama
- Lakszmi – wisznuicka Bogini, małżonka Boga Wisznu
- Lalita – bogini, małżonka Boga Śiwa czczona w południowym śiwaizmie i tradycji śrividya
- Lalla (sanskr. Lalāsa) – śiwaicka mistrzyni Laja Jogi z XIV wieku
- Linga – śiwaicki symbol Boga-Absolutu, znak prapoczątku stworzenia
P
- Parwati – Bogini Parwati, dobrotliwa małżonka Boga Wisznu
- Purusza - dusza, jaźń, czysta istota, wnętrze, mieszkaniec wnętrza, człowiek
R
- Rudra – imię Śiwa, aspekt Natury, Przyrody; trzecia emanacja Boga Śiwa, dawca lekarstw
- Rudrani - inaczej Lakini, małżonka Ducha Przyrody, Rudra-Deva
Ś
- Śiwa – Najświętsze Imię; Łaska, Przychylność, Trzecia Osoba Stwórcy niszcząca grzech, cierpienie, błędy i zło
- śiwaizm - indyjski i nepalski kult Boga Śiva w hinduizmie
Sz
- Szachy - Królewska gra indyjskiego pochodzenia mająca wiele wariantów
U
- Uma – małżonka Boga Śiwa, jedno z imion Bogini Parwati
- Upadewa (Upadeva) – w mitologii indyjskiej: półanioł, półbóg
- Upaniszady – sanskrycki gatunek literacki
- Uszas – Bogini świtu, jutrzenki, poranka przed wschodem słońca
W
- wahana – nosiciel, pojazd; zwierzę na którym w ikonografii hinduistycznej podróżuje Bóstwo
- Waju (Vāyu) – wedyjski Bóg powietrza, wiatru, zdrowia i światła
- Wamana – czwarta inkarnacja Boga Wisznu w postaci karła, pogromcy demona Bali
- wanaprastha – faza życia, jedna z czterech aśram
- Waraha – druga inkarnacja Boga Wisznu w postaci Dzika
- warna – kasta, zasadnicza grupa społeczna
- Waruna – wedyjski Bóg czuwający nad ładem i porządkiem wszechświata
- wedanta – indyjski ruch filozoficzny będący kontynuacją i objaśnieniem Wedy
- wedanta sutra – święta księga wedanty
- Wedy (Veda) – święte Pisma indoeuropejczyków, arjan i współcześnie hindusów
- wedyzm – najstarszy kierunek hinduskiej religijności arjan (aryjczyków)
- wegetarianizm – zdrowe jogiczne odżywianie z wyłaczeniem tego co pochodzi z zabijania zwierząt
- wibhuti – cudownie materializowany popiół, symbol czystości i świętości, łaska Pana Śiwy
- Wisznu – jedna z postaci trimurti odpowiedzialna za utrzymanie Wszechświata, Bóg w wisznuizmie
- wisznuizm – jeden z trzech głównych nurtów religijności i duchowości indyjskiej
- Wrindawana – święte miasto wisznuitów w Indii
- [[Wrytra – demon, asura, zły duch, demon złej myśli i negatywizmu pokonany przez Boga Indra